Tibetan
འང་རང་གི་བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་དྲན་པར་འགྲོ་ཚུལ་ཤེས་དགོས། གང་དྲན་ཀྱང་གནད་གཅིག་ཏུ་འགྲོ་བས་རྒྱུད་ཐ་དད་པར་བཟུང་མི་རུང་། དེ་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་མོས་གུས་ཀྱི་གསོལ་འདེབས་ཉམས་ལེན་མཐིལ་དུ་བཟུང་ན་ལམ་གོལ་ས་དང་ནོར་འཆུག་མེད་པས་རང་རེའི་ལྷག་པར་བརྩོན་དགོས། གཉིས་པ་དེ་ལྟར་དྲན་པའི་སྒོ་ནས་གསོལ་བ་འདེབས་པ་དངོས་ནི། དེ་ཡང་དོན་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ཐག་མཁན་རྐང་ལག་བརྒྱད་པའི་རྣམ་ཐར་ལྟ་བུ་དང་ཤིན་ཏུ་སྣེ་མང་པོ་བསང་འབོད་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་གཉིས་ཀས་མི་འོང་བས། དོན་གྱི་གནད་གསུམ་དུ་བསྡུ་ནས་གསོལ་བ་ནི་ཞུ་བ། འདེབས་པ་ནི་འབུལ་བ་སྟེ་ཞུ་བ་འབུལ་དགོས། དེ་ནི་འདི་ནས་བཟུང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་བར་དུ་བླ་མ་ཁྱེད་དང་འབྲལ་བ་མེད་པ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཐེག་མཆོག་ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བར་ལམ་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་དང་། ཁྱད་པར་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་རྗེེན་པར་མཐོང་བ་ལ་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་འཕོ་བ་ཁོ་ན་ལ་ལྟོས་པས་དོན་བརྒྱུད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཉིད་སྟན་ཐོག་འདི་རུ་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་འཕོ་བར་ནུས་པར་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་ཞུ་ཞིང་། གསོལ་འདེབས་ཀྱི་ཚིག་ལེའུ་བདུན་༼མ་༽འདོན་པ་ལ་སྤྱི། བྱེ་བྲག་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྐུ་གསུམ་གསོལ་འདེབས་བླ་མ་ནམ་དྲན་དུས་འདོན་རྒྱུ་གསུངས་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྤྲོ་ཞིང་ནུས་ན་ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་སོ་སོར། ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་ སུ་རྔ་ཡབ་དཔལ་རིའི་ཞིང་དང་སྟོན་འཁོར་བརྒྱའི་ཡོན་ཏན་དྲན་བཞིན་པས་འདི་ནས་ཉི་མ་ལྷོ་ནུབ་མ་མཚོ་རྒྱལ་ལ་གདམས་པ་དང་། སྔ་དྲོ་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་དང་གུ་རུ་དབྱེར་མེད་དྲན་བཞིན། སྤྲོས་བྲལ་བདེ་ཆེན་མ་ནམ་སྙིང་ལ་གདམས་པ། ཉིན་གུང་གུ་རུ་ཉིད་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟར་འདོད་རྒུ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་ཤེས་པས། གུང་ཐང་རྒྱལ་པོ་དང་བོད་འབངས་སྤྱི་ལ་གདམས་པའི་བསམ་ལྷུན། ནུབ་མོ་རྒྱ་བོད་ཀུན་ཏུ་སྐུ་གཅིག་ལ་མཚན་བརྒྱད་དུ་གྲགས་པ་སོགས་མཛད་པའི་གཙོ་བོ་རྣམས་ཡོད་པའི་གུ་རུའི་རྣམ་ཐར་དྲན་པས་སྔགས་པ་རྡོ་རྗེ་བདུད་འཇོམས་ལ་གདམས་པའི་ལྷོ་ནུབ་རྔ་ཡབ་མ། སྲོད་ལ་གུ་རུ་ཉིད་རྒྱལ་བ་ཞི་ཁྲོ་རབ་འབྱམས་ཡིན་པར་ཡིད་ཆེས་པས་རྒྱལ་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལ་གདམས་པའི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་རྨད་བྱུང་མ། ནམ་ཕྱེད་གུ་རུའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ལྔའི་ཡོན་ཏན་དྲན་པས་ལྷ་སྲས་ལ་གདམས་པའི་སིནྡྷུ་རྒྱ་མཚོ་ཆུང་བ་ཞེས་ནུབ་ཕྱོགས་བདེ་བ་རྣམས་ད
Chinese
還應當知道如何憶念自己上師的恩德。無論憶念什麼，都歸結於一個要點，因此不應將傳承視為不同。像這樣，如果將虔誠的祈禱作為修行的核心，就不會迷路和出錯，所以我們自己要特別努力。第二，以這樣憶念的方式來祈禱的實際做法是：如果向不合理的事物祈禱，就像紡織匠八條腿的傳記一樣，或者像進行極其繁多的驅魔儀式一樣，這兩者都不行。因此，將要點歸納為三個方面來祈禱，祈禱就是請求，獻供就是奉獻，所以必須請求和奉獻。那就是從現在開始直到獲得菩提之前，都不與上師您分離，並依賴於此，從難得的閒暇圓滿開始，直到無上阿底瑜伽之間，所有道的證悟都在相續中生起，特別是，僅僅依靠將上師的心意轉移到赤裸地看見心的本性上，祈請您能將殊勝的意義傳承的證悟，現在就在這個座墊上，立即轉移給我。念誦祈禱文七句（母）分為一般和特殊兩種。第一，三身祈禱文，據說無論何時憶念上師都要念誦。特別是，如果感到愉快並且有能力，就在每天的六個時段分別念誦。黎明時分，憶念銅色吉祥山淨土和百位本師的功德，從這裡向西南方的瑪姆措嘉（མཚོ་རྒྱལ）空行母給予教導。上午，憶念傳承上師和古汝無二無別，向無戲論大樂瑪姆（བདེ་ཆེན་མ་ནམ་སྙིང་）空行母給予教導。中午，知道古汝本身就像如意寶一樣能生出一切願望，向貢塘國王和所有藏族人民給予教導的任運成就。晚上，憶念在漢藏各地以一個身體而有八個名稱等事蹟的古汝傳記中的主要人物，向咒士多傑 Dudjom（རྡོ་རྗེ་བདུད་འཇོམས་）給予教導的西南銅色吉祥山瑪姆空行母。黃昏時，堅信古汝本身就是寂靜與忿怒的無量諸佛，向國王赤松德贊（ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན）給予教導的殊勝佛法。半夜，憶念古汝的身語意功德事業五種功德，向王子給予教導的辛度小海，以及西方極樂世界的一切。
English
Also, one should know how to remember the kindness of one's own lama. Whatever is remembered comes down to one essential point, so one should not regard the lineages as different. In this way, if one takes the practice of devotional supplication as the core, there will be no straying from the path or making mistakes, so we ourselves must make a special effort. Secondly, the actual practice of supplicating in this way of remembering is as follows: it is not appropriate to supplicate to something that is not meaningful, like the biography of the weaver with eight legs, or to perform extremely numerous exorcism rituals. Therefore, one should condense the essential points into three aspects: supplication is requesting, and offering is dedication, so one must request and dedicate. That is, from now until enlightenment is attained, may we never be separated from you, Lama, and relying on that, from the difficulty of finding leisure and endowment onwards, may the realization of the entire path up to the supreme Atiyoga arise in our being. In particular, since it depends solely on the transference of the Lama's intention to the naked seeing of the nature of mind, I pray that you may empower the special realization of the meaning lineage to be transferred to me right now on this seat. The recitation of the Seven-Line Prayer (Ma) is divided into general and specific. First, the Three Kayas Prayer is said to be recited whenever one remembers the Lama. Specifically, if one feels joyful and capable, one should recite it separately during the six periods of the day and night. At dawn, remembering the qualities of the Copper-Colored Glorious Mountain Pure Land and the hundred masters, from here, the teachings are given to Ma Tso Gyal (མཚོ་རྒྱལ) in the southwest. In the morning, remembering the lineage lamas and Guru as inseparable, the teachings are given to the non-elaborate Great Bliss Ma Nam Nying (བདེ་ཆེན་མ་ནམ་སྙིང་). At noon, knowing that the Guru himself is like a wish-fulfilling jewel that brings forth all desires, the spontaneous fulfillment of thoughts is taught to King Gungtang and all the Tibetan people. In the evening, remembering the biography of the Guru, who is known by eight names in one body throughout China and Tibet, the teachings are given to the mantra practitioner Dorje Dudjom (རྡོ་རྗེ་བདུད་འཇོམས་), the southwest Copper-Colored Glorious Mountain Ma. At dusk, believing that the Guru himself is the myriad peaceful and wrathful Buddhas, the wonderful Buddha Dharma is taught to King Trisong Detsen (ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན). At midnight, remembering the qualities of the Guru's five qualities of body, speech, mind, qualities, and activity, the small Sindhu Ocean is taught to the prince, as well as all the western blissful realms.
Tibetan
ང་། དེ་ཙམ་དཀའ་ན། སྔ་དྲོ་ཉི་མ་ལྷོ་ནུབ་མ་དང་སྤྲོས་བྲལ་བདེ་ཆེན་གཉིས། ཉིན་གུང་བསམ་ལྷུན་ཕྱི་དྲོ་ལྷོ་ནུབ་རྔ་ཡབ་མ། སྲོད་ལ་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ། སིནྡྷུ་རྒྱ་མཚོ་ཆུང་བ་གཉིས་སྦྲེལ་བ་ཐུན་བཞི་བྱ་བའི་ཁོངས་མཆོད་པའི་འཕྲོར་སྐུ་གསུམ་གསོལ་འདེབས་དང་བྱེ་བྲག་སོ་སོ་འཛུད་པའམ་དེ་ཙམ་མ་ཁོམས་ན་ལེའུ་བདུན་པ་སྦྲེལ། གང་ལྟར་ཡང་མཐར། ཚིག་བདུན་གསོལ་འདེབས་མ་མཐའ་བརྒྱ་རེ་ཡན་གྲངས་གསོག །སྤྱིར་ན་ངག་འདོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དུས་དང་ཁྱད་པར་གསོལ་འདེབས་སྐབས་ཚིག་ཙམ་མང་ཉུང་ལ་མ་ལྟོས་པར་སེམས་གཏད་པ་གལ་ཆེ་བ་གཞིར་བཞག་ནས་འདོན་ལུགས་ཀྱང་། པི་ཝཾ་གླིང་བུའི་གདངས་ལྟར་ཞེས་སོགས་ལྟར་དབྱངས་ཀྱི་གདངས་དང་བཅས་མ་སྟོར་བའི་བུ་ཕྲུག་གིས་སྨྲེ་སྔགས་འབོད་པའམ་ལོང་ཁྲིད་སྟོར་བའི་ལོང་བས་བོས་པ་ལྟར་སྐད་ལ་ཉམ་ཐག་པའི་ཉམས་ཆགས་པ་ཞིག་དགོས། ཚིག་བདུན་མ་འདི་རྡོ་རྗེའི་གསུང་བྱིན་རླབས་ཅན་གཏེར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱུང་བས་གསོལ་འདེབས་གཞན་ལས་ཤིན་ཏུ་ཟབ། དེས་ན་འདིིའི་དོན་བཀྲལ་བ་ལ། ཞིབ་ཏུ་ན་འཇམ་མགོན་མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེའི་འགྲེལ་བཤད་ལྟར་ཤེས་དགོས་ཀྱང་གོ་སླ་ཉན་ ༼བདེ་༽ཙམ་འགྲེལ་ན། ཧཱུྃ༔ཞེས་དོན་ཞུ་བའི་ཐོག་མར་སྙན་གསན་དབབ་ནས། གླིང་འདིའི་ཕྱོགས་སོ་སོར་ཤར་འཇམ་དཔལ་གྱི་གནས་རི་བོ་རྩེ་ལྔ། ལྷོར་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་བཞུགས་གནས་གྲུ་འཛིན། ནུབ་དཔའ་བོ་མཁའ་འགྲོ་འདུ་བའི་ཨོ་རྒྱན་གྱི་ཡུལ། བྱང་རིགས་ལྡན་སྤྲུལ་པའི་གདུལ་ཞིང་ཤམ་བྷ་ལ་སྟེ་ས་སྤྱོད་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་ངོ་མཚར་བ་བཞི་ཡོད་པའི་ནུབ་ཕྱོགས་ཨོ༵་རྒྱ༵ན་ཡུལ༵་གྱི༵་ཐད་ནས་གཞལ་བའི་ནུབ༵་བྱང༵་མཚ༵མས་ན་དྷ་ན་ཀོ་ཥའི་མཚོ་ཆེན་པོ་ཡོད་ལ། མཚོ་དེའི་གླིང་མེ་ཏོག་པདྨ་རབ་ཏུ་མང་པོ་ཡོད་པའི་དབུས་ཀྱི་མེ་ཏོག་གི་ཟེའུ་འབྲུའམ་གེ༵་ས༵ར་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡོང༵་པོ༵་ལ༵། སྐུ་བརྫུས་སྐྱེས་སུ་འཁྲུངས་པའི་ཚེ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར། ལྷ་དང་ལྷ་མོས་བསྟོད་བསྔགས་བརྗོད། དཔའ་བོ་མཁའ་འགྲོས་བྱིན་རླབས་མཛད། མི་དང་མི་མིན་གྱི་འགྲོ་བས་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་མཆོད་པ་སོགས་ཡ༵་མཚ༵ན་གྱི་ལྟས་དཔག་མེད་པ་དང་བཅས་པས་འཁྲུངས་སོ། །དོན་དུ་ལམ་མས་སྦྱང་ཞིག་མ་ཡིན་པར་བསྐལ་པ་མང་པོའི་གོང་རོལ་ནས་སངས་རྒྱས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་ངོ་བོར་བྱང་ཆུབ་མཆོ༵ག་གི༵་དངོ༵ས་གྲུབ༵་དམ་པ་བརྙེས༵་སུ་ཟིན་ཀྱང་སྙིགས་དུས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་ཕྱིར་དུ་སླར་ཡང་བྱོན་པ་ལ་མཚན་པ༵དྨ་འབྱུང༵་གན༵ས་ཞེས༵་ག
Chinese
如果那样困难，那么早上念诵《尼玛洛努玛》和《无散大乐》两部经文，中午念诵《三愿》，下午念诵《洛努扎雅玛》，傍晚念诵《桑结丹巴》。将辛度小海二者连接起来，在四座山峰的范围内，在供养的间隙，进行三身祈请，并分别插入（经文），或者如果实在没空，就连接第七品。无论如何，最后，七句祈请文至少要念诵一百遍以上。一般来说，在所有念诵的时间，特别是在祈请的时候，不要看词句的多少，重要的是专注，这是根本。念诵的方式也要像琵琶和笛子的声音一样，不要失去音调，像孩子哭喊或者失去向导的盲人呼唤一样，声音要带着一种虚弱的悲伤。这个七句祈请文是金刚语加持的，所有的伏藏法中都有，比其他的祈请文更加深刻。因此，要解释这个意义，详细地要像麦彭仁波切的解释一样理解，但要容易理解。
English
If it is so difficult, then in the morning recite the two texts, 'Nima Lhonuma' and 'Unseparated Great Bliss.' At noon recite 'Three Wishes,' in the afternoon recite 'Lhonu Zhayama,' and in the evening recite 'Sangye Tenpa.' Connect the two small Sindhu seas, and within the scope of the four peaks, in the intervals of offerings, make the three-kayas prayer and insert them separately, or if you are too busy, connect the seventh chapter. In any case, at the end, accumulate at least a hundred or more recitations of the Seven-Line Prayer. In general, during all recitations, especially during prayers, regardless of the number of words, it is important to focus, which is fundamental. The way of reciting should also be like the sound of a lute and flute, without losing the melody, like a child crying out or a blind person who has lost their guide calling out, the voice should have a quality of weakness and sadness. This Seven-Line Prayer is blessed by the Vajra speech and is present in all treasure teachings, making it more profound than other prayers. Therefore, to explain its meaning, one must understand it in detail as explained by Jamgon Mipham Rinpoche, but in an easy-to-understand way.