Tibetan
ས། དང་པོ་ལའང་། རང་གི་རྩ་བའི་བླ་མའི་ཡོན་ཏན་དང་བཀའ་དྲིན་དྲན་པ། གུ་རུ་སོགས་བརྒྱུད་པའི་བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་དྲན་པ། དེ་ལྟར་དྲན་པའང་བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་དྲན་པ་ཁོ་ནར་འགྲོ་ཚུལ་ཤེས་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལའང་། ཡོན་ཏན་དྲན་པ། བཀའ་དྲིན་དྲན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བླ་མ་དཀོན་མཆོག་ཀུན་འདུས་ཡིན་ཚུལ་སྐྱབས་འགྲོའི་སྐབས་ནས་བསྟན། རྩ་གསུམ་ཀུན་འདུས་ཡིན་ཚུལ་ལ། གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་རློབས་པ་པོ་ནི་བླ་མ། མཆོག་ཐུན་དངོས་གྲུབ་སྟེར་མཁན་ནི་ཡི་དམ། ལམ་གྱི་འགལ་རྐྱེན་སེལ་བ་དང་མཐུན་རྐྱེན་སྒྲུབ་པ་པོ་ནི་མཁའ་འགྲོ་ཡིན་པས་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ནི་ཉེ་རིང་དང་ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་འཇུག་པ་ཞིག་ཡིན། དེས་ན་གདུལ་བྱ་རང་ངོས་ནས་སྐལ་བ་མ་ཆད་ན་རྩ་བའི་བླ་མའི་ངོས་ནས་བྱིན་གྱིས་རློབས་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པས་ཕྱོགས་རིས་མེད་ལ། དེ་ཞུགས་ན། བླ་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱིན་རླབས་དུས་གཅིག་ཏུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཚུལ་རིགས་པས་གྲུབ། མདོར་ན་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་བླ་མ་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཐ་དད་མེད་པར་ཐུགས་རྒྱུད་གཅིག་ཡིན་པར་ཐག་བཅད། འཇུག་རྒྱུའི་བྱིན་རླབས་ལའང་། མངོན་ཤེས་གྲུབ་རྟགས་འདྲེ་འདུལ་སོགས་ཕལ་པ་ཡིན། རང་སེམས་སྔར་དང་ མི་འདྲ་བ་འགྱུར་ནས་བློ་ཆོས་ལ་མོས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་ཤུགས་ཆུང་བ་སོགས་ནི་མཆོག་ཡིན་པས་དེ་ནི་རང་གི་བླ་མ་ལ་བརྟེན་ན་འབྱུང་ནུས་པས་བྱིན་རླབས་ཀྱི་མཆོག་སྩོལ་བ་ཡིན། དངོས་གྲུབ་ཅེས་མཆོག་ཐུན་གཉིས་ལས་རང་སེམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཡེ་ནས་གནས་པ་དེ་རང་མགོ་རང་གཡོག་ཙམ་མིན་པ་ད་ལྟ་ནས་མངོན་སུམ་དུ་མཇལ་བ་ནི་བླ་མ་ཁོ་ནའི་ཐུགས་རྗེ་ལ་ལྟོས་པ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་དང་། ཐུན་མོང་ཕྲིན་ལས་བཞི་ལའང་། ནད་གདོན་ཞི་བ། ཚེ་བསོད་རྒྱས་པ། ཕ་རོལ་དབང་དུ་བསྡུ་བ། དགྲ་བགེགས་ཚར་བཅད་པ་སོགས་ནི་ཐབས་ཕྲན་ཚེགས་ཀྱིས་ཀྱང་འགྲུབ་པས་ཕལ་པ་ཡིན་ལ། གཙོ་བོ་འགྲུབ་དཀའ་བ་ནི། ཐོག་མེད་ནས་གོམས་པའི་བདག་འཛིན། དེས་དྲངས་བའི་ཉོན་མོངས་ཤུགས་དྲག་རྣམས་དང་། རྟག་འཛིན་གཅེས་འཛིན་ལ་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་ཐམས་ཅད་ཞི་བ། ཐུན་མོངས་ཐེག་པའི་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་ནས་གསང་སྔགས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་བར་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པ་རྒྱས་པ། རང་སེམས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་སྡོད་པར་གཞན་དབང་དུ་ཤོར་ནས་ཡོད་པ་འདི་དགེ་བ་ལ་བཀོལ་ནས་རང་དབང་དུ་འདུས་པ། གཉེན་པོས་ཐུལ་དཀའ་ཞིང་དཔུང་ཆེ་བའི་ཉོན་མོངས་དྲག་པོ་རྣམས་ཀྱང་གདོང་བཟློག་ཏུ་ཚར་བཅད་
Chinese
首先，忆念自己根本上师的功德和恩德，忆念古汝等传承上师的恩德，像这样忆念也是了知仅仅忆念上师的恩德的方式，共有三种。首先也有忆念功德和忆念恩德两种。首先是，上师是三宝总集已在皈依时讲述。是三根本总集的方式是，上师是加持所化众生相续者，本尊是赐予共同殊胜成就者，空行母是遣除道之违缘和成办顺缘者，因此上师的加持是无有亲疏和偏袒而入于众生相续的。因此，所化众生自己方面若未断绝善缘，根本上师的方面有加持的能力，因此是无有偏袒的。那融入之后，所有上师的加持同时融入的方式以理成立。总之，断定所有方时的上师本体无有他异，是意脉一体。融入的加持也有，神通、成就验相、降伏鬼神等是普通的。自心与从前不同而转变，心喜好佛法和烦恼减弱等是殊胜的，因此那是依赖于自己的上师才能生起，因此是赐予加持之殊胜者。成就，从共同和殊胜两种成就来说，自心本来自性安住为佛的体性，不仅仅是自己照顾自己，而是现在就现量见到，是依赖于上师的慈悲，是殊胜的成就。共同四事业也有，平息疾病魔障，增上寿命福德，摄伏他众，诛灭怨敌障碍等，用微小的方便也能成办，因此是普通的。主要难以成办的是，从无始以来串习的自执，由它所引来的强烈烦恼等，以及常执、我爱执等一切颠倒错乱之心寂灭。从共同道难得的闲暇圆满到密咒大圆满之间，道之证悟功德无量增长。自心刹那也不停住，被他力所转而存在，将这些用于善法而摄集于自力。以对治难以调伏且势力强大的猛烈烦恼也能迎面诛灭。
English
First, remembering the qualities and kindness of one's own root guru, remembering the kindness of the lineage gurus such as Guru, and understanding that remembering in this way is solely the way to remember the guru's kindness, there are three aspects. First, there are two aspects: remembering qualities and remembering kindness. The first is that the guru is the embodiment of all the Jewels, as taught during the refuge. The way they are the embodiment of the Three Roots is that the guru is the one who blesses the disciple's mindstream, the yidam is the one who grants supreme and common siddhis, and the dakini is the one who removes obstacles on the path and accomplishes favorable conditions. Therefore, the guru's blessing enters without near or far, without bias. Therefore, if the disciple himself does not sever his fortune, the root guru has the power to bless, so there is no bias. If that enters, it is logically established that the blessings of all gurus enter at once. In short, it is determined that all gurus of time and space are not different in essence, but are of one mindstream. The blessings that enter also include mundane things like clairvoyance, signs of accomplishment, subduing spirits, etc. It is supreme when one's own mind changes differently from before, and one's mind is devoted to the Dharma, and afflictions are weakened, etc., because it can arise by relying on one's own guru, so it bestows the supreme blessing. As for accomplishment, from the two accomplishments of common and supreme, the nature of one's own mind abiding as the nature of the Buddha from the beginning is not just taking care of oneself, but seeing it directly from now on depends on the compassion of the guru alone, and is the supreme accomplishment. As for the four common activities, pacifying disease and demonic obstacles, increasing lifespan and merit, subjugating others, and destroying enemies and obstacles can also be accomplished by minor means, so they are ordinary. What is mainly difficult to accomplish is the self-grasping that has been habitual since beginningless time, the intense afflictions that it brings, and the pacification of all inverted minds such as the grasping at permanence and cherishing oneself. From the difficulty of finding leisure and endowments of the common vehicle to the Great Perfection of Secret Mantra, the realization of the path and immeasurable qualities increase. One's own mind does not stay still for a moment, but is lost to the power of others, and using this for virtue and gathering it into one's own power. Even the fierce afflictions that are difficult to subdue with antidotes and have great power can be completely destroyed face to face.
Tibetan
ནུས་པས་དྲག་པོའི་ལས་དང་བཞི་ཀ་བླ་མའི་ཐུགས་རྗེ་ལས་འབྱུང་། ལས་འདི་དག་འགྲུབ་ན་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་འགྲུབ་ཚར་བ་ཡིན་གྱི། འདི་དང་འགལ་བ་ཉོན་མོངས་རང་གཟུགས་སུ་ཤར་བའི་ཁ་གདངས་མིག་བགྲད་དང་། ཁྲ་ཁྲ་ཤིག་ཤིག་སོགས་ཞི་ཁྲོ་མང་པོ་མཐོང་ཡང་དགོས་པ་མེད། བླ་མའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རང་ལ་ཞུགས་ན་བྱིན་རླབས་ལྷའི་རྣམ་པར་ཤར་བ་དེ་འགྲུབ་པས་དེས་འཚེངས། གལ་སྲིད་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་རེ་བསྒྲུབ་ནའང་བླ་མའི་ངོ་བོར་ཤེས་དགོས་ཏེ། སྔོན་གཉག་གིས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ལ་དབང་ཞུས་པའི་ལོ་རྒྱུས་བཞིན་ལྷ་དང་བླ་མ་བཟང་ངན་ཐ་དད་དུ་བཟུང་ན་བསྐལ་པར་བསྒྲུབས་ཀྱང་ལྷ་དངོས་མི་འགྲུབ། ད་ལྟ་ཡི་དམ་སྣ་མང་པོ་ལ་འབད་འདོད་པ་བླ་མའི་ངོ་བོར་མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་དང་། ལྷ་གཅིག་གིས་བསམ་པ་མི་བདེ་བར་ལྷ་རེས་ལས་རེ་སྒྲུབ་རྒྱུ་རེ་ནས་ཞི་དྲག་མང་པོ་ བརྟེན་པ་ནི་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་བཟུང་བའི་སྐྱོན་ཡིན། དེ་ལས་ཀྱང་ཁྲོ་བོ་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཕལ་ཆེར་ཚེ་འདིའི་ཆེད་དུ་དམིགས་པ་མང་བས་དེས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་ནི་གཏན་ནས་མི་འགྲུབ། དེས་ན་བློ་སྣ་མི་མང་བར་ཡི་དམ་རེ་ཟུང་ལ་བརྟེན་པ་དེའང་ངོ་བོ་རྩ་བའི་བླ་མ་ཡིན་པ་ཐག་ཆོད་དགོས། ཁྱད་པར་དབང་མ་ཐོབ་བཞིན་སྒྲུབ་པ་ནི་དམྱལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན། བསྒྲུབས་ནས་བཟུང་སྤང་ལེན་མི་བྱ་བར། འདི་ནས་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་བར་དུ་ཡི་དམ་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་དམ་བཅའ་དང་མོས་པ་བརྟན་པོ་ངེས་པར་དགོས། རྣལ་འབྱོར་པའི་འགལ་རྐྱེན་བསལ། མཐུན་རྐྱེན་སྒྲུབ་པ་པོ་དེ་ལ་ནི་དཔའ་བོ་མཁའ་འགྲོ་དང་ཆོས་སྐྱོང་སྲུང་མ་ཟེར་བ་ཡིན་པས། ཆོས་སྐྱོང་གང་ལ་བསྟེན་ཀྱང་། ཕྲིན་ལས་དེ་དག་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བླ་མ་དེ་དང་དེའི་རྣམ་རོལ་དུ་བསྟན་པ་ཤེས་བཞིན་པས་བསྒྲུབ་ན་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བས་ཐམས་ཅད་བླ་མའི་ངོ་བོ་ཡིན། དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ནས་ཡི་དམ་དཔོན་དང་། ཆོས་སྐྱོང་བྲན་གཡོག་ལྟ་བུར་རང་རྒྱུད་པར་བཟུང་ན་མི་འགྲུབ་ཅིང་། འགྲུབ་ནའང་ལོག་པ་ཁོ་ནར་འགྲོ། མདོར་ན་རྩ་བའི་བླ་མ་གཅིག་པུ་ལ་བརྟེན་ནས་བཀའ་བཞིན་བསྒྲུབས་ན་བྱིན་རླབས་དངོས་གྲུབ་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་ངེས་པས་རྩ་གསུམ་ཀུན་འདུས་ཡིན་པར་ཐག་བཅད། གཉིས་པ་ནི། རང་རེས་ད་ལྟར་བླ་མ་ལ་ཆོས་ཞུས་པས་ཁ་རྗེ་མཐོ་བ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་སོགས་བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་ཞེས་བསྔགས་འདུག་པ་འདི་ནི་བཀའ་དྲིན་དངོས་མ་ཡིན་པས་གཙོ་ཕལ་ནོར་བ་ཡིན། གཙོ་བོ་ནི། འོག་མིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་ན། །སོགས་ཀྱི་གསོལ་
Chinese
以威力而言，所有四种猛厉的事业都源于上师的慈悲。如果这些事业能够成就，就代表本尊神已经成就。与此相反，如果看到烦恼以自身形象显现的张口瞪眼，以及眼花缭乱等等的诸多寂静与忿怒相，也没有必要。如果上师的身语意的功德融入自身，那么加持以神祇的形象显现，这样就足够了。如果需要修持任何本尊神，也必须将其视为上师的化身。如同过去聂（音译）向大学者请求灌顶的历史一样，如果将神和上师视为好坏有别，即使修持无数劫也无法成就真正的神。现在想要努力修持众多本尊，这是因为没有认识到上师的本质所致的过失。如果因为一个神不能满足愿望，就认为每个神可以成就不同的事业，从而依赖众多的寂静与忿怒尊，这就是将他们的本质视为不同的过失。 而且，修持忿怒尊的人，大多数都以今生的利益为目标，这样就永远无法成就智慧之神。因此，不要心生杂念，依靠一两个本尊，并且要确信他们的本质就是根本上师。尤其是在没有获得灌顶的情况下进行修持，这是堕入地狱的原因。一旦开始修持，就不要放弃。从现在开始直到获得菩提果位，都必须坚定对该本尊的誓言和信心。遣除瑜伽士的违缘，成办顺缘，那些就是被称为勇父空行和护法神。无论依赖哪位护法，都要知道他们是为了成办那些事业而显现为上师的化身，如果明白这一点并进行修持，就会非常迅速地成就，因为一切都是上师的本质。如果不这样理解，将本尊视为主人，将护法视为仆人，以这种自私的想法来修持，就不会成就。即使成就，也只会走向邪道。总之，如果仅仅依靠根本上师，并按照教言进行修持，就一定能够成就加持、悉地和事业，因此要确信上师是三根本的化身。第二点是，我们现在因为依止上师而获得了更高的地位和更大的财富等等，就赞叹这是上师的恩德，这并不是真正的恩德，而是颠倒了主次。主要的是：“在密严法界宫殿中……”等等的祈请。
English
In terms of power, all four fierce activities arise from the compassion of the Lama. If these activities are accomplished, it means that the Yidam deity has been completely accomplished. Contrary to this, even if one sees many peaceful and wrathful forms, such as the bared teeth and wide eyes of afflictions manifesting as their own forms, and dazzling appearances, there is no need to be concerned. If the qualities of the Lama's body, speech, and mind enter oneself, then the blessings manifest as the form of a deity, and that is sufficient. Even if one needs to practice any Yidam deity, one must recognize it as the essence of the Lama. Just as in the past, when Nyak (transliteration) requested empowerment from the great master, if one regards the deity and the Lama as different in terms of good and bad, even if one practices for countless kalpas, one will not accomplish the actual deity. Nowadays, the desire to exert effort in practicing many different Yidams is a fault arising from not recognizing the essence of the Lama. If one is not satisfied with one deity and thinks that each deity can accomplish different tasks, relying on many peaceful and wrathful deities is a fault of regarding their essences as different. Moreover, most of those who practice wrathful deities aim for the benefit of this life, and in doing so, they will never accomplish the deity of wisdom. Therefore, one should not have many distractions, but rely on one or two Yidams, and one must be certain that their essence is the root Lama. In particular, practicing without having received empowerment is a cause for falling into hell. Once one has begun practicing, one should not abandon it. From now until one attains enlightenment, one must have a firm commitment and unwavering faith in that Yidam. Removing obstacles for the yogi and accomplishing favorable conditions, those are what are called heroes, dakinis, and Dharma protectors. No matter which Dharma protector one relies on, one should know that they manifest as emanations of that Lama in order to accomplish those activities. If one understands this and practices, one will accomplish it very quickly, because everything is the essence of the Lama. If one does not understand in this way and regards the Yidam as the master and the Dharma protector as the servant, holding onto such selfish thoughts, one will not accomplish anything. Even if one does accomplish something, it will only lead to the wrong path. In short, if one relies solely on the root Lama and practices according to the instructions, one will definitely accomplish blessings, siddhis, and activities. Therefore, one should be certain that the Lama is the embodiment of the Three Roots. The second point is that we now praise the Lama's kindness because we have gained higher status and greater wealth by relying on the Lama, but this is not the true kindness, and it is a reversal of what is primary and secondary. The primary thing is: "In the palace of Akanishta Dharmadhatu..." and so on in the supplication.