Tibetan
རྗེས་སུ་བཟུང་ཕྱིར་གསོལ་བའི་རྒྱལ་པོའི་ཆས་གསང་གོས་དཀར་པོ། འདུང་མ་དམར་པོ། སྔགས་ཀྱི་ཆས་ཕོད་ཁ་སྔོ་འབྱམས། རབ་བྱུང་ཆས་སྣམ་སྦྱར་དམར་པོ་གསེར་གྱི་མེ་ཏོག་བཀྲ་བ། ཟ་འོག་གི་སེར་སྨུག་ཟླ་གམ་དུ་གྲགས་པ་རྣམས་ལ་འདོད་རྒུར་བསྒྱུར་བའི་ཆ་ལུགས་ཞེས་གྲགས། སྐུའི་ཆ་ལུགས་འདྲ་མིན་མང་ཡང་དབུ་ལ་པད་ཞྭ་ཁོ་ན་གསོལ་བ་པདྨའི་རིགས་ཡིན་པས་རིགས་རྟགས་ཀྱི་ཅོད་པཎ་ཡིན། གདུལ་བྱ་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཞལ་འཛུམ། སྤྱན་གྱིས་ལྟ་སྟངས་བཅས་པས་རང་ལ་གཟིགས་པ། རྡོར་སྐྱིལ་མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པ་མཚོན། སྤྱི་བོ་དུང་ཁང་དབུས་ༀ་དཀར་པོ། མགྲིན་པའི་ལྕེ་རྩར་ཨཱཿདམར་པོ། ཐུགས་དབུས་ཧཱུྃ་མཐིང་ག །ངོ་བོ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་འདུས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྒོམ། འདི་མེད་ན་ལྷ་ཅི་བསྐྱེད་སྲོག་མེད་པའི་རོ་དང་འདྲ། དབུ་གཙུག་ནས་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་རྣམས་ཐོ་བརྩེགས་སུ་སྣང་མཐའི་བར་རྒྱན་ཆས་མ་འདྲེས་པར་བསྒོམ། མཐར་སྐོར་ཐོད་ཕྲེང་གིས་གཙོས་པའི་ཡི་དམ་རྒྱུད་སྡེ་དྲུག །དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་སོགས་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་སངས་རྒྱས། དེའི་ཕྱིར་སྤྱན་གཟིགས་གཙོས་བྱང་སེམས། དེའི་ཕྱིར་ཉན་རང་། དེའི་ཕྱིར་ཞལ་བཞི་གཙོས་སྲུང་མ་ཡེ་ཤེས་པ། དཔའ་བོ་མཁའ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐུ་མཚན་དཔེའི་གཟི་མདངས་ཅན། གསུང་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་གདངས་ཅན། ཐུགས་ཏིང་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་འོད་དང་འོད་ཟེར་གྱི་ཕུང་པོ་དུ་མ་འཕྲོ་བས་ཡིད་འཕྲོག་ནུས་པ། གཙོ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པ་ཙམ་དུ་ཤར་ན་ཡང་། བླ་མའི་ཐུགས་དགོངས་དང་དབྱེར་མེད་པས་དོན་ལ་མཐོ་དམན་དང་ཐ་དད་མེད་པ་མཉམ་ཉིད་རོ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ། གསུམ་པ་མཆོད་པ་ནི། གོང་གི་མཎྜལ་གྱིས་སྤྱིར་འཐུས་ཀྱང་། འདིར་ཡང་དགོས་པའི་དབང་གིས། ངོ་བོ་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་ཚོགས་བཅས་རྣམ་པ་ཕྱི་ནང་གསང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཆོད་པ་བཞི་སྤྲོ་བའི། དང་པོ། རང་གི་ སྙིང་ག་ནས་ཉེར་སྤྱོད། འདོད་ཡོན་རྫས་རྟགས་སོགས་མཆོད་པར་འོས་པའི་ལྷ་མིའི་འབྱོར་བ་རྣམས་ཕྱག་ན་ཐོགས་པའི་ལྷ་མོ་གྲངས་མེད་སྤྲོས། ཚོགས་ཞིང་རེ་རེའི་མདུན་མཆོད་རྫས་ཐོགས་པའི་ལྷ་མོ་ཆ་ཚང་རེས་མེ་ཏོག་དབུ་ལ་འབུལ་བ་སོགས་མཆོད་པས་མཉེས་པར་བྱ། མཐར་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱང་གནས་དེ་དང་དེར་བསྟིམ་པར་བསམ་ནས་ཀུན་བཟང་སྒྱུ་འཕྲུལ་སོགས་ཀྱང་བརྗོད། འདི་ནི་ཕྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཉེར་སྤྱོད་དང་མཚུངས་པས་ཕྱི་མཆོད་ཅེས་གྲགས། གཉིས་པ། ཡང་རང་གི་སྙིང་ཁ་ནས་ངོ་བོ་དབྱིངས་རིག་དབྱེར་མེད་
Chinese
为了接纳，所穿戴的国王服饰是白色秘密衣，红色内裙。密咒士的装束是蓝色宽袍。出家人的装束是饰有金色花朵的红色袈裟。还有被称为绸缎的黄褐色半月形饰品，据说这些是可以随意变换的装束。虽然身形装束多种多样，但头上只戴莲花帽，因为是莲花部，所以是作为部族标志的顶饰。以接纳所化众生的微笑，以及用眼睛注视的方式来垂顾自己。表示不滞留于金刚跏趺坐的两边。头顶梵穴中央是白色嗡（藏文：ༀ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）。喉咙的舌根处是红色阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）。心间中央是蓝色吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）。观想其本体为身语意金刚汇聚之自性。若无此观想，则无论生起何种本尊，都如同无生命的尸体。观想从头顶传承下来的上师们如阶梯般层层叠叠，直至虚空边际，且装饰各不相同。最后，以颅骨鬘为首的本尊六续部。其外是我们的导师等十方三世诸佛。其外是观世音等菩萨。其外是声闻缘觉。其外是以四面护法为主的智慧护法。所有勇士空行母都具有身相标志的光彩，语言具有佛法的声音，心安住于禅定，放射出无数的光和光芒，能够摄人心魄。即使仅仅显现为主尊和眷属的形象，也与上师的意趣无别，因此在意义上没有高低和差别，观想为平等一味。第三是供养：虽然用上面的曼荼罗可以普遍代替，但这里也因为需要，而陈设本体为身体、受用、善资粮等，相为外、内、密、如是四种供养。首先，从自己的 心间化现出近用，妙欲，物品，象征等，手持一切适宜供养天人的财富的无数天女。在每个会供坛城前，都有一位手持供品的完整天女，轮流将鲜花献于顶上等，以供养令其欢喜。最后，观想所有天女都融入各自的位置，并念诵普贤幻化等。这与外在世间的近用相似，所以被称为外供。其次，再次从自己的心间，本体为法界与智慧无别
English
To accept, the royal attire worn is a white secret garment, a red inner skirt. The attire of a mantra practitioner is a blue wide robe. The attire of a monastic is a red kasaya adorned with golden flowers. There are also the tawny crescent-shaped ornaments of silk, said to be attire that can be transformed at will. Although there are many different bodily attires, only a lotus hat is worn on the head, because it is of the lotus family, so it is a crest as a sign of the family. Accepting disciples with a smile, and looking at oneself with the way of looking with the eyes. It represents not staying on either side of the vajra posture. In the center of the brahmarandhra at the crown of the head is a white Oṃ (Tibetan: ༀ, Sanskrit Devanagari: ओ, Sanskrit Romanization: oṃ, literal Chinese meaning: Oṃ). At the root of the tongue in the throat is a red Āḥ (Tibetan: ཨཱཿ, Sanskrit Devanagari: आः, Sanskrit Romanization: āḥ, literal Chinese meaning: Āḥ). In the center of the heart is a blue Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, literal Chinese meaning: Hūṃ). Meditate on its essence as the nature of the union of body, speech, and mind vajra. Without this, no matter what deity is generated, it is like a lifeless corpse. Visualize the gurus who have been passed down from the crown of the head as stacked steps, up to the edge of space, and the decorations are not mixed. Finally, the six tantras of yidam deities, headed by the skull garland. Outside of that are the Buddhas of the ten directions and three times, such as our teacher. Outside of that are Bodhisattvas, headed by Avalokiteśvara. Outside of that are Śrāvakas and Pratyekabuddhas. Outside of that are the wisdom protectors, headed by the four-faced protectors. All the heroes and dakinis have the radiance of bodily marks, the language has the sound of the Dharma, the mind abides in samadhi, radiating countless lights and rays, which can captivate the mind. Even if it only appears as the form of the main deity and retinue, it is no different from the guru's intention, so in meaning there is no high or low and no difference, meditate on it as equal and of one taste. The third is offering: Although the above mandala can be universally substituted, here too, because of the need, the essence is the body, enjoyment, and accumulation of merit, etc., and the appearance is the four offerings of outer, inner, secret, and suchness. First, from one's own heart, emanate countless goddesses holding in their hands the wealth of gods and humans suitable for offering, such as near-use, desirable qualities, objects, and symbols. In front of each assembly field, there is a complete goddess holding offerings, taking turns offering flowers on the head, etc., to please them with offerings. Finally, contemplate that all the goddesses dissolve into their respective places, and recite Kunsang Shyu Trul, etc. This is similar to the near-use of the outer world, so it is called the outer offering. Secondly, again from one's own heart, the essence is the indivisibility of the sphere of reality and wisdom.
Tibetan
བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་རྣམ་པ་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་དཀར་མོ་རུས་རྒྱན་ཅན་གྲི་ཐོད་འཛིན་པ་ཞིག་སྤྱི་བོ་ནས་རྒྱང་ངེ་ཐོན། དེས་རང་ལུས་ཀྱི་སྨིན་མཚམས་ནས་གྲི་གུག་ཚད་པས་ཐོད་པ་བྲེག །རྒྱ་ཁྱོན་ཚད་ལས་འདས་པར་གྱུར་ནས་རང་བྱུང་གི་མི་མགོ་གསུམ་གྱི་སྟེང་བཙུག །ལུས་ཆེ་ཚོ་སྣུམ་བརྗིད་དང་ལྡན་པར་བསམས་ལ་གྲི་གུག་གིས་ཐོད་པའི་ནང་ཏུ་གཏུབ་ཅིང་སྤུང་། འོག་གི་ཡཾ་ལས་རླུང་གཡོས་ཤིང་རཾ་ལས་མེ་འབར་བས་ཐོད་པ་དྲོས་ཤ་ཁྲག་རུས་གསུམ་འོད་དུ་ཞུ་བའི་རླངས་པ་འོད་ཟེར་ལྔ་ལྡན་ཞིང་ཁམས་ཀུན་ལ་སྤྲོས་པས་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་བདུད་རྩི་ལྔའི་རྣམ་པར་བསྡུས་ནས་བསྟིམས་ལ་འབྲུ་དྲུག་ལན་མང་བརྗོད་པའམ་དམིགས་པས་ཀྱང་ཆོག །དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་མ་གྲངས་མེད་དུ་སྤྲོས་པའི་ཕྱག་གཡོན་ཐོད་པས་བདུད་རྩི་བཅུས་ཤིང་ཚོགས་ཞིང་ལ་ཕུལ་བས། མཉེས་པར་བསམ་ནས་རང་རིག་སོགས་བརྗོད། མཐར་རྣལ་འབྱོར་མ་མི་དམིགས་པའི་ངང་ལ་བཞག །འདི་ནི་རང་ལུས་ཀྱི་མཆོད་པ་ཡིན་པས་ནང་མཆོད་གསུངས། གསུམ་པ། ཐུགས་ཀ་ནས་ངོ་བོ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དབྱིངས་སྟོང་ཉིད་ལ་རྣམ་པ་ཤེས་རབ་མ་གཟུགས་དང་ལང་ཚོ་རྫོགས་པ་མཆོད་ཡུལ་གྲངས་མཉམ་སྤྲོས་ནས་འཁྲིལ་སྦྱོར་མཛད་པས་དགའ་བཞིའི་རོས་མཉེས་པར་བསམ་ལ་བརྒྱད་གཉིས་ལང་ཚོའི་སོགས་བརྗོད། བཞི་བ། གོང་གི་མཆོད་པའི་སྐབས་ཀྱི་འཁོར་གསུམ་ག་རང་སེམས་དབྱིངས་རིག་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཀློང་ན་མ་གྲུབ་བཞིན། རྣམ་པ་གོ་མ་འགགས་པར་སྣང་བའི་ཚུལ་ལ་བློ་བཞག་ནས། མཆོད་བྱ་མཆོད་བྱེད་སོགས་བརྗོད། མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་ པོའི་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཆོད་པ་ཞེས་གསུངས། འདིར་མཆོད་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་གཞུང་གཞན་གྱི་རྒྱས་འགེབ་ལྟ་བུར་འགྱུར་བས་དགོས་པ་མེད་དོ་སྙམ་ན། དགོས་པ་སོ་སོར་ཡོད་དེ། སྤྱིར་དབང་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཐོབ་ན་མ་མཐའ་དབང་སོ་སོའི་ལྟ་བ་ལ་གོ་བ་རྣམ་དག་ངེས་པར་སྐྱེ་དགོས་ལ། དེས་ན་དབང་བཞི་ལ་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་མི་འདྲ་བ་བཞི་རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་དགོས་པས། བུམ་དབང་གི་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་འགལ་རྐྱེན་གྱི་གེགས་ཞི་བ་དང་། མཐུན་རྐྱེན་གྱི་དཔུང་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱིའི་མཆོད་པ། དེ་བཞིན་དུ་གསང་དབང་བ་ནང་མཆོད། ཤེར་དབང་ལ་གསང་མཆོད། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མཆོད་པ་ཕུལ་བའོ། །བཞི་པ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་དང་བཀའ་དྲིན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། དེ་ལྟར་དྲན་པའི་སྒོ་ནས་གསོལ་འདེབས་དངོས་དང་གཉི
Chinese
从菩提心显现出形象为金刚瑜伽母，白色，以骨饰庄严，手持钺刀和颅碗，从头顶出现。她用手中的钺刀从自身眉间处砍下颅骨。颅骨的范围变得无限广大，安放在三个天然形成的人头之上。观想这些巨大的身体充满光泽和威严，用钺刀在颅碗内切割并堆积。下方从“扬”（藏文：ཡཾ，梵文天城体：य，梵文罗马拟音：yaṃ，汉语字面意思：风）中生起风，从“让”（藏文：རཾ，梵文天城体：र，梵文罗马拟音：raṃ，汉语字面意思：火）中生起火，使颅碗变暖，血肉骨骼融化为光，具有五种光芒的光芒遍布所有净土，汇集了诸佛菩萨的加持，化为五种甘露融入其中，多次念诵六字真言或专注观想也可以。然后，化现出无数的金刚瑜伽母，她们的左手用颅碗盛满甘露，供养给会供坛城。观想他们感到满意，念诵自性智等。最后，将金刚瑜伽母安住在不可思议的境界中。这被称为自供，因此被称为内供。第三，从心间，本体是心的自性，法界空性，形象是智慧母，容貌和青春圆满，化现出与供养对象数量相等的智慧母，进行拥抱交合，观想以四喜之味使之欢喜，念诵十六妙龄等。第四，在上述供养的场合，三轮（供养者、供养物、接受者）都未在自心法界智慧无二的境界中成立，但以形象不间断显现的方式安住于心，念诵供养者、供养物等。因为这是所有供养的精髓和最终归宿，所以被称为如实供养。这里之所以详细阐述供养，是因为如果认为这会像其他论典一样变得繁琐而没有必要，那是不对的。因为各有各的必要。一般来说，如果获得了具足灌顶，至少必须对每个灌顶的见解产生清净的理解。因此，必须在自相续中生起四种不同的特殊证悟，为了平息生起瓶灌特殊证悟的违缘，并增强顺缘的力量，所以进行外供。同样，为了生起密灌，进行内供。为了生起智慧灌顶，进行秘密供养。为了生起如实灌顶，献上如实供养。第四，祈祷时，忆念功德和恩德，并通过忆念的方式进行真实的祈祷和
English
From the mind of enlightenment, a form arises as Vajrayogini, white in color, adorned with bone ornaments, holding a curved knife and a skull cup, emerging from the crown of the head. With the curved knife in her hand, she cuts off the skull from the space between her eyebrows. The expanse of the skull becomes immeasurably vast, placed upon three naturally formed human heads. Contemplate these great bodies as being full of luster and majesty, and with the curved knife, cut and pile up the contents within the skull cup. Below, from "Yam" (Tibetan: ཡཾ, Sanskrit Devanagari: य, Sanskrit Romanization: yaṃ, Literal Chinese meaning: Wind) wind arises, and from "Ram" (Tibetan: རཾ, Sanskrit Devanagari: र, Sanskrit Romanization: raṃ, Literal Chinese meaning: Fire) fire blazes, warming the skull cup, causing the flesh, blood, and bones to dissolve into light. The vapor of this light, possessing five rays, pervades all pure lands, gathering the blessings of the Buddhas and Bodhisattvas, transforming into the essence of five nectars, which are then infused within. Reciting the six-syllable mantra many times or focusing on visualization is also permissible. Then, countless Vajrayoginis emanate, their left hands filling skull cups with nectar, offering them to the assembly field. Contemplate them being pleased, and recite self-awareness and so forth. Finally, leave the Vajrayogini in a state of non-objectification. This is called self-offering, and therefore it is called the inner offering. Third, from the heart center, the essence is the nature of mind, the emptiness of the Dharmadhatu, the form is the Wisdom Mother, complete in form and youth. Emanate Wisdom Mothers equal in number to the objects of offering, engaging in embrace and union, contemplating them being pleased by the taste of the four joys, and recite the sixteen youthful ones and so forth. Fourth, in the context of the above offering, all three circles (offerer, offering, and receiver) are not established in the realm of the indivisible wisdom of one's own mind, but remain in the manner of appearances arising without interruption. Dwell on this, and recite the offerer, offering, and so forth. Because this is the essence and ultimate culmination of all offerings, it is called the offering of suchness. Here, the reason for explaining the offering in detail is that if one thinks it will become as verbose as other treatises and is unnecessary, that is not correct. Because each has its own necessity. Generally, if one obtains a complete empowerment, at the very least, one must have a pure understanding of the view of each empowerment. Therefore, four different special realizations must arise in one's own mindstream. In order to pacify the obstacles that hinder the arising of the special realization of the vase empowerment, and to increase the strength of the supporting conditions, the outer offering is performed. Similarly, for the secret empowerment, the inner offering is performed. For the wisdom empowerment, the secret offering is performed. For the suchness empowerment, the offering of suchness is made. Fourth, in prayer, remembering the qualities and kindness, and through the means of remembering, engaging in actual prayer and