Tibetan
ཁ་ཏོན་ལས། དཔེ་ཆ་འཛིན་སྐྱོར་གྱི་ལྟ་རྟོག་བྱེད་པ་དཀའ་སྤྱད་ཀྱང་ཆེ་བ་ལྟར་ཕན་ཡོན་ཡང་ཆེ། གཙོ་བོར་དེ་གཉིས་ཀ་ཀུན་སློང་གིས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པར་ཤེས་སླའོ། །༧གསུང་རབ་ཚོར་རྒྱ་ཤུག་གི་ལོ་མ་དང་ཚིག་གུ་ཞེས་ཆུང་བའི་དཔེ་དང་། སྙིང་པོ་མེད་པའི་དཔེར་ཆུ་ཤིང་དང་ལམ་རྒྱུད་ལྔ་ཞེས་གསུངས་ཀྱང་མ་ཤེས་ལགས་པས། ཆུ་ཤིང་སོགས་གསུམ་གང་འདྲ་ཞིག་ལགས། སྤྱིར་ཤུག་པ་ལ་རིགས་མང་ཡང་རྒྱ་ཤུག་ནི་འབྲས་བུ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། མ་ཡི་ཐུག་མཐའ་རྒྱ་ཤུག་ཚིག་གུ་ཙམ། །རིལ་བུ་བསྒྲིལ་ཀྱང་ས་ཡིས་ལང་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འདི་རྒྱལ་རོང་སོགས་སུ་འོང་ཟེར། ཆུ་ཤིང་ནི། སྡོམ་འབྱུང་ལས། སྙིང་གའི་ཆུ་སྐྱེས་དབུས་སོན་པ། །ཆུ་ཤིང་མེ་ཏོག་ལྟ་བུར་སྟོང་། །ཞེས་དབུ་མའི་ནང་སྟོང་སང་ངེ་བའི་དཔེར་གསུངས་པས། མེ་ཏོག་ཀེ་ས་རས་སྟོངས་པ་ཞིག་འདྲའང་། དམ་པ་མང་པོས་སྨྱུག་མ་ལ་ངོས་འཛིན་པར་མཛད་དེ། དྲེའུ་སྦྲུམ་ན་ཤི་བ་དང་། སྨྱུག་མ་ལ་འབྲས་བུ་ཆགས་ན་བསྐམ་པར་འགྱུར་བས་འབྲས་བུ་མེད་པ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པར་བཤད། ལམ་རྒྱུད་ལྔ་ནི། སྤྱིར་ལྷ་མིན་ལ་རིགས་ བཞི་ཡོད་ཀྱང་སྤྱི་ཙམ་དུ་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལས། ལྷ་མིན་དུད་འགྲོ་ཀླུ་དུད་འགྲོ། །ཞེས་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་ལས་ལྷ་མིན་དུད་འགྲོར་བསྡུས་ཏེ། བར་དོ་ནས་འགྲོ་བ་ལྔར་སྐྱེ་བའི་ལམ་ལྔ་ལ་ངོས་འཛིན། ༧གསུང་རབ་སོགས་དཔེ་ཆའི་རིགས་རལ་འཐོར་ཅན་འགོམ་ཡུག་སོགས་ཀྱིས་འོ་བརྒྱལ་རིགས། དངོས་གཙང་བའི་བསམ་པས་མེ་ཆུར་གདན་དྲངས་ན་ཨེ་རུང་ལགས། སྐྱབས་འགྲོའི་སྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱར། ཡི་གེ་འབྲུ་རེ་ལའང་ཆོས་དཀོན་མཆོག་གི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་དད་གུས་བྱེད་དགོས་པར་བཤད་པ་ལྟར། གསུང་རབ་སོགས་ཀྱི་ཤོག་འཁྱར་རེ་རེའང་བཀུར་སྟིས་མཆོད་དགོས་པར་མ་ཟད། དཔེ་རྒྱུན་དཀོན་རིགས་ཤོག་འཁྱར་རེ་རེས་ཀྱང་། བློ་གསལ་དོན་གཉེར་ལ་ཕན་ཐོགས་པའི་སྐབས་སྲིད་པས་མེ་ཆུར་གདན་འདྲེན་པ་སོགས་བྱར་མི་རུང་མོད། འོན་ཀྱང་ཨཱཪྱ་དེ་བས་སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་སྦྱོང་དུ། བསམ་པ་བཟང་པོས་མཆིལ་ལྷམ་ཞིག །ཐུབ་པའི་དབུ་ལ་བཞག་པ་དང་། །དེ་བཞིན་གཞན་གྱིས་བསལ་བྱས་པ། །གཉིས་ཀས་རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་པར་གསུངས། །ཞེས་པ་ལྟར་མེ་ཆུར་གདན་དྲངས་པ་ལ་ཉེས་པ་ཡོང་མིན་ཀུན་སློང་གི་བསམ་པ་གཙོ་བ་ཡིན། ༧སྨན་བླའི་མདོ་ཆོག་ལྟ་བུ་ངག་འདོན་དང་། མཆོད་སྦྱིན་འདྲའི་སྐབས་སུ་གཞུང་ནས་མ་བཤད་ཀྱང་རང་ཉིད་སྤྱན་རས་གཟིགས་སུ་གསལ་བཏབ་ན་
Chinese
关于念诵：保管书籍的监督管理虽然辛苦，但利益也很大。主要要知道这两者都不能完全被动机所决定。关于经书中，用“广叶树的叶子和籽”来比喻小，用“水树和五道”来比喻没有精华，虽然这样说了，但我不太明白，请问水树等三个是什么样的？一般来说，树有很多种，但广叶树的果实非常小。龙树菩萨说：“母亲的极限，如同广叶树的籽。即使搓成丸，大地也无法承受。”据说这种树在嘉绒等地有。水树是，《律源》中说：“心间的湿生，中央有种子。水树如同花朵般空虚。”这样用空性的例子来比喻中脉，虽然像花朵没有花蕊一样，但许多圣者都认为是竹子。因为母骡怀孕会死，竹子结果实会枯萎，所以没有果实就被说成是没有精华。五道是，一般来说，非天有四种，但大致上在《正念经》中说：“非天、旁生、龙旁生。”这样将六道众生归纳为非天和旁生，认为是中阴身到五道投生的五条道路。 关于经书等书籍，对于破损散乱的书籍，用胶水等修补感到劳累。如果以清净的意念将它们火化或水葬可以吗？在皈依的修持教言中说：“即使是一个字，也要以视作佛法僧三宝的观念来恭敬。”因此，对于经书等的每一张纸，都应该恭敬供养，而且对于稀有的古籍，即使是一张纸，也可能在某些时候对聪慧的求学者有所帮助，所以不应该火化或水葬。然而，圣天菩萨为了净化内心的障碍，说：“以善良的心，将鞋子。放在佛陀的头上，以及其他人丢弃的。这两种行为都能获得王位。”因此，将书籍火化或水葬是否有罪过，关键在于动机的善恶。念诵《药师经》等，或者进行供养等仪式时，即使经文中没有说，自己观想为观世音菩萨
English
Regarding recitation: Although supervising the preservation of books is arduous, the benefits are also great. It is important to understand that neither of these two is entirely determined by motivation. In the scriptures, "broadleaf tree leaves and seeds" are used as an analogy for smallness, and "water tree and the five paths" are used as an analogy for lacking essence. Although it is said so, I don't quite understand. What are these three like, such as the water tree? Generally speaking, there are many kinds of trees, but the fruit of the broadleaf tree is very small. Nagarjuna said, "The limit of a mother is like the seed of a broadleaf tree. Even if rolled into a pill, the earth cannot bear it." It is said that this tree is found in places like Gyalrong. The water tree is, according to the Vinaya Source, "The aquatic born in the heart, with a seed in the center. The water tree is empty like a flower." Thus, it is used as an example of emptiness in the central channel. Although it seems like a flower without stamens, many saints consider it to be bamboo. Because a pregnant mule dies, and bamboo with fruit dries up, the absence of fruit is said to be without essence. The five paths are, generally speaking, there are four kinds of Asuras, but generally, in the Mindfulness Sutra, it says, "Asuras, animals, Naga animals." Thus, the six realms of beings are summarized as Asuras and animals, and they are considered the five paths of rebirth from the intermediate state. Regarding scriptures and other books, it is tiring to repair torn and scattered books with glue, etc. Is it okay to cremate or water-bury them with a pure intention? In the instructions for taking refuge, it is said, "Even for a single letter, one should have faith and respect with the concept of the Three Jewels." Therefore, each page of scriptures, etc., should be offered with respect, and even a single page of rare ancient books may be helpful to intelligent seekers at some point, so one should not cremate or water-bury them. However, Aryadeva, in order to purify the obscurations of the mind, said, "With a good intention, placing a shoe on the head of the Buddha, and others discarding it, both of these actions can obtain kingship." Therefore, whether there is fault in cremating or water-burying books depends on the goodness or badness of the motivation. When reciting the Medicine Buddha Sutra, etc., or performing offering ceremonies, even if it is not mentioned in the scripture, visualizing oneself as Avalokiteshvara
Tibetan
ཨེ་རུང་ལགས། མདོ་ཆོག་ལྟ་བུར་རང་གཞུང་ལྟར་བྱ་བ་ལག་ལེན་གཙང་མོད་གཞན་དུ་མཆོད་སྦྱིན་གློ་བུར་བའི་རིགས་ལ་རང་ཉིད་ལྷར་མ་བསྒོམས་ཀྱང་སྐྱོན་མེད་དེ། བྱ་རྒྱུད་ཙམ་ལ་བདག་བསྐྱེད་ཀྱང་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེ་འདྲའི་ཉམས་ལེན་དུ་འགྲོ་མོད། འོན་ཀྱང་སྤྱི་ལྡོག་ནས་ལྷ་བསྒོམས་པ་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །༧རྒྱལ་དབང་ལྔ་པ་ཆེན་པོས་ཆོག་བསྒྲིགས་མཛད་པའི་དཀར་ཆ་བཞིའི་མགྲོན་ཚན་སྔ་མ་གསུམ་ལ་བདག་བསྐྱེད་མེད་པ་འདི་ལུགས་ཅི་འདྲ་ཞིག་ཡིན་ནམ། གསང་འདུས་སོགས་གཞུང་ཆེ་བ་འགའ་ཞིག་ནས་ནི་སོ་སྐྱེའི་རྣམ་པས་སྦྱང་སྤར་མི་ནུས་པར་གསུངས་པས་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་མྱོས་ལགས་པ་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་ན་འགབ་ལགས། བྱ་རྒྱུད་ཁྱད་པར་བ་ལ་བདག་བསྐྱེད་ཡོད་ཀྱང་། བྱ་རྒྱུད་ཙམ་པོ་རྣམས་སུ་བདག་བསྐྱེད་མེད་པས་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུའང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་མདུན་དུ་སྤྱན་དྲངས་པའི་དྲུང་དུ། རང་ ཉིད་དེའི་འཁོར་དུ་གཏོགས་པ་ཙམ་གྱི་འདུ་ཤེས་བཞག་ནས་སྒྲུབ་པར་གསུངས་པས། གོང་ས་ལྔ་པ་ཆེན་པོའི་ཆོག་བསྒྲིགས་སུ་དཀར་ཆ་བཞིའི་སྔ་མ་གསུམ་ལ་བདག་བསྐྱེད་མ་གནང་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་དགོངས་པ་གཏད་དམ་སྙམ། གསང་འདུས་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་ཡིན་པས། བླ་མེད་ལས་མཉམ་བཞག་ཏུ་མ་ཟད། རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུའང་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལྷར་རྒྱས་འདེབས་དགོས་པ་ལྟར། ལྷ་ཆེན་དུ་མ་བསྒོམས་ཀྱང་གཉུག་མའི་ལྷ་དེ་གས་གཏོར་མའི་ལས་བྱས་པས་ཆོག་སྟེ། གཏོར་མ་སོགས་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། ༧གསུང་རབ་དང་དེའི་དགོངས་འགྲེལ་མང་པོར། དགེ་རྩའི་རིགས་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྟ་བ་རྣམ་དག་གིས་ཟིན་དགོས་པར་གསུངས་པ་དང་། ཇོ་བོ་རྗེ་ལྷ་གཅིག་ཨ་ཏི་ཤས་ཀྱང་། བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་དགེ་སྦྱོར་ཐམས་ཅད་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡིན་གསུངས་ཤིང་། གཏེར་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་གསང་བའི་མཛོད་རྣམ་ལས་ཀྱང་། ངེས་འབྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་བདག་མེད་པ། ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར། ཕྲན་བུར་བསོད་ནམས་དང་། སྔོན་གྱི་གོམས་འདྲིས་མེད་པས། རྒྱུད་ཐོག་ཏུ་གཏན་ནས་ལེན་ཤེས་པ་མ་བྱུང་། འདི་ཚོར་དཔྱད་པ་ཞུ་སའི་གང་ཟག་ཀྱང་མ་རྙེད་ལགས་པས། དཔེར་ན་དཀོན་མཆོག་ལ་མར་མེ་གཅིག་འབུལ་བའི་ཚེ། འབུལ་རྒྱུའི་དངོས་པོ་དེ། བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། སྤྲོས་བྲལ་ལམ། བདག་མེད་པ་རྣམས་ཡ་མ་བྲལ་བས་ཟིན་ལུགས་ཅི་འདྲ་དགོས། དེས་མཚོན་ཤིན
Chinese
艾荣先生，像仪轨法那样按照自己的仪轨来做，行持很清净，但对于其他的临时性供养，即使不把自己观想为本尊也没有过失。因为在事部续中没有讲到自生本尊。可以那样修持，然而总的来说，观想本尊功德更大。第五世达赖喇嘛所著仪轨汇编中，四种供养仪轨的前三种没有自生本尊，这是什么规矩？密集金刚等一些大论典中说，凡夫的形象无法清净增上，因此被疑惑所困扰，应该如何修持才合适？特殊的事部续中有自生本尊，但普通的事部续中没有自生本尊，所以在念诵等时候，将坛城本尊迎请到前方，自己 仅仅以属于其眷属的念头来修持。因此，我认为第五世达赖喇嘛的仪轨汇编中，四种供养仪轨的前三种没有自生本尊，是基于此意。密集金刚是无上续，因此不仅在无上续的入定中，而且在后得的所有情况下，都要将一切显现观想为本尊。即使不观想为大本尊，仅仅是本来的本尊做食子的事业也可以，因为食子等必须是座间瑜伽。许多经论及其注释中说，善根之类必须被慈悲心、菩提心和清净的见解所摄持。至尊阿底峡也说，没有被慈悲心、菩提心所摄持的一切善行都是魔业。大伏藏师法王所著的秘密藏中也说，出离心、菩提心和无我等等。因为我只有少许福德，而且没有以前的串习，所以始终无法理解续部。也没有找到可以请教这些问题的人。例如，在向三宝供奉一盏灯的时候，供奉的物品，应该如何与慈悲心、菩提心、离戏论或无我等不可分离地结合起来？请以此为例说明。
English
Oh Erung, like in ritual procedures, it is fine to practice purely according to one's own tradition, but for other kinds of sudden offerings, there is no fault even if you do not visualize yourself as the deity. This is because self-generation is not taught in the Action Tantra. It is acceptable to practice in that way, but in general, visualizing the deity is more meritorious. In the collected ritual texts of the Great Fifth Dalai Lama, the first three of the four offering sections do not have self-generation. What kind of system is this? In some great texts such as Guhyasamaja, it is said that ordinary beings cannot purify and increase [merit] in their ordinary form, so how should one practice to overcome being intoxicated by doubt? Although there is self-generation in special Action Tantras, there is no self-generation in ordinary Action Tantras, so even during recitation and so on, the deities of the mandala are invited to the front, and one meditates with the understanding that one is merely a member of their retinue. Therefore, I think that the Great Fifth Dalai Lama's ritual compilation, in which the first three of the four offering sections do not have self-generation, is based on this intention. Guhyasamaja is the Unsurpassed Tantra, so not only in the meditative equipoise of the Unsurpassed Tantra, but also in all post-meditation states, all appearances must be cultivated as the deity. Even if one does not meditate on a great deity, it is sufficient for the innate deity to perform the work of the torma, because the torma and so on must be yoga in between sessions. Many scriptures and their commentaries say that the roots of virtue must be accompanied by love, compassion, the mind of enlightenment, and pure view. Jowo Je Atisha also said that all virtuous actions not accompanied by love, compassion, and the mind of enlightenment are the work of demons. The Great Treasure Revealer, the King of Dharma's Secret Treasury also says, "Renunciation, the mind of enlightenment, and selflessness," and so on. Because I have little merit and no prior familiarity, I have never been able to understand the tantras. I have not found anyone to consult about these matters. For example, when offering a butter lamp to the Three Jewels, how should the object of offering be inseparably combined with love, compassion, the mind of enlightenment, freedom from elaboration, or selflessness? Please illustrate with that.