Tibetan
་གནད་ཆེ་བ་ཉིད་རང་གིས་དགོངས་པ་ལྟར་ལགས་ཤིང་། ད་ལྟ་གཟུང་དྲན་ལ་མ་ལྟོས་པར་གང་ཤར་རང་གྲོལ་རྗེན་པར་འགྲོ་བ་དེ་ག་རྣམ་དག་ལེགས་པའི་ལམ་དུ་གོ །བླ་མའི་སྐུའི་སྣང་བ་དང་ཡི་དམ་གྱི་བསྐྱེད་རིམ་སོགས་ཀྱང་སྣང་མེད་དུ་ཝལ་ལེ་རྗེན་ནེ་བའི་ངང་ནས་བཟླས་པ་སོགས་བྱེད་པ་ལས། སྐུ་ཡི་སྣང་བ་དེ་དག་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ། གསལ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པ་བདེ་ལ་ཞེན་པ་མེད་པ་སྟེ་མཚན་ཉིད་གསུམ་ལྡན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་གདངས་སུ་མ་འགགས་པར་སལ་ལེར་སྣང་བའི་ངང་ནས་བཟླས་བརྗོད་སོགས་གནང་ན་རྩལ་ཆེ་ཞིང་། ཆེད་དུ་བླ་མ་སྤྱི་བོར་སྒོམ་པ་སོགས་མི་དགོས། ལམ་དུས་ཀྱི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་བཞག་མཚམས་ཉིད་རང་གི་གོ་ཕྱོགས་ལ་འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་མཐོང་། འོན་ཀྱང་ལམ་གྱི་དུས་སུའང་སེམས་ཉིད་རྩ་བྲལ་རིས་མེད་ཀུན་ཁྱབ་དེ་གཞི། དེའི་ངང་ལས། བསལ་བཞག་མེད་པར་ཡུལ་མེད་རང་གསལ་དུ་སྐྱོང་བ་དེ་ལམ། དེས་འབྲས་བུའི་རྫོགས་རིམ་གྱི་ལྷ་སྐུ་ཞུ་བདེ་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་རང་ཤར་བ་ནས་ལམ་གྱི་འབྲས་བུའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན། དེ་ཡང་རྫོགས་ཆེན་གྱི་གཞུང་ནས་ངོ་རང་ཐོག་ཏུ་སྤྲད་པ་ཞེས་པ་ནི། དུས་གསུམ་གྱི་རྟོག་པ་བྲལ་བའི་ད་ལྟར་གྱི་ཤེས་པ་ལ་བཅོས་སླད་མ་བྱས་པར་གཉུག་མའི་ངང་དུ་ཝལ་ལེ། སང་ངེ་། ཕྱམ་བརྡལ་བ་ཉིད་བཙན་ཐབས་སུ་ངོས་བཟུང་ནས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་ངོ་སྤྲོད་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། རང་བཞིན་དག་པ་ཆེན་པོའི་མཐའ། །ཆོས་རྣམས་རང་སར་བཞག་པ་སྟེ། །སྣང་ཤེས་ཆོས་ཉིད་ཟུང་འཇུག་པས། །ཡེ་གྲོལ་ཅོག་བཞག་ཉིད་ལ་ཐུག །དགོངས་པ་བློ་ལས་འདས་པ་དང་། །མཚན་བཅས་རང་སར་དག་པ་དང་། །སྟོང་དང་དངོས་པོའི་མཐའ་གྲོལ་དང་། །འགྱུ་ཟད་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་། །བློ་ཟད་ཡིད་ལས་འདས་པའོ། །ཞེས་གསུངས། ཐག་གཅིག་ཐོག་ཏུ་བཅད་པ་ཞེས་པ་ནི། དྲན་བསམ་སྔ་མ་འགགས། ཕྱི་མ་མ་སྐྱེས། ད་ལྟར་གྱི་ཤེས་པ་རྟོག་བཅས་དྲན་བསམ་གྱི་བློ་འགགས་ནས་བཞི་ཆ་གསུམ་བྲལ་གྱི་རིག་པ་སོ་མ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས། རིག་གེ །སང་ངེ་། ཡེ་རེ། ཝལ་ལེ་བར་གནས་པ་སྟེ། གསང་བ་སྒྲ་རྒྱུད་ལས། སྔ་ཕྱི་དྲན་རྟོག་མེད་པ་ཡི། །རིག་གེ་སང་ངེ་སལ་ལེ་བ། ད་ལྟའི་ཤེས་པ་འདི་ཉིད་ལ། །ཆོས་སྐུ་བཞི་ལྡན་ངོས་བཟུང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས། དེས་ན་བཞི་ཆ་གསུམ་བྲལ་ཞེས་པ་ནི། འདས་མ་འོང་ད་ལྟ་བ་སྟེ་རྟོག་བཅས་ཀྱི་དུས་གསུམ་དང་། རྟོག་མེད་ད་ལྟ་བའི་རིག་པ་དྲན་བསམ་གྱིས་བཅོས་བསླད་མེད་པའི་སོ་མ་སྟེ། ཆ་བཞི་ལས་རྟོག་བཅས་ཀྱི
Chinese
最重要的是，正如您所想。现在，不依赖于执着和记忆，让任何显现都自然解脱，这就是纯净和完善的道路。上师的身相和本尊的生起次第等，也应在视而不见、坦然自在的状态下进行念诵等。身相的显现，显现却无自性，清晰却无分别念，安乐却无执着，即具备三种特征的空性自性显现，不间断地清晰显现的状态下进行念诵等，效果更佳。不需要特意观想上师在头顶等。我没有看到您在道位的基础、道、果的安立方面有任何理解上的偏差。然而，即使在道位，心性离根、无偏、遍及一切，这是基础。在这种状态下，不作扬弃，在无境自明中修持，这是道。由此，果位的圆满次第的本尊身像容易融入，并且从与此相应而自然显现开始，就进入了道的果位的范畴。
English
The most important thing is as you think. Now, without relying on clinging and memory, letting whatever arises naturally dissolve is the pure and perfect path. The appearance of the Guru's form and the generation stage of the Yidam, etc., should also be done in a state of ignoring and being naturally free. The appearance of the form, appearing but without inherent existence, clear but without conceptualization, blissful but without attachment, that is, the self-sounding of emptiness with three characteristics, if you recite etc. in a state of clear appearance without interruption, the effect is better. There is no need to specifically visualize the Guru on the crown of the head, etc. I do not see any deviation in your understanding of the establishment of the base, path, and fruit of the path stage. However, even in the path stage, the nature of mind, rootless, impartial, and all-pervasive, is the basis. In this state, without abandoning, cultivating in the self-clarity without object is the path. From this, the deity's form of the completion stage of the fruit is easy to integrate, and from the beginning of the natural appearance corresponding to this, it enters the category of the fruit of the path.
Tibetan
་དུས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དུས་དེ་བཞི་ཆ་གསུམ་བྲལ་ཆོས་སྐུ་བློ་འདས་ཀྱི་དགོངས་པའོ། །གདེངས་གྲོལ་ཐོག་ཏུ་བཅས་པ་ཞེས་པ་ནི། གང་ཤར་གྱི་རང་ངོ་ལ་བཅོས་བསླད་མེད་པར་ཅེ་རེ་བལྟས་ཏེ་དེའི་ངང་ལ་གློད་པས། དྲན་རྟོག་རྗེས་མེད་དུ་ཡལ་བས་རྦ་རླབས་ཆུར་ཐིམ་པ་ལྟར་གང་ཤར་རང་གྲོལ་སྤང་གཉེན་དང་བྲལ་བའི་ངང་ལ་གདེངས་འཆོས་པའོ། །གསང་བ་སྒྲ་རྒྱུད་ལས། དེ་ལ་གདེངས་ཀྱིས་གྲོལ་བར་བཤད། །ཡེ་ནས་གྲོལ་བས་བསྐྱར་གཞི་མེད། །རང་གིས་གྲོལ་བས་གཉེན་པོ་མེད། །ཅེར་གྱིས་གྲོལ་བས་མཐོང་སར་ཡལ། །ཡོངས་སུ་གྲོལ་བས་འབད་མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །རྫོགས་ཆེན་སྡེ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི། ཨ་ཏི་བཀོད་པ་ཆེན་པོ་ལས། ཡིད་ཅན་རྣམས་ལ་སེམས་ཀྱི་སྡེ། ། ནམ་མཁའ་ཅན་ལ་ཀློང་གི་སྡེ། །རིམ་རྩོལ་བྲལ་ལ་མན་ངག་སྡེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སེམས་སྡེ་ནི་འདི་ལྟར་སྣང་ཞིང་མྱོང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཅིག་གི་རོལ་པ་ལས་མ་འདས་པར་འདོད་པ་སྟེ། ཀ་དག་གི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་བརྗོད་བྲལ་ཆོས་སྐུར་ཐག་ཆོད་པ་དང་གནད་གཅིག །ཀློང་སྡེ་ནི། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དང་དེའི་ངང་ལས་ཤར་བའི་ཆོས་སོ་ཅོག་ཡེ་གྲོལ་རང་དག་ཆེན་པོ་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོའི་ཀློང་ལས་འགྲོ་ས་གཞན་མེད་པར་འདོད་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཀ་དག་གི་ཉམས་ལེན་དང་བསྟུན་ན་གང་ལའང་བྱ་རྩོལ་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཀློང་དུ་ཐག་ཆོད་པ་དང་གནད་གཅིག་པས། དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཀློང་གཉིས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ཐམས་ཅད་མན་ངག་གི་སྡེའི་ཁྲེགས་གཅོད་ཀྱི་ཉམས་ལེན་གྱི་ཁོངས་སུ་འདུས་པས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་མཆོག་རྩེ་མོ་ནི་མན་ངག་གི་སྡེ་སྟེ། འཁོར་འདས་སྤང་བླང་དང་བྲལ་བའི་ཡིན་ལུགས་གནད་ཐོག་ཏུ་འབེབས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་བློ་འདས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་ལ་འཆར་བར་བྱེད་པས། དོན་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་རང་གསལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་གཞི་གནས་སུ་ངོ་སྤྲོད་པའི་ཐབས་མཆོག་བླ་ན་མེད་པའོ། །ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་གང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་དང་ལྷ་སྔགས་སུ་རྒྱས་བཏབ་པ་གཉིས་སྔ་མ་ནུས་པ་ཆེ་མོད། འོན་ཀྱང་རང་གྲོལ་གཉུག་མའི་རྩལ་སྣང་ལྷ་སྔགས་ཀྱི་རང་གདངས་སུ་བྱ་རྩོལ་མེད་པར་ཁྱེར་ཤེས་ན་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྲོ་བ་ལགས་ཤིང་། དྲི་བ་ཀུན་ལན་ལྡོན་པ
Chinese
远离三时的无分别之时，即是四分之三远离之法身，是超越思维的意境。所谓“当下解脱，立于顶峰”，是指对任何显现的自性，不加任何修改地直视，并放松于其中。由于念头和分别念无痕迹地消失，就像波浪融入水中一样，任何显现皆是自解脱，安住于远离取舍的境界中。密咒声续中说：“因此，说是以坚定而解脱。本来解脱，故无须重造。自解脱，故无对治。直视而解脱，故于所见处消失。完全解脱，故无勤作。”如是说。大圆满三部的差别是，在《阿底大布置》中说：“对于有心者，是心部。对于虚空者，是界部。对于离勤作者，是窍诀部。”如是说。心部是指，所有显现和体验的法，都不过是心性，即一个觉悟心的游戏。安住于原始清净的状态中，所有器情世界的显现，都确认为心性自生之智慧，是不可言说的法身，这是关键所在。界部是指，自生智慧以及从其状态中显现的所有法，都无处可去，只能融入原始解脱、自性清净的大法界，即法性普贤王母的界中。这与原始清净的修法相符，即在任何事物上都无有勤作，而确信于法性的界中，这是关键所在。因此，心部和界部的所有修法，都包含在窍诀部的“立断”修法中。所以，大圆满道的至高顶峰是窍诀部，它以远离取舍的本来面目，将要点落实到位的方法，使超越思维的自生智慧瞬间显现。实际上，它是将所有法的实相，即自明的法性，直接确立，并以无与伦比的殊胜方法，将智慧光明任运自成，认识为根本之地。将六识的显现，作为当下自解脱之道，与将本尊咒语作为增上的方法相比，前者能力更强。然而，如果能够将自解脱的本有力量，无勤作地转化为本尊咒语的自声，那么就成了一种特殊的双运道。所有问题皆已解答。
English
The time of non-conceptualization, free from the three times, is the Dharmakaya, which is free from three-fourths and is the intention beyond mind. "Settling into liberation upon appearance" means to look directly at the nature of whatever arises without any modification or alteration, and to release it in that state. Because thoughts and concepts vanish without a trace, like waves dissolving into water, whatever arises is self-liberated, and one settles into a state free from acceptance and rejection. The Secret Sound Tantra says: "Therefore, it is said to be liberated by confidence. Since it is originally liberated, there is no need to recreate it. Since it is self-liberated, there is no antidote. Since it is liberated by staring, it disappears in the place of seeing. Since it is completely liberated, there is no effort." This is as it is said. The difference between the three divisions of Dzogchen is as follows. In the Great Arrangement of Ati, it says: "For those with mind, it is the Mind Division. For those with space, it is the Space Division. For those without sequential effort, it is the Instruction Division." As it is said, the Mind Division is this: all phenomena that appear and are experienced are considered to be nothing other than the play of mind itself, the single bodhicitta. By remaining in equanimity in the state of original purity, all appearances of the environment and beings are ascertained as the self-arisen wisdom of mind itself, the inexpressible Dharmakaya, and this is the key point. The Space Division is this: all phenomena that are self-arisen wisdom and arise from its state have nowhere else to go but into the expanse of the great original liberation, self-pure Dharmadhatu, the space of Samantabhadrī. This is in accordance with the practice of original purity, that is, there is no effort in anything, and one ascertains the expanse of Dharmadhatu, and this is the key point. Therefore, all the practices of the Mind and Space Divisions are included in the practice of Trekchö of the Instruction Division. Therefore, the supreme peak of the path of Dzogchen is the Instruction Division, which causes the self-arisen wisdom beyond mind to arise in an instant by means of a method that brings the essential points of the way things are, free from acceptance and rejection of samsara and nirvana, into focus. In essence, it is an unsurpassed and supreme method of directly establishing the reality of all phenomena, the self-luminous Dharmata, and recognizing the spontaneously accomplished luminosity of wisdom as the ground of being. Taking the appearances of the six consciousnesses as the path of self-liberation upon arising, and developing them into deities and mantras, the former is more powerful. However, if one knows how to effortlessly transform the inherent power of self-liberation into the self-sound of deities and mantras, then it becomes a special path of union. All questions are answered.