Tibetan
ལོག་གི་ཀུན་རྫོབ་ཐམས་ཅད་མ་དག་པ་ལས་སྣང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བཞག་ནས། གནས་ལུགས་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་དེ་ལ་ལྷག་པའི་སྒྲ་སྦྱར་ཏེ། ལྷག་པ་དོན་དམ་བདེན་པ་ནི། མ་ཡིན་དགག་གི་སྟོང་ཉིད་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་འདུ་ལ། སེམས་ཉིད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་སྤྲོས་བྲལ་དེ་ལ་དབྱིངས་དང་། དེ་ཉིད་རང་གསལ་སྒྲིབ་གཡོགས་དང་བྲལ་བའི་ཆ་དེ་ཡེ་ཤེས། དེ་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ལྔ་འཆར་བའི་ནུས་པ་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བཞུགས་པ་འབྲས་ཆོས་ཏེ། རིམ་པ་བཞིན། རང་བཞིན་དོན་དམ། ཡེ་ཤེས་དོན་དམ། འབྲས་བུ་དོན་དམ་ཞེས་གསུམ་མོ། །འབྲས་ཆོས་ལ་ལྔར་ཕྱེ་བས་དཀོར་བདུན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་མེ་ལོང་དང་། དེའི་གདངས་དང་། དེ་ལ་གཟུགས་བརྙན་འཆར་རུང་གི་ནུས་པ་ཡོད་པ་ལྟ་བུས་མཚོན་ནོ། །ལྷག་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི། དོན་དམ་དེ་སྟོང་རྐྱང་དུ་མ་སོང་བར་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འཆར་རུང་དུ་ཡོད་པའི་མཐུས། དེའི་རྩལ་སྣང་སྣོད་བཅུད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རང་སྣང་བ་ལ་བཞག་སྟེ། དཔེར་ན་མེ་ལོང་ལ་ཤར་བའི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །ལྷག་ པ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ནི། བདེན་པ་གཉིས་པོ་དེ་སྣང་སྟོང་གི་ཕྱོགས་གང་དུའང་མ་ལྷུང་པར་ངོ་བོ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་ཤིང་། དེར་འཛིན་གྱི་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པས་ན། ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ལྷག་པ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་གནས་ལུགས་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི་འདི་ནི་དོན་དམ་རྟེན་འབྲེལ་ལས་འདས་པའི་ཟུང་འཇུག །ཅེས་དང་། སྤྱིར་གྲགས་པའི་སྣང་ལུགས་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་རྟེན་འབྲེལ་ལས་མ་འདས་པའི་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བཤད་ན་ཀུན་མཁྱེན་ཇོ་ནང་པའི་དགོངས་པའི་གནས་ལུགས་གཞན་སྟོང་དང་སྣང་ལུགས་རང་སྟོང་དུ་བྱས་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་དང་ཡང་གནད་གཅིག་ཏུ་འབབ་བམ་སྙམ་པའི་གོ་ཕྱོགས་འཆར་བར་སྣང་ངོ་། །༧ཡང་སྟངས་དཔྱལ་ཞེས་པའི་བརྡའ་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱ་དཔེར། ཁྱོ་ཤུགས་ཀྱི་སྐད་དོད། དམ་པ་ཏཱི་ཞེས་ཡོད་པས། ཡབ་ཡུམ་སྟེ། དོན་ལ་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས། སྣང་སྟོང་། བདེ་སྟོང་། རིག་སྟོང་ཞེས་ཟུང་འཇུག་དང་། དེའི་རྟགས་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་ཟུང་འབྲེལ་དུ་སྒོམ་པའི་དོན་ལགས། ཨ་ཏིའི་ལམ་རིམ་སྙིང་པོ་ལ་འགྲེལ་པ་དང་ཁྲིད་ཡིག་གོ་ཆུ་རུབ་ཏུ་བྱས་པ་ཞིག་རྩོམས་ཕེབས་པ་ཡིད་ལ་གཅགས་ནའང་རྣམ་གཡེང་གིས་མ་ཁོམ་པས་ད་ལམ་འབུལ་རྒྱུ་མ་བྱུང་བར་དགོངས་པ་མི་འཚོམས་
Chinese
将所有错误的世俗谛视为不净，并安立为显现错误的世俗谛。然后在实相二谛双运上加上“殊胜”的字眼。殊胜胜义谛是指：非遮遣的空性，一切法都归于心。心性本无任何戏论，即是法界（དབྱིངས་，梵文：dhātu，梵文罗马拟音：dhatu，汉语字面意思：界）。自性光明，远离遮蔽的部分即是智慧（ཡེ་ཤེས།，梵文：jñāna，梵文罗马拟音：jnana，汉语字面意思：智）。由此，显现佛陀的五种功德——身、语、意、功德、事业的能力，本自具足，是为果法。次第为：自性胜义、智慧胜义、果胜义，共有三种。将果法分为五种，称为七宝。例如，镜子、镜子的光芒，以及镜子具有显现影像的能力，以此来比喻。殊胜世俗谛是指：胜义谛并非仅仅是空性，而是具有显现身和智慧的能力。凭借这种力量，其妙用显现为器情世界，显现为身和智慧的坛城。这被安立为自显现，例如镜子中显现的影像。殊胜无别谛是指：这二谛不落入显现或空性的任何一方，而是本体无别，安住于平等性中。由于超越了执着的思虑言说，因此仅仅是名言上称为殊胜无别谛，是远离对境的。因此，这种实相二谛双运是超越胜义谛缘起的双运。一般来说，通常所说的显现方式二谛双运，如果解释为不超越世俗谛缘起的双运，那么全知觉囊巴的观点，即实相是自空，显现方式是他空，这样的双运的意义，似乎也会归于同一个要点。此外，“样当嘉”这个词在续部的印度范本中，是夫妻的对等语，即“丹巴德”。意思是父母，实际上是指法界和智慧、显现和空性、乐和空性、明和空性的双运。其象征是观修本尊父母双运。虽然我一直想写一部关于阿底瑜伽次第精要的注释和引导书，但由于散乱而没有时间，所以这次没有呈献，请不要介意。
English
Considering all mistaken conventional truths as impure, they are established as the conventional truth of mistaken appearances. Then, adding the term "superior" to the union of the two truths of reality, the superior ultimate truth is: the emptiness of non-affirming negation, where all phenomena are gathered into the mind. The very nature of mind, free from all elaboration, is the (དབྱིངས་，梵文：dhātu，梵文罗马拟音：dhatu，meaning: realm). Its self-luminous nature, the part free from obscurations, is wisdom (ཡེ་ཤེས།，梵文：jñāna，梵文罗马拟音：jnana，meaning: wisdom). From this, the capacity for the five qualities of the Buddha—body, speech, mind, qualities, and activity—to arise is inherently present and spontaneously accomplished, which is the resultant dharma. In sequence, these are the ultimate truth of nature, the ultimate truth of wisdom, and the ultimate truth of result, making three in total. Dividing the resultant dharma into five is called the seven treasures. For example, it is symbolized by a mirror, its radiance, and its capacity to reflect images. The superior conventional truth is: the ultimate truth does not merely become emptiness but, through the power of being able to manifest body and wisdom, its play manifests as the vessel and essence of the world, as the mandala of body and wisdom. This is established as self-appearance, like the image appearing in a mirror. The superior non-dual truth is: these two truths do not fall into either the side of appearance or emptiness but remain in equality, inseparable in essence. Because it transcends the thoughts and expressions of grasping, it is said that the superior non-dual truth is merely a term, devoid of objects of experience. Therefore, this union of the two truths of reality is a union that transcends ultimate dependent origination. Generally, if the commonly known union of the two truths of appearance is explained as a union that does not transcend conventional dependent origination, then the view of the omniscient Jonangpas, where reality is empty of other and appearance is empty of self, the meaning of such a union seems to converge on the same essential point. Furthermore, the term "Yang Dang Dyal" in the Indian exemplars of the tantras is equivalent to the term for husband and wife, which is "Dampa Tee." It means father and mother, which in essence refers to the union of the (དབྱིངས་，梵文：dhātu，梵文罗马拟音：dhatu，meaning: realm) and wisdom, appearance and emptiness, bliss and emptiness, clarity and emptiness. Its symbol is meditating on the deities in union as father and mother. Although I have been intending to write a commentary and guidance that combines the essential points of the Atiyoga stages, due to distractions, I have not been able to present it this time. Please do not be displeased.