Tibetan
དྲུག་པ་ཛའམ་ཁའོ། །ཁ་ལ་ནི། དང་པོ་ལ་ནི་ཡང་བའི་ངལ་གསོར་འགྱུར། ཁ་ཕ་རོལ་ལ་དྲུག་པའི་མཐར་ངལ་གསོ། ཞེས་ཤྭ་ལོ་ཀ་ཕྱེད་སྔ་མའི་ཚོགས་དྲུག་པར་ཛའམ་ཁ་འདམ་ཁར་གསུངས་ཤིང་། དེ་ཉིད་ཁ་ཡིག་གིས་བྱས་པའི་ཚེ་ཡང་བ་བཞིའི་ཐོག་མར་ངལ་གསོ་བྱ་བར་བཤད་པ་དང་འགལ་ཞིང་། དང་པོའི་དོན་ཡང་ཡང་བ་བཞིའི་གོང་དུ་འདས་མ་ཐག་གི་མཐའ་དེ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཞུང་གི་དཔེར་བརྗོད་དུ། དྱལ་གྷུ་ནི། ཞེས་འབྱུང་བའི་འདས་མ་ཐག་གི་ཏྭཱ་ཞེས་པར་ངལ་གསོ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཏྭཱ་དྱ། ཞེས་ཨཱ་དི་དང་པོའི་སྐད་དོད་སོ་སོར་ཕྲལ་བའི་མཚམས་སུ་ངལ་གསོར་མི་རུང་ངམ་སྙམ་དུ་སེམས་ལགས། དེས་ན་རང་གི་གོ་ཚོད་ལ། འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་གནད་པ་སྡོད། རྐང་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐའོ། །ཞེས་པ་བྲྀཏྟ་ཛཱ་ཏི་གང་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ། རྐང་མཚམས་སུ་ངལ་གསོ་བྱར་རུང་བས་འདོད་ན་སྦྱར་བས་ཆོག་སྟེ། ངལ་གསོ་ནི་ཚིགས་བཅད་འདོན་པའི་ཚེ་དེ་དང་དེར་ངལ་གསོ་བའི་གནས་ཡིན་པས། རྐང་མཚམས་སུ་ངལ་གསོ་བ་ཤིན་ཏུ་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་བོད་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་རྣམས་རྐང་མཚམས་ཀྱི་ཤད་མཐར་ངལ་གསོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཀློག་པ་བཞིན་ ནོ། །འོན་ཀྱང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པས་རྐང་མཚམས་སུ་ངལ་གསོ་མ་བྱས་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་དེ། སྐབས་འདིའི་འགྲེལ་པའི་དཔེར་བརྗོད་དུ། ཨེ་ཥ་ཀྵི་ཏི་སོ་བི། ཁྱཱ་ར་སྥུ་ཊ་ཀཱིརྟིཿཡ་སྱཱ་དྷྭ་ཛི་ནཱི་ཀེཏཱུ་དཔྟ་གྷ་ཎོ་གྷཱ། ཞེས་འབྱུང་བའི་རྐང་པ་དང་པོ་དང་གཉིས་པའི་བར་དུ་རྣམ་པར་བཤད་ཅེས་པའི་སྐད་དོད་བི་ཁྱཱ་ར་དང་། གསུམ་པ་དང་། བཞི་པའི་མཚམས་སུ་ཏོག་གི་སྐད་དོད་ཀེ་ཏུ་ཞེས་པ་སོ་སོར་བྲལ་བས་མཚམས་དེར་ངལ་གསོ་མེད་པར་སྦྲེལ་ཏེ་ཀློག་དགོས་པས་ན། དཔེར་བརྗོད་སྔ་མར་རྐང་པ་གསུམ་པའི་མཐར་ངལ་གསོ་བྱས་པ་ཉིད་ངེས་པའི་མཐའ་འདིས་འགོག་པ་ལགས་ཤིང་། བྷ་སོགས་ཨུཏ་ལ་དེ་ལྡན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི་རྐང་མཐར་ཡང་ངལ་གསོ་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། བྷུ་སོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཚོགས་པའི་མཐའ་ལའང་ངལ་གསོ་དེ་ལྡན་ནོ། །ཞེས་ཨུཏ་སྦྱར་བའི་བརྡ་བྱས་པ་ངལ་གསོ་འབྱུང་བར་གསུངས་ཤིང་། དེ་ཡང་གཞུང་གི་དཔེར་བརྗོད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ངལ་གསོ་ངེས་པར་དགོས་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དཔེར་ན། མུ་ན་ར་ཛ་ཝ་རྣམས་གསུམ་དང་ཕྱོགས་ཀྱིས་རབ་དགའ་ཅན། ཞེས་པའི་རྒྱ་སྐད་ཀྱིས། ཏྲྱཱ་ཤཱ་བྷི་རྭ། ཞེསཔའི་བྷིཿལ་མུའི་མཐའི་ངལ་གསོ་བྱས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང་བྷུ་སོགས་བརྒྱད་པོ་འདི་ལ་ཡང་བ་བཞི་ཚོགས་མི་སྲིད་པས་ཛཱ་ཏིའི། ཁ་ལ་ནི།
Chinese
第六个是ཛའམ་ཁའོ。关于ཁ་：首先，它变成了停顿的休息。在另一边的ཁ་，第六个音节的末尾休息。正如《Śloka》前半部分所说，在第六组中说了ཛའམ་ཁ་འདམ་ཁར་。如果用字母ཁ་来做，就与之前所说的在四个“ཡང་”的第一个音节处休息相矛盾。如果认为“首先”的意思是在四个“ཡང་”之前紧接着的结尾，那也不是。因为在文本的例子中，出现了“དྱལ་གྷུ་ནི”，所以没有理由在紧接着的ཏྭཱ་处休息。或者，是否可以认为在将“ཨཱ་དི་”和“དང་པོའི་”分开的地方不应该休息呢？我是这么想的。因此，根据我自己的理解，“འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་གནད་པ་སྡོད། རྐང་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐའོ།”无论是什么样的Vṛtta-jāti，在诗句的间隙处都可以休息，如果愿意，可以连接起来。因为休息是吟诵诗句时应该停顿的地方。因此，在诗句的间隙处休息是非常合理的。例如，就像藏文诗歌在每句末尾的竖线处停顿一样。 然而，这并不是绝对的。即使不在诗句间隙处休息也没有矛盾。因为在这个地方的注释例子中，出现了“ཨེ་ཥ་ཀྵི་ཏི་སོ་བི། ཁྱཱ་ར་སྥུ་ཊ་ཀཱིརྟིཿཡ་སྱཱ་དྷྭ་ཛི་ནཱི་ཀེཏཱུ་དཔྟ་གྷ་ཎོ་གྷཱ”。在第一句和第二句之间，将“རྣམ་པར་བཤད་ཅེས་པའི་སྐད་དོད་”的梵文“བི་ཁྱཱ་ར་”分开，在第三句和第四句之间，将“ཏོག་གི་སྐད་དོད་”的梵文“ཀེ་ཏུ་”分开，因此必须连接起来读，而不能在那里休息。因此，之前的例子中在第三句末尾休息的确定性被这个否定了。 “བྷ་སོགས་ཨུཏ་ལ་དེ་ལྡན་ནོ།”这句话的意思是，就像在诗句末尾休息一样，在以བྷུ་等八个音节组成的词组末尾也可以休息。这里用“ཨུཏ་”来表示休息。这也是根据文本的例子来说明必须休息的情况。例如，“མུ་ན་ར་ཛ་ཝ་རྣམས་གསུམ་དང་ཕྱོགས་ཀྱིས་རབ་དགའ་ཅན།”这句对应的梵文是“ཏྲྱཱ་ཤཱ་བྷི་རྭ”，就像在“བྷིཿ”处，也就是“མུའི་”的末尾休息一样。而且，由于这八个音节（བྷུ་等）不可能组成四个“ཡང་”，所以是属于Jāti的。关于ཁ་：
English
The sixth is Ja or Kha. Regarding Kha: Firstly, it transforms into a pause for rest. On the other side of Kha, rest at the end of the sixth syllable. As stated in the first half of the Śloka, in the sixth group, it is said Ja or Kha Adhamkhara. If done with the letter Kha, it contradicts the previous statement of resting at the first of the four 'yangs'. If one thinks that 'first' means the end immediately preceding the four 'yangs', that is also not the case. Because in the example of the text, 'dyalghuni' appears, so there is no reason to rest at the immediately following 'tva'. Or, is it not permissible to rest at the point where 'Adi' and 'dang po'i' are separated? That's what I think. Therefore, according to my own understanding, 'dod pa rnam kyi gnad pa sdod / rkang pa rnam kyi mtha'o'. Whatever Vṛtta-jāti it may be, it is permissible to rest at the caesura of the verse, and if desired, it can be connected. Because rest is the place where one should pause when reciting verses. Therefore, resting at the caesura is very reasonable. For example, just as Tibetan verses are read with a pause at the end of the line marked by a shad. However, this is not absolute. Even if one does not rest at the caesura, there is no contradiction. Because in the example of the commentary in this context, 'esha shiti so bi / khyara sphuta kirtih yasya dhvajini ketu dpta ghano gha' appears. Between the first and second lines, the Sanskrit 'bi khyara' which means 'rnam par bshad ces pa'i skad dod' (the equivalent of 'explanation'), and between the third and fourth lines, the Sanskrit 'ketu' which means 'tog gi skad dod' (the equivalent of 'crest'), are separated, so it must be read connected without resting there. Therefore, the certainty of resting at the end of the third line in the previous example is negated by this. 'Bha sogs uta la de ldan no.' This means that just as one rests at the end of a verse, one can also rest at the end of a group of eight syllables starting with bhu. Here, 'uta' is used to indicate rest. This is also stated based on the example of the text, stating that rest is definitely necessary. For example, 'muna ra dza wa rnam gsum dang phyogs kyis rab dga' can', the corresponding Sanskrit is 'tryasha bhi rva', just like resting at 'bhih', which is the end of 'mui'. Moreover, since it is impossible for these eight syllables (bhu, etc.) to form four 'yangs', it belongs to Jāti. Regarding Kha:
Tibetan
དང་པོ་ལ་ནི་ཡང་བའི་ངལ་གསོར་འགྱུར། ཞེས་པའི་སྐྱོན་ཡང་མི་སྲིད་པ་ལགས། བྷུ་སོགས་བརྒྱད་ལ་ཡི་གེ་གསུམ་ཚན་གྱི་མཐར་ངལ་གསོ་བ་དེ་ལྟར་ན། ཡི་གེ་གཅིག་ལ་ངལ་གསོ་བ་མེད་དམ་སྙམ་ན། དེ་ཡོད་ཅེས་སྟོན་པ་ལ། ལྕི་བ་ཝ། ཡང་བ་ཀ །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཁྱད་པར་མཉམ་པའི་བྲྀཏྟ་ལ། རྐང་པ་སོ་སོ་ལའོ། །ཞེས་རྐང་བཞི་སོ་སོའི་མཐར་གང་འདོད་དམ། བཞི་ཀ་ལ་ངལ་གསོ་བྱས་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་དེ། དཔེར་ན། ས་ཡིག་ཆུ་གཏེར་བྱས་པ་དེ་ནས་འགྲོ་བྱེད་དོ། །ཞེས་པ་ལས་ངལ་གསོའི་ཐ་སྙད་མི་འབྱུང་ཡང་། དགེ་སློང་མ་དཔལ་མོའི་བཅུ་གཅིག་ཞལ་གྱི་པོ་བསྟོད་རྒྱ་དཔེར། ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་ངལ་གསོ་སྦྱར་རུང་བའི་སྐད་དོད་ཀྱི་གཅོད་མཚམས་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་གཞུང་དུ་དཔེར་བརྗོད་ཡོད་པའི་མཉམ་པའི་བྲྀཏྟ་ལ། བྷུ་སོགས་བརྒྱད་ལ་ངེས་པར་ངལ་གསོ་དགོས་པར་སྦྱར་ཤེས་ཀྱང་། ངོ་མཚར་ བའི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་སྡེབ་སྦྱོར་གཞུང་གི་དཔེར་བརྗོད་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བྱ་སྙམ་ན། འདི་ལ་གཞུང་གི་དཔེར་བརྗོད་དུ་བཀོད་པ་ལས་གཞན་པའི་ངོ་མཚར་བའི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་སྡེབ་སྦྱོར་ཡོད་པའི་རྒྱ་དཔེ་སྔར་མ་མཐོང་ལགས་ཤིང་། དབུས་ཕྲའི་སྡེབ་སྦྱོར་ལ་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་སུ་ངལ་གསོ་དགོས་པའི་ཞལ་གསལ་མ་བྱུང་ཡང་། ས་པཎ་གྱིས། ཏ་དང་ཡ་གཉིས་ལ་ཡི་གེ་གསུམ་གསུམ་ལ་ངལ་གསོ་བ་ཡོད་ན་དབུས་ཕྲ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པས་མཚོན་ནས་ཡི་གེ་དྲུག་པའི་བྲྀཏྟ་བཅུ་བཞི་པ་ལྟ་བུར། ཛུ་ཡ་ཞེས་པའི་པྲསྟཱ་ར། ༼|||༽བཀོད་དེ་ཡི་གེ་གསུམ་པའི་མཐར་ངལ་གསོ་བྱས་པ་ལྟ་བུ་ལ་འགལ་བ་མེད་དམ་སྙམ་ཞིང་། སྤྱིར་ཡིག་གྲངས་མཉམ་པའི་བྲྀཏྟའི་ངལ་གསོ་གནས་གཅིག་ཏུ་དགོས་པའི་ངེས་བཟུང་ཡང་མེད་འདྲ་སྟེ། ཡི་གེ་བཅུ་གཉིས་པའི་ནང་ཚན་གཞུང་གི་དཔེར་བརྗོད། བཞི་པ་སྦྱོར་བ་ལ་ཡི་གེ་བརྒྱད་ཀྱི་མཚམས་སུ་ངལ་གསོ་དང་། བཅུ་གཅིག་པ་སྣ་ཚོགས་ལྷ་མོར་ཡི་གེ་ལྔའི་མཐར་ངལ་གསོ་བྱས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྲན་བུའི་འགྲེལ་པར། སོ་སོའི་རྐང་པའི་མཐའ་ལ་བྱའི་དབུས་དང་ཐོག་མར་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་དང་འགལ་ལམ་སྙམ་ན་མི་འགལ་ཏེ། དེ་ནི་རྐང་མཐའ་རྣམས་སུ་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་སྦྱོར་བའི་གཞུང་ཡིན་ལ། སྐབས་འདིར། བྷ་སོགས་ཨུཏ་ལ་དེ་ལྡན་ནོ། །ཞེས་པའི་དོན་རིག་པས་ངོ་མཚར་བའི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་ལའང་ཁྱེར་བ་སྟེ། གཞུང་ཚིག་ཐ་དད་པའི་དགོངས་པའོ། །དེས་ན་རྒྱ་སྐད་ཀྱི་གནས་ལེགས་པར་དགོངས་པས་རྣ་བར་སྙན་འོས་ཀྱི་ངལ
Chinese
首先，变成轻声停顿，这样的过失是不可能存在的。像“bhū”等八个字，在三个音节的末尾停顿是那样的。如果认为一个音节没有停顿，为了显示有停顿，就说了“重音va，轻音ka”。特别是在相同的音步中，“在每个诗节中”，无论想要在哪一节停顿，即使在全部四节都停顿也没有矛盾。例如，“地字水藏所作，从此为行者”，这里虽然没有出现停顿的词语，但是如同比丘尼吉祥天女的十一面观音赞颂的汉文版本中，所有末尾都有可以加上停顿的对应词语的断句一样。那么，在经文中举例说明的相同的音步中，虽然知道必须在“bhū”等八个字上停顿，但是如果认为对于从奇特的组合中产生的，与经文举例不同的诗歌该怎么办呢？对于此，以前没有见过除了经文中举例说明之外的，从奇特的组合中产生的诗歌的汉文版本。虽然在《宝生论》中没有明确说明中等音步需要停顿，但是萨迦班智达说：“如果‘ta’和‘ya’两个字，每三个音节停顿，就变成中等音步”，以这句话为例，像第六个音节的十四个音步那样，标出“ཛུ་ཡ་”的节拍（pra-stā-ra，प्रस्तार，梵文音译，排列），标记为༼|||༽，如果认为像这样在三个音节的末尾停顿没有矛盾吗？一般来说，似乎也没有规定字数相同的音步必须在同一个位置停顿。例如，在十二个音节的经文举例中，第四个组合在八个音节处停顿，第十一个“各种天女”在五个音节的末尾停顿。这样的话，小疏中说：“不要在每个诗节的末尾的中间和开头停顿”，如果认为这有矛盾吗？没有矛盾，因为那是说明如何在诗节末尾组合的经文，而这里，由于理解了“bhā等在ūta中具有”的含义，也适用于从奇特的组合中产生的，这是经文词语不同的含义。因此，因为很好地理解了汉语的位置，所以是悦耳的停顿。
English
Firstly, becoming a light pause, such a fault is impossible to exist. Like "bhū" and the other eight, pausing at the end of three syllables is like that. If one thinks that one syllable has no pause, to show that there is a pause, it is said, "heavy syllable va, light syllable ka." Especially in the same meter, "in each verse," no matter where you want to pause in each verse, even if you pause in all four verses, there is no contradiction. For example, "the earth letter is made into a water treasure, from here it acts as a goer," although the term pause does not appear here, it is like in the Chinese version of the eleven-faced Avalokiteśvara praise of the Bhikṣuṇī Pālamo, where all the ends have corresponding words that can be added to the pause. Then, in the same meter exemplified in the scripture, although it is known that one must pause on "bhū" and the other eight, if one thinks what to do with the poetry that arises from a peculiar combination and is different from the examples in the scripture? For this, I have never seen a Chinese version of poetry that arises from a peculiar combination other than the examples given in the scripture. Although it is not explicitly stated in the Ratnākara that the middle meter needs to pause, Sakya Paṇḍita said, "If the two letters 'ta' and 'ya' pause every three syllables, it becomes a middle meter," taking this sentence as an example, like the fourteen meters of the sixth syllable, marking the pra-stā-ra (प्रस्तार, Sanskrit transliteration, arrangement) of "ཛུ་ཡ་" as ༼|||༽, if one thinks that there is no contradiction in pausing at the end of three syllables like this? Generally, it seems that there is no requirement that meters with the same number of syllables must pause in the same position. For example, in the examples of the twelve syllables in the scripture, the fourth combination pauses at eight syllables, and the eleventh, "various goddesses," pauses at the end of five syllables. In this way, the minor commentary says, "Do not pause in the middle and beginning of the end of each verse," if one thinks that this is contradictory? There is no contradiction, because that is the scripture explaining how to combine at the end of the verses, and here, because the meaning of "bhā etc. are in ūta" is understood, it also applies to those arising from peculiar combinations, this is the meaning of different scripture words. Therefore, because the position of Chinese is well understood, it is a pleasant pause to the ear.