Tibetan
པ་ཡིན་རང་བཞིན་ངོས་བཟུང་མེད་པ་དེ་རང་སེམས་དང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་སྤྲོས་བྲལ་དུ་རྟོགས་ན་གནད་དུ་སོང་བ་ལགས། འདི་ལྟར་ཡིན་པ་འདུག་སྙམ་ན་གོ་ཡུལ་ཙམ་སྟེ་ཤེས་རབ་དུག་ཏུ་སོང་བ་ཡིན་ལགས། རང་བཞིན་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བ་དེའི་འཆར་སྒོ་དད་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སོགས་དགེ་བའི་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་སམ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་དུག་ལྔར་ཤར་རམ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་འཆར་སྒོ་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ། གང་ཤར་དེ་ག་ཤར་ཙམ་ནས་ངོས་ཟིན་དགོས་ཟིན་པ་ཟེར་བ་ཡང་སྐད་ཅིག་དང་པོར་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་པ་ལ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་སོང་སྙམ་པའི་རྗེས་སྙེག་ དེ་ཡང་མིན། དུས་མཉམ་དུ་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པ་འདུག་སྙམ་པའི་བློས་བྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་ཆོག །རྗེས་སྙེག་དང་བློས་བཅས་ཀྱི་གཉེན་པོས་མ་བསླད་པར། གང་ཤར་དེ་གའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་བཟོ་བཅོས་མེད་པར་རང་སོ་བཟུང་བས་རང་ངོ་རང་ཤེས་བྱ་ལམ་རྗེས་མེད་ཉོན་མོངས་རང་གྲོལ་ཡིན། འདི་ལ་ཡང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དབང་ལས་རྟོག་པའི་འཆར་སྒོ་གསལ་གསལ་འདྲ་ལ་ངོས་བཟུང་མེད་ཡུལ་ཡུལ་པོ་ཆུ་ནང་དུ་ཟླ་གཟུགས་ཤར་བ་ལྟ་བུ་ཞིག་དང་། དབྱིངས་དེས་ཁྱབ་པའི་གདངས་འཇའ་ཚོན་ལྟར་སྣང་ཡང་ངོས་བཟུང་མེད་པ་ཞིག་སྟེ། འཆར་ཚུལ་མི་འདྲ་ཡང་ངོ་བོ་ལ་ཁྱད་པར་མེད། དེས་ན་འཆར་སྒོ་ཐམས་ཅད་གདོད་མའི་རྩལ་མ་འགགས་ཙམ་ལས་རང་མཚན་པ་བཙལ་བས་མི་རྙེད། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་འཛིན་གྱིས་མ་བསླད་པར་རང་ཤེས་རང་གྲོལ་དུ་ཐག་བཅད་པས། རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་སྣང་དང་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་དངོས་འཛིན་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར། རྣམ་རྟོག་ངོས་ཟིན་ཡང་དམིགས་གཏད་སྤང་གཉེན་གྱི་བློས་བྱས་དྲན་འཛིན་དུག་ཏུ་འགྲོ་བས། འཛིན་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་རང་རིག་རང་གསལ་དེ་ག་བཅར་ཕོག་སྟེ་ངོས་བཟུང་ལ་ཟང་ཐལ་རྗེན་པར་སྐྱོང་བ་ནི་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན། ཡིན་ལུགས་ཡེ་སངས་རྗེན་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་གནས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཉིད་འཁོར་བ་ཆོས་སྐུར་གཞི་གྲོལ་ཡིན་པས་རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུར་བརྗོད་པ་ཡང་མི་འགལ་བར་སེམས། ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རང་གནས་སྒོ་གསུམ་སོགས་ཀྱི་གནད་དུ་གཅུན་པ་ཡང་འཁོར་འདས་གང་དུ་ཡང་མ་ཕྱེ་བའི་རིག་པ་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་ཤར་བས་རང་རིག་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་སྐུར་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། སྒོ་གསུམ་ཕྲ་བ་དང་རགས་པ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངང་དུ་ཡིད་དཔྱོད་དུ་མ་ལུས་པར་མངོན་སུམ་གཞི་མེད་
Chinese
如果认识到，本然自性无有执着，与自心不可分割，是离戏的，那就抓住了要点。如果认为就是这样，那就只是理解了一点点，智慧就变成了毒药。与执着自性相分离的显现，无论是生起信心和慈悲等善念，还是显现贪嗔等五毒烦恼，或者是不确定的显现，无论显现什么，都要在显现的那一刻就认识到。所谓“已经认识到”，也不是指第一念生起分别念，第二念才意识到生起了分别念的追逐。 也不是同时以“这是分别念”的想法来造作。不要被追逐和造作的对治所迷惑，显现什么，就保持那唯一的瞬间，不加改造地保持原样，就能自识自解，无有行为的痕迹，烦恼自然解脱。对此，由于有境的力量，可能会有清晰的念头显现，但没有执着，就像水中的月亮一样。或者，遍布虚空的能量像彩虹一样显现，但也没有执着。显现的方式不同，但本质上没有差别。因此，所有的显现都只是原始力量的不停歇，寻找自相是找不到的。无论显现什么，都不要被对境的执着所迷惑，而是要断定为自识自解。这样，就能像梦境中的景象和镜子中的影像一样，从实执中解脱。即使认识到分别念，如果以目标、对治的造作和忆念来执着，也会变成毒药。因此，要直接击中无执的觉性，自明自显，在执着上彻底赤裸地保持，这就是脱噶的本质。实相本然清净，自生的智慧安住于法性的境界，轮回于法身中解脱，因此说分别念是法身也不矛盾。任运成就的智慧安住于三门等要点，也是因为没有将轮回和涅槃分开的觉性，在法性的境界中显现，从而使自明的觉性成熟并解脱为连续不断的法身。三门细微和粗大的显现，以及境和有境，都在身和智慧的状态中，没有留下任何思维的痕迹，而是显现出无基。
English
If you recognize that the inherent nature is without grasping, inseparable from your own mind, and free from elaboration, then you have grasped the key point. If you think it is just like this, then it is only a slight understanding, and wisdom has turned into poison. The appearances that arise from the absence of grasping at inherent nature, whether they are virtuous thoughts such as faith and compassion, or whether they are the five poisons of afflictions such as desire and anger, or even if they are indeterminate appearances, whatever arises, you must recognize it at the moment it arises. The so-called "already recognized" does not mean that after the first moment of conceptual thought arises, in the second moment you realize that conceptual thought has arisen and then chase after it. It is also not acceptable to fabricate the thought that "this is conceptual thought" at the same time. Without being corrupted by the remedies of chasing after and fabrication, whatever arises, hold that single moment as it is, without modification, and you will self-recognize and self-liberate, without any trace of action, and afflictions will be naturally liberated. In this, due to the power of the object-possessor, there may be clear appearances of thoughts, but without grasping, like the reflection of the moon in water. Or, the radiance pervading space may appear like a rainbow, but without grasping. Although the ways of appearing are different, there is no difference in essence. Therefore, all appearances are merely the unceasing play of primordial energy, and you will not find any self-nature by searching for it. Whatever appears, without being corrupted by grasping at objects, decide that it is self-recognizing and self-liberating. In this way, you will be liberated from the clinging to reality, like the appearances in a dream and the images in a mirror. Even if you recognize conceptual thought, if you cling to it with the fabrication of aiming, abandoning, and remedies, and with mindfulness, it will turn into poison. Therefore, directly strike the non-grasping awareness, self-aware and self-luminous, and maintain it nakedly and thoroughly on the grasping, which is the essence of Trekchö. The way things are is primordially pure, the self-born wisdom abides in the realm of Dharmata, and samsara is liberated in the Dharmakaya, so it is not contradictory to say that conceptual thought is the Dharmakaya. The spontaneously accomplished wisdom abides in the key points of the three doors, etc., because the awareness that does not separate samsara and nirvana manifests directly in the realm of Dharmata, thereby maturing and liberating self-aware awareness into a continuous lineage of the Dharmakaya. The subtle and coarse appearances of the three doors, and all objects and object-possessors, are in the state of body and wisdom, without leaving any trace of thought, but manifesting as groundless.