Tibetan
དྲི་བ་སྣ་ཚོགས་པའི་ལན་རིམ་པར་སྤེལ་བ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ། གཏེར་བདག་གླིང་པ་འགྱུར་མེད་རྡོ་རྗེ། སངས་རྒྱས་ལ་མ་དག་པའི་སྣང་བ་ཡོད་མེད་སོགས། དྲི་བ་སྣ་ཚོགས་པའི་ལན་རིམ་པར་སྤེལ་བ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །གཏེར་བདག་གླིང་པ་འགྱུར་མེད་རྡོ་རྗེ། དྲི་བ་སྣ་ཚོགས་པའི་ལན་རིམ་པར་སྤེལ་བ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །མ་དག་པའི་སྣང་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་མ་དག་པ་མ་ཡིན་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་མ་དག་པའི་འཁྲུལ་སྣང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྣང་ཞིང་གཟིགས་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུ་ལ་རིགས་དྲུག་གི་འཁྲུལ་སྣང་དྲུག་ཇི་ལྟར་སོ་སོར་སྣང་བ་ལྟར་ཡང་གཟིགས་ལ། དེ་རྣམས་མ་དག་པ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཡིན་པར་ཡང་གཟིགས་ཤིང་། སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པ་ཡང་གཟིགས་སོ། །མདོར་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་མ་དག་པའི་སྣང་བ་དང་། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མ་དག་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་སྣང་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ཞེས་བྱ་ཡི། མ་དག་པ་མི་སྣང་ན་དེ་ཇི་ལྟར་གཟིགས། མ་གཟིགས་ན་ནི་མཁྱེན་པར་མི་རུང་ལ། དག་པའི་སྣང་བ་ཁོ་ན་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་པ་ཙམ་ལ། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཇི་ལྟར་རུང་། གལ་ཏེ་མ་དག་པ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ལ་མི་སྣང་ཞིང་མ་གཟིགས་ན་ནི་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཅན་ཡང་མི་སྣང་ཞིང་མ་གཟིགས་པ་དང་། འདུལ་བར་བྱེད་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་ཡང་མི་སྣང་ཞིང་མ་གཟིགས་པར་འགྱུར་ལ། གདུལ་བྱ་གཞན་སྣང་སངས་རྒྱས་ལ་མི་སྣང་ན་ནི་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་དང་ཞིང་སོགས་ཀྱང་། གདུལ་བྱའི་སྣང་བ་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དང་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་དང་མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་སོགས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལ་མི་སྣང་ཞིང་མ་གཟིགས་པར་འདོད་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་རང་སྣང་ཁོ་ན་མ་གཏོགས་གཞན་ སྣང་གང་ཡང་མི་སྣང་ཞིང་མ་གཟིགས་ལ་མི་མཁྱེན་པར་འདོད་དགོས་པར་འགྱུར་ཞིང་། གཞན་ཡང་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པ་སོགས་ཀྱང་ཡུལ་སྣང་བ་མེད་པའི་མཁྱེན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་སངས་རྒྱས་ལ་མ་དག་པ་སྣང་ན་འཁྲུལ་སྣང་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ལ་གང་སྣང་བ་དང་། ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པ་དང་། དེ་སེལ་བའི་ཐབས་རྣམས་ཀྱང་སྒྲིབ་མེད་དུ་གཟིགས་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་མེ
Chinese
各种问题的次第解答，名为《宝鬘》。 掘藏师 掘藏师 衮美多杰。 关于佛陀是否有不净显现等。 名为《各种问题的次第解答宝鬘》之论著。 掘藏师 衮美多杰。 名为《各种问题的次第解答宝鬘》之论著。 不净显现，对于佛陀的智慧来说，虽然没有不净，但是众生的不净错觉，在佛陀的所知一切的智慧中显现并且照见。例如，水中六道众生的六种错觉如何各自显现一样，也照见，并且也照见那些是不净的错觉显现，也照见不像显现那样成立。总之，各自的凡夫的不净显现，以及圣者的不净清净二者兼具的显现，以及极其清净的显现，全部都各自了知并且照见，因此称为一切智者、一切见者。如果不净不显现，那么如何照见？如果不见，那么就不能了知。仅仅了知并且照见清净的显现，怎么能称为了知一切所知、照见一切呢？如果一切不净在佛陀面前不显现并且不见，那么所调伏的众生也不显现并且不见，以及调伏的法，说法也不显现并且不见。如果所调伏的众生在他显现中佛陀不显现，那么色身二者和刹土等，因为是所调伏者的显现，所以佛陀的刹土和色身二者以及事业和利生事业等，也必须承许在佛陀面前不显现并且不见。此外，佛陀面前除了自显之外，任何他显都不显现并且不见也不了知。此外，了知处与非处等，也将成为没有对境显现的了知。那么，如果佛陀面前显现不净，那么就会有错觉显现吗？佛陀以照见一切所知的智慧，对于众生的错觉显现中显现什么，以及如何错觉，以及遣除那些的方法等，也无碍地照见，这不是错觉。
English
A Rosary of Jewels, Answering Various Questions in Order. Gyurme Dorje, Terdag Lingpa. Whether or not the Buddha has impure appearances, etc. A treatise called A Rosary of Jewels, Answering Various Questions in Order, is present. Gyurme Dorje, Terdag Lingpa. A treatise called A Rosary of Jewels, Answering Various Questions in Order, is present. Although impure appearances are not impure to the Buddha's wisdom, the impure delusions of sentient beings appear and are seen in the Buddha's wisdom that knows all knowable things. For example, just as the six delusions of the six types of beings appear separately in water, they are also seen. And it is also seen that those are impure delusions, and it is also seen that they are not established as they appear. In short, because all the impure appearances of individual ordinary people, the appearances of both impure and pure of noble beings, and all the extremely pure appearances are known and seen separately, they are called all-knowing and all-seeing. If the impure does not appear, then how is it seen? If it is not seen, then it cannot be known. How can it be called knowing all knowable things and seeing all things by only knowing and seeing the pure appearances? If all the impure does not appear and is not seen to the Buddha, then the sentient beings to be tamed will also not appear and will not be seen, and the Dharma that tames them, the teaching, will also not appear and will not be seen. If the sentient beings to be tamed do not appear to the Buddha in his appearance, then the two form bodies and the fields, etc., will also be the appearances of the sentient beings to be tamed. Therefore, the Buddha's field and the two form bodies, and the deeds and activities, etc., must also be accepted as not appearing and not being seen to the Buddha. Furthermore, it must be accepted that only self-appearance appears to the Buddha, and no other appearance appears, is seen, or is known. Furthermore, knowing what is and is not the case, etc., will also become knowing without an object of appearance. Then, if the impure appears to the Buddha, will there be a delusional appearance? The Buddha, with the wisdom that sees all knowable things, sees without obstruction what appears in the delusional appearance of sentient beings, how they are deluded, and the methods to eliminate them. This is not delusion.
Tibetan
ད་པར་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་འབད་པས་བསྒྲུབས་པའི་སྤྱན་དེས་གཟིགས་ཤིང་སྣང་བ་ཡིན་གྱི། འཁྲུལ་ནས་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ཇི་ལྟར་མཁྱེན་ཚུལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་ལ་ཆོས་དབྱིངས་ནི་ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་དབྱེར་མེད་ཀྱང་། ཆོས་ཅན་ལ་ཐ་དད་པའི་དབྱེ་བ་ཡོད་ལ་དཔེར་ན་མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་མེད་ཀྱང་འཆར་ལ། དབྱེར་མེད་བཞིན་དུ་སྐྱེ་འགག་སོགས་ཐ་དད་པ་བཞིན་ཡུལ་ཆོས་ཅན་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དང་། ཡུལ་ཅན་ཆོས་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་པ་གཉིས་ཐ་མི་དད་ཀྱང་། ཆོས་དབྱིངས་ཀྱིས་ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ཅིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་མཁྱེན་ཏེ། དཔེར་ན། སེམས་ཅན་གྱི་དུས་སུ་སྣང་སེམས་གནས་ཚུལ་ལ་ཐ་མི་དད་ཀྱང་སྣང་ཚུལ་ལ་ཐ་དད་པ་བཞིན་སྙམ་སྟེ་ཚུལ་འདི་ཉིད་ལས་འཕྲོས་པའི་འབེལ་གཏམ་ཅུང་ཟད་བྱུང་བའི་ཚེ་བཛྲཱ་ཀྵ་རས་བྲིས་པའོ། ། མི་དབང་སངས་རྒྱས་རྒྱ་མཚོའི་བཀའ་ལན་དུ་ཕུལ་བ། ༈ མི་དབང་སངས་རྒྱས་རྒྱ་མཚོའི་བཀའ་ལན་དུ། སྤྱིར་དགེ་བ་ལ་དམན་མཆོག་གི་དབང་དུ་བྱས་ན། འཁོར་གསུམ་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པ་ཅི་ལྟར་ཡང་ཟག་མེད་དམ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དགེ་བ་དང་། དེས་མ་ཟིན་པའི་དགེ་བ་རྣམས་ཅི་ལྟར་སྣང་ཡང་ཟག་བཅས་སམ་འཇིག་རྟེན་པའི་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡུམ་ལས། སྦྱིན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ལའང་ཡོད། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ལའང་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་ འཇིག་རྟེན་གྱི་སྦྱིན་པ་གང་ཞེ་ན། གང་སྦྱིན་པ་བྱིན་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་མི་འཕགས་མི་འདའ་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་སྦྱིན་པ་བྱིན་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་གཡོ། འཕགས། འདའ་ན། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པས་དེ་ལྟ་བུའི་འཁོར་གསུམ་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་དགེ་བ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་རྣམས་རྫོགས་ཆེན་པས་ཀྱང་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བླང་བྱ་ཡིན་ཞིང་། ཁྱད་པར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མཉམ་བཞག་གི་དོན་ཟབ་མོ་ལ་འཇོག་པའི་ཚེ་ན་བཟང་རྟོག་ངན་རྟོག་གཉིས་ཀ་བྱར་མེད་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་དོན་ལ་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པས་དོར་བར་གསུངས་པ་སྟེ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བཅུ་བདུན་གྱི་ནང་ཚན་ནོར་བུ་ཕྲ་བཀོད་ལས། བྱ་བ་མི་བྱ་བྱེད་པ་སྤང་། །སྒྲུབ་པ་མི་བྱ་སྔགས་མི་བཟླ། །ཆོས་ལ་མི་དཔྱད་དྲན་པ་དོར། །ཡིད་ལ་རྟོག་པ་རྣམས་སྤངས་ཏེ། །རང་སྣང་གཅིག་ལས་མེད་པར་གསུངས
Chinese
如今，以尽观一切的智慧之眼，通过努力修习的眼睛来观看和显现，而不是从错觉中显现。佛陀如何了解所知事物的方式是，法界与智慧无别，而法界与一切法性无别。然而，法性有各种差异，例如镜子没有影像却能显现。如同无别一样，生灭等是不同的，如同境法性一切所知事物，与境有法界和智慧无别二者虽无差别，但法界遍及一切法性，智慧遍知一切所知事物。例如，众生之时，显现心识的住法虽无差别，但显现的方式却不同。我这样认为，当从这种方式中引申出一些谈话时，是金刚持（བཛྲཱ་ཀྵ་ར）所写。 敬献给米旺·桑杰嘉措的答复。 ༈ 敬献给米旺·桑杰嘉措的答复。一般来说，如果从善业的优劣方面来说，所有被三轮无分别智慧所摄持的善业，无论如何都是无漏或出世间的善业。没有被它摄持的善业，无论如何显现，都是有漏或世间的善业。如《母经》中说：“布施有世间的，也有出世间的。”其中： 什么是世间的布施呢？如果布施之后不能超越世间，就称为世间的布施。如果布施之后能够离开、超越世间，就称为出世间的布施。等等。因此，像这样被三轮无分别智慧所摄持的善业，以及与解脱分相应的善业，即使是大圆满也应作为修行的行为来接受。特别是，如果在安住于甚深禅定之时，好坏念头都是对离戏之义的障碍，因此应当舍弃。正如大圆满十七续中的《宝箧经》所说：“不应作当做之事，应舍弃所作。不应修，不应念诵咒语。不应思议法，应舍弃忆念。应舍弃心中的念头，唯有自显现。”
English
Now, it is with the eye of wisdom that sees all, through the eye attained by diligent practice, that one sees and manifests, and not from illusion that it appears. The way in which the Buddha knows knowable things is that the Dharmadhatu and wisdom are inseparable, and the Dharmadhatu is inseparable from all dharmata. However, dharmata has various differences, such as a mirror having no image yet being able to reflect. Just as in inseparability, arising and ceasing etc. are different, like the object dharmata all knowable things, and the object-possessor Dharmadhatu and wisdom being inseparable, though the two are not different, the Dharmadhatu pervades all dharmata and wisdom knows all knowable things. For example, at the time of sentient beings, though the abiding nature of appearance and mind is not different, the way of appearance is different. Thinking thus, when some conversation arose from this very way, it was written by Vajrashara. Submitted as a reply to Miwang Sangye Gyatso. ༈ Submitted as a reply to Miwang Sangye Gyatso. Generally, if one considers virtue in terms of inferior and superior, all virtues that are grasped by the wisdom of non-conceptualization of the three spheres are in any case uncontaminated or transcendent virtues. Virtues that are not grasped by it, however they may appear, are called contaminated or mundane virtues. As it says in the Mother Sutra: "Giving exists in the mundane, and it also exists in the transcendent." Among them: What is mundane giving? If, by giving, one does not surpass or transcend the world, it is called mundane giving. If, by giving, one leaves, surpasses, and transcends the world, it is called transcendent giving. Etc. Therefore, such virtues grasped by the wisdom of non-conceptualization of the three spheres, and the virtues corresponding to liberation, even Dzogchen should accept as the activity of the session break. In particular, when placing it on the profound meaning of meditative equipoise, both good and bad thoughts are obstacles to the meaning of freedom from elaboration, so it is said that they should be abandoned. As it says in the Nyingtik Yabzhi, one of the Seventeen Tantras of Dzogchen: "Do not do what is to be done, abandon what is done. Do not practice, do not recite mantras. Do not contemplate the Dharma, abandon mindfulness. Abandon the thoughts in the mind, only self-appearance exists."