Tibetan
་ཡིན་པས། དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་ པས་སྣང་བ་ཕྱིར་མ་ལུས་རིག་པ་ནང་དུ་མ་ལུས་པའི་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འཆར། དེའི་ཚེ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྐྱེ་འགག །རྟག་ཆད། གནས་འགྱུ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་རིག་པ་རྗེན་པ་ཧྲིག་གེ་བ། དེ་ཀའི་ངང་ཡེངས་མེད་དུ་བསྐྱངས་པས་བོགས་འཐོན་པར་མ་ཟད། གཪྴ་སོགས་ཕྱི་རོལ་གནས་ཆེན་དེ་དག་ཏུ་བྱོན་པས་ནང་གི་དགེ་སྦྱོར་ལྷོངས་པའི་རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བ་སྲིད་ཀྱང་། ཤར་བ་ཉིད་ལ་རེ་དོགས་དང་དགག་སྒྲུབ་མེད་པའི་རིག་པའི་ངོ་བོ་རང་ངོ་སྤྲོས་བྲལ་འཛིན་མེད་དུ་བསྐྱངས་པས་བོགས་འཐོན་པར་འགྱུར་ཞིང་། གཉན་ས་དུར་ཁྲོད་སོགས་སུ་ཡང་སྤྲོས་བྲལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བས་མ་ཟིན་ན་ནི་གཅོད་ཀྱང་གནད་དུ་མི་འགྲོ། དེས་ཟིན་ཕྱིན་དགེ་སྦྱོར་གྱི་བོགས་སུ་གང་འཐོན་པ་དེ་ཀ་ལ་ཉམས་ལེན་མཛད་པ་འགབ། ལྷ་འདྲེ་སོགས་ལ་གཅོད་ཡུལ་ལམ་དུ་མ་སོང་བར་མི་དང་རང་ལུས་ཀྱི་འཚོ་ཐབས་ཁྱད་གསོད་སོགས་ལམ་དུ་འགྲོ་དཀའ་བས། ཆོས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་འདི་འཚོ་ཞིང་གནས་པའི་ཐབས་ལ་འབད་པ་ཁོ་ན་ལེགས་པ་ཡོང་། སྤྱིར་དགེ་སྦྱོར་གྱི་ཉམས་རྟོགས་དེ་ཙམ་དུ་སླེབ་ནས་རྣམ་གཡེང་གི་རྐྱེན་གང་དམིགས་དགེ་སྦྱོར་གྱི་གནད་ཀྱིས་ཟིན་པར་བྱས་པས་ཉིན་སྣང་དགེ་སྦྱོར་དུ་འདྲིལ་བ་བཞིན་མཚན་མོའི་གཉིད་དང་རྨི་ལམ་ཡང་དགེ་སྦྱོར་དུ་རིམ་གྱིས་འགྱུར་བ་ཡིན། འདི་དག་གི་གནད་རྣམས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཁྲིད་ཡིག་གི་སྐབས་སུ་སྨོས་པ་དེ་ལ་གཟིགས་པས་ཁྲོལ་བར་འགྱུར། གདམས་ངག་མགུར་མའི་ཚུལ་དུ་བརྗོད་པ་འདི་ཐུགས་ལ་འཕྲོད་པ་ཡོང་རྩིས་ཡིན། ཉིད་ཀྱི་ཕུ་བོ་སྡིག་པའི་ལས་ལ་འགྱོད་སྡོམ་གྱི་བསམ་པ་ལྡན་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་། ད་སྔ་བྱས་ལ་འགྱོད་པས་ཕྱིན་ཆད་རང་དབང་འདུས་ཕྱིན་སྡིག་པ་སྤོང་བར་གདམས་དགོས་པ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དང་འཕྲད་པའི་དགོས་པ་ཡིན། དམ་རྫས་གཏེར་མ་ཁྲོལ་ཆེན་མི་སྣང་ཡང་གལ་ཆེ་གཤིས་འདི་ལྟར་ཕུལ་ཡོད། ངེད་རང་གི་བདུད་རྩི་དང་དྲི་ཆུའི་ཟན་ཡང་བཞེད་པ་བཞིན་ཕུལ་བ་དང་། ཉིད་ཀྱི་ཡབ་དང་ཞང་པོས་མཚོན་པའི་འབྲེལ་ཐོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྨོན་ལམ་གྱི་འབྲེལ་པ་ཅན་དུ་བསམ་པས་སྐྱབས་འཇུག་དམིགས་ཁོངས་ནས་མ་བོར་བ་ཅིས་ཀྱང་བྱེད་ཅིང་། དེ་ཕྱོགས་ཐག་རིང་བ་ལས་ཀྱང་རིང་པོར་སོང་བས་ཁས་ ཉེ་འདི་ཕྱོགས་སུ་འབྱོན་ཐུབ་པ་དཀའ་ཡང་། ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་ལ་འབྱོན་བཞུད་ཀྱི་རྐྱེན་ཁས་མི་འཕྲོག་པ་ཞིག་རྩིས་ཁྱུར་བཅུག་ནས་འཕྲལ་གྱི་སྤྱོད་ལམ་ཡང་ལུས་ཀྱི་འཚོ་
Chinese
是故，觀其本質，則顯現為顯空雙運，外在顯現無餘，內在覺性無餘。彼時，心之本質，生滅、常斷、住動、境與有境皆不成立，覺性赤裸而明澈。於此狀態中，無散亂地修持，不僅能增長功德，且前往噶爾等外部大處，亦可能顯現為內部善行的各種助緣。然於顯現之際，若能於無希冀、無疑慮、無破立之覺性本質中，安住於離戲無執之自性，則能增長功德。於凶地、屍陀林等處，若未以離戲之見解攝持，則斷法亦難以切中要點。一旦以此見解攝持，則應修持由此所生之任何善行功德。若未將鬼神等作為斷法之對象，而以損害他人及自身生存等作為途徑，則難以成辦。故應努力使此修法之所依能生存安住，此乃最佳之途徑。總之，若能使善行之體驗證悟達到此等程度，並以善行之要點攝持任何所緣之散亂因緣，則如白晝之顯現融入善行般，夜晚之睡眠與夢境亦將逐漸轉為善行。此等要點已於大悲導引文中述及，參閱之即可明瞭。以口訣歌之形式所言之此等教言，旨在令汝心生歡喜。汝兄長對罪業生起後悔之心，吾等隨喜。因對過去所為感到後悔，故應勸誡其於未來自主之時，斷除罪業，此乃與具德上師相遇之必要。雖不見大解脫之誓物，然因其重要，故如是奉上。吾等之甘露與香水之食子亦如汝所願奉上。並以汝之父親與叔父為首之所有眷屬，皆視為具祈願之緣分者，故必不捨棄於祈求之範圍內，且因彼方路途遙遠，故難以親自前往。然應將不被來去之因緣奪走修持要點一事銘記於心，並關注當下之行為，即身體之生
English
Therefore, by looking at its essence, it appears as the union of appearance and emptiness, with all external appearances remaining and all internal awareness remaining. At that time, the essence of mind, birth and death, permanence and annihilation, abiding and moving, and the objects and subjects of experience are not established in any way. The naked awareness is clear and bright. By maintaining that state without distraction, not only will merit increase, but also going to great places like Gar, etc., may appear as various supporting conditions for the flourishing of inner virtue. However, at the moment of appearance, if one can abide in the essence of awareness, which is free from hope and doubt, and free from affirmation and negation, in its own nature, which is free from elaboration and clinging, then merit will increase. Even in fierce places and charnel grounds, if one does not grasp the view of suchness, which is free from elaboration, then even cutting will not hit the point. Once grasped by that view, then one should practice whatever merit arises as a result of that. If one does not make ghosts and spirits the object of cutting, but instead makes harming others and one's own survival the path, then it will be difficult to accomplish. Therefore, one should strive to ensure that this basis for practice is alive and well, which is the best way. In general, if one's experience and realization of virtue reaches such a level that any distracting circumstances are grasped by the key points of virtue, then just as daytime appearances are integrated into virtue, nighttime sleep and dreams will also gradually transform into virtue. The key points of these have been mentioned in the instructions on Great Compassion, and you will be clear by looking at them. These instructions, spoken in the form of a song of advice, are intended to please your mind. We rejoice that your elder brother has a mind of remorse and restraint for sinful deeds. Because of regretting what has been done in the past, one should advise him to abandon sin in the future when he has freedom, which is the necessity of meeting a holy person. Although the sacred substances of the great liberation treasure are not visible, they are important, so they are offered in this way. Our nectar and scented water torma are also offered as you wish. And all the relatives, headed by your father and uncle, are regarded as having the connection of aspiration prayers, so they will certainly not be abandoned within the scope of prayer, and because that place is farther than a distant place, it is difficult to come in person. However, one should keep in mind that the circumstances of coming and going do not steal the key points of practice, and pay attention to the immediate behavior, that is, the body's liveli-
Tibetan
ཐབས་ལ་འགལ་རྐྱེན་དུ་མི་འགྲོ་བ་གལ་ཆེ་ཞིང་། ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་འཆོས་བཞིན་པའི་རྣམ་ཐར་བླ་མ་དང་གདམས་ངག་ལ་ཡིད་ཆེས་པས། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ལ་བརྟེན་ནས་རང་ལ་རང་ཡིད་ཆེས་པ་ཞིག་མཛད་པས་དོན་རང་སེམས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་དབྱིངས་ན་ངེད་ཀྱི་ཤེས་རྒྱུད་ཀྱང་རྣམ་དབྱེ་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་པ་དེ་ཀ་ཡིན་མོད། དེ་ཡིན་ཕྱིན་བླ་མ་ཕྱི་ནས་འཚོལ་འདོད་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་གི་རྣམ་འགྱུར་ཡིན་ཡང་མི་རིང་བ་ངོས་འཕྲད་ཀྱི་བཞེད་པ་འགྲུབ་པ་ཡང་སྨོན་པ་ཅིས་ཀྱང་བགྱིད་པ་ཡིན། མིང་དང་ཡུལ་གྱི་སྤྲོས་པའི་རྣམ་འགྱུར་ཀུན། །རེ་དང་དོགས་པ་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་བསལ་ནས། །མཉམ་ཡངས་ཁྱབ་གདལ་ཆེན་པོའི་གུ་ཡངས་ལ། །བདེ་བར་ངལ་གསོ་མཛོད་ཅིག་སྐལ་བ་ཅན། །ཞེས་ཀྱང་སྨྲས་སོ། ། ཉང་པོ་གྲུ་གྲྭ་ཚང་གི་སློབ་དཔོན་པའི་དྲི་ལན། ༈ ཉང་པོ་གྲུ་གྲྭ་ཚང་གི་སློབ་དཔོན་པའི་དྲི་ལན་དུ། ཕྱི་ནང་གསང་བའི་ཕོ་ཉ་མཆོག་འབྲིང་ཐ་མ་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་འདི་ནི་བདེ་མཆོག་སོགས་མ་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོས་སྐད་ཁྱད་པར་བའི་རྐང་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་རྒྱུད་འགྲེལ་དང་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་བཤད་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཛད་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་མཁྱེན་དགོས་ཤིང་། ངོ་བོ་གསང་བའི་ཕོ་ཉ་ནི། རང་སེམས་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཕྱི་ནང་གི་ཕོ་ཉ་ལ་སོགས་པ་བརྟན་གཡོ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་བརྗོད་པའི་མཐའ་ལས་འདས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་ཁྱོད་རང་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་འདྲ་བ་ཚར་ཆེན་ཆོས་རྗེས། ཁྱོད་ནི་སེམས་ཉིད་སྟོང་པའི་རང་རྩལ་ཏེ། །རྡོ་རྗེའི་གྲོང་ན་ཨེ་ཡིག་ཝཾ་གྱི་དངོས། །ཞེས་པས་ཚིག་གིས་སེམས་ཉིད་གསལ་སྟོང་ཐབས་ཤེས་ཨེ་ཝཾ་ཟུང་འཇུག་གི་སྒྲས་མཚོན་པ་དང་། དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཁྱབ་བྱེད་དེ་ཕྱི་ནང་གི་ཕོ་ཉ་མཆོག་འབྲིང་ཐ་མའི་ཁྱབ་བྱ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་དེ་ལ་ལྟོས་པས་མཆོག་འབྲིང་གི་དབྱེ་བས་མཚོན་པར་ནུས་ཤིང་། གསང་བའི་ཕོ་ཉ་དེའི་གནས་ལུགས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ ཕོ་ཉ་མོའི་འདུ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཏེ། དེ་ཡང་སྔགས་སྐྱེས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྟེན་པའི་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དེས། ཕྱིའི་གནས་ཡུལ་དེར་རྒྱུས་པས་དེའི་ཕོ་ཉ་མོའི་འདུ་བ་ཐོབ་པའི་རྐྱེན་དང་ནང་ལུས་གནས་ཉེར་བཞིའམ་སུམ་ཅུ་སོ་བདུན་སྔགས་ཀྱི་སྐུར་གྱུར་པ་ན་རིམ་བཞིན་ཐུན་མོང་དང་རིག་པ་འཛིན་པའི་གོ་འཕང་རྣམས་ཐོབ་པར་སྣང་ངོ་། ། ཐུ་བཙུན་བློ་བཟང
Chinese
重要的是，不要成为方法的障碍。以这种方式，通过对上师和教导的信任来调整自己的行为，通过实践这些，对自己产生自信。事实上，我们的意识流也以一种不可分割的方式存在于无散漫的自性心中。既然如此，即使想要从外部寻找上师，那也只是概念的变现。我仍然祈祷不久的将来能够实现相遇的愿望。所有关于名字和地方的散漫变现，都应消除希望和怀疑的两个极端，愿有福之人能在平等、广阔、浩瀚的开阔空间中安乐休息。如是说。
English
It is important not to become an obstacle to the method. In this way, by trusting the lama and the instructions, adjust your behavior, and through practicing these, generate self-confidence. In fact, our stream of consciousness also exists in an indivisible way in the expanse of the non-elaborate mind itself. Since that is the case, even if you want to seek a lama from the outside, that is just a manifestation of conceptual thought. Still, I pray that the wish for an encounter will be fulfilled before long. All the manifestations of elaboration concerning names and places, having eliminated the two extremes of hope and doubt, may the fortunate ones rest comfortably in the vast expanse of equality, openness, and immensity. Thus it is said.
Tibetan
་བཟོད་པའི་དོགས་སེལ་ལན། ༈ ཐུ་བཙུན་བློ་བཟང་བཟོད་པའི་དོགས་སེལ་ལན་དུ། སྐྱབས་ཡུལ་རང་ལ་བསྟིམ་པས་རང་དང་གཉིས་མེད་ཁྱབ་གདལ་འཛིན་ཞེན་མེད་པའི་ངང་དུ་རང་བབས་སུ་བཞག་པ་ལས། འགྱུ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་གནས་པ་ལྟ་བུའི་གནས་པ་ལྟེང་ལྟེང་པོ་དེ་ནི་གནས་པ་མཚན་ཉིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ལ། མཚན་ཉིད་པ་ནི་གནས་འགྱུ་ལྟོས་བཞག་ཅན་མ་ཡིན་པ། ཕྱི་ཚོགས་དྲུག་དང་ནང་ཤེས་པ་གཉིས་ཀའི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་ཞིང་། སྐྱེ་འགག་རྟག་ཆད་གང་གི་ཡང་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་པའི་གནས་མེད་ཀྱི་གནས་པ། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་གུ་ཡངས་ཆད་དེ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྨྲ་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་དེ་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་གནས་པ་ཟེར། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལུས་ཡང་བ་དང་། ཀླད་པ་ལྕི་བེམ་དང་། ལུས་རང་བཞིན་གྱི་ལྷོད་སོང་བ་ལྟ་བུའམ། ཡང་ན་ཡོམ་ཡོམ་ཡོད་པ་དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ཅན་གྱི་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཟེར། ཤིན་སྦྱངས་འདྲེན་ཐུབ་པའི་ཞི་གནས་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཚོགས་དྲུག་གང་ཤར་གྱི་སྟེང་དུ་བསལ་བཞག་མེད་པར་བཞག་པ་དེ་ལས་ཁ་ནང་དུ་ལོག་ནས་གནས་པ་དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས། བལྟ་མཁན་གྱིས་སླེབ་རྩ་ན་བལྟ་ཡུལ་དེ་འགགས་ནས་མེད་ཀྱང་འཛིན་སྟངས་དེ་ལོག་འགྲོ་བ་ཡིན་ལ། དེས་ན་གནས་ན་གནས་པའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟ། འཕྲོ་ན་འཕྲོ་བའི་ངོ་བོ་ལ་ཁ་ནང་དུ་ལོག་ནས་བལྟས་པས། བལྟ་རྒྱུ་མེད་བཞིན་དུ་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཟད་བློ་འདས་ཀྱི་རིག་པ་རྗེན་པ་དེ་ཉིད་བཅོས་བསླད་མེད་པ་རང་སོར་གློད་ནས་དྭངས་ཕྱིན་པ་གསལ་ངར་དང་བཅས་ཏེ་བསྐྱངས་པས། རང་བཞིན་བར་མེད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་ངང་གིས་ གནས་ཤིང་། འདི་དུས་རྟོག་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་རང་ངོ་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་རྗེན་ལ་བུད་ཟིན་པས་གཟུང་འཛིན་གྱི་འབྲེལ་ཆད་པའི་རིག་པ་རང་ས་ན་གསལ་ཞིང་མི་གཡོ་མོད་རྐྱེན་གྱིས་བསླང་ནས་དུག་ལྔ་ལྟ་བུར་རམ་རམ་ཤར་དུས་ཐད་ཀ་ན་རིག་པ་མ་གཏོགས་མེད་པས་ངོ་རྗེན་པར་བཟུང་དུས་ཡེ་ཤེས་ལྷག་པར་གསལ་བས་ཤེས་པའི་སྟེང་དུ་སྤང་གཉེན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རིག་ཏུ་གྲོལ་བ་ཡིན། དེ་ཡང་འཕྲོ་འདུ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་གནས་ཆའི་མི་རྟོག་པ་དེ་སྒོམ་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འདིའི་དུས་ཀྱི། རིག་གེ །སིང་ངེ་བའི་གསལ་དྭངས་ཀྱི་རིག་པ་རྗེན་པ་དེ་ཡེངས་མེད་ཕྱལ་ལེ་སྐྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་། རིག་པ་ཡུལ་ལ་ཤར་དུས་གང་ཤར་ལ་ལྟ་བ་དེ་ལས་ན་འཕོས་པའི་རིག་པ་གསལ་རྗེན་རྗེན་པའི་ཚེ་དེ་མ་ཡེངས་པར་བྱས་པས་ཀ་དག་གི་གནས་ལུགས་ཇི་བཞིན་
Chinese
关于忍耐的疑问解答。 ༈ 对于图增·洛桑·佐巴的疑问解答中，将皈依处融入自身，处于与自身无二无别、遍布广大、没有执着的自然状态中。如果依赖于变动而安住，那种摇摇晃晃的安住并非具有特征的安住。具有特征的安住是不依赖于住与动的。不落入外在六识和内在意识的任何一方，也不落入生灭、常断的任何一方，是无处可住的安住。如同一无所有的广阔觉性，超越言语的境地，这被称为任运成就的安住。依靠它，身体变得轻盈，头部沉重，身体自然放松，或者感到摇晃，这被称为具有智慧属性的身体得到了极大的调柔。极大的调柔是能够引导的寂止的特征。也就是，对于六识所显现的任何事物，不作取舍地安住，然后将注意力转向内在，观察安住的本质。当观察者到达时，所观察的对象消失，但执持的方式会改变。因此，安住时观察安住的本质，变动时将注意力转向内在，观察变动的本质。虽然无所可观，但那远离一切能知所知、超越意识的赤裸觉性，不加任何修饰地自然放松，以清澈明亮的状态保持着。自然而然地安住在无间断的禅定中。此时，虽然看似是分别念，但由于已经赤裸地显现为不分别自性的智慧，因此断绝了能取所取的关联，觉性在自身的位置上清晰而不动摇。然而，当因缘引发，如五毒般显现时，当下只有觉性，因此在赤裸地抓住本质时，智慧会更加清晰，从而使知觉上的所有舍取之法都解脱为自性觉性。也就是说，并非在没有散乱时的安住状态中进行修行，而是在此时，保持那清澈明亮的赤裸觉性，毫不散乱地放松。还有，当觉性显现在对境上时，不要去看显现的任何事物，而是要保持那从对境上转移过来的觉性，在清晰赤裸的状态中不散乱，这样就能如实地安住于原始清净的状态。
English
Answers to Doubts about Patience. ༈ In response to the doubts of Thubten Lobsang Zopa, by dissolving the refuge into oneself, one remains in a natural state of being inseparable from oneself, vast and expansive, without clinging. If one relies on movement to abide, such a wavering state of abiding is not a characteristic abiding. A characteristic abiding is not dependent on staying or moving. It does not fall into the realm of the outer six consciousnesses or the inner consciousness, nor does it fall into the realm of arising and ceasing, or permanence and annihilation. It is an abiding without a place to abide. Like the vast awareness that is nothing at all, beyond the realm of speech, this is called spontaneous abiding. Relying on it, the body becomes light, the head feels heavy, and the body naturally relaxes, or one feels a swaying sensation. This is called the body of wisdom, which has been thoroughly trained. Thorough training is the characteristic of calm abiding that can be induced. That is, without accepting or rejecting whatever arises from the six consciousnesses, one abides without alteration. Then, turning the attention inward, one observes the essence of that abiding. When the observer arrives, the object of observation ceases to exist, but the way of grasping changes. Therefore, when abiding, observe the essence of abiding. When moving, turn the attention inward and observe the essence of moving. Although there is nothing to observe, that naked awareness, free from all knowable and knowing, beyond the mind, is released naturally without any fabrication, and maintained with clarity and sharpness. One naturally abides in uninterrupted meditation. At this time, although it may seem like conceptual thought, because it has already nakedly emerged as the wisdom that does not conceptualize its own nature, the connection between grasping and being grasped is severed. Awareness is clear and unwavering in its own place. However, when conditions arise, and it manifests like the five poisons, at that very moment there is nothing but awareness. Therefore, when nakedly grasping the essence, wisdom becomes even clearer, and all the dharmas of acceptance and rejection are liberated into self-awareness. That is, it is not that one meditates on the non-conceptual state of abiding when there is no distraction, but at this time, one maintains that clear and bright naked awareness, relaxed and without distraction. Also, when awareness arises in relation to an object, do not look at whatever arises, but rather maintain the awareness that has shifted away from the object, in a clear and naked state, without distraction. In this way, one can abide in the state of original purity as it is.