Tibetan
་གི་སྡུག་བསྔལ་སྒོམ་པ་ལ་ཡོད་པས། དེ་གོམས་པས་དེར་སྐྱེ་བའི་ལས་མི་དགེ་བ་ལ་མངོན་ཞེན་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་པའོ། །སྨོན་ལམ་ནི་དེ་ལ་དམིགས་ནས་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་འགྱུར་གྱི་ལས་སམ། རྒྱུ་མི་དགེ་བ་ལས་ལྡོག་པ་དང་། འབྲས་བུ་ངན་སོང་དུ་མི་སྐྱེ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་མི་མྱོང་བར་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་སྟེ་གནད་གཅིག་ལགས། དེའི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ལམ་ལ་དགོངས་ནས། མི། ལྷ་མ་ཡིན། ལྷའི་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམ་པ། སྡུག་བསྔལ་དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ། ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དེ་རྣམས་ལ་སྐྲག་སྟེ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བློ་སྐྱེས་ན། སྡུག་བསྔལ་ དེའི་རྒྱུ་མ་རིག་པ་སོགས་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་ལྡོག་གི་གནད་ཤེས་པས་བདེ་འགྲོའི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ལས་ཀྱང་ཐར་བར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་བསམ་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ལམ་ཡིན་པས་ཐོག་མར་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བཤད། དེ་ནས་བདེ་འགྲོ་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གསུངས་པ་ལགས། དེས་ན་རིགས་དྲུག་གནས་འདྲེན་སོགས་སུ་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་རིམ་པར་བཤད་པས། སྤྱིར་རིགས་དྲུག་ཏུ་གནས་ཀྱང་ལྷ་མིན་འཕེན་བྱེད་དགེ་སྡིག་གི་དབྱེ་བས་འགྲོ་བ་རིགས་གཉིས་སུ་བསྡུས་ཀྱང་། དོན་འཐོབ་རང་ལས་མྱོང་འགྱུར་གྱི་འགྲོ་བ་སྡེ་ཚན་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་ལ་འགལ་བ་མི་ཡོང་འདྲ་ཡང་། རྣམ་གྲངས་དྲུག་ཏུ་དབྱེ་བ་ཁོ་ན་ཆོ་ག་དང་སྒོ་མཐུན་ལགས་པ་དང་། སྤྱིར་གསང་སྔགས་གསར་རྙིང་གི་ཐ་སྙད་ནི། རྒྱལ་པོ་དར་མས་བསྟན་པ་མ་བསྣུབས་ཀྱི་གོང་རོལ་དུ་བོད་དུ་འགྱུར་བའི་མདོ་སྔགས་ཐམས་ཅད་ལ་རྙིང་མ་ཞེས་འདོགས་དགོས་པ་དང་། ལོ་ཆེན་རིན་བཟང་སོགས་ཀྱིས་འགྱུར་འགོ་བཙུགས་པ་མན་ཆད་ནས་གསར་མ་ཞེས་མིང་དོན་མཚུངས་པར་གནས་པ་ཡིན་ཞིང་། རྒྱ་གར་དུ་གྲགས་ཚོད་གསར་རྙིང་གི་དབྱེ་བ་ཅི་ལ་ཡོང་ལགས་རུང་དོན་འཐོབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཐེག་རིམ་བརྒྱད་པ་ཨ་ནུ་སྟེ་རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་དང་། དགུ་པ་ཨ་ཏི་སྟེ་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། གཉིས་པོ་གསར་མ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྙིང་མ་ཟབ་མི་ཟབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེ་ལྟར་ཡོད་པར་གྲུབ་ཀྱང་རྒྱ་གར་དུ་གྲགས་ཚོད་གསར་རྙིང་གི་ཐ་སྙད་མེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བོད་དུ་འགྱུར་སྔ་ཕྱི་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་ལྟར་གྲགས་པར་བྱས་ན་འཐད་པ་འདུག་ལགས་པ་དང་། ཡང་། གསར་མའི་བླ་མ་ལ་ལས་རྒྱལ་བློན་སྔ་དར་གྱི་དུས་སུ་འགྱུར་བའི་སྔགས་རྣམས་རྙིང་མ་ཡིན་ཡང་
Chinese
在于观修恶趣的痛苦。习惯了它，就会考虑到由此转变对产生于彼处的非善业的执着。发愿是针对它，从而从将要投生于恶趣的业，或者说从非善的因中转变，并且发愿不投生于恶趣，不感受痛苦，这是一个要点。在那之后，考虑到中士道的次第。观修人、非天、天的痛苦。那痛苦也包括痛苦之苦、变异之苦、遍行之行苦三种。如果对那些痛苦感到恐惧，生起一定要出离之心，那么，因为知晓了那些痛苦之因——无明等缘起顺逆的要点，从而思维从善趣的三界中也能解脱之理，这是中士道的次第，因此首先讲述了三恶趣的痛苦。然后讲述了三善趣的痛苦。因此，在六道轮回等中依次讲述了六道众生。总的来说，虽然安住于六道之中，但由于非天的牵引，善恶的差别也可以将众生归纳为两类。虽然似乎二者并不矛盾，因为获得意义，自身感受将要感受的众生安住于一个类别中。但是，仅仅分为六类才与仪轨和门径相符。总的来说，新旧密宗的术语是：在国王达玛摧毁佛法之前，所有翻译成藏文的显密经典都必须称为旧派。从洛钦仁桑等开始翻译之后，新派才名副其实。无论在印度如何称呼新旧的区分，如果从获得意义的角度来说，第八次第阿努，即随瑜伽，和第九次第阿底，即极瑜伽，因为新派没有这两者，所以成立了旧派深不深的差别。但是，如果考虑到印度没有新旧术语的说法，那么根据在藏翻译的先后顺序来称呼，这样比较合适。还有，有些新派的上师说，在君臣早期弘法时期翻译的咒语虽然是旧派的
English
It lies in contemplating the suffering of the lower realms. By becoming accustomed to it, one considers that attachment to non-virtuous actions that arise there will be reversed. Aspiration is directed towards that, thereby turning away from the actions that will cause rebirth in the lower realms, or from the non-virtuous cause, and aspiring not to be born in the lower realms and not to experience suffering, this is one key point. After that, considering the path of the intermediate being. Contemplating the suffering of humans, asuras, and gods. That suffering also includes the suffering of suffering, the suffering of change, and the pervasive suffering of conditioning, which are summarized by three. If one is afraid of those sufferings and generates a mind of definite renunciation, then, because one knows the key points of the causes of those sufferings, such as ignorance, and the dependent origination in forward and reverse order, one contemplates the way to be liberated even from the three realms of happy migrations. This is the path of the intermediate being, so first the suffering of the three lower realms is explained. Then the suffering of the three happy migrations is spoken of. Therefore, in the six realms of transmigration, the six types of beings are explained in order. In general, although one abides in the six realms, due to the influence of asuras, the distinction between good and evil can also classify beings into two types. Although it seems that the two are not contradictory, because of obtaining meaning, beings who themselves feel what they will feel abide in one category. However, only dividing them into six categories is in accordance with the ritual and the gateway. In general, the terms of new and old tantras are: before King Darma destroyed the teachings, all sutras and tantras translated into Tibetan had to be called Nyingma. From the time when Lotsawa Rinchen Zangpo and others began translating, the term Sarma has been true to its name. No matter how the distinction between new and old is called in India, if one considers it from the point of view of obtaining meaning, the eighth stage Anu, which is subsequent yoga, and the ninth stage Ati, which is supreme yoga, because the new school does not have these two, it is established that there is such a difference between the depth of the old school. However, if one considers that there is no new and old terminology in India, then it is more appropriate to call it according to the order in which it was translated in Tibet. Also, some new school lamas say that the mantras translated during the early propagation of the Dharma by the king and his ministers, although they are Nyingma
Tibetan
མདོ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པའི་དབང་ཆེའི་སྟངས་ཆོད་བྱས་པ་འགའ་རེ་པཎ་ཆེན་གསེར་མདོག་ཅན་པ་སོགས་ཀྱིས་ཡི་གེར་བཀོད་འདུག་ཀྱང་། གྲགས་ཚོད་གསར་རྙིང་གི་ཁྱད་པར་རྒྱ་གར་དུ་མ་གྲགས་པ་དང་། དོན་འཐོབ་ཨ་ནུ་ཨ་ཏི་གཉིས་གསར་མ་ལ་མེད་པས་རྙིང་མར་གྲུབ་པ་དང་། བོད་དུ་རྒྱལ་བློན་སྔ་དར་གྱི་དུས་འགྱུར་བའི་མདོ་སྔགས་ཐམས་ཅད་རྙིང་མ་དང་། རིན་བཟང་མན་ཆད་ཀྱི་མདོ་སྔགས་ཐམས་ཅད་ལ་གསར་མ་ཞེས་གནང་ན་བཀའ་སྩལ་ལྟར་ ཤིན་ཏུ་ལེགས་པ་ཡོང་བ་འདུག་ལགས་པ་སོགས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་གཟིགས་པ་དྲི་མ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་ཆོད་བརྩེ་བས་འཛིན་པ་མཁྱེན་མཁྱེན་ལགས། རྒྱལ་དབང་ལྔ་པའི་འཁྲུངས་རབས་ལུང་དང་སྦྱར་བ་མི་དབང་ཆེན་པོར་ཕུལ་བ། ༈ རྒྱལ་དབང་ལྔ་པའི་འཁྲུངས་རབས་ལུང་དང་སྦྱར་བ་མི་དབང་ཆེན་པོར་ཕུལ་བ། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱབས་དང་སྐྱོབ་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཀུན་མཁྱེན་རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་འདི་ཉིད་ངེས་པའི་དོན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཡོངས་སུ་བརྙེས་པས། རིགས་ཅན་གྱི་གདུལ་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་གང་ལ་གང་འཚམས་པའི་སྤྲུལ་པའི་རྣམ་རོལ་བྱེ་བ་གྲངས་མེད་པ་སྟོན་པ་མཛད་མོད་ཀྱི། འདིར་བློན་པོ་བཀའ་ཐང་ལས་བྱུང་བའི་ལུང་དོན་ཅུང་ཟད་ཙམ་བརྗོད་ན། རྒྱལ་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་ཉིད༔སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཕྲིན་ལས་ལྔ༔འཕྲུལ་ལྔ་སྒྱུར་བའི་སྟོབས་སུ་འབྱུང༔འདྲ་མིན་ཞིག་དང་མ་ནོར་ན༔གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱིས་འགྲོ་དོན་མཛད༔བྱང་མིང་འདུལ་སྐྱོང་གནམ་སའི་བདག༔ཟ་ཧོར་ཆབ་ལས་འབེབས་པར་འགྱུར༔ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྤྲུལ་གཞི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་དེ་ཉིད་གང་འདུལ་གྱི་མོས་ངོར་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་རྣམ་རོལ་རྣམ་པ་ལྔར་བསྟན་པ་ལས། ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མིན་པའི་གདུལ་བྱ་སྐལ་བ་ཐ་དད་པ་དག་གི་མོས་ངོར་སྤྲུལ་པ་ལྔ་པོ་དེ་ཡང་ཕྲག་གཉིས་སུ་རེ་རེ་བཞིན་སྟོན་པར་མཛད་པ་ལས་དང་པོ་ནི། པཎ་ཆེན་དགེ་འདུན་གྲུབ་ནས་ཀུན་མཁྱེན་དམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་བར་རྣམ་པ་ལྔར་བསྟན་ཏེ་ཆགས་བྲལ་སྡོམ་བརྩོན་ངུར་སྨྲིག་འཛིན་པའི་སྐུའི་བཀོད་པས་མཐའ་བྲལ་ཟབ་མོ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་དེ་ཉིད་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐུན་མོང་གི་གདུལ་བྱ་རྣམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མཆོག་གི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་གཙོ་བོར་སྟོན་པར་མཛད་པ་དང་། གཉིས་པ་ནི་མངའ་བདག་ཉང་རིན་པོ་ཆེ་ནས་ཀུན་མཁྱེན་དམ་
Chinese
雖然班禪金剛持等曾將一些不符合此經的權威性判決記錄下來，但新舊之別在印度並不廣為人知。由於新譯本中沒有頓悟阿努阿蒂二者，因此被歸類為舊譯。在西藏，國王和大臣早期弘揚的所有顯密教法都被視為舊譯，而仁桑（Rin-bzang）以下的顯密教法都被視為新譯，如果按照這樣的劃分，那將會非常好。您以無垢智慧之眼洞察一切知識，以慈悲之心掌握一切，真是太了不起了！ 獻給大人物的第五世達賴喇嘛轉世傳記與預言。 頂禮！獻給大人物的第五世達賴喇嘛轉世傳記與預言。這位至尊全知嘉瓦仁波切是所有眾生的無上庇護與救怙者，在究竟的意義上，他已圓滿證得一切知佛陀的果位。為了引導有緣眾生，他示現了無數化身。在此，我僅略述大臣《遺教》中的預言。國王赤松德贊，他的身、語、意、功德、事業五者，將會轉化為五種神變的力量。若能不與其他混淆，他的兩個色身將利益眾生。他將成為北方之主，調伏並統治天地，並從扎霍爾（Zahor）引來河流。這指的是，化身之本，法王赤松德贊，為了適應不同根器的眾生，示現了身、語、意、功德、事業五種化身。為了適應不同根器的共同和不共同的弟子，這五種化身又各自示現為兩類。第一類是從班禪根敦珠巴到這位至尊全知者之間的五位化身，他們以出家僧人的形象，秉持離欲、持戒、精進的戒律，主要通過依賴三士道的次第，引導共同的弟子們走向解脫之道和果位。第二類是從領主娘仁波切到至尊全知者
English
Although some authoritative judgments that do not conform to this sutra have been recorded by Panchen Serdog Chenpa and others, the distinction between new and old is not well known in India. Since the two attainments of Anu and Ati are not present in the new translations, they are classified as old translations. In Tibet, all the sutras and tantras propagated during the early reign of the king and ministers are considered old translations, while all the sutras and tantras from Rin-bzang downwards are considered new translations. If such a classification is made, it would be excellent. You perceive all knowledge with the immaculate eye of wisdom and hold everything with compassion. How wonderful! A biography of the Fifth Dalai Lama's reincarnation combined with prophecies, offered to the great person. Homage! A biography of the Fifth Dalai Lama's reincarnation combined with prophecies, offered to the great person. This supreme omniscient Gyalwa Rinpoche, the unsurpassed refuge and protector of all beings, has, in the ultimate sense, fully attained the state of all-knowing Buddhahood. In order to guide sentient beings of various capacities, he manifests countless emanations. Here, I will briefly mention the prophecies from the Minister's Testament. King Trisong Detsen himself, his body, speech, mind, qualities, and activities, will transform into the power of five miraculous abilities. If one does not confuse him with others, his two form bodies will benefit beings. He will become the lord of the north, subduing and ruling heaven and earth, and will draw rivers from Zahor. This refers to the fact that the basis of emanation, the Dharma King Trisong Detsen, manifested five kinds of emanations of body, speech, mind, qualities, and activities to suit the inclinations of different beings. To suit the inclinations of common and uncommon disciples with different capacities, these five emanations each manifested in two categories. The first category is the five emanations from Panchen Gedun Drub to this supreme omniscient one, who, with the form of a renunciate monk holding vows, discipline, and saffron robes, mainly guided common disciples to the path and fruit of liberation by relying on the stages of the path of the three types of individuals, based on the profound view of the Middle Way free from extremes. The second category is from Lord Nyang Rinpoche to the supreme omniscient one.