Tibetan
གྱིས་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཟླ་བ་ལ་ཞེས་པའི་མཚམས་སྦྱོར་དང་། ལྷ་བབས་ལ་ཆོ་འཕྲུལ་ཆུང་བར་བཏགས་པས་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོའི་དུས་མཆོད་ཀྱང་བསྟན་པས་མཚོན་ཞིང་། དེ་དག་ལ་མིང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱང་སྔར་གྱི་ཁ་སྐད་ལས་བྱུང་བ་ལྟར་ཞང་བློན་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར། གཅིག་ལ་ཡབ་མེས་ཀྱི་མཆོད་པ་ཞེས་བཏགས་ནས། གཞན་གསུམ་ལ་མདོ་སྡེ་དང་། མངོན་པ། འདུལ་ བའི་མཆོད་པ་ཞེས་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན། མཆོད་པའི་ཡུལ་དམ་པ་མཉེས་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་དཀར་གྱི་ལས་ཤིག་ཡིན་པས་དུས་དེ་དང་དེའི་ཚེ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་སོ་སོའི་ཆོས་གྲྭའི་ཉན་བཤད་ཀྱང་རྩལ་དུ་འདོན་པའི་སྲོལ་དར་བ་ལས་བཏགས་པར་མངོན་ལ། སྤྱིར་ན་མཆོད་པའི་ངོ་བོ་ནི། མཆོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཞིང་དམ་པ་རྣམས་བླར་བཀུར་ཞིང་མཆོད་པའི་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་དགེ་བའི་བྱ་བ་དང་། དངོས་པོ་ཡོ་བྱད་སྟོབ་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་མཉེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ངེས་ཚིག་ནི། པཱུ་ཛའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། སྔོན་དུ་བསྐྱེད་པ་དང་། ཡང་ནས་ཡང་དུ་དགྱེས་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། བཀུར་བའི་དོན་གྱི་གནས་སུ་སྟོབ་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་མཆོད་པ་ཞེས་གྲགས་ཤིང་། དེ་ལ་དབྱེ་ན། སྤྱིར་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའམ། བླ་ན་ཡོད་པ་དང་བླ་ན་མེད་པའི་མཆོད་པ་ཞེས་པའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ངེས་ཤིང་། དེ་ཡང་མཆོད་ཡུལ་ཞིང་གི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའམ། བླ་ན་མེད་པའི་མཆོད་པ་དང་། ལྷ་ཆེན་པོ་དྲག་པོ་དང་། དབང་ཕྱུག་སོགས་ལ་མཆོད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་མཆོད་པའམ་བླ་ན་ཡོད་པའི་མཆོད་པ་ཞེས་བྱ། ཡང་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་དབྱེ་ན། མཐོ་རིས་ཀྱི་རྒྱུ་ཙམ་ལ་དམིགས་ནས་འབུལ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་མཆོད་པ་དང་། ཐར་པའི་རྒྱུར་དམིགས་ནས་འབུལ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཆོད་པའོ། །ཡང་དངོས་པོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ཡོ་བྱད་ཀྱི་དངོས་པོས་མཆོད་པ་དང་། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་སོགས་རྒྱལ་བ་མཉེས་པའི་ཐབས་བསྒྲུབ་པས་འདས་མ་འདས་དང་། རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ནའང་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཟབ་མོས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་འབུལ་བ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཆོད་པ་སྟེ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་དང་། དེས་མ་ཟིན་ན་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་ཞེས་འཇིག་རྟེན་པའི་མཆོད་པར་འགྱུར་ཏེ་སྤྱིར་དབྱེ་བའོ། །སྐབས་དོན་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་ན། དཀོན་མཆོག་གི་རྟེན་མཆོད་པའི་ཡུལ་ཡིན་ཚུ
Chinese
就转变了。之后，以“证悟菩提之月”作为连接，以及将天降日命名为小神变，也象征着大神变节的供养。这些名称的术语也像从以前的口语中产生的那样，为了维护大臣们的颜面，一个命名为“祖先的供养”，另外三个命名为“经藏”、“论藏”和“律藏”的供养的原因是，供养是使供养处圣洁欢喜的善行，因此在那个时候，也盛行着各自三藏的法学院的听闻和讲说，由此而命名。一般来说，供养的本质是：对于成为供养处的圣洁福田，以崇高的敬意和圆满的供养之心，通过身语意三门行善，并通过财物供养使之欢喜。词源是：从梵语词汇“ᱯཱུ་ཛཱ” (梵文天城体：पूजा，梵文罗马拟音：pūjā，汉语字面意思：供养) 演变而来，意思是先前产生，或者反复产生喜悦，以及在尊敬的位置上进行供养，因此被称为供养。分类的话，一般分为世间和出世间，或者有上和无上的供养两种。其中，从供养处的角度来分，供养三宝是出世间的或无上的供养，而供养大神、猛神和自在天等是世间的供养或有上的供养。又从发心的差别来分，仅仅以希求善趣为目的而供养是世间的供养，以希求解脱为目的而供养是出世间的供养。又从供养的物品来分，以财物供养，以及通过闻思修三学等成办令诸佛欢喜的方法，分为超离与否。从形态上分，以通达无自性的甚深智慧摄持而供养是出世间的供养，是解脱分，没有被其摄持则是世间的供养，是福德分，这是总的分类。具体到具体情况来分，供养三宝的所依是供养的对境的方式。
English
It transformed. Then, the connection with "the month of enlightenment" and the naming of the Descent from Heaven as the small miracle, also symbolize the great miracle festival offering. The terminology of these names also arose from the previous spoken language, as if to protect the faces of the ministers. One is named "the offering of ancestors," and the reason for naming the other three as the offerings of "Sutra Pitaka," "Abhidhamma Pitaka," and "Vinaya Pitaka" is that offering is a virtuous act that pleases the holy place of offering. Therefore, at that time, the tradition of listening and teaching in the Dharma colleges of the respective three Pitakas also flourished, hence the naming. Generally, the essence of offering is: for the holy fields that have become the place of offering, with supreme reverence and a complete mind of offering, performing virtuous deeds through body, speech, and mind, and pleasing them through material offerings. The etymology is: derived from the Sanskrit word "ᱯཱུ་ཛཱ" (Sanskrit Devanagari: पूजा, Sanskrit Roman transliteration: pūjā, literal Chinese meaning: offering), meaning to generate beforehand, or to repeatedly generate joy, and to offer in a position of respect, hence it is called offering. In terms of classification, it is generally divided into mundane and supramundane, or offerings with and without superior. Among them, from the perspective of the place of offering, offering to the Three Jewels is a supramundane or unsurpassed offering, while offering to great gods, fierce gods, and Ishvara, etc., is a mundane offering or an offering with superior. Furthermore, from the difference in motivation, offering solely for the purpose of seeking higher realms is a mundane offering, and offering for the purpose of seeking liberation is a supramundane offering. Also, from the perspective of the objects of offering, offering with material objects, and accomplishing the methods to please the Buddhas through the three studies of hearing, thinking, and meditation, etc., are divided into transcendence and non-transcendence. From the perspective of form, offering with the deep wisdom of realizing emptiness is a supramundane offering, which is a part of liberation, and if it is not encompassed by it, it becomes a mundane offering, which is a part of merit, which is the general classification. Specifically, in specific situations, the basis for offering to the Three Jewels is the way of the object of offering.