Tibetan
གཞན་ཡང་རྒྱ་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་ཕལ་ཆེ་བའི་དགོངས་པ་ནི། མཆུ་ཟླ་དགུན་ཟླ་ཐ་ཆུང་ཧོར་ཟླ་དང་པོ། ས་ག་ཟླ་བ་དཔྱིད་ཟླ་ཐ་ཆུང་ཧོར་ཟླ་བཞི་པ། ཆུ་སྟོད་ཟླ་བ་དབྱར་འབྲིང་ཧོར་ཟླ་དྲུག་པ། དབྱུག་པ་ཟླ་བ་སྟོན་འབྲིང་ཧོར་ཟླ་དགུ་པ་ལ་ངོས་འཛིན་པའི་ལུགས་གཉིས་ལས། དོན་ལ་གནས་པ་ནི་བཞེད་པ་ཕྱི་མ་ཉིད་ཡིན་པར་མངོན་ཏེ་ལུགས་སྔ་མ་དེའི་ཁུངས་ཤོང་སྟོན་གྱི་ཡི་གེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་རློམ་ཡང་། ཤོང་ནས་རིམ་པར་བརྒྱུད་པའི་སྐར་རྩིས་ཀྱི་ལག་རྒྱུན་མཁས་པ་བརྒྱུད་མས་རིམ་པར་བཟུང་བའི་སྲོལ་ལས་ཀྱང་དཔྱིད་འབྲིང་ནག་པ་ཟླ་བར་བྱས་ཏེ་འདས་ཟླ་བསྲེ་བར་བྱེད་པས་གནོད་ཅིང་། པཎྜི་ཏའི་ངག་རྒྱུན་དེ་ཡང་ཡར་ངོ་མར་ངོའི་འགོ་འཛིན་ལུགས་སོ་སོ་ལས་ནག་ཟླའི་ནག་ཕྱོགས་དེ་ནག་པ་ས་གའི་གཞི་མཐུན་དུ་འགྱུར་བ་ལྟར་དེ་འདྲ་ལས་འཁྲུལ་བ་སྲིད་ལ། གཞན་དུ་བསམ་ཡས་ཀྱི་མདོ་སྡེ་མཆོད་པ་དེང་སང་ཧོར་ཟླ་ལྔ་པར་བྱས་པས། རྒྱལ་བློན་སྔ་དར་གྱི་དུས་ཀྱི་ཟླ་བའི་ངོས་འཛིན་ཚུལ་ ཡང་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། ད་ལྟའི་མདོ་སྡེ་མཆོད་པའི་དུས་འདི་ནི་བར་སྐབས་ནས་འཆུགས་པར་མངོན་གྱི། སྔོན་ལྷ་སྲས་ཀྱི་དུས་མཆོད་བཙུགས་དུས་སྦ་བཞེད་ཞབས་བཏགས་མར། དབྱར་ཟླ་འབྲིང་པོ་ཚུལ་འཇུག་གི་ཟླ་བ་ལ་མདོ་སྡེ་མཆོད་པ་བགྱིས་ཏེ། ཞིང་པ་རྣམས་ཡུར་གྲ་བཤིག་ནས་མཆོད་པ་བྱེད་དུ་འོང་། ཞེས་དབྱར་འབྲིང་གསལ་བར་སྨོས་པས་གནོད་ཅིང་། ཚུལ་གཞུག་ནི་དབྱར་གནས་ལ་ཞུགས་པའི་དོན་ཡིན་པས་དབྱར་སྔ་མ་ཁས་ལེན་ཟླ་བ་དྲུག་པ་ལ་བྱས་པས་ཧོར་ཟླ་དགུ་པ་ལ་དབྱར་ཟླ་གསུམ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། དེའི་བཅོ་ལྔ་ལ་དགག་དབྱེ་འབྱུང་ལ། དེ་ཡང་ཡུམ་བདེན་པ་ལ་འགོད་ཕྱིར་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་དབྱར་ཟླ་གསུམ་གནས་པར་མཛད་པས་དགག་དབྱེ་སྔ་དྲོ་གྲོང་ཁྱེར་གསལ་ལྡན་དུ་བབས་པར་ཁ་ཅིག་བཞེད་ཀྱང་། དགག་དབྱེའི་ཉིན། ད་སྟེ་ཞག་བདུན་ན་མི་ཡུལ་དུ་འབྱོན་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པར་ལུང་ལས་བཤད་པས་ཧོར་ཟླ་དགུ་པའི་ཉེར་གཉིས་ལ་དོན་གྱིས་འགྲིག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རིགས་པས་ཆོས་འཁོར་དུས་ཆེན་ཡང་ཚུལ་ཞུགས་ཀྱི་ཟླ་བ་དེའི་ཉ་ལ་བྱེད་པ་ཡང་ཅུང་ཟད་འཆུགས་པ་སྟེ། ས་གའི་ཉ་ལ་སངས་རྒྱས་ནས་ཞག་བདུན་ཕྲག་བདུན་དུ་ཆོས་མ་གསུངས་པར་བཤད་པས་ཚེས་བཞི་ལ་རིགས་པ་ཡིན་ཞིང་། མངོན་བྱང་གི་དུས་ཀྱང་ཧོར་ཟླ་གསུམ་པར་མི་རིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡར་ལོག་གི་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཟླ་བར་སྒྲ་གཅན་འཇུག་པ་རི་མོས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཧོར་ཟླ་བ
Chinese
此外，多数藏汉学者的观点是，认为མཆུ་ཟླ་（藏历十一月）是冬末月，即蒙古历一月；ས་ག་ཟླ་བ་（藏历四月）是春末月，即蒙古历四月；ཆུ་སྟོད་ཟླ་བ་（藏历五月）是夏中月，即蒙古历六月；དབྱུག་པ་ཟླ་བ་（藏历八月）是秋中月，即蒙古历九月。在这两种认定方式中，符合实际情况的是后一种观点。前一种观点自诩追随象雄大师的著作，然而，从象雄传承下来的星算传统，经由历代学者的传承，也将春中月定为ནག་པ་ཟླ་བ（藏历三月），并混淆了过去的月份，这造成了损害。班智达的口头传统也可能因为新月和满月的起始方式不同，导致ནག་ཟླ་（藏历三月）的后半月与ནག་པ་ས་ག（藏历四月）的基础相混淆而产生错误。另外，现在的桑耶寺的མདོ་སྡེ་མཆོད་པ་（读经供养）在蒙古历五月举行，如果认为这与早期国王和大臣时期的月份认定方式相同，
English
Furthermore, the majority of Tibetan and Chinese scholars believe that the month of Mchu Zla (the 11th Tibetan month) is the last month of winter, which is the first month of the Hor (Mongol) calendar; the month of Saga Zla (the 4th Tibetan month) is the last month of spring, which is the fourth month of the Hor calendar; the month of Chu Tod Zla (the 5th Tibetan month) is the middle month of summer, which is the sixth month of the Hor calendar; and the month of Dbyug pa Zla (the 8th Tibetan month) is the middle month of autumn, which is the ninth month of the Hor calendar. Among these two ways of identification, the latter view is more in line with the actual situation. The former view claims to follow the writings of the Xiangxiong master, but the tradition of astrology passed down from Xiangxiong, through the generations of scholars, also designates the middle month of spring as Nagpa Zla (the 3rd Tibetan month) and confuses the past months, which causes harm. The oral tradition of the Panditas may also lead to errors due to the different ways of starting the new moon and full moon, resulting in the latter half of Nag Zla (the 3rd Tibetan month) being confused with the basis of Nagpa Saga (the 4th Tibetan month). In addition, the current Mdo sde mchod pa (sutra offering) of Samye Monastery is held in the fifth month of the Hor calendar. If one thinks that this is the same as the way of identifying months in the time of the early kings and ministers,
Tibetan
ཞི་པ་ལྷུམས་ཞུགས་དང་མྱང་འདས་ཀྱི་དུས་ཀྱང་ཡིན་པས། དུས་ཆེན་གསུམ་འཛོམ་དུ་འགྱུར་ལ། བལྟམས་པ་ནི་མདོ་རྩའི་འགྲེལ་ཆུང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ས་གའི་ཚེས་བདུན་ལ་བྱེད་པ་ཡང་ཡོད་མོད། ལུང་རིགས་གཏེར་མཛོད་པ་སོགས་འདུལ་འཛིན་ཕལ་ཆེར། རྒྱ་ཆེ་རོལ་པ་ལས། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་དགུན་འདས་ཏེ་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་དཔྱིད་ཟླ་ཐ་ཆུང་གི་ཚེ། ཞེས་པའི་མདོ་ཚིག་འདི་ལྷུམས་ཞུགས་ཀྱི་དུས་ལ་ངོས་བཟུང་ནས། ཚིག་གཏེར་ལས། འདི་ན་དཔྱིད་ཟླ་ར་བ་སོགས། །སུམ་མཚན་བཞི་རུ་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ། །ཞེས་བོད་རྒྱལ་པོའི་ལུགས་ཀྱི་ལོ་འགོ་ཤར་བའི་དུས་སྟོན་ཧོར་ཟླ་གཉིས་པ་དབོས་ཉ་ཟླ་བ་ལ་སྐུ་བལྟམས་པའི་དུས་ཆེན་དུ་བཞེད་དེ། དེ་དང་མཐུན་པར་གོང་ མ་རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་གཟིགས་ཆེན་པོས་ཀྱང་། དབོ་ཟླའི་ཚེས་བཅུར་གློ་གཡས་ནས་བལྟམས་ཚེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །སྤྱིར་ཟླ་བ་གང་རུང་སྟེ་ཐུན་མོང་གི་དུས་ཀྱང་ཉ་སྟོང་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཇི་སྐད་དུ། དགུན་ཟླ་འབྲིང་པོ་ལ་སོགས་པའི། །ཚེས་བཅུ་ལ་ནི་དད་པས་མཆོད། །ཅེས་པ་ལྟར་ཡར་ངོ་མར་ངོའི་ཚེས་བཅུ་ལ་སོགས་པ་དད་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་རྒྱ་ཆེར་སྤེལ་བའི་དུས་དགེ་བ་དེ་དག་ལ་དུས་མཆོད་ཀྱི་སྲོལ་ཇི་ལྟར་དར་བའི་ཚུལ་ཡང་། སྔོན་འཕགས་ཡུལ་དུ་ཆོ་འཕྲུལ་མཆོད་པ་མཉན་ཡོད། མངོན་བྱང་མ་གྷ་དྷ། ཆོས་འཁོར་ཝ་ར་ཎ་སི། ལྷ་བབས་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་གཙོ་བོར་དར་བར་བཤད་ཅིང་། གངས་ཅན་གྱི་ལྗོངས་འདིར་ཡང་སྦ་བཞེད་ལས། སྲས་མུ་ནེ་བཙན་པོ་དགུང་ལོ་བཅོ་ལྔ་ལོན་ཙ་ན་ཇོ་མོ་ཡོང་བཟའ་མདོ་ཁབ་ཏུ་བཞེས་ཏེ་རྒྱལ་སྲིད་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བས་ཡབ་ཀྱི་ཞལ་ཆེམས་ཐུན་ཚགས་སྐར་མ་དང་མཐུན་པར་འབངས་ཀྱི་མཆིས་བགྱི་བར་དགོངས་ནས་བླའི་མཆོད་གནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་མངའ་ཐང་དང་ཆོས་འཁོར་སྟོད་སྨད་ཀྱི་ཞབས་ཏོག་ཡབ་ཀྱི་སྲོལ་བཞིན་དུ་མཛད། དཔལ་བྲག་དམར་བསམ་ཡས་མི་འགྱུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་དུས་ཀྱི་མཆོད་པ་བཞི་བཙུགས། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྔོན་མངའ་བདག་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་གྱི་ཞལ་ཆེམས་བཞིན་ལྷ་སྲས་མུ་ནེ་བཙན་པོས་དུས་ཆེན་བཞིའི་མཆོད་པའི་སྲོལ་ཟླ་མེད་པ་བཏོད། དེ་ཡང་སྦ་བཞེད་དུ་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོའི་དུས་མཆོད་ཀྱི་མིང་དངོས་སུ་མ་སྨོས་ཀྱང་། མདོར་བསྟན་ལ། དུས་མཆོད་བཞི་བཙུགས་ཚུལ་དང་། རྒྱས་བཤད་དུ་བཀྲེན་ཕྱུག་དང་པོ་སྙོམ་པ་དེ་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་དོན་
Chinese
既是寂止入胎和涅槃之时，故成三节齐聚。关于降生，虽有依随《根本经释小》而定于萨嘎月七日之说，然隆理藏宝等多数持律者，依《广大嬉戏经》云：“比丘们，如是度过冬季，于春季，春季末月之时。”认定此经文为入胎之时，如词宝云：“此处春季首月等，分为三或四时说。”故认为藏王历算之新年开始之时，即霍尔历二月，卫塞月为降生之节日。与此相符，历代至尊嘉瓦仁波切一切智者亦云：“卫塞月之初十，于右胁降生之时。”如是说。通常，无论何月，共同之时也有初八、十五等。不共同之时，如云：“冬季仲月等，于初十以信供养。”如是，于上下弦之初十等，信徒们广增福德之时，这些善时，时供之仪轨如何兴盛之理，往昔于圣地印度，神变节于舍卫城，显扬节于摩伽陀，转法轮节于瓦拉纳西，天降节主要于桑伽尸城兴盛。于雪域藏地，亦如《巴协》所云：“王子木尼赞布年满十五之时，迎娶觉姆雍萨为妃，因王政极其广大，欲如父王之遗嘱星宿般，为臣民谋福祉，故如父王之仪轨，行持上师之供养处，僧众之权势，上下法轮之侍奉。于吉祥扎玛桑耶不变任运成就之寺庙，建立四时之供养。”如是，往昔君主法王赤松德赞之遗嘱般，拉萨木尼赞布创立了无与伦比之四节供养之仪轨。然于《巴协》中，虽未明确提及神变大节之名，然于总说中云：“建立四时之供养之方式。”于广说中，将最初之贫富平等视为神变大节之义。
English
Since it is the time of Shijie's entering the womb and nirvana, it becomes a confluence of three festivals. Regarding the birth, although there is a saying that it is fixed on the seventh day of the Saga month following the "Small Commentary on the Root Sutra," most Vinaya holders, such as Longrig Terdzöpa, rely on the "Extensive Play Sutra," which says, "Bhikkhus, having passed the winter in this way, in the spring season, at the time of the last month of spring." They identify this sutra passage as the time of entering the womb, as the Treasury of Words says, "Here, the first month of spring, etc., are divided into three or four times." Therefore, they consider the time when the Tibetan king's calendar begins, that is, the second month of the Hor calendar, the Vesak month, as the festival of birth. In accordance with this, all the omniscient supreme Gyalwa Rinpoches have also said, "On the tenth day of the Vesak month, at the time of birth from the right side." Thus it is said. Generally, no matter which month, common times also include the eighth and fifteenth days of the lunar month. Uncommon times, as it is said, "In the middle month of winter, etc., offer with faith on the tenth day." Thus, on the tenth day of the waxing and waning moon, etc., these auspicious times when believers greatly increase their merit, how the custom of seasonal offerings flourished, in the past, in the holy land of India, the festival of miracles in Shravasti, the festival of manifestation in Magadha, the festival of turning the wheel of Dharma in Varanasi, and the festival of the descent from heaven mainly flourished in Samkasya. In the snowy land of Tibet, as the "Ba Xie" says, "When Prince Muni Tsenpo reached the age of fifteen, he married Jomo Yongsaz as his consort. Because the kingdom was extremely vast, he wanted to benefit the subjects like the stars in accordance with his father's will. Therefore, he maintained the offerings to the guru, the power of the sangha, and the service of the upper and lower Dharma wheels, following his father's custom. In the auspicious Drakmar Samye Unchanging Spontaneously Accomplished Monastery, he established four seasonal offerings." Thus, in accordance with the will of the former sovereign Dharma King Trisong Detsen, Lhasey Muni Tsenpo established the unparalleled custom of offering on four festivals. However, in the "Ba Xie," although the name of the Great Festival of Miracles is not explicitly mentioned, it is said in the summary, "The way to establish the offerings of the four seasons." In the detailed explanation, the initial equality of the poor and rich is regarded as the meaning of the Great Festival of Miracles.