Tibetan
་ཡིད་ཀྱིས་འགྲུབ་པ་རྣམས་ཉིན་མཚན་གྱི་དྲུག་ཆའི་ནང་དུ་གཉེན་པོས་མ་སླེབས་པར་ཐུན་ཚོད་ཀྱིས་བར་ཆོད་པ་དང་། འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་བས་སྤྱད་པ་དང་དེས་མགུ་བས་འགྱོད་པ་མེད་པ་དང་། བཤགས་ཚད་རང་རང་གི་དུས་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡན་ལག་བདུན་ཚང་བར་སྤྱད་ན་སྔགས་སྡོམ་གཏོང་བས་ཤིན་ཏུ་ལྕི་ཞིང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་གཉེན་པོ་བཅོམ་པས་ཕམ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཡང་རྩ་ལྟུང་གང་རུང་གཉེན་པོ་དང་སྤེལ་ནས་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུ་དངོས་གཞི་མ་ཚང་ཞིང་མ་བཤགས་པར་ཐུན་ཚོད་འདས་ན་ལྟུང་བ་ཞེས་བརྗོད་དེ་སོ་ཐར་གྱི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ལྟར་ཕམ་པའི་འོག་ནས་ལྕི་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིམ་པས་ཉེས་པ་དམན་ན་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། ཕམ་པའི་སྡེར་གཏོགས་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནི་སྦོམ་པོ་དང་། ཡན་ལག་གི་ལྟུང་བ་གཞན་ཐམས་ཅད་ནི་ལྟུང་བྱེད་དང་། ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་ཉེས་པ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ནི་ཉེས་བྱས་དང་འདྲའོ། །གལ་ཏེ་རྡོ་རྗེའི་མཆེད་ལ་ཕན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཁྲོས་པ་ལྟ་བུ་ནི་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན་ཏེ་དོན་ལ་ལྟུང་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སློབ་དཔོན་མཚོ་སྐྱེས་ཀྱི་རྣམ་ཐར་བསྡུས་པ་ལས། དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་གཞིར་གྱུར་པ། །རྩ་བ་དང་ནི་ཡན་ལག་གོ །རྩ་བ་དུས་འདས་ཕམ་པ་འདྲ། །ཚད་ལྡན་ལྟུང་བར་བཤད་པ་ཡིན། །ཡན་ལག་གཙོ་བོར་དུས་འདས་པ། །ལྕི་བ་ཞེས་ནི་བཤད་པ་སྟེ། །སྦྱོར་བ་མ་རྫོགས་སྦོམ་པོའོ། །ཡན་ལག་ཕྲ་བ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཕྲ་མོའི་ཕྲ་མོ་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི། ན་དང་དབང་ཉམས་བྱ་བ་གཞན་གྱིས་དང་། །དོན་ཆེན་སྐྱེ་མེད་བརྟན་དང་དགོས་ལྡན་དང་། །ནུས་རྙེད་གནང་དང་བཀའ་བསྒོ་བར་ཆད་ལས། །ཉེས་པ་མེད་ཅེས་སྙིང་པོ་རྒྱན་ལས་གསུངས། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀུན་ལ་རང་ཉིད་ན་བ་དང་། དབང་ཉམས་ཞེས་པས་རང་དབང་ཉམས་པའམ་དབང་ཐོབ་པ་ལས་ཉམས་པ་དང་། བྱ་བ་གཞན་དོན་དེ་བས་ཆེ་བར་འབྱུང་བ་དང་། གཞན་དོན་དུ་འགྱུར་བའམ་དོན་ཆེན་པོ་མཐོང་བ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་བརྟན་པ་དང་། གཞན་དྲང་པ་སོགས་ཀྱི་དགོས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། རྟོགས་གོམས་ཀྱི་ནུས་པ་རྙེད་པ་དང་། ལྷག་པའི་ལྷ་ལྟ་བུ་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་གནང་བ་ཐོབ་པ་དང་། བཀའ་བསྒོ་བ་སྟེ་བླ་མའི་ལུང་དང་། སྲོག་གི་བར་ཆད་འབྱུང་བ་ལ་ཉེས་མེད་དུ་བསྟན་ཏེ། སྙིང་པོ་རྒྱན་ལས། ན་དང་དབང་ཉམས་བྱ་བ་དང་། །གཞན་གྱི་དོན་དང་དོན་ཆེན་དང་། །སྐྱེ་མེད་བརྟན་པ་དགོས་ལྡན་དང་། །ནུས་པ་རྙེད་དང་གནང་བ་དང་། །བཀའ་བསྒོ་བ་དང་བར་ཆད་ལས།
Chinese
以意乐所成诸罪，若于昼夜六分之一内，未以对治力遮止，为时分所隔；以不颠倒之作意行持，以此满足故无有后悔；忏悔之量超越各自之时限。如是圆满行持七支，则因舍弃密咒律仪而极重，因相违品摧坏对治故，称之为堕罪。又，无论根本堕或支分堕，如以对治力相辅而生起，本体不圆满且未忏悔，若时限已过，则称之为罪堕，如别解脱之僧残罪，于堕罪之下为重罪。如是，次第渐次罪过减轻，如是接续。属于堕罪之类，不具足支分之烦恼者为粗罪；其他所有支分之堕罪为堕罪；顺品之微小罪过，则如同恶作罪。若以饶益金刚道友之心而忿怒等，乃是堕罪之影像，实则无有堕罪。如是，于邬金莲花生大师之略传中云：一切悉地之所依，根本以及其支分，根本超期似他胜，具量说为堕罪也，支分主要若超期，说为重罪当知晓，加行未圆为粗罪，支分微细为恶作，微细之微坛城一。如是也。 第三，病及权衰为他事，大利无生稳固具必要，获能容许教敕有中断，无罪妙饰经中说。如是说，于彼等一切，自身生病，权衰之意为失坏自主或从已得之权位退失，以及为了其他更为重大的事情，或转为利他之事，或见及重大意义，以及为了无生之义稳固，以及具有饶益他人等之必要，以及获得证悟串习之能力，以及如增上生天等，由特殊之境所给予之容许，以及教敕，即上师之教言，以及发生性命之危难等，于此等情况，经中说为无罪。如《妙饰经》云：病及权衰与事业，为他之义及大义，无生稳固具必要，获能容许与教敕，以及中断诸罪无。
English
Sins accomplished by intention, if not prevented by antidotes within one-sixth of the day and night, are interrupted by time; practicing with undistorted intention, being satisfied with it, there is no regret; the amount of confession exceeds its own time limit. Thus, if one practices the seven branches completely, it is extremely heavy due to abandoning the mantra vows, and because the opposing forces have destroyed the antidotes, it is called a defeat. Furthermore, if any root or branch downfall arises in conjunction with antidotes, the essence is incomplete and unconfessed, and if the time limit has passed, it is called a downfall, which is heavier than a defeat, like the remaining Sangha of individual liberation. Similarly, if the fault gradually decreases, it is connected in this way. Those who belong to the category of defeats and lack limbs are afflicted and are gross. All other downfalls of the limbs are committing downfalls, and the minor faults of the conforming side are similar to misdeeds. If one is angry with a Vajra brother or sister with the intention of benefiting them, it is like an image of a downfall, but in reality there is no downfall. Thus, in the condensed biography of the master Padmasambhava, it is said: All accomplishments are based on, the root and its branches. The root that has passed its time is like a defeat. It is said to be a downfall with measure. The main branch that has passed its time, is said to be heavy. The application is not complete, it is gross. The subtle branch is a misdeed. The subtle of the subtle is one mandala. So it is. Thirdly, sickness and loss of power, other actions, great meaning, non-arising, steadfastness, necessity, attainment of ability, permission, command, interruption, there is no fault, as stated in the Ornament of Essence. That is to say, in all of these, one's own sickness, and loss of power means loss of autonomy or loss of power from having obtained it, and other actions that occur for a greater purpose, or turning to the benefit of others, or seeing great meaning, and the steadfastness of the meaning of non-arising, and having the necessity of benefiting others, and obtaining the ability of realization and habituation, and obtaining permission from a special place, such as a higher deity, and command, that is, the words of the lama, and the occurrence of life-threatening obstacles, in these situations, it is taught that there is no fault. As the Ornament of Essence says: Sickness and loss of power and actions, for the sake of others and great meaning, non-arising, steadfastness, necessity, attainment of ability and permission, and command and interruption.
Tibetan
།ཉེས་པ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། ། བཞི་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཉིན་མཚན་ཐུན་ལ་ལན་དྲུག་ཏུ། །སྤང་བླང་དམ་ཚིག་གནས་ལ་བསྒྲིམས་ཏེ་དཔྱད། །དྲུག་ཆ་འདས་ན་ཐུན་ཚོད་འདས་ཞེས་བྱ། །ཞག་གཅིག་ཟླ་གཅིག་ལོ་གཅིག་ལོ་གཉིས་འདས། །འགལ་ཉམས་འདས་རལ་ཞེས་བརྗོད་དེ་དག་ཀྱང་། །སྙིང་ནས་བཤགས་ན་གསོར་རུང་ཕྱི་རིམ་ལྕི། །ལོ་གསུམ་འདས་ན་གསོར་མི་རུང་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཉིན་ཞག་གི་དྲུག་ཆའི་ཐུན་རེ་རེ་བཞིན་ཡང་སྤང་བྱ་དང་བླང་བྱའི་དམ་ཚིག་གི་གནས་རྣམས་ལས་འགལ་ལམ་མ་འགལ་ལེགས་པར་བསྒྲིམས་ཏེ་བརྟག་དཔྱད་བྱས་པས། ཉིན་མཚན་གྱི་དྲུག་ཆའི་ནང་དུ་གཉེན་པོས་མ་སླེབས་ན་ཐུན་ཚོད་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཞག་གཅིག་གིས་བར་མ་ཆོད་ན་འགལ་བ་དང་། ཟླ་བས་བར་མ་ཆོད་པ་ཚུན་ཆད་ཉམས་པ་དང་། ལོ་གཅིག་ཚུན་ཆད་འདས་པ་དང་། ལོ་གཉིས་སམ་གསུམ་ཚུན་ཆད་རལ་པ་ཞེས་དུས་ལ་ལྟོས་ནས་ཉེས་པ་ཕྱི་རིམ་གྱིས་ལྕི་བ་སྟེ། དེ་ཚུན་ཆད་སྙིང་ནས་བརྩོན་པ་ཆེན་པོས་བཤགས་ན་ལྡང་ལ། ལོ་གསུམ་འདས་པ་ཕན་ཆད་ནི་གསོར་མི་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། དམ་ཚིག་བཀོད་པའི་རྒྱུད་ལས། སྤྱིར་ན་དམ་ཚིག་ཁྱད་པར་ལ། །དུས་ལས་ཁྱད་པར་ངེས་ཕྱེ་བ། །དམ་ལས་འགལ་ཞེས་ཉེས་བྱས་གང་། །ཞག་གིས་བར་མ་ཆོད་པར་ནི། །དམིགས་པའི་ཡིད་ལ་བཤགས་བྱས་ན། །དེས་ནི་སོར་ཡང་ཆུད་པའོ། །ཉམས་ཞེས་ཟླ་བས་མ་ཆོད་པར། །འགྱོད་པ་དྲག་པོས་བཤགས་པས་སོ། །དམ་ལས་འདས་པ་ལོ་དག་གིས། །བར་དུ་མ་ཆོད་བཤགས་པས་སོ། །ལོ་ནི་གཉིས་དང་གསུམ་དག་ལས། །དམ་ཚིག་རལ་པ་ཞེས་བྱ་བ། །མཆོག་ཏུ་དྲག་ན་གསོ་རུ་རུང་། །ལོ་གསུམ་དག་ལས་འདས་པ་ནི། །དེ་ནས་གསོ་རུ་མི་རུང་སྟེ། །གལ་ཏེ་བླངས་ན་གཉིས་ཀ་འཚིག །ངེས་པར་ས་སྤྱོད་སྡུག་བསྔལ་ལ། །རྒྱུན་དུ་སྤྱོད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་པ་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་དམ་ཚིག་ཉམས་པ་དང་། དུས་ལ་ལྟོས་པ་ཐུན་འདས་འགལ་ཉམས་སོགས་ཀྱིས་བཤགས་བྱའི་ལྕི་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞར་བྱུང་སྤྱི་མདོ་ལས། ལངྐའི་བདག་པོ་གང་འདི་ལས། །ཉམས་པར་གྱུར་པ་གང་ཞེ་ན། །ཀུན་ཏུ་ཉམས་པ་ཆེན་པོ་དང་། །རྩ་བ་ཉམས་དང་ཡན་ལག་ཉམས། །དེ་བཞིན་ཟླས་ཉམས་ཞར་ཉམས་ལྔ། །ཞེས་པའི་ཀུན་ཏུ་ཉམས་པ་ནི་ཡུལ་ཆེས་གཉན་པ་ལ་ཀུན་དཀྲིས་དྲག་པོས་སྤྱད་པའམ་ལན་གྲངས་མང་དུ་བྱུང་བ་དང་དུས་འདས་རལ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། ཟླས་ཉམས་ནི་ཉམས་པ་དང་འགྲོགས་པའི་ཉེས་པ་དང་། ཞར་ཉམས་ནི་གཞན་གྱི་ངོ་དགར་ཐལ་བའི་ཉེས་པའོ། ། ལྔ་པ་ཕྱིར་བཅོས་བྱ་ཚུལ་དངོས་ལ་བ
Chinese
要知道没有罪过。就这样。 第四，像这样日夜在每个时段里六次，严谨地考察应舍弃和应接受的誓言之处。如果超过六分之一，就叫做时段已过。一天、一月、一年、两年过去，被称为违背、衰损、已过、破损，这些如果从内心忏悔，还可以恢复，否则后果严重。如果三年过去，就无法恢复。就像这样，对于日夜的六分之一的每个时段，都要严谨地考察应舍弃和应接受的誓言之处，是否违背。如果在日夜的六分之一内没有用对治力补救，就叫做时段已过。如果一天没有补救，就是违背。如果一个月没有补救，就是衰损。如果一年没有补救，就是已过。如果两年或三年没有补救，就叫做破损，根据时间的长短，罪过越来越严重。如果在这之前从内心深处努力忏悔，还可以恢复。如果超过三年，就无法恢复。如《誓言品》的续部中所说：一般来说，对于誓言的差别，一定要区分时间的差别。违背誓言所犯的罪过，如果在一天之内，向本尊意念忏悔，就可以恢复。衰损是指一个月没有补救，通过强烈的后悔来忏悔。誓言已过是指一年没有补救，通过忏悔来补救。两年或三年，誓言被称为破损，如果非常强烈，还可以恢复。如果超过三年，就无法恢复。如果继续接受，双方都会烧毁。一定要感受地狱的痛苦，并且只能一直承受下去。就这样。此外，根据本体，要知道根本和支分的誓言衰损的轻重，根据时间，要知道时段已过、违背、衰损等忏悔的轻重。顺便说一下，《总经》中说：楞伽的主人，从这之中，什么是衰损呢？有完全衰损、根本衰损、支分衰损，同样还有月衰损、附带衰损五种。其中，完全衰损是指在非常危险的地方，用非常强烈的贪欲来行事，或者次数很多，或者时间已过、破损等等。月衰损是指与衰损相伴的罪过。附带衰损是指过度迎合他人的罪过。 第五，实际进行补救的方法
English
Know that there is no fault. Thus it is. Fourth, in this way, six times in each session of day and night, diligently examine the places of vows to be abandoned and adopted. If one-sixth has passed, it is called the session has passed. One day, one month, one year, two years have passed, and are called violation, degeneration, passing, and breakage. If these are confessed from the heart, they can be restored, otherwise the consequences are serious. If three years have passed, it cannot be restored. Thus, for each one-sixth session of the day and night, carefully examine whether the places of vows to be abandoned and adopted have been violated or not. If the antidote is not applied within one-sixth of the day and night, it is called the session has passed. If it is not remedied within one day, it is a violation. If it is not remedied within a month, it is degeneration. If it is not remedied within one year, it has passed. If it is not remedied within two or three years, it is called breakage, and the fault becomes more serious with the passage of time. If one confesses with great effort from the heart before that, it can be restored. If more than three years have passed, it cannot be restored. As it is said in the tantra of the Vow Chapter: In general, for the difference of vows, it is necessary to distinguish the difference of time. Whatever fault is committed by violating the vow, if it is confessed to the deity in mind within one day, it can be restored. Degeneration means that it is not remedied within a month, and it is confessed with strong regret. Passing the vow means that it is not remedied within a year, and it is remedied through confession. For two or three years, the vow is called breakage, and if it is very strong, it can be restored. If more than three years have passed, it cannot be restored from then on. If one continues to take it, both will be burned. One must definitely experience the suffering of hell, and one can only endure it continuously. Thus it is. Furthermore, according to the essence, one should know the severity of the degeneration of the root and branch vows, and according to time, one should know the severity of confession for passing of sessions, violation, degeneration, etc. Incidentally, the General Sutra says: Lord of Lanka, from this, what is degeneration? There are five kinds: complete degeneration, root degeneration, branch degeneration, as well as monthly degeneration and incidental degeneration. Among them, complete degeneration refers to acting with very strong greed in a very dangerous place, or many times, or when the time has passed, breakage, etc. Monthly degeneration refers to the fault associated with degeneration. Incidental degeneration refers to the fault of excessively catering to others. Fifth, the actual method of remedy