Tibetan
ད་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་ཀྱང་གངས་ལྗོངས་ཀྱི་གདུལ་བྱའི་དཔལ་དུ་བྱོན་ལ། ཕྱི་འགྱུར་རྣམས་ནི་ཕྱིས་རྒྱ་གར་དུའང་དར་ནུབ་ཅི་རིགས་བྱུང་བས་སླད་ཀྱི་ཡུལ་ཐ་དད་ནས་གྲུབ་ཐོབ་འགའ་རེས་དཔེ་གསར་དུ་བླངས་ཏེ་སྤྱད་པས་ལོ་རྒྱུས་མི་མཐུན་པ་སྣ་ཚོགས་དང་ཆོས་ཀྱང་བྱ་སྤྱོད་ཅི་རིགས་ལས་གཙོ་བོར་རྣལ་འབྱོར་ཕྱི་ནང་ཐུན་མོང་བ་ཙམ་དུ་སྣང་ངོ་། །ཡང་རྙིང་མ་བཀའ་གཏེར་གྱི་ཁྱད་པར་ནི། བཀའ་མ་ལྟར་ན། ཕྱི་རྒྱུད་སྡེ་གསུམ་ཀ་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་གསང་བའི་ལུགས་གཙོ་ཆེ་ཞིང་སྔོན་བཤད་སྒྲུབ་ཀྱི་སྲོལ་ཤིན་ཏུ་དར་བར་བྱུང་ངོ་། །རྣལ་འབྱོར་ནང་པ་ལ་གསུམ་གྱི། མ་ཧཱ་ཡོ་ག་ལས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྒྱུ་དྲྭའི་སྐོར་རྣམས། རྒྱལ་པོ་ཛཿནས་སྲས་མོ་གོ་མ་དེ་ཝཱིའི་བར་སྤྱོད་པའི་ཉེ་རྒྱུས་རང་རང་གི་ཚོམ་བུ་དང་བཅས་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སར་གཤེགས་ནས། སྲས་མོའི་སློབ་མ་སངས་རྒྱས་གསང་བས་བི་མ་ལ་མི་ཏྲ་ལ་བཤད། དེ་ལ་ལོ་ཙཱ་བ་རྨ་གཉགས་གཉིས་ཀྱིས་གསན་ནས་རིམ་པར་གནུབས་དང་ཟུར་ལ་བབས་སོ། །ལུང་ཨ་ནུ་ཡོ་ག་རྣམས་ནི་གནུབས་ཆེན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྒྱ་བལ་གྲུ་ཤའི་ཡུལ་གྱི་ལོ་པཎ་རྣམས་ལ་གསན་ཡིན་ལ། ཨ་ཏི་ཡོ་ག་རྣམས་ནི། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེས་རྗེས་སུ་བཟུང་བ་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་ཡིན། དེས་ཤྲཱི་སིང་ཧ་ལ་བཤད། དེའི་སློབ་མ་ཨོ་རྒྱན་སངས་རྒྱས་གཉིས་པ། པཎ་ཆེན་བི་མ་ལ་མི་ཏྲ། ལོ་ཆེན་བཻ་རོ་ཙ་ན་གསུམ་ལས་རྒྱ་ཆེར་འཕེལ་ལོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤྱི་མདོ་ལས། རྒྱལ་བ་སེམས་དཔའ་རྣལ་འབྱོར་པ། །དགོངས་རིག་རྣ་བར་བརྒྱུད་པ་སྟེ། །གང་ལ་ཐུག་གི་བར་དུའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་བརྒྱུད་པའི་བབས་ལུགས་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས་འཆད་དོ། །གཏེར་མ་ལྟར་ན། ཇི་སྐད་དུ། ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་མཐར་ཐུག་སྙིང་པོ་རྣམས། །སྤྱིར་ཡང་བོད་རྣམས་གསར་ངས་ཆེ་བ་དང་། །སྙིགས་མའི་འགྲོ་ལ་ལྷག་པར་སྙིང་རྗེ་བས། །མཐའ་དབུས་ཐམས་ཅད་གཏེར་གྱིས་བཀང་ནས་བཞག །ལས་ཅན་བུ་དང་འཕྲད་པའི་སྨོན་ལམ་བཏབ། །ཅེས་པ་ལྟར་མ་འོངས་པའི་སྐལ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བླ་རྫོགས་ཐུགས་གསུམ་དང་སྒྲུབ་སྡེ་བརྒྱད་སྤྱི་བྱེ་བྲག་གི་ཟབ་ཆོས་རྣམས་གཏེར་གནས་སོ་སོར་གཏེར་སྲུང་ལ་གཉེར་གཏད་དེ་སྦས་པ་ལོ་པཎ་རྗེ་འབངས་ས་ཆེན་པོ་ལ་བཞུགས་པ་རྣམས་དབང་འབྱོར་བའི་གང་འདུལ་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་བསྟན་པས་རིམ་པར་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་དུས་བབས་ཀྱིས་འགྲོ་དོན་མཛད་ཅིང་། བརྒྱུད་པའི་བབས་ལུགས་ཀྱང་སྔར་ལྟར་གསུམ་གྱི་སྟེང་དུ། བཀའ་བབས་ལུང་བསྟན
Chinese
而且还有一位无边者，也成为了雪域藏地的所化之福。外传的那些，后来在印度也经历了兴衰，因此后来一些不同地方的成就者重新取用新版本，因为历史各不相同，教法也因行为方式而异，主要看起来只是内外共通的瑜伽。此外，宁玛的经和伏藏的差别是：如经部来说，外续三部都是以邬金桑杰喇嘛的宗派为主，以前讲修的传统非常兴盛。内瑜伽有三：玛哈瑜伽中不共的幻化网之类，从国王匝（ཛཿ，梵文：Jah，种子字）到公主郭玛德瓦（梵文：Kumari Devi）之间修持的近传，各自的组合，前往金刚持处，公主的弟子桑杰桑瓦给毗玛拉米扎宣讲。译师玛和娘听闻后，依次传给了努和祖尔。隆阿努瑜伽是努钦桑杰耶谢从印度、尼泊尔、克什米尔的译师和班智达处听闻的。阿底瑜伽是化身噶绕多杰摄受的蒋巴协年。他给西日桑哈宣讲。他的弟子邬金桑杰第二，班禅毗玛拉米扎，大译师毗卢遮那三人使其广大兴盛。所有这些在总经中说：诸佛菩萨瑜伽士，密意通过耳传授，直到何处为止。像这样归纳为三种传承方式来讲解。如伏藏来说，如是说：甚深究竟之精华，总的来说藏人求新大，对浊世众生尤悲悯，边中全部以藏充满而安放，与有缘之子相遇而发愿。像这样为了未来有缘者，上师、圆满、意三类和八大修部总别之深法，在各自伏藏处交付给伏藏守护神，埋藏起来，莲师、班智达、君臣安住在广阔的土地上，示现为能自在调伏的化身，依次迎请出来，以时机成熟的方式利益众生。传承的流传方式也在之前的三种之上，加上：经降、授记。
English
Moreover, there was also one Boundless One, who became the glory of the disciples in the snowy land of Tibet. The outer transmissions experienced various degrees of flourishing and decline in India later on. Therefore, some accomplished ones from different places later took new versions and practiced them. Because the histories are different, and the teachings vary according to the modes of conduct, it mainly appears to be just the common yoga, both internal and external. Furthermore, the difference between the Nyingma Kama and Terma is: According to the Kama, all three sections of the outer tantras are mainly based on the system of Guru Sangye Sangwa, and the tradition of preliminary teachings and practice was extremely flourishing. Among the three inner yogas, the unique aspects of Mahayoga, such as the net of illusion, the close transmission practiced from King Ja (ཛཿ, Sanskrit: Jah, seed syllable) to Princess Kumari Devi, along with their respective collections, went to Vajradhara. The princess's disciple, Sangye Sangwa, explained it to Vimalamitra. The translators Ma and Gnyags heard it and passed it down to Nub and Zur respectively. The Lung Anuyoga were heard by Nubchen Sangye Yeshe from the translators and panditas of India, Nepal, and Kashmir. The Atiyoga was taken in by the emanation Garab Dorje, who was Jampal Shenyen. He explained it to Shri Singha. His disciples, the Second Orgyen Sangye, the great pandita Vimalamitra, and the great translator Vairochana, made it greatly flourish. All of these are mentioned in the general sutra: The victorious bodhisattva yogis, the intention is transmitted through the ear, until where it reaches. Like this, it is explained by summarizing it into three ways of transmission. According to the Terma, it is said: The ultimate essence of the profound, in general, Tibetans are great at seeking novelty, and especially compassionate towards the beings of the degenerate age, all the borders and centers are filled with treasures and placed, and prayers are made to meet with the karmic son. Like this, for the sake of the fortunate ones of the future, the profound teachings of the three categories of Guru, Dzogchen, and Thuk, and the eight practice sections, both general and specific, are entrusted to the treasure guardians in their respective treasure places and hidden. Guru Rinpoche, the panditas, and the ministers resided on the vast land, manifesting as emanations who could freely subdue beings, and they were gradually invited out, benefiting beings in a timely manner. The way of transmission is also on top of the previous three, adding: Kama descent, prophecy.