Chinese
按照预兆，续部的经卷真实地降临到人间。克里亚续部降临到瓦拉纳西，瑜伽续部降临到梅鲁燃烧的顶端，玛哈瑜伽续部降临到萨霍尔地方国王扎的王宫之上，阿努瑜伽续部降临到被称为兰卡地方的辛伽拉洲的森林中，连同经卷一起降临。据说阿底瑜伽续部是西方邬金地方的大导师嘎绕多杰，如实地从吉祥金刚萨埵或者金刚手那里听闻后，进行汇集并记录在经卷上。成就法类，以前在奥明秘密胜乐刹土，导师普贤王如来大黑鲁嘎以法性的自声宣说的续部，秘密主金刚法自性在九聚坛城中显现，最初口头汇集。之后记录在经卷上，并作了五部释经，交付给空行母事业自在母。她区分了总续和别续，分别装入珍宝箱中，作为宝藏埋藏在乐聚塔中。在某个时候，八位成就的上师命令护藏神。空行母将八个别续的箱子交付给八位受命的上师。总续的箱子是用八种珍宝制成的，无法打开，又重新埋藏在那里。后来，全集持明大导师莲花生迎请出来，很好地传授给君臣心子九人或二十五人。按照新密咒的说法，邬金国王因扎菩提将续部写成经卷，并向人们展示，以至于那个地方的微小生物都获得了成就，变成了虹身。之后，邬金的地方变成空旷的湖泊，被龙族占据，秘密主将续部交付给他们，并使他们成熟。他们逐渐变成人，在湖边建立了村庄，通过修行获得了成就。那些人的儿子和女儿变成了空行和空行母，被称为邬金空行洲。那个湖也干涸了，还出现了一座自然形成的黑鲁嘎神殿。那里的财物
English
According to the omens, the tantric scriptures actually descended into the human realm. The Kriya Tantras descended in Varanasi, the Yoga Tantras descended on the burning peak of Mount Meru, the Maha Yoga Tantras descended above the palace of King Za in the land of Sahor, and the Anu Yoga Tantras descended with the scriptures in the forest of the island of Simhala, known as the land of Lanka. It is said that the Ati Yoga Tantras were compiled and written down in scriptures by the great teacher Garab Dorje in the western land of Oddiyana, as he had actually heard them from glorious Vajrasattva or Vajrapani. As for the practice section, in the past, in the supreme secret abode of Akanishta, the teacher Samantabhadra, the Great Heruka, proclaimed the tantras with the self-sound of dharmata, and the Lord of Secrets, Vajradharma himself, manifested them within the mandala of the nine assemblies, and initially compiled them orally. Then, they were written down in scriptures, and he also composed five commentaries as explanations, and entrusted them to the Dakini, Lasya Wangmo Che. She separated the general and specific tantras, placed them in individual jeweled boxes, and hid them as treasures in the stupa of Sukhavati. At one time, eight accomplished masters commanded the treasure protectors. The Dakini entrusted the eight boxes of specific tantras to the eight masters who were destined to receive them. The box of general tantras, made of eight kinds of jewels, could not be opened, so it was reburied in the same place. Later, the all-encompassing Vidyadhara, the great teacher Padmasambhava, invited them forth and excellently imparted them to the nine or twenty-five heart-sons of the king and subjects. According to the reputation of the New Secret Mantra, King Indrabhuti of Oddiyana wrote the tantras into scriptures and showed them to the people, so that even the smallest creatures in that land attained accomplishment and went into rainbow bodies. Then, the land of Oddiyana became an empty lake, filled with nagas, to whom the Lord of Secrets entrusted the tantric systems and ripened them. Gradually, they transformed into humans, established villages by the lake, and attained accomplishment through practice. The sons and daughters of those people became dakas and dakinis, and it was known as the Oddiyana Dakini Continent. That lake also dried up, and a self-arisen Heruka temple also appeared. The wealth there
Tibetan
ཛོད་དུ་རྒྱུད་ཀྱི་གླེགས་བམ་རྣམས་བཞུགས་པ་ལས། ཕྱིས་རྒྱལ་པོ་བ་སུ་ཀལྤ་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་དང་། ཀུ་ཀུ་རི་པ་སོགས་གྲུབ་ཐོབ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུད་ཤས་ཆེ་བ་ཞིག་དེ་ནས་བླངས། དེ་བཞིན་དུ་ཤམྦྷ་ལ་སོགས་ཡུལ་གཞན་དག་ནས་ཀྱང་བླངས་ཏེ་རིམ་གྱིས་དར་རོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལ་གསར་རྙིང་གི་ཁྱད་པར་ནི། རྒྱ་གར་ན་སོ་སོར་ཕྱེ་བ་མེད་ནའང་བོད་འདིར་འགྱུར་སྔ་ཕྱིས་གྲགས་པ་སྟེ། སྔོན་གྱི་པཎྜི་ཏ་སངས་རྒྱས་གསང་བ་དང་། བོ་དྷི་ས་ཏྭ་དང་། ཨོ་རྒྱན་གྱི་སློབ་དཔོན་པདྨ་འབྱུང་གནས་དང་། པཎ་ཆེན་བི་མ་ལ་མི་ཏྲ་ལ་སོགས་པ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་བཻ་རོ་ཙ་ན་རྨ་གཉགས་སྐ་ཅོག་ཞང་གསུམ་སོགས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བ་ནས་བཟུང་པཎྜ་ིཏ་སྨྲྀ་ཏི་བྱོན་པ་ཡན་ཆད་ལ་བསྒྱུར་བའི་མདོ་རྒྱུད་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྙིང་མའམ་སྔ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་ལ། ལོ་ཆེན་རིན་ཆེན་བཟང་པོའི་འགྱུར་མགོ་ཚུགས་པ་ནས་བཟུང་ལོ་ཆེ་ཆུང་མར་མལ་འགོས་འབྲོག་ར་འབྲོ་སོགས་ཀྱིས་རྒྱ་བལ་གྱི་པཎྜི་ཏ་ཅི་རིགས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་བསྒྱུར་བ་རྣམས་ལ་གསར་མའམ་ཕྱི་འགྱུར་ཞེས་གྲགས་སོ། །འགྱུར་འདི་གཉིས་ལ་གོ་དཀའ་སླ་དང་དབྱིངས་འཇལ་བ་ལ་རླབས་ཆེ་ཆུང་འབྱུང་བ་ནི། སྔོན་གྱི་ལོ་པཎ་རྣམས་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་ཤ་སྟག་ཡིན་པས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་བསྒྱུར་བས་ཚིག་གོ་སླ་ཞིང་དབྱིངས་འཇལ་བ་ལ་རླབས་ཆེ། ཕྱིས་འགྱུར་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དུས་དེར་བོད་དུ་གྲགས་ཆུང་བའི་ཆོས་རེ་ལ་འདོད་པའི་དམིགས་བཙུགས་ཏེ་རྒྱ་བལ་ཐེངས་འགའ་རེ་བསྐོར་ནས་སྦྱངས་པའི་མཁས་པ་རྣམས་གྱིས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་ལྷོངས་ཏེ་སྒྲ་འགྱུར་གཙོ་བོར་བཏོན་པས་ཚིག་སྒྲིམ་ཞིང་གོ་དཀའ་དབྱིངས་འཇལ་བ་ལ་རླབས་ཆུང་བ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གསང་བ་སྙིང་པོའི་རྒྱུད་རྨ་གཉགས་ཀྱི་འགྱུར་དང་ཐར་ལོའི་འགྱུར་ལ་བལྟས་པས་འགྱུར་སྔ་ཕྱིའི་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེར་མ་ཟད་སྔ་འགྱུར་ནི་སྔོན་འཕགས་ཡུལ་དུ་བསྟན་པ་གྲྭ་མ་ཉམས་པའི་དུས་སུ་བསྒྱུར་བས་ཐར་ལོའི་གསར་འགྱུར་བཅུ་གསུམ་ཙམ་མ་གཏོགས་མདོ་ཐམས་ཅད་དང་བྱ་རྒྱུད་ཤས་ཆེ་བའི་ཕྱི་རྒྱུད་དང་འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་དྲྭ་གསང་འདུས་མཉམ་སྦྱོར་སོགས་གསར་མ་དང་ཐུན་མོང་པའི་རྒྱུད་ཀྱང་མང་དུ་འགྱུར་ལ། རྒྱུད་སྡེའི་བྱུང་ཚུལ་གྱི་བབས་ཀྱང་མི་འདྲ་བ་མེད་པར་གཅིག་ཏུ་བབ་ཅིང་། ཕྱིས་ཀྱི་ལོ་པཎ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པའི་ལུང་ཨ་ནུ། མན་ངག་ཨ་ཏི། སྒྲུབ་སྡེ་དང་བཅས་པའི་རྒྱུ
Chinese
在宝库中安放着续部的经卷，后来国王瓦苏卡尔帕、龙树、咕咕日巴等成就者们从中取走了大部分续部。同样，也从香巴拉等其他地方取走，逐渐弘扬开来，人们是这样认为的。新旧的差别是：印度没有分开，但在藏地却有翻译先后之名。以前的班智达桑结桑瓦、菩提萨埵、邬金的导师莲花生、班禅比玛拉米扎等，以及译师贝若扎纳、热、嘉、觉、祥三等翻译开始，直到班智达释迦友出现为止，所翻译的显经密续及其注释全部被称为宁玛或前译。从大译师仁钦桑波开始翻译，直到大小译师玛、玛尔、郭、卓、拉、卓等迎请印度、尼泊尔的各种班智达进行翻译，被称为萨玛或后译。这两种翻译在理解难易和衡量意境方面出现高下之分的原因是：以前的译师都是佛菩萨的化身，如实确定意义后进行翻译，因此语句容易理解，衡量意境方面也高明。后译的译师们，在当时对藏地不太出名的某种法有所偏爱，树立目标后几次往返印度、尼泊尔学习的学者们，没有如实通达意义，主要注重语音翻译，因此语句生硬，难以理解，衡量意境方面也显得不足。例如，查看《秘密藏续》热、嘉的翻译和塔洛的翻译，就能知道翻译先后的差别了。不仅如此，前译是在以前印度佛教僧团没有衰败的时候翻译的，除了塔洛的新译十三部左右之外，所有的显经和以外事部为主的外续，以及文殊幻网、密集、合修等与新派共同的续部也翻译了很多。续部的产生方式也毫无差别地统一。以及后来的译师们没有涉及的教言阿努，口诀阿底，以及实修部等的续
English
In the treasury were kept the volumes of tantras. Later, accomplished masters such as King Vasukalpa, Nagarjuna, and Kukkuripa took a large portion of the tantras from there. Similarly, it is believed that they were also taken from other places such as Shambhala and gradually propagated. The difference between the new and old is that in India, there is no separation, but in Tibet, there is a distinction between early and late translations. The earlier translators, such as the Pandit Sangye Sangwa, Bodhisattva, the Ugyen master Padmasambhava, the great Pandit Vimalamitra, and the translators Vairochana, Ma, Gya, Ka, and Zhang, from the time of their translations until the appearance of Pandit Smriti, all sutras, tantras, and commentaries translated were called Nyingma or Early Translation. From the beginning of the translation by the great translator Rinchen Zangpo, until the great and small translators Mar, Mal, Go, Drok, Ra, Dro, etc., invited various Indian and Nepalese Pandits to translate, these were known as Sarma or Later Translation. The reason why these two translations differ in ease of understanding and greatness in measuring the essence is that the earlier translators were all emanations of Buddhas and Bodhisattvas, and they translated after ascertaining the meaning as it is, so the words are easy to understand and they are great at measuring the essence. The later translators, at that time, favored certain teachings that were not well-known in Tibet, and after setting their goals, the scholars who studied by traveling back and forth to India and Nepal several times did not fully understand the meaning as it is, and mainly focused on phonetic translation, so the words are stiff, difficult to understand, and seem to be less effective in measuring the essence. For example, by looking at the translations of the Guhyagarbha Tantra by Ma and Gya and the translation by Thar Lo, one can know the difference between the early and late translations. Moreover, the Early Translation was translated at a time when the Sangha in India had not declined, so apart from about thirteen new translations by Thar Lo, all the sutras and the outer tantras, mainly of the Action Tantra, and the tantras common with the new schools, such as Manjushri Net, Guhyasamaja, and Yamantaka, were also translated a lot. The way the tantra classes originated also converged into one without any difference. And the teachings of Anu, the instructions of Ati, and the tantras with the practice sections, which were not used by the later translators