Tibetan
ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་རྣམས་དང་། བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ལྟ་བུའོ། །དབྱེ་ན། གྲོགས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་སྟོབས་དང་། རྒྱུ་རིགས་སད་པའི་སྟོབས་དང་། དགེ་རྩ་རྒྱས་པའི་སྟོབས་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ཐོས་པའི་སྟོབས་དང་། ཐོས་པ་མང་དུ་གོམས་པས་བསྐྱེད་པ་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་གྲོགས་ལ་རག་ལས་པས་མི་བརྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་། ཕྱི་མ་བཞི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཉམས་དཀའ་བས་བརྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། གྲོགས་སྟོབས་རྒྱུ་སྟོབས་རྩ་བའི་སྟོབས། །ཐོས་སྟོབས་དགེ་བ་གོམས་པ་ལས། །མི་བརྟན་པ་དང་བརྟན་འབྱུང་བ། །གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། གཙོ་བོར་གཞན་གྱི་མཐུ་ལས་བྱུང་བ་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ལེན་ཚུལ་ལ་བཞི་སྟེ། གང་ལས་བླང་བའི་སློབ་དཔོན། གང་གིས་ཇི་ལྟར་ལེན་པའི་ཆོ་ག །རྟེན་ལས་ཀྱང་ལེན་རུང་བའི་དམིགས་བསལ། སྡོམ་པའི་ཐོབ་མཚམས་ངོས་བཟུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྡོམ་གནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ། །ཞེས་པས་སྲོལ་གཉིས་མཐུན་པར་བླང་ཡུལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་ཤིང་། དེ་འབོགས་པའི་ཆོ་ག་དང་བསླབ་བྱ་ལ་བཀྲི་མཁས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ལས་ལེན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། རྟག་པར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི། །ཐེག་ཆེན་དོན་ལ་མཁས་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག །སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་མི་བཏང་ངོ་། །ཞེས་དང་། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལས། བླ་མ་སྡོམ་ལ་གནས་ཤིང་མཁས། །ནུས་དང་ལྡན་ལས་བླང་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་བཟང་པོས་ལེན་པ་ལ་བླ་མ་ཡོད་མེད་གང་རུང་གིས་ཆོག་ཀྱང་ཕྱིས་ཉམས་པ་གསོ་བ་ལ་བླ་མ་ངེས་པར་དགོས་ཞེས་གསུངས་མོད། ཞི་བ་འཚོ་ལེན་གསོ་གཉིས་ཀའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ལེགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། ཀླུ་སྒྲུབ་དང་། ཐོགས་མེད་ཀྱི་ལུགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། གང་གིས་བླང་བའི་གང་ཟག་དང་། ཇི་ལྟར་ལེན་པའི་ཆོ་གའོ། །དང་པོ་ནི། ཐེག་ཆེན་སྣོད་གྱུར་དད་ལྡན་སློབ་མ་ཡིས། །ཞེས་པ་སྟེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལུགས་ལ་བརྡའ་ཤེས་ཤིང་སྡོམ་པ་ལེན་འདོད་ཡོད་ན་དལ་འབྱོར་གྱི་ལུས་རྟེན་ཁོ་ན་དགོས་པར་མ་ངེས་ཏེ། རྫོགས་བྱང་དོན་གཉེར་གྱི་བསམ་པ་དངོས་སུ་སྐྱེ་རུང་དུ་ཡོད་པའི་སེམས་ཅན་ཀུན་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་སྣོད་དུ་བཞེད་པའི་ཕྱིར། ། གཉིས་པ་ནི། ཡན་ལག་བདུན་མཐར་སྨོན་འཇུག་སྟབས་གཅིག་ཏུ། །ལེན་ཞིང་རང་གཞན་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་རྣམས།
Chinese
的生起心等等。如同成为圣菩萨后得之体性的生起心。分类有五种：即，良师益友的力量，根基觉醒的力量，善根增长的力量，听闻大乘法藏的力量，以及多习听闻所生起的力量。其中，第一种依赖于友伴，是不稳固的生起心；后四种难以被相违品所损，是稳固的生起心。《经庄严论》中说：“友力、因力、根本力，闻力、善习之力生，不稳固与稳固生，说为他示之发心。”如是所说，主要从他力所生的世俗生起心之受法有四：从何者受之师长，以何种方式受之仪轨，从所依亦可受之特例，戒律之得戒界限之认定。第一，于戒住立善知识。《戒住立善知识》是指，两种传承一致，受戒之境须安住于菩萨戒，并且从能引导其受戒仪轨及学处之善知识处受戒，该善知识须具足功德。如《入行论》云：“恒常善知识，精通大乘义，菩萨律仪胜，纵命亦不舍。”又《二十戒论》云：“上师住戒且精通，具德者前当受持。”如是。虽然觉贤论师说，受戒时，上师可有可无，但后来恢复戒体时，则必须要有上师。但寂护论师认为，受戒和恢复戒体都需要上师，此说较为合理。第二，龙树和无著两种传承。第一种传承中，又分由何者受戒之补特伽罗，以及如何受戒之仪轨。第一，大乘法器具信弟子。《大乘法器具信弟子》是指，在龙树的传承中，如果通达表诠且欲受戒，则不一定非要暇满人身，因为凡是能够真实生起追求圆满菩提之心者，都被认为是堪能成为大乘生起心之法器。第二，七支圆满祈愿行，同时受持自他喜。
English
The arising of Bodhicitta, and so on. Like the Bodhicitta that becomes the nature of the subsequent attainment of the noble Bodhisattvas. There are five types: the power of virtuous friends, the power of awakening the lineage, the power of increasing roots of virtue, the power of hearing the Great Vehicle's collections, and the power of generating through familiarity with much hearing. The first, relying on friends, is an unstable Bodhicitta. The latter four are difficult to be harmed by opposing factors, thus are stable Bodhicitta. As stated in the Ornament of the Sutras: "The power of friends, the power of causes, the power of roots, the power of hearing, the power of virtuous habituation. Unstable and stable arise, explained as Bodhicitta shown by others." As it is said, there are four ways to take the conventional Bodhicitta, which mainly arises from the power of others: the teacher from whom it is taken, the ritual by which it is taken, the exception that it can be taken from a support, and the determination of the boundary of obtaining the vows. First: "In the vows, abide in a virtuous friend." This means that in accordance with both traditions, the object of taking the vows must abide in the Bodhisattva vows, and take them from a virtuous friend who is qualified to guide the ritual and discipline of bestowing them. As it is said in the Engaging in Bodhisattva Behavior: "Always a virtuous friend, skilled in the meaning of the Great Vehicle, the supreme conduct of a Bodhisattva, will not abandon even for the sake of life." And in the Twenty Vows: "The Lama abides in the vows and is skilled, one should take from one who is capable." So it is. Although Jangchub Zangpo said that it is sufficient to have a Lama or not when taking the vows, it is necessary to have a Lama to restore them later. However, Zhiwa Tsho considered both taking and restoring the vows, which is better. Second, there are two traditions: Nagarjuna and Asanga. In the first, there are the person who takes the vows and the ritual of how to take them. First: "A disciple with faith who has become a vessel of the Great Vehicle." This means that in the tradition of Nagarjuna, if one understands the symbolic meaning and wants to take the vows, it is not necessarily the case that one must have a body of leisure and endowment. Because all sentient beings who are able to genuinely generate the thought of seeking perfect enlightenment are considered to be vessels of the Great Vehicle's Bodhicitta. Second, the seven limbs are completed, and aspiration and engagement are taken simultaneously, contemplating joy for oneself and others.