Tibetan
་ལམ་དག་པ་ས་གསུམ་ཀ་ལ་ཁྱབ་པར་ཡོད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་དགའ་སྟོན་སོགས་གསུམ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཞེས་ཐེག་ཆེན་དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་པའི་ས་སྟེ་ས་བཅུ་བའི་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ན་ཡོད་དོ། །མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ། །སྤྲིན་དང་འདྲ་བར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ས་སོགས་དཔེ་དང་། འདུན་པ་སོགས་གྲོགས་དང་། ཆོས་མཐུན་ནི། འགྲེལ་བར། ཆོས་དཀར་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིའི་དངོས་པོ་དང་། ཞེས་པ་ནས། དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ན་བཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པར་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་གྲངས་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པའི་བར་གསུངས་ཤིང་། དཔེ་གྲོགས་ཆོས་གསུམ་སྦྱོར་ཚུལ་ནི། གྲོགས་བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་གྱི་འདུན་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཆོས་ཅན། དཔེ་ས་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་དཀར་པོ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའི་གཞིའི་དངོས་པོ་བྱེད་པས་ཆོས་མཐུན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཐམས་ཅད་ལ་འགྲེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་སེམས་བསྐྱེད་ཡོད་དམ་མེད་སྙམ་ན། ཆོ་གའི་བརྡ་ལས་ཐོབ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ནི་མེད་དེ། ཁས་བླངས་པའི་དུས་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ནི་ཡོད་དེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་ལ་མ་ཉམས་པ་གོང་འཕེལ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སྒྲིིབ་པ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་དོན་མཛད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ཀུན་ཀྱང་བསྡུ་ན་སྨོན་འཇུག་རྣམ་པ་གཉིས། །དེ་ཡང་བསམ་པས་སྨོན་དང་སྦྱོར་བས་ཁྱབ། །འགྲོ་བར་འདོད་དང་འགྲོ་བ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དབྱེ་སྒོ་བདུན་གྱི་སྒོ་ནས་བཤད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན་སྨོན་འཇུག་གཉིས་གཉིས་སུ་འདུས་ཏེ། དེ་ཡང་བསམ་པས་སྨོན་པའི་ཆ་ནི་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། གཞན་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདུན་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་ལམ་དུ་འགྲོ་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། །སྦྱོར་བས་ལག་ལེན་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཆ་ནི་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་དེའི་ཆོས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་འཇུག་པས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར། ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་འགྲོ་བཞིན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྤྱོད་འཇུག་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་མདོར་བསྡུ་ན། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་སྨོན་པའི་སེམས་དང་ནི། །བྱང་ཆུབ་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་བར་འདོད་དང་འགྲོ་བ་ཡི། །བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་མཁས་པས་འདི་གཉིས་ཀྱི། །བྱེ་བྲག་རིམ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ལམ་དུ་ཞུགས་པའི་ཚེ་ཡང་འགྲོ་འདོད་མི་འདོར་བ་ལྟར་འཇུག་པ་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སློབ་པ་ནའང་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་ནི་ཡོད་དེ། འཇུག་སྡོམ་བླངས་པས་སྨོན་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ལམ་སྒྲོན་ལས། འཇུག་སེམས་བདག་ཉིད་སྡོམ་པ་མ་གཏོགས་པར། །ཡང་དག་སྨོན་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །མཚན་ཉིད་ནི། སྨོན་པ་དང་འཇུག་པ་གང་རུང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། དེ་དང་དེའི་བསླབ་བྱ་ལ་སློབ་པར་ཁས་བླངས་པའི་སེམས་པ་རྒྱུན་ཆགས་པ། རིམ་བཞིན་སྨོན་འཇུག་གི་སྡོམ་པའི་མཚན་ཉིད། དེ་ཡང་སྨོན་སེམས་ཙམ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ནས་ཡོད་ལ། འཇུག་སེམས་ནི་འཇུག་སྡོམ་བཟུང་བ་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར་དུ་ཡོད་དོ། །གལ་ཏེ་པཎྜི་ཏ་ཡེ་ཤེས་གྲགས་ཀྱིས། འདུན་སོགས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། །སྨོན་པའི་སེམས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། །འཇུག་པ་ཞེས་བྱའི་བདག་ཉིད་ནི། །བཅུ་དགུ་དག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་གསུམ་སྨོན་པ་དང་། སྦྱོར་ལམ་ཡན་ཆད་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་འཇུག་པར་བཞེད་ཅིང་། དཾ་ཥྚ་སེ་ན་སོགས་ཐེག་ཆེན་གྱི་འཕགས་ལམ་མ་ཐོབ་པར་སྨོན་པ་དང་། ཐོབ་ནས་འཇུག་པར་བཞེད་པ་རྣམས་ནི་མི་འཐད་དེ། ཀུན་དཀྲིས་ཆེན་པོས་བཅད་པའི་རྩ་ལྟུང་གིས་འཇུག་སྡོམ་ལས་ཉམས་པ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། སྨོན་འཇུག་གཉིས་ཀྱང་ཆོ་གས་བསྐྱེད་པ་ལས་དེ་དང་དེའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་སྡོམ་པར་འགྱུར་ནའང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་རྣམས་བསྲུང་བའི་སྡོམ་ལྡན་དུ་འགྱུར་བ་འཇུག་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་ལྟོས་དགོས་པས་ཀྱང་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བསླབ་བཏུས་ལས། འཇུག་སེམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་དང་དོན་གཅིག་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་མ་ཐོབ་པ་འཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེ་བའི་ཆོ་ག་བཤད། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་པ་ཆོ་ག་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་བསྟན་བཤད་གཉིས་ལས། མདོར་བསྟན་ནི། དང་པོ་སྡོམ་པ་མ་ཐོབ་འཐོབ་ཚུལ་ནི། །ལེན་ཚུལ་ཞེས་པས་མདོར་བསྟན་ནས། གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ། སྤྱིར་བསྐྱེད་བྱའི་མཚན་ཉིད་ནི། གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་བྱང་ལ་དམིགས་པའི་ཐེག་ཆེན་སློབ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་གང་ཞིག །བྱང་འཕགས་ཀྱི་མཉམ་བཞག་གི་ངོ་བོར་གྱུར་བའི་སེམས་བསྐྱེད་རྣམ་པར་བཅད་པའོ། །མཚན་གཞི་ནི། ཐེག་ཆེན་ཚོགས་སྦྱོར་བའི་རྒྱུད་
Chinese
道路清净遍及三地。如法喜宴等三者，乃是佛地，即大乘阿罗汉所入之位，亦即十地之加行、正行、后行三者中所有。如《经庄严论》云：‘佛子之发心，如云般示现。’如是等等。其中，地等是譬喻，欲等是友伴，法同者，释文中说：‘一切白法的根本实体’，从‘住在兜率天等，皆能如其数量般示现。’之间所说。譬喻、友伴、法三者结合之方式是：友伴与追求菩提之欲求相同而具足的发心，其法性如地一般，因为是生起一切白法的根本实体，故与法相合。应知一切皆可依此比量。那么，佛地有发心吗？若想知道，仪轨之表示所获得的发心是没有的，因为已过了承诺之时。胜义发心是有的，因为由法性所获得的发心，获得后不但没有退失，反而更加增长，并且大悲无障的发心能成办利他事业。第三，总结要义：总而言之，可归纳为愿行二者。其中，以思惟而愿求，以实践而遍及。如欲行与正行一般。如是说。从七种分类的角度所说的发心，总而言之可归纳为愿菩提心和行菩提心二者。其中，以思惟而愿求的部分是愿菩提心，因为仅仅是希望为了他人的利益而获得菩提，就像一个人想要走上道路一样。以实践而遍及的部分是行菩提心，因为为了菩提的缘故而进入其法，即六度，从而进行修行，就像进入道路并正在行走一样。如《入行论》云：菩提心略而言之，应知有两种，即愿菩提心与行菩提心。如欲行与正行之差别如何得知，同样智者应知此二者之差别。
English
The path is pure and pervades all three grounds. The three, such as the Dharma Joy Feast, are the Buddha-ground, that is, the ground entered by the Mahayana Arhat, which is also present in the three of the ten grounds: application, actualization, and subsequent action. As the Ornament of the Sutras says: 'The Bodhicitta of the princes is shown to be like a cloud.' That is so. Among them, the ground and so on are metaphors, desire and so on are companions, and Dharma conformity is: In the commentary, 'The fundamental entity of all white dharmas,' from 'residing in the Tushita heaven and so on, all can be shown as their number.' The way to combine the three metaphors, companions, and Dharma is: the Bodhicitta, which has the same desire to seek enlightenment as a companion, is like the ground, because it is the fundamental entity that generates all white dharmas, so it conforms to the Dharma. It should be known that everything can be inferred in this way. So, is there Bodhicitta in the Buddha-ground? If you want to know, the Bodhicitta obtained from the expression of the ritual is not there, because it has passed the time of commitment. The ultimate Bodhicitta is there, because the Bodhicitta obtained by Dharma nature, after obtaining it, not only does not degenerate, but also grows more and more, and the Bodhicitta of great compassion without obscuration can accomplish the benefit of others. Third, summarizing the meaning: In short, it can be summarized into two types: aspiration and action. Among them, aspiration is desired by thought, and practice pervades. It is like wanting to go and going as it is. So it is said. The Bodhicitta, which is said from the perspective of seven classifications, can be summarized into two types: aspiration Bodhicitta and action Bodhicitta. Among them, the part that is desired by thought is the aspiration Bodhicitta, because it is only the desire to obtain enlightenment for the benefit of others, just like a person wants to go on the road. The part that pervades practice is the action Bodhicitta, because for the sake of enlightenment, one enters its Dharma, that is, the six perfections, and thus practices, just like entering the road and walking. As the Guide to the Bodhisattva's Way of Life says: Bodhicitta, in short, should be known to have two types, namely, aspiration Bodhicitta and action Bodhicitta. How to know the difference between wanting to go and going, similarly, the wise should know the difference between these two.
Chinese
应当次第了知这些。如是说。对此，如同进入道路之时也不舍弃想要行走之心一样，在修学进入的六度时，也有发愿菩提心，因为受持进入的律仪会增长发愿，如《道炬论》所说：‘若无入行之律仪，真实发愿不增长。’如同此说。体相是：从发愿和进入任何一种的殊胜菩提心开始，对于那个和那个的学处承诺修学的相续心念，次第是发愿和进入的律仪的体相。其中，仅仅是发愿心，从刚刚发起希求菩提之心时就有了，而进入心是从受持进入律仪开始直到相续的终结之间都有。如果班智达耶谢扎说：‘以欲等三种的差别，发愿之心有三种，进入自性当知有十九。’认为大乘资粮道者的相续的三种发心是发愿，加行道以上的发心是进入。丹达色纳等认为未获得大乘圣道之前是发愿，获得之后是进入的那些是不合理的，因为以大罪业断绝的根本堕罪而从进入律仪中退失是不可能发生的缘故，并且发愿和进入二者也是从仪轨中生起，从而成为那个和那个的发心和律仪，但是，成为守护菩萨根本堕罪的具有律仪者，也必须依赖于生起进入心，因为这也是一种损害，因为在《学集论》中说：进入心与菩萨的律仪意义相同。 第三，对于未获得者令获得有两种：宣说生起世俗菩提心的仪轨，开示获得胜义菩提心不需要依赖仪轨。第一部分有教和释两种，简要说明是：第一，未获得律仪而获得的方式是，以‘受持方式’来简要说明。 第二，详细解释中，一般而言，所生起的体相是：以利他为目的，缘取圆满菩提，并且是修学大乘的菩提心，是与圣者的等持自性相异的菩提心。例子是：大乘资粮加行道的相续
English
These should be known in order. Thus it is said. In this regard, just as one does not abandon the desire to walk when entering a path, there is also the aspiration Bodhicitta when studying the six perfections of entering, because taking the vows of entering will increase the aspiration. As the "Lamp for the Path" says: 'Without the vows of entering, the true aspiration will not increase.' Just like this saying. The characteristic is: starting from the aspiration and entering either one of the supreme Bodhicitta, the continuous mind that promises to study that and that discipline, in order, is the characteristic of the vows of aspiration and entering. Among them, only the aspiration mind exists from the moment of generating the desire for Bodhi, and the entering mind exists from the moment of taking the entering vows until the end of the continuum. If the Pandit Yeshe Drak says: 'With the distinction of desire and the three, the aspiration mind has three aspects, the nature of entering should be known as nineteen.' Considering the three Bodhicittas of the Mahayana accumulation path as aspiration, and the Bodhicitta above the path of joining as entering. Those who, like Damshthasena, consider aspiration before attaining the Mahayana noble path and entering after attaining it are unreasonable, because it is impossible to fall from the entering vows due to the root downfalls severed by great sins, and although both aspiration and entering arise from the ritual, thereby becoming that and that Bodhicitta and vows, becoming a holder of vows who protects the root downfalls of Bodhisattvas also requires relying on generating the entering mind, because this is also a harm, because in the "Compendium of Trainings" it is said that the entering mind has the same meaning as the Bodhisattva's vows. Third, there are two ways to make the unattained attained: explaining the ritual of generating the conventional Bodhicitta, and showing that attaining the ultimate Bodhicitta does not require relying on the ritual. The first part has two aspects: teaching and explanation. The brief explanation is: First, the way to attain the unattained vows is to briefly explain it with 'the way of taking'. Second, in the detailed explanation, generally speaking, the characteristic of what is to be generated is: the Bodhicitta that aims at complete enlightenment for the sake of others, and is the Bodhicitta of studying the Mahayana, which is different from the nature of the samadhi of the noble ones. The example is: the continuum of the Mahayana accumulation and joining paths.