Tibetan
བྱ་བ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡིག་བརྒྱ་སོགས་སྡིག་སྦྱོང་ལ་བསྔགས་པའི་གཟུངས་སྔགས་བཟླས་བརྗོད་བྱ་བ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མོས་པ་ཞེས་སྡིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་ཇི་ལྟ་བུ་གང་ན་གནས་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་མི་དམིགས་པའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་གཉེན་པོ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་སྒོ་དྲུག་ཅེས་གྲགས་སོ། །སོར་ཆུད་པའི་སྟོབས་ནི། ཕྱིན་ཆད་སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་སྡིག་པའི་ལས་འདི་དག་མི་བྱའོ་ཞེས་དམ་བཅས་ནས་ཉེས་སྤྱོད་ཀྱི་ལས་མི་བྱེད་པའོ། །གཞན་ཡང་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པའི་ཞེ་སྡང་གི་དང་ཆོས་ལ་གནོད་པའི་གཏི་མུག་གི་ཀུན་དཀྲིས་ལྕི་བ་གཉིས་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆགས་སེམས་དང་ཞེ་སྡང་ཙམ་གྱི་ཀུན་དཀྲིས་རྣམས་རིམ་པར་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྡོམ་ལྡན་བཅུ་ཚོགས་དང་ལྔ་ཚོགས་དང་གང་ཟག་གཅིག་གམ་གཉིས་ལ་བཤགས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡུལ་མ་རྙེད་ན་ཐམས་ཅད་དཀོན་མཆོག་གི་དྲུང་དུ་བཤགས་སོ། །ཁྱད་པར་ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སོ་ལྔ་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས་བཤགས་པ་ཡི་རང་བསྔོ་བའི་ཕུང་པོ་གསུམ་གྱི་མདོ་ཁ་ཏོན་དུ་བྱས་པས་རྩ་བ་ལས་གཞན་པའམ། བརྗེད་ངས་དང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་མ་ཟིན་པས་ཕྱིར་བཅོས་མ་གྲུབ་པའི་ལྟུང་བའི་ལྷག་མ་རྣམས་བྱང་ཞིང་སོར་ཆུད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཉིན་དང་མཚན་མོ་ལན་གསུམ་དུ། །ཕུང་པོ་གསུམ་པ་འདོན་བྱ་ཞིང་། །རྒྱལ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྟེན་ན། །ལྟུང་བའི་ལྷག་མ་དེས་ཞི་བྱ། །ཞེས་སོ། །དབང་རྣོན་གྱི་གང་ཟག་དམ་པ་ཁ་ཅིག་གིས་ནི། ཐོག་མར་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པའི་སྤྱན་སྔར་ཚིག་གིས་བཤགས་རྗེས། ཉེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས་དམིགས་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་ཉེས་ལྟུང་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱོགས་བཅུ་རྒྱས་པའི་མདོ་ལས། གང་ཞིག་འགྱོད་ཚངས་བྱེད་འདོད་ན། །དྲང་པོར་འདུག་ལ་ཡང་དག་ལྟོས། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །དེ་ནི་འགྱོད་ཚངས་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དབང་པོའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཕྱིར་བཅོས་གསུམ་དུ་བསྡུས་པ་འདི་ནི་ནག་པོ་པའི་དགོངས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དམན་པ་ཁ་ཅིིག་ནི་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་དབང་གིས་འགྱོད་ཅིང་ཡིད་ལ་གཅགས་པས་གཞན་གྱི་དྲུང་དུ་ཉེས་པ་འཆགས་ཤིང་། ཕྱིས་སྡོམ་པས་རིམ་གྱིས་ཉེས་པ་དེ་ལས་རིང་ཞིག་ན་ལྡང་བ་ཡོད་དོ། །བར་མ་ཁ་ཅིག་ནི་རིག་སྔགས་དང་གསང
Chinese
行为：念诵赞叹忏罪的如来百字明等陀罗尼咒语。 喜爱空性，即对罪业的本体，如什么、在哪里等分别观察，于无所缘的状态中安住。这些被称为对治罪业的六种方便。 恢复的力量是：以后即使面临生命危险，也发誓不做这些罪恶的行为，不作恶行。 此外，就所缘境的差别而言，对众生有害的嗔恨和对佛法有害的愚痴的重罪，以及除此之外的贪心和仅仅是嗔恨的罪业，应依次向持有大乘戒律的十众、五众或一两个人忏悔。 如果没有找到这样的对境，就向一切三宝忏悔。 尤其是昼夜六时向三十五佛顶礼，念诵忏悔、随喜、回向的《三蕴经》，就能清净和恢复除了根本罪之外，或者因遗忘和无正知而未能补救的剩余罪业。 如《入行论》云： “昼夜各三时， 当诵三蕴经， 依怙诸胜佛， 菩提心亦然， 能净罪余矣。” 某些根器敏利的圣者，首先以如幻如梦的方式，在遍满虚空的诸佛菩萨面前以语言忏悔后，通过观察和分析罪业的本体，在认识到其如虚空般无自性的状态中安住，就能从一切罪业中解脱。 如《十方广经》云：“若欲作忏悔，正直而观视，于真如而观，见真如解脱，是乃胜忏悔。” 如此根据根器的差别而归纳为三种补救方法，是黑行派的观点。 如云： “某些下等者因执着实有而后悔，心中懊恼，于他人前坦白罪过，之后以戒律逐渐远离罪恶，长久之后方能解脱。 某些中等者则以明咒和密
English
Action: Reciting dharani mantras such as the Vajrasattva Hundred Syllable Mantra, which praises the purification of sins. To cherish emptiness means to examine the nature of sins, such as what they are and where they reside, and then to rest in a state of non-objectification. These are known as the six methods of universally applying antidotes. The power of restoration is to vow not to commit these sinful actions, even if it means risking one's life, and not to engage in wrongdoing. Furthermore, regarding the differences in objects of focus, the two heavy sins of hatred that harms sentient beings and ignorance that harms the Dharma, as well as other sins of attachment and mere hatred, should be confessed in sequence to ten or five assemblies of those holding the Mahayana precepts, or to one or two individuals. If such an object cannot be found, then confess to all the Three Jewels. In particular, by prostrating to the Thirty-Five Buddhas six times during the day and night, and reciting the Sutra of the Three Heaps (confession, rejoicing, and dedication), one can purify and restore the remaining sins that are not root sins, or those that could not be remedied due to forgetfulness or lack of mindfulness. As it is said in the Bodhicharyavatara: "Three times each day and night, one should recite the Sutra of the Three Heaps, and rely on the Victorious Ones and the Bodhichitta, which will pacify the remaining sins." Some holy individuals with sharp faculties, first confess with words in the presence of the Buddhas and Bodhisattvas who pervade the sky, in a manner like illusion and dreams. Then, by examining and analyzing the nature of the sins themselves, and resting in the state of recognizing their nature as being like the sky, without inherent existence, they will be liberated from all sins and transgressions. As it is said in the Sutra of Extensive Ten Directions: "If one wishes to make confession, sit upright and look correctly. Look correctly at reality. Seeing reality, one is completely liberated. That is the supreme confession." Thus, summarizing the three remedies according to the differences in faculties is the view of the Krishnapa. As it is said: "Some inferior individuals, due to clinging to reality, regret and feel remorse in their hearts, confessing their faults to others. Afterwards, by taking vows, they gradually distance themselves from sins, and after a long time, they are able to rise above them. Some intermediate individuals use mantra and secret"
Tibetan
་སྔགས་ཀྱི་ལྷ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་ལྷས་རྗེས་སུ་གནང་བ་ཐོབ་པས་ལྟུང་བ་ལས་ལྡང་ངོ་། །དམ་པ་ཁ་ཅིག་ནི་གང་གིས་ལྟུང་བར་བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་ཤེས་པས་ཚེགས་མེད་པར་གནས་ཏེ་ཇི་ལྟར་འཕགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ། འཇམ་དཔལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གིས་ལས་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མེད་པར་ཤེས་པ་དེས་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། གཉིས་པ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ལུགས་ལ། གཏོང་རྒྱུ་ངོས་བཟུང་བ་དང་། ཉེས་ལྟུང་ཕྱིར་བཅོས་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། སྨོན་པའི་སེམས་ནི་ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤྱད། །སེམས་ཅན་སྙིང་ནས་བློས་བཏང་དེ་གཏོང་འགྱུར། །རྒྱུན་མི་ཆད་སྤྱོད་ངོ་ཚ་ཁྲེལ་མེད་དང་། །དེས་མགུ་དགའ་དང་དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་དུ། །ལྟ་བ་ཀུན་དཀྲིས་ཆེན་པོས་སྡོམ་པ་འཇོམས། །ཕམ་པ་ཞེས་བརྗོད་ཆུང་དང་འབྲིང་ལ་མིན། །ཞེས་པ་སྟེ། རྩ་བ་སེམས་ཅན་བློས་བཏང་བ་དང་། ཡན་ལག་ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤྱད་ན་རྟེན་གཞི་སྨོན་སེམས་གཏོང་ལ། དེ་བཏང་བས་བརྟེན་པ་འཇུག་སེམས་ཀྱང་བཏང་བར་འགྱུར་རོ། །རྙེད་བཀུར་གྱི་ཕྱིར་བདག་བསྟོད་གཞན་སྨོད་སོགས་ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་བཞི་རྒྱུན་མི་ཆད་དུ་སྤྱོད་པ་དང་། ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་ཆུང་ངུ་ཙམ་ཡང་མི་བསྐྱེད་པ་དང་། དེས་མགུ་ཞིང་དགའ་བར་བྱེད་པ་དང་། དེ་ཉིད་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་བལྟ་བ་སྟེ་ཡན་ལག་བཞི་ཚང་ན་ཀུན་དཀྲིས་ཆེན་པོའི་ལྟུང་བ་སྟེ། སྡོམ་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་པས་ན་ཕམ་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡན་ལག་གང་རུང་ཚང་ལ་ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་ཅུང་ཟད་སྐྱེ་ཞིང་གཞན་གྱིས་བསྐུལ་བས་ལྡོག་ན་ཀུན་དཀྲིས་འབྲིང་དང་། ཡན་ལག་གང་རུང་དེ་ལ་ངོ་ཚ་ཆེར་བསྐྱེད་ཅིང་གཞན་རྐྱེན་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལས་མྱུར་དུ་ལྡོག་པར་བྱེད་ན་ཀུན་དཀྲིས་ཆུང་ངུ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྡོམ་པ་གཏོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བར། གཏོང་བྱེད་དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་སྟེང་དུ་བཟློག་ཟླ་སྡོམ་མིན་སྐྱེས་པ། སྡོམ་པ་ཕུལ་བ། ཀུན་དཀྲིས་འབྲིང་ཡན་ཆོད་ཀྱི་བཞི་ཚང་བ་རྣམས་བསྣན་ནས་གཏོང་བྱེད་བཞིར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ། འདིར་བཤད་ཀྱི་གཏོང་བྱེད་གཉིས་ནི་བྱང་སའི་དགོངས་པ་ལྟར་དབང་པོ་འབྲིང་རྟུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་རགས་པའི་རྣམ་གཞག་སྟེ། ཐབས་མཁས་ཀྱི་མདོ་ལྟར་བསླ
Chinese
密咒之神菩萨虚空藏等令其欢喜，获得神之加持，从而从堕落中解脱。有些圣者认为，将所说的堕落本身理解为菩提心，便能毫不费力地安住，如《大乘经》中所说：“文殊，菩萨若知业无有，异熟亦无有，彼得业障皆清净。”如是说。 第二，依圣者无著之宗，确定舍弃之因，以及补救罪堕之法。第一是：发愿心若行四黑法，从内心舍弃众生则会舍弃。持续不断地行持，不知羞耻且无惭愧，以此为乐，并视其为功德。以大缠缚之见解摧毁律仪，称为堕罪，而非小罪和中罪。这是说，根本是舍弃众生，支分是行持四黑法，则会舍弃所依之发愿心，舍弃发愿心，则所依之行心也会被舍弃。为了利养恭敬，自赞毁他等，像堕罪之处一样的四法，持续不断地行持，连少许的羞耻和惭愧心也不生起，以此为乐，并视其为功德，如果四支圆满，则是大缠缚之堕罪，因为会摧毁律仪，所以称为堕罪。如果具足任何一支，生起少许的羞耻和惭愧心，并被他人劝诫而止，则是中等缠缚。如果对任何一支生起极大的羞耻心，不依赖他缘，自己迅速地从中止息，则是小缠缚。这二者不会舍弃律仪。那么，在《决定汇集》中，在将舍弃之因二者合一的基础上，加上违品非律仪产生，舍弃律仪，以及圆满中等以上缠缚之四支，总共宣说了四种舍弃之因，这岂不是相违吗？不相违，因为此处所说的两种舍弃之因，是依《菩萨地》的观点，针对中下根器者而言的粗略分别。如《方便经》所说，
English
Having pleased the mantra deities, such as the bodhisattva Akashagarbha, and having received the blessings of the deities, one arises from the downfall. Some holy beings, by understanding what is said to be a downfall as the mind of enlightenment itself, abide without effort, as it is said in the Mahayana Sutra: "Manjushri, whichever bodhisattva knows that there is no action and no ripening, that one obtains the complete purification of the obscurations of action." As it is said. Secondly, according to the system of the noble Asanga, identifying the causes of abandonment and the method of rectifying transgressions. The first is: If the aspiration mind engages in the four black dharmas, abandoning sentient beings from the heart will cause abandonment. Continuously engaging, without shame or embarrassment, delighting in it, and regarding it as a virtue. The view of great entanglement destroys the vows. It is called defeat, not minor or intermediate. That is to say, the root is abandoning sentient beings, and the branches are engaging in the four black dharmas, then the basis, the aspiration mind, is abandoned, and by abandoning it, the dependent, the engaging mind, is also abandoned. For the sake of gain and honor, praising oneself and disparaging others, etc., continuously engaging in the four dharmas like the places of defeat, not even generating a small amount of shame and embarrassment, delighting in it, and regarding it as a virtue, if the four branches are complete, then it is a downfall of great entanglement, and because it destroys the vows, it is called defeat. If any one of the branches is complete, and a little shame and embarrassment arise, and one is turned away by the exhortation of others, then it is an intermediate entanglement. If one generates great shame for any one of the branches, and without relying on other conditions, one quickly turns away from it oneself, then it is a small entanglement. These two do not abandon the vows. Then, in the "Definitive Collection," on the basis of combining the two causes of abandonment into one, adding the arising of the opposite of non-vows, abandoning the vows, and the complete four branches of entanglement above the intermediate level, a total of four causes of abandonment are taught, is this not contradictory? It is not contradictory, because the two causes of abandonment spoken of here are rough distinctions made according to the view of the Bodhisattva Ground, for the sake of those of intermediate and dull faculties. As it is said in the Sutra of Means,