Chinese
意即，所有关于愿行（菩提心）的学处，都要了解并守护而不令其衰损，如果衰损了，就要努力恢复。 第二，广说分为三：宣说堕罪的四句分类，了解开遮之后如何修学，以及真实宣说还净之法。第一是：无论何人，不观察合理与否。 造作或违背，或置之不理皆可。 所有超越应为之事，皆是堕罪之类。 为成办大事而舍小事是影像， 所有非能力范围之事皆无堕罪。 无能而努力，是其影像。 意即，无论何人，对于任何事情，都必须以自己的智慧能力来观察是否可行，而不是不观察取舍的道理和是否合理。对于应该违背的事情努力去做，或者对于应该做的事情反而违背，或者对于取舍的基础置之不理，都是属于堕罪。这也有四句
English
That is, all the precepts of aspiration and practice (Bodhicitta) should be understood and protected without deterioration. If they deteriorate, efforts should be made to restore them. Secondly, the detailed explanation is divided into three: explaining the four categories of downfall, learning how to practice after understanding what is allowed and forbidden, and actually explaining the method of purification. The first is: Whoever does not examine what is reasonable or unreasonable, Whether to create or to reject, or to remain indifferent is acceptable. All actions that exceed what is appropriate are categories of downfall. Giving up small things to accomplish great things is an image, All things that are not within the scope of ability have no downfall. Striving for what is impossible is its image. That is, whoever, for any action, must examine whether it is feasible with their own intellectual ability, rather than not examining the reasons for acceptance and rejection and whether it is reasonable. Striving to do what should be rejected, or rejecting what should be done, or remaining indifferent to the basis of acceptance and rejection, are all accompanied by downfall. This also has four
Tibetan
ས་ཀྱིས་གསོད་ན་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན། སྙིང་རྗེས་མི་གསོད་པ་ལྟུང་མེད། གཞན་ལ་ཕན་ཡང་མི་གསོད་པ་ལྟུང་མེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ལ། སེར་སྣས་མི་སྦྱིན་པ་ལྟུང་བ། ཕན་སེམས་ཀྱིས་མི་སྟེར་བ་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན། བསམ་པ་དག་པས་སྟེར་བ་ལྟུང་མེད། གཞན་ལ་གནོད་ཕྱིར་སྟེར་བ་ལྟུང་མེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ལ། ནད་གཡོག་མ་བྱས་པ་ལྟུང་བ། དོན་ཆེན་སྒྲུབ་ཕྱིར་ནད་གཡོག་མ་བྱས་པ་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན། བརྩེ་བས་ནད་གཡོག་བྱེད་པ་ལྟུང་མེད། ནད་གཡོག་གཞན་ཡོད་བཞིན་དུ་རང་གི་ཀློག་སྤོང་སོགས་དོན་ཆེན་དོར་ནས་ནད་གཡོག་བྱས་ན་ལྟུང་མེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི། གཞན་ཕྱིར་ཕན་ན་ལུས་ངག་གི་མི་དགེ་བདུན། །གནང་བའི་སྐབས་ཡོད་དོན་ལ་དགེ་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། གཞན་ལ་ཕན་པའི་ཐབས་སུ་འགྱུར་ན། རང་གི་མི་དགེ་བཅུའི་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་ལས་ལུས་ངག་གི་བདུན་གནང་བའི་སྐབས་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་མང་པོའི་སྲོག་སྐྱོབ་ཕྱིར་གཤེད་མ་གསོད་པ་ལྟ་བུ་སྲོག་གཅོད་དང་། བཀྲེས་པས་སྲོག་ལ་ཉེན་པ་སྐྱོབ་ཕྱིར་འབྱོར་ལྡན་ལས་བརྐུས་ནས་སྟེར་བ་ལྟ་བུ་མ་བྱིན་ལེན་དང་། བུད་མེད་འདོད་པས་གདུངས་ཏེ་འཆི་ངེས་སྐྱོབ་ཕྱིར་དེར་སྤྱོད་པ་ལྟ་བུ་འདོད་ལོག་དང་། གསོད་ངེས་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་ཐར་ཕྱིར་སྦ་བ་ལྟ་བུ་རྫུན་དང་། སྡིག་གྲོགས་ཀྱིས་བསླུས་ནས་ངན་འགྲོར་ཁྲིད་པ་ལས་ལྡོག་ཕྱིར་དེ་གཉིས་འབྱེད་པ་ལྟ་བུ་ཕྲ་མ་དང་། མྱ་ངན་གྱིས་ནོན་པ་བསང་བའམ་གཏམ་ལ་དགའ་བས་ཆོས་ལ་འཇུག་པའི་དགོས་པ་མཐོང་ན་སྒྲུང་དང་གཏམ་རྒྱུད་སོགས་སྨྲ་བ་ངག་འཁྱལ་དང་མི་དགེའི་བྱ་བ་ལས་ལྡོག་ཕྱིར་གཤེ་བ་ལྟ་བུ་ཚིག་རྩུབ་སྟེ། དེ་རྣམས་མི་དགེ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་དོན་ལ་དགེ་བ་ཡིན་པས་བྱ་བར་གནང་སྟེ། སེམས་ཀྱི་འཕེན་པ་ལས་གཞན་པའི་དགེ་སྡིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡང་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། བསམ་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །དགེའམ་ཡང་ན་མི་དགེ་བ། །ཐམས་ཅད་དགེ་བ་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །གང་ཕྱིར་སེམས་ཏེ་གཙོ་བོའི་ཕྱིར། །ཞེས་དང་། སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་སྦྱོང་ལས། དགེ་སློང་རང་གིས་ཕ་རྒན་ལ། །མྱུར་འདོང་ཞེས་ནི་བསྐུལ་གྱུར་ནས། །ཕུལ་བས་དེ་ནི་ཤི་གྱུར་ཀྱང་། །མཚམས་མེད་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བསམ་པ་བཟང་པོས་མཆིལ་ལྷྭམ་ཞིག །ཐུབ་པའི་དབུ་ལ་བཞག་པ་དང་། །དེ་བཞིན་གཞན་གྱིས་བསལ་བྱས་པ། །གཉིས་ཀས་རྒྱལ་སྲིད་འཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་བསམ་པའི་རྩ་བ་ལ། །བསོད
Chinese
以嗔恨杀害是堕落的影像，以慈悲不杀害则不堕落，利益他人而不杀害是无堕落的影像。 积聚善法方面，吝啬而不布施是堕落，以善心不给予是堕落的影像，以清净的心给予则不堕落，为了损害他人而给予是无堕落的影像。 成办有情之义方面，不作侍疾是堕落，为成办大事而不作侍疾是堕落的影像，以慈爱作侍疾则不堕落，明明有其他侍疾者，自己却舍弃阅读等大事而作侍疾，则是无堕落的影像。 第二，为了他人利益而行，身体和语言的七种不善，有开许的场合，就意义而言是善。 意思是说，如果转变为利益他人的方法，那么对于自己不善十业的罪行禁戒中，身体和语言的七种，有开许的场合。比如，为了救护众多生命而杀刽子手，就像是杀生；为了救护因饥饿而有生命危险的人，从富人那里偷来给予，就像是不予取；为了救护因贪欲而痛苦必定会死去的人，与他行淫，就像是邪淫；为了使必定被杀的人得到解脱而藏匿他，就像是妄语；为了使被恶友欺骗而带入恶趣的人返回，而离间他们两个，就像是离间语；为了消除被忧愁压迫的人的忧愁，或者因为喜欢说话而见到能使人进入佛法的必要，而讲述故事和传说等绮语，以及为了使人从不善的行为中返回而呵斥，就像是恶语。这些虽然看起来是不善，但就意义而言是善，因此可以做。因为除了心之外，没有其他的善恶。就像《四百论》中所说：菩萨以意乐，所作善或不善，一切皆转为善性，以意乐为最主要。 以及在《心的净障》中说：比丘自己对老父亲，催促说快走，结果他因此而死去，也不是无间罪。以善良的发心，将鞋子，放在佛陀的头上，以及其他人擦掉它，这两人都会获得王位。因此，善意的根本，要积累。
English
Killing with anger is an image of falling. Not killing with compassion is not falling. Benefiting others without killing is an image of not falling. In accumulating virtue and Dharma, being stingy and not giving is falling. Not giving with a beneficial mind is an image of falling. Giving with a pure mind is not falling. Giving to harm others is an image of not falling. In accomplishing the meaning of sentient beings, not providing care for the sick is falling. Not providing care for the sick in order to accomplish great things is an image of falling. Providing care for the sick with love is not falling. If there are others providing care for the sick, but one abandons one's own reading and other important matters to provide care, it is an image of not falling. Secondly, if it benefits others, the seven non-virtues of body and speech, there are occasions for permission, and in meaning, it is virtue. It means that if it turns into a method of benefiting others, then among the prohibitions against the ten non-virtuous actions, there are occasions for permitting the seven of body and speech. For example, killing an executioner to save many lives is like killing; stealing from the wealthy to give to those whose lives are in danger due to hunger is like not giving; engaging in sexual misconduct with a woman who is tormented by desire and certain to die in order to save her is like sexual misconduct; hiding someone to free a person who is certain to be killed is like lying; separating two people who have been deceived by evil friends and led to evil destinies is like divisive speech; dispelling the sorrow of those oppressed by grief, or seeing the need to engage in Dharma because of a love of talking, speaking idle words such as stories and legends, and scolding to turn people away from non-virtuous actions is like harsh speech. Although these appear to be non-virtuous, they are virtuous in meaning, so they can be done. Because there is no other good or evil apart from the mind's inclination. As it is said in the Four Hundred Verses: "The Bodhisattva's intention, whether virtuous or non-virtuous, all turns into virtue, because intention is the most important." And in Cleansing the Obscurations of the Mind, it says: "If a monk urges his old father, saying 'Hurry up,' and he dies as a result, it is not an action of immediate retribution. With a good intention, placing a shoe on the Buddha's head, and another wiping it off, both will attain kingship. Therefore, the root of good intention, accumulate it."
Tibetan
་ནམས་སྡིག་པ་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་དང་། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལས། སྙིང་རྗེར་ལྡན་ཞིང་བྱམས་ཕྱིར་དང་། །སེམས་དགེ་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེས་ན་དགེ་སྡིག་གི་ལས་ནི་སེམས་ཀྱི་འཕེན་པ་ཉིད་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་ལས་གསུམ་ནི་ནམ་ཡང་གནང་བ་མེད་དོ། ། གསུམ་པ་ལ་སྲོལ་གཉིས་ལས། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལུགས་ནི། ཐུན་འདས་ཉམས་ན་འཕགས་པ་ནམ་སྙིང་ལ། །ཐོ་རངས་གསོལ་བཏབ་རྨི་ལམ་ལྟུང་བ་འཆགས། །ལྷག་མ་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་ཉིན་མཚན་དུ། །ལན་གསུམ་འདོན་པས་གཞིལ་བ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས། །ཞེས་པ་སྟེ། སྤྱིར་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པའི་གཏོང་རྒྱུ་ནི། རྟེན་གཞི་སྨོན་སེམས་བཏང་བ། འགལ་ཟླ་རྩ་ལྟུང་བྱུང་བ། སྤོང་རྐྱེན་སྡོམ་པ་ཕུལ་བ་གསུམ་དུ་འདུ་བ་ལས། དེ་ཡང་སྔར་བཤད་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་བཅོ་བརྒྱད་དམ་ཉི་ཤུ་པོ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་ནི་དབང་རྣོན་གྱི་ཡུལ་ཡིན་པས་དབང་པོ་འབྲིང་རྟུལ་གཉིས་ལ་ནི། རང་བློའི་སྟོབས་དང་སྦྱར་བའི་སོ་སོའི་བསླབ་བྱ། དེ་དག་བསྲུངས་པས་བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྡོམ་ཆོག་ཏུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བསྐྱེད་བགྱི་ཞིང་། །ཞེས་སྨོན་པ་བླངས་ནས། དེ་བཞིན་དུ་ནི་བསླབ་པ་ལ། །རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསླབ་པར་བགྱི། །ཞེས་འཇུག་པ་བློའི་ནུས་ཚོད་དང་སྦྱར་ཏེ་རིམ་གྱིས་བསླབ་པ་ལས། ཐོག་མ་ཉིད་ནས་བསླབ་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་སློབ་པར་དམ་མ་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉམས་པའི་ཉེས་དམིགས་ནི། ལྟུང་བ་སྤྱིའི་ཉེས་དམིགས་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ཁས་བླངས་ཉམས་པས་སྨད་པའི་གནས་སུ་འགྱུར་ཏེ། སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བསླུས་པའི་སངས་རྒྱས་མི་མཉེས། ཡུལ་སེམས་ཅན་བསླུས་པས་དེ་དག་མི་མགུ། རང་བསླུས་པས་རང་དོན་ཉམས་ཤིང་ཀུན་གྱིས་སྨད་པའི་གནས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་མིང་དོན་ཤོར་བས་མི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་འདུ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་སྲིད་ཉམས་པ་ལྟར་ཚེ་འདིར་བཀྲ་མི་ཤིས་ཤིང་འཆི་ཁར་མྱ་ངན་གྱིས་གདུང་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ཉེས་པ་ལྕི་བས་ཕྱི་མ་ངན་འགྲོར་ལྟུང་ཞིང་དེ་ལས་ཐར་དཀའ་སྟེ། བསླབ་བཏུས་ལས། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ཚུལ་དུ། །འབད་པ་མེད་ན་ངན་འགྲོར་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་རྩ་ལྟུང་གི་ཉེས་དམིགས་ནི། སྔོན་བསྐྱེད་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་དགེ་རྩ་ཐམས་ཅད་ཐལ་བར་རློག་པ་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དཀོན་མཆོག་ལྷ་དང་བཅས་པ་བསླུས་པ་དང་། དེས་ནི་སྤྱིར་ངན་འགྲོ་དང་ཁྱད་པར་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ།
Chinese
罪恶存在于其中。如《二十戒经》中说：具有慈悲心和爱心，心怀善意就没有过错。因此，善恶之业依赖于心之所向，所以意之三业永远不可忽视。 第三，关于两种传统：圣者龙树的宗派是：错过时机则于圣观自在前忏悔，清晨祈祷则梦中忏悔堕落，剩余三蕴于日夜，念诵三次则可摧毁，此乃龙树宗。总的来说，菩萨戒的舍弃之因有三：基础是舍弃愿心，违品是产生根本堕落，放弃之缘是舍弃戒律。其中，舍弃之前所说的十八或二十根本堕落，是利根者的境界，对于中根和钝根者来说，则是结合自己智慧之力的各自学处。守护这些学处就不会从菩萨的学处中退转。在受戒仪轨中，先是发起愿心说：我将发起菩提心。然后说：同样地，我将次第学习学处。这样，结合自己智慧的力量，次第学习，而不是一开始就发誓学习所有的学处。违犯的过患是：一般的堕落过患有三：第一，违背誓言会成为被责备的对象，欺骗导师佛陀，佛陀不喜悦，欺骗众生，众生不悦意，欺骗自己，自利受损，成为众人责备的对象。第二，名不副实，所有不 желаемое 都会聚集，如同国王失去王位，今生不吉祥，临终时被悲伤折磨。第三，罪业深重，来世会堕入恶趣，难以解脱。如《学集论》中，佛陀说：不努力就会堕入恶趣。特别是根本堕落的过患是：之前积累的所有菩提心的善根都会化为灰烬，并且因此欺骗了包括天神在内的三宝，因此，普遍会堕入恶趣，特别是会转生到大有情地狱。
English
Sin exists within them. As stated in the "Twenty Verses on Discipline": "With compassion and love, there is no fault in a virtuous mind." Therefore, the actions of good and evil depend on the inclination of the mind itself, so the three actions of mind should never be neglected. Third, regarding the two traditions: The tradition of the venerable Nagarjuna is: If the time is missed, confess before the noble Avalokiteśvara. If a downfall occurs in a dream, confess in the morning prayer. Reciting the remaining three aggregates three times day and night will destroy it, this is the Nagarjuna tradition. In general, the causes for abandoning the bodhisattva vows are threefold: the basis is abandoning the aspiration mind, the contradiction is the occurrence of root downfalls, and the condition for abandonment is giving up the vows. Among these, abandoning all the previously mentioned eighteen or twenty root downfalls is the realm of sharp faculties, so for those with medium and dull faculties, it is their respective trainings combined with the strength of their own minds. By guarding these trainings, one will not degenerate from the bodhisattva's training. In the ceremony of taking vows, one first takes the aspiration, saying: "I will generate the mind of enlightenment." Then one says: "Likewise, I will gradually train in the trainings." Thus, one gradually trains by combining it with the power of one's own mind, rather than vowing to learn all the trainings from the very beginning. The faults of degeneration are: The general faults of downfalls are threefold: First, breaking one's vows will become a cause for blame, deceiving the teacher Buddha, making the Buddha displeased, deceiving sentient beings, making them displeased, and deceiving oneself, harming one's own benefit and becoming a cause for blame by all. Second, losing the meaning of the name, all undesirable things will gather, like a king losing his kingdom, it is inauspicious in this life and one will be tormented by sorrow at the time of death. Third, the fault is heavy, and in the future one will fall into the lower realms and it will be difficult to escape from them. As stated in the "Compendium of Trainings": "The Complete Buddha said: 'Without effort, one will go to the lower realms.'" In particular, the faults of root downfalls are: All the roots of virtue of the previously generated bodhicitta will be reduced to ashes, and by that very act, one deceives the Three Jewels, including the gods, and therefore, one will generally fall into the lower realms, and in particular, one will be born in the great hell of sentient beings.