Tibetan
ཆོས་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་མི་སྐྲག་པའི་བཟོད་པའོ། ། བཞི་པ་བརྩོན་འགྲུས་ནི། གོ་ཆ་དགེ་སྡུད་གཞན་ཕན་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ། །ཞེས་པའི་དོན་ལ་གསུམ་ལས། ངོ་བོ་ནི། ཁྱད་ཆོས་བཞི་ལྡན་གྱི་སྤྲོ་བའི་སེམས་པ་དགེ་བ་ས་བོན་དང་བཅས་པའོ། །སྒྲ་དོན་ནི། བཱིར་ཡའི་སྒྲ་ལས་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ། བཱི་ར་རྣམ་པར་གནོན་པ་ལའོ་ཞེས་པའི་བྱིངས་དོན་ལས། སྙིང་སྟོབས་མ་ཞུམ་པས་མཆོག་གི་གནས་ལ་སྦྱོར་བས་ན་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །དབྱེ་ན་གསུམ་ལས། བསམ་པ་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ནི། བདུད་ཀྱིས་མི་བརྫི་བའི་རྒྱུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་བྱང་ལ་མ་འཁོད་བར་དུ་བདག་གིས་བརྩོན་པ་འདོར་བར་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཞེ་ཐག་པ་ནས་བསམ་པའོ། །སྦྱོར་བ་ལག་ལེན་ལ་འདེབས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ནི། ལམ་ལྔ་དང་ས་བཅུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འཐོབ་འགྱུར་ལ་སྤྲོ་དགའ་དང་བཅས་པས་དགེ་ཚོགས་སྡུད་པ་ལ་འཇུག་ཅིང་། ཞུགས་ནས་ཀྱང་སྒྲུབ་པ་ལ་དཔའ་མི་ཞུམ་པ་དང་། ཡོན་ཏན་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་མི་ངོམས་པ་དང་། གཞན་རྐྱེན་གྱིས་མི་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་གུས་རྟག་གི་སྦྱོར་བས་འབད་པར་བྱ་སྟེ། ལུང་ལས། བརྩོན་ལ་བྱང་ཆུབ་འདི་གནས་ཏེ། །མི་བརྩོན་པ་ལ་གནས་མ་ཡིན། །བརྩོན་པས་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་སྡུད། །བརྩོན་པས་ཡོན་ཏན་རྣམ་པར་འཕེལ། །ཞེས་སོ། །གཞན་དོན་ལ་སྤྲོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ནི། དོན་གཉིས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་སྤྲོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །དེ་ཡང་སྤྱོད་འཇུག་ལས། ལེ་ལོ་ངན་ལ་ཞེན་པ་དང་། །སྒྱིད་ལུག་བདག་ཉིད་བརྙས་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལེ་ལོ་གསུམ་སྤངས་ནས་འབད་རྩོལ་གྱི་བརྩོན་པ་ལ་ཡང་དག་པར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། མགོ་ལ་སེམས་ཅན་ཁུར་ཆེན་ཁྱེར་བ་ཡི། །བྱང་སེམས་མཆོག་ནི་དལ་གྱིས་འགྲོ་མི་མཛེས། །བདག་གཞན་སྣ་ཚོགས་འཆིང་བས་རབ་བཅིངས་པས། །བརྩོན་པ་བརྒྱ་འགྱུར་དུ་ནི་བྱ་བའི་རིགས། །ཞེས་སོ། ། ལྔ་པ་བསམ་གཏན་ནི། འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་བསམ་གཏན་བསྒོམ། །ཞེས་པའི་དོན་ལ་གསུམ་ལས། ངོ་བོ་ནི། ཁྱད་ཆོས་བཞི་ལྡན་གྱི་དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་པའི་སེམས་པ་དགེ་བ་ས་བོན་དང་བཅས་པའོ། །སྒྲ་དོན་ནི། དྷྱཱ་ན་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་བསམ་གཏན་ཏེ། དྷྱཻ་སེམས་པ་ལའོ་ཞེས་པའི་བྱིངས་དོན་ལས། སེམས་པའི་རྒྱུན་གཞན་དུ་མི་གཡེངས་པར་འཛིན་པས་ན་བསམ་གཏན་ནོ། །དབྱེ་ན། འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་ནི།
Chinese
对于甚深之法，不畏惧空性的安忍。 第四是精进。发起盔甲、集善、利他精进。此含义有三。本体是：具有四种特征的欢喜之心，是善的种子。词义是：从梵文“毗梨耶”演变为精进，“毗罗”意为完全压制，从词源意义上说，由于不屈不挠的精神而与至高之境相连，因此是精进。分类有三：发心如披戴大盔甲般的精进是：不被魔所胜的原因，心中从深处思忖，在一切众生未安住于圆满菩提之前，我决不舍弃精进。将行为付诸实践的精进是：为了圆满五道十地，对于获得断证功德怀有喜悦，从而投入于积累善资粮。投入之后，也要以不畏惧修持的勇气，不满足于些微功德，不为外缘所动摇的方式，以恭敬恒常的修行而努力。如经中所说：“精进乃成佛之基，不精进则无以成佛。精进能集一切善，精进能令功德增。”利益他人的欢喜精进是：成就二利的因，对于利益众生之事怀有欢喜的精进。此外，《入行论》中说：“耽著恶劣懒惰，以及灰心丧气轻视自己。”如是，应舍弃精进的违品三种懒惰，而于努力的精进中如实修学。如《经庄严论》中说：“头顶荷负众生重担者，殊胜菩萨不宜缓慢行。自他为种种束缚所紧缚，理应百倍作精进。” 第五是禅定。修持世间和出世间的禅定。此含义有三。本体是：具有四种特征的，专注于所缘的善心，是善的种子。词义是：从梵文“禅那(梵文天城体：ध्यान，梵文罗马拟音：dhyāna，汉语字面意思：禅那)”演变为禅定，从“禅(梵文天城体：ध्यै，梵文罗马拟音：dhyai，汉语字面意思：禅)”意为思考的词源意义上说，心的相续不散乱于他处而执持，因此是禅定。分类上说，世间禅定是：
English
Patience that does not fear the meaning of the profound Dharma, emptiness. Fourth is diligence. Initiate diligence in armor, accumulating merit, and benefiting others. This meaning has three aspects. The essence is: a joyful mind with four characteristics, which is the seed of virtue. The meaning of the word is: diligence from the Sanskrit word "vīrya," "vīra" meaning to completely suppress, from the etymological meaning, because of the unyielding spirit connected to the supreme state, therefore it is diligence. There are three types: Diligence with the intention of wearing great armor is: the cause of not being defeated by demons, thinking deeply from the heart, until all sentient beings are established in complete enlightenment, I will never abandon diligence. Diligence in putting actions into practice is: in order to perfect the five paths and ten grounds, with joy in obtaining the qualities of abandonment and realization, one engages in accumulating merit. After engaging, one should also strive with the courage not to fear practice, not being satisfied with slight merit, and not being moved by external conditions, with respectful and constant practice. As it is said in the scriptures: "Diligence is the basis for enlightenment, without diligence there is no enlightenment. Diligence gathers all virtues, diligence increases qualities." Joyful diligence in benefiting others is: the cause of accomplishing the two benefits, diligence with joy in benefiting sentient beings. Furthermore, as it is said in the "Guide to the Bodhisattva's Way of Life": "Clinging to bad laziness, and being discouraged and despising oneself." Thus, one should abandon the three opposing factors of diligence, laziness, and truly train in the diligence of effort. As it is said in the "Ornament of the Sutras": "The supreme Bodhisattva who carries the heavy burden of sentient beings on his head should not walk slowly. Since oneself and others are tightly bound by various bonds, one should make a hundredfold effort." Fifth is meditation. Meditate on worldly and transcendental meditation. This meaning has three aspects. The essence is: a virtuous mind with four characteristics, focused on the object of meditation, which is the seed of virtue. The meaning of the word is: meditation from the Sanskrit word "dhyāna (梵文天城体：ध्यान，梵文罗马拟音：dhyāna，汉语字面意思：禅那)," from the etymological meaning of "dhyai (梵文天城体：ध्यै，梵文罗马拟音：dhyai，汉语字面意思：禅)" meaning to think, the continuity of the mind does not wander elsewhere but holds on, therefore it is meditation. In terms of classification, worldly meditation is: