Tibetan
སུམ་ལ་འགོད་པས་དོན་ཆེ་བ་དང་། རེ་རེ་བཞིན་ཡང་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཟུང་འཇུག་གི་ཐབས་དང་བསྔོ་བས་ཟིན་པས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་མི་ཟད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཟང་ཟིང་མེད། །དོན་ཆེ་བ་དང་མི་ཟད་པ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ཡོན་ཏན་བཞིར་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཀྱིི། གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ཁྲིམས་ཀྱིས་བདེ། །བཟོད་པས་མདངས་ལྡན་བརྩོན་པས་བརྗིད། །བསམ་གཏན་གྱིས་ཞི་བློ་ཡིས་གྲོལ། །ཞེས་སོ། །མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ནི། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཆོས་སྐུའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བསོད་ནམས་ཀྱི། །ཚོགས་ཡིན་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །གསུམ་ནི་གཉིས་ཆར་ལ་ཡང་གཏོགས། །ལྔ་ཆར་ཡང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཚོགས། །ཞེས་དང་། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ལས་འཁྲུངས་པ་སྟེ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། །རྒྱལ་པོ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ལས་འཁྲུངས། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལས། དང་པོ་སྦྱིན་པ་ནི། དབུལ་བ་སེལ་ཕྱིར་ཆོས་ནོར་མི་འཇིགས་སྦྱིན། །ཞེས་པའི་དོན་ལ་གསུམ་ལས། ངོ་བོ་ནི། ཁྱད་ཆོས་བཞི་ལྡན་གྱི་གཏོང་སེམས་དགེ་བ་ས་བོན་དང་བཅས་པའོ། །སྒྲ་དོན་ནི། དཱ་ན་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་སྦྱིན་པ་སྟེ། དཱ་རི་དྲ་ངན་པར་འགྲོ་བའི་བྱིངས་ལས་དབུལ་བ་དང་། ནཱ་ཤ་ཡ་འདོར་བའམ་སེལ་བ་ལ་འཇུག་པས། ཕ་རོལ་གྱི་དབུལ་བ་འདོར་བའི་དོན་གྱིས་ན་སྦྱིན་པའོ། །དབྱེ་ན། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དེ་ཡང་སེར་སྣ་མེད་ལྡན་དང་། །ཆོས་དང་མི་འཇིགས་ཟང་ཟིང་གཏོང་། །སྦྱིན་པ་དེ་འདྲ་ཡོངས་ཤེས་ནས། །མཁས་པས་ཡང་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་ལྟར་གསུམ་ལས། ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཚོད་མ་ལ་སོགས་སྦྱིན་པ་ལ། །འདྲེན་པས་ཐོག་མར་སྦྱོར་བར་མཛད། །དེ་ལ་གོམས་ནས་ཕྱིས་ནས་ནི། །རིམ་གྱིས་རང་གི་ཤ་ཡང་གཏོང་། །ཞེས་པས་སྦྱིན་མི་ནུས་པ་ལས་བཟློག་པའི་ཆེད་དུ་ཐོག་མར་ཆུང་ངུ་སྟེར་བ་ནས་རིམ་པར་བསླབས་ཏེ། མཐར་གང་ལ་ཅི་འདོད་གཏོང་བས་ཕན་འདོགས་པའོ། །དེ་ཡང་ཟས་གོས་རྟ་དང་ཤིང་རྟ་སོགས་ཟང་ཟིང་དངོས་སྟེར་བ་ནི་གཏོང་བ། བུ་དང་ཆུང་མ་སོགས་སྟེར་བ་ནི་གཏོང་བ་ཆེན་པོ། མགོ་དང་མིག་དང་རྐང་ལག་སོགས་བྱ
Chinese
将其置于三者之上意义重大，并且每一个都以空性、慈悲双运的方法和回向来摄持，因此为了更上一层楼而不会穷尽。正如其本身所说：广大且无杂染，意义重大且不会穷尽，布施等一切的，四种功德应当知晓。如此说。第二分为二。暂时的果实是：《宝鬘论》中说：布施带来享受，持戒带来安乐，忍辱带来光彩，精进带来威严，禅定带来寂静，智慧带来解脱。如此说。究竟的果实是：以六度所摄的福德资粮作为佛陀色身的因，以智慧资粮作为法身的因。正如《经庄严论》中所说：布施和持戒是福德的资粮，智慧是智慧的资粮，三者也属于两者，五者都属于智慧资粮。如此说。以及《宝鬘论》中说：色身简而言之，是从福德资粮中产生的；法身简而言之，是从智慧资粮中产生的。如此说。 第二，详细解释六度，首先是布施：为了消除贫困而布施法、财、无畏。这句话的意思分为三点。本体是：具有四种特点的施舍心，以及善的种子。词义是：布施来自梵语词汇“达那(梵文：dāna，梵文罗马拟音：dāna，汉语字面意思：布施)”，达里(梵文：dāri，梵文罗马拟音：dāri，汉语字面意思：给予者)来自走向恶劣的词根，意为贫困，纳夏亚(梵文：nāśaya，梵文罗马拟音：nāśaya，汉语字面意思：毁灭)意为抛弃或消除。因此，由于具有消除他人贫困的意义，所以是布施。分类是：正如《经庄严论》中所说：它也具有不悭吝、拥有、布施法、无畏和物质。在完全了解这种布施之后，智者会如实地修行。如是分为三类。物质布施是：正如《入行论》中所说：导师首先教导布施蔬菜等。习惯了之后，逐渐地，甚至会布施自己的肉。因此，为了扭转无法布施的情况，首先从小布施开始，然后逐渐学习，最终给予任何想要的东西，从而提供帮助。也就是说，给予食物、衣服、马和车辆等物质是给予，给予孩子和妻子等是大的给予，给予头、眼睛、手脚等是
English
It is very meaningful to place it on the three, and each one is held by the method of the union of emptiness and compassion and dedication, so it is inexhaustible for the sake of advancing from above. As it says in itself: vast and without impurities, meaningful and inexhaustible, all of giving and so on, the four qualities should be known. So it is said. The second is divided into two. The temporary result is: As it says in the "Garland of Jewels": giving brings enjoyment, discipline brings happiness, patience brings radiance, diligence brings majesty, meditation brings peace, and wisdom brings liberation. So it is said. The ultimate result is: the accumulation of merit gathered by the six perfections is the cause of the Buddha's Rupakaya, and the accumulation of wisdom is the cause of the Dharmakaya. As it says in the "Ornament of the Sutras": giving and discipline are the accumulation of merit, and wisdom is the accumulation of wisdom. The three also belong to both, and all five belong to the accumulation of wisdom. So it is said. And in the "Garland of Jewels" it says: the Rupakaya, in short, arises from the accumulation of merit; the Dharmakaya, in short, arises from the accumulation of wisdom. So it is said. Secondly, the detailed explanation of the six perfections, the first is giving: giving Dharma, wealth, and fearlessness in order to eliminate poverty. The meaning of this sentence is divided into three points. The essence is: the mind of giving with four characteristics, and the seeds of virtue. The meaning of the word is: giving comes from the Sanskrit word "dana(藏文：དཱ་ན་，梵文天城体：दान，梵文罗马拟音：dāna，汉语字面意思：布施)", dari(藏文：དཱ་རི་，梵文天城体：दारि，梵文罗马拟音：dāri，汉语字面意思：给予者) comes from the root of going to evil, meaning poverty, and nashaya(藏文：ནཱ་ཤ་ཡ་，梵文天城体：नाशय，梵文罗马拟音：nāśaya，汉语字面意思：毁灭) means to abandon or eliminate. Therefore, because it has the meaning of eliminating the poverty of others, it is giving. The classification is: As it says in the "Ornament of the Sutras": it also has non-stinginess, possession, giving Dharma, fearlessness, and material things. After fully understanding this kind of giving, the wise will practice it as it is. Thus it is divided into three categories. Material giving is: As it says in the "Guide to the Bodhisattva's Way of Life": the teacher first teaches giving vegetables and so on. After getting used to it, gradually, even one's own flesh will be given. Therefore, in order to reverse the situation of not being able to give, first start with small giving, and then gradually learn, and finally give whatever one wants, thereby providing help. That is, giving food, clothing, horses, and vehicles is giving, giving children and wives is great giving, and giving heads, eyes, hands, and feet is