Tibetan
་འཚོ་ལྔ་དང་། སྤྱོད་ཡུལ་མིན་པ་ལྔ་དང་། སྡིག་གྲོགས་དང་། སྡིག་ལྟ་འཛིན་པ་སོགས་བདུད་ཀྱི་ལས་རྣམས་དང་། ལྟ་བས་གཟིངས་པ་དང་། དགེ་བ་འཛད་པའི་རྒྱུ་བཞི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྤང་བར་བྱ་ཞིང་། ཡན་ལག་གི་ལྟུང་བ་གཞན་ཡང་། རྩ་བར་མ་གཏོགས་པའི་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་དགག་པ་དང་སྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱ་རྣམས་ལས་ཉམས་པ་སྟེ། དོན་མེད་པའི་རྒྱུག་མཆོང་ལ་སོགས་པ་དང་། བྲེ་མོའི་གཏམ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཆགས་སྡང་མི་སྤོང་བ་སོགས་དགག་པའི་བསླབ་བྱ་ལས་ཉམས་པ་དང་། མིག་ཕབ་སྟེ་བལྟ་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། ལེགས་པར་འོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། བྱམས་སྙིང་རྗེ་སྒོམ་ཞིང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་བག་ཡོད་བསྟེན་པ་སོགས་སྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱ་ལས་ཉམས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་དབང་པོ་འབྲིང་རྟུལ་གྱི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདུ་བར་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་གཉིས་ཏེ། སྨོན་པའི་བསླབ་བྱ་དང་། འཇུག་པའི་བསླབ་བྱའོ། །དང་པོ་ལ། སྤྱིར་བཏང་བ་དང་། དཀར་ནག་ཆོས་བརྒྱད་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐོགས་མེད་ལུགས་ཀྱི་སྨོན་པའི་བསླབ་བྱ་ལ། །སེམས་ཅན་བློས་མི་བཏང་དང་ཕན་ཡོན་དྲན། །ཚོགས་བསག་བྱང་སེམས་སྦྱོང་ལ་བརྩོན་པ་དང་། །དཀར་ནག་ཆོས་བརྒྱད་བླང་དོར་སྨོན་པའི་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་ལྔ་ལས། རྩ་བའི་བསླབ་བྱ་སྨོན་སེམས་མི་འཆོར་བའི་ཐབས་ནི། སེམས་ཅན་བློས་མི་གཏོང་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་གང་ཡང་རུང་བས་རང་གི་སེམས་སུན་ཕྱུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས། ད་ནི་ཁྱོད་ལ་ཕན་ཐོགས་པའི་དུས་བྱུང་ཡང་མི་གདགས། གནོད་པ་བཟློག་པའི་དུས་བྱུང་ཡང་མི་བཟློག་སྙམ་པ་ནི་སེམས་ཅན་དེ་ཉིད་བློས་སྤངས་པ་སྟེ། དེ་ལས་བཟློག་ནས་རང་གིས་ཕན་བཏགས་པ་ལ་ལན་དུ་གནོད་པ་བྱས་ནའང་ཡང་ལན་སྙིང་རྗེས་སློན་པ་ནི་སེམས་ཅན་བློས་མི་གཏོང་བ་སྟེ། མ་དྲོས་པས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་གཅིག་དང་ལྡན་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཏོ། །ཆོས་གཅིག་པུ་གང་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་བློས་ཡོངས་སུ་མི་བཏང་བའོ། །ཞེས་སོ། །རྟག་ཏུ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་དྲན་པས་གཅེས་པར་འཛིན་པ་ནི་མི་ཉམས་པའི་ཐབས་ཏེ། ལམ་སྒྲོན་ལས། དེ་ལྟར་སྨོན་པའི་སེམས་དག་ནི། །བསྐྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ཡི། །མདོ་ལས་བྱམས་པས་རབ་ཏུ་བཤད། །ཅེས་པའི་སྡོང་པོ་བཀོད་པའི་མདོར་དཔེ་ཉིས་བརྒྱ་དང་སུམ་ཅུས་བཤད་པ་རྣམས་ལེགས་པར་བལྟས་
Chinese
应断除五种生存之物，五种非行境之物，恶友，执持恶见等魔业，为见解所缚，以及耗尽善根的四种原因等。此外，支分堕罪还有，除了根本堕罪之外的身语意三门遮止和成办的学处方面的过失，如无意义的奔跑跳跃等，说轻浮之语等，不舍贪嗔等遮止的学处方面的过失，以及垂眼观看等，说“善来”等，修慈悲心，修持正念、正知和谨慎等成办的学处方面的过失。据说，所有这些之中也包括了中等和下等根器的过失。 第二，无著的宗规有两种：发愿的学处和进入的学处。第一种又分为：共同的和，黑白八法分别解说。第一种是：无著宗规的发愿学处是，不舍弃有情和忆念利益，积资粮，勤于修持菩提心，以及黑白八法取舍的发愿。如是共有五种。其中，根本学处，不失愿心的方便是，不舍弃有情，即无论哪个有情使自己心烦意乱，因此心想，现在即使有利益你的机会也不给，即使有遣除损害的机会也不遣除，这就是舍弃了那个有情。与此相反，即使自己施恩，对方反而报以损害，仍然以慈悲心回报，这就是不舍弃有情。如《弥勒请问经》中说：菩萨具有一种法，就能完全具足一切最殊胜的佛法。唯一的一种法是什么呢？就是不舍弃有情。如是说。经常忆念菩提心的利益而珍爱它，就是不退失的方便。如《道炬论》中说：如是发愿心，生起之功德，于《宝积经》，弥勒善宣说。其中《宝积经》中用二百三十个比喻所宣说的那些要好好地看。
English
One should abandon the five things for survival, the five things that are not objects of practice, evil friends, holding evil views, and other demonic activities, being bound by views, and the four causes that exhaust virtue, etc. Furthermore, other branch downfalls also include failures in the precepts of body, speech, and mind, which are prohibitions and accomplishments, except for the root downfalls. These include failures in the precepts of prohibition, such as meaningless running and jumping, speaking frivolous words, not abandoning attachment and aversion, etc., and failures in the precepts of accomplishment, such as looking down with lowered eyes, saying "Welcome," cultivating loving-kindness and compassion, and practicing mindfulness, awareness, and diligence. It is said that all the faults of those with middling and inferior faculties are included within these. Secondly, the system of Asanga has two aspects: the precepts of aspiration and the precepts of engagement. The first is divided into: general and specific explanations of the eight white and black dharmas. The first is: The precepts of aspiration in the system of Asanga are: not abandoning sentient beings and remembering the benefits, accumulating merit, striving to cultivate bodhicitta, and aspiring to adopt and abandon the eight white and black dharmas. As it says, there are five. Among them, the fundamental precept, the means to not lose the aspirational mind, is not abandoning sentient beings. That is, if any sentient being upsets one's mind, and one thinks, "Now, even if there is an opportunity to benefit you, I will not give it; even if there is an opportunity to avert harm, I will not avert it," this is abandoning that sentient being. Conversely, even if one bestows kindness and the other repays with harm, one should still repay with compassion. This is not abandoning sentient beings. As it says in the Sutra Requested by Maitreya: "If a bodhisattva possesses one dharma, he will completely possess all the supreme Buddha dharmas. What is that one dharma? It is not abandoning sentient beings." Thus it is said. Always cherishing the benefits of bodhicitta by remembering them is the means of not degenerating. As it says in the Lamp for the Path: "Thus, the merits of generating the aspirational mind, are well explained by Maitreya in the Array of Trees Sutra." One should carefully examine the two hundred and thirty examples explained in the Array of Trees Sutra.
Tibetan
ལ་དྲན་པར་བྱའོ། །དགེ་བའི་འདུན་པ་སྔོན་དུ་བཏང་སྟེ། སྦྱིན་སོགས་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། དེ་ཡང་འཁོར་གསུམ་མི་རྟོག་པས་ཟིན་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཏེ། ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འབྲེལ་དུ་བསགས་པ་ནི། སེམས་དེའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། ཚོགས་ཀྱི་གཏམ་ལས། དེ་རིང་བདག་གིས་བསོད་ནམས་དང་། །ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ནི་གང་བྱ་དང་། །སེམས་ཅན་ཕན་པ་གང་བྱ་ཞེས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྟག་ཏུ་བསམ། །ཞེས་སོ། །ཡང་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱང་བ་ལ་བརྩོན་པ་ནི། འཕེལ་བའི་ཐབས་ཏེ། རྒྱུ་ལ་སྦྱང་བ་བྱམས་སྙིང་རྗེ་སྒོམ་པ། སེམས་དངོས་སྦྱང་བ་ཉིན་མཚན་ཐུན་དྲུག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་བླང་བ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྦྱང་བ་རང་གི་བདེ་དགེ་སེམས་ཅན་ལ་བསྔོ་ཞིང་གཞན་གྱི་སྡིག་སྡུག་བདག་ལ་ལེན་པའི་གཏོང་ལེན་སྦྱོང་བ་སྟེ། ལམ་སྒྲོན་ལས། བྱང་ཆུབ་སྨོན་པའི་སེམས་དག་བསྐྱེད་ནས་ནི། །འབད་པ་མང་པོས་ཀུན་ཏུ་འཕེལ་བྱ་ཞིང་། །ཞེས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་བརྗེད་པའི་ཐབས་སུ་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས། མདོར་ན་ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤང་བྱ་ཞིང་། །དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་དག་ལ་ནན་ཏན་བྱ། །ཞེས་པའི་དཀར་ནག་གི་ཆོས་བརྒྱད་ལ་བླང་དོར་མ་ནོར་བར་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྗེ་བཙུན་སྒམ་པོ་པས། སེམས་ཅན་བློས་མི་བཏང་བ་དང་། །སེམས་དེའི་ཕན་ཡོན་དྲན་བྱ་དང་། །ཚོགས་གཉིས་བསག་པར་བྱ་བ་དང་། །ཡང་ཡང་བྱང་སེམས་སྦྱང་བ་དང་། །དཀར་ནག་ཆོས་བརྒྱད་བླང་དོར་ཏེ། །ལྔ་པོས་སྨོན་པའི་བསླབ་བྱ་བསྡུས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། མཆོད་འོས་བསླུ་དང་འགྱོད་མེད་འགྱོད་པ་བསྐྱེད། །དམ་པར་སྐུར་འདེབས་འགྲོ་ལ་གཡོ་སྒྱུ་སྤྱོད། །ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤང་ཞིང་ལྡོག་པ་ནི། །དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་ཡིན་པས་ཀུན་ཏུ་སྤྱད། །ཅེས་པ་སྟེ། རྫུན་གྱིས་བླ་མ་དང་མཁན་སློབ་ཀྱི་དབུ་བསྐོར་བ་སོགས་ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། དཀོན་བརྩེགས་ཀྱི་འོད་སྲུང་གིས་ཞུས་པའི་ལེའུ་ལས། འོད་སྲུང་། ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བརྗེད་པར་འགྱུར་ཏེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། བླ་མ་དང་མཆོད་པར་འོས་པ་བསླུ་བ་དང་། གཞན་འགྱོད་པའི་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྡང་སེམས་ཀྱིས་སྐྱོན་ནས་བརྗོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ལ་གཡོ་དང་སྒྱུས་སྤྱོད་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞི་ལས་ལྡོག་པ་ནི། དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་ཡིན་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། འོད་སྲུང་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་ན་བྱང་
Chinese
应当忆念。善愿先行，行布施等福德之行，且以三轮不思议所摄持之智慧资粮，积累二资粮双运，即是增长彼心之力。如《积聚品》云：“今日我所作福德，及智慧资粮为何，利益有情为何事，菩提心者恒常思。”如是说。又，勤于屡屡修习菩提心，乃增长之方便。于因上修习慈悲，于心之本体上修习昼夜六时发菩提心及受持，于菩萨之行上修习将自己之安乐善根回向有情，并取他之罪苦于自身之自他交换修法。如《道炬论》云：“生起菩提希愿心，以多精进令增长。”如是说。为不忘失菩提心之方便，全知大士云：“总之应舍弃四黑法，于四白法当精进。”如是对于黑白八法，应无错谬地取舍。彼等亦如尊者冈波巴所说：“不舍弃有情，忆念彼心之利益，积聚二资粮，屡屡修习菩提心，黑白八法之取舍，以五者摄集愿心之学处。”如是所说。 第二者是：欺骗应供与于不应悔处生悔，诋毁圣者对众生行欺诳，舍弃四黑法，反之，行持四白法。 如是说。以虚妄欺骗上师与堪布阿阇黎等，应舍弃四黑法。如《宝积经·胜光童子请问品》云：“胜光，若具足四法，则忘失菩提心。何为四？谓欺骗上师及应供者，于非应后悔处生后悔，以嗔恚心于发菩提心之菩萨说其过失，以欺诳行于有情。”如是说。反之，远离彼四者，即是四白法，故应修持。即彼经云：胜光，若具足四法，则菩
English
It should be remembered. Preceding with virtuous intention, engage in meritorious deeds such as generosity, and that, the accumulation of wisdom, which is encompassed by the non-conceptualization of the three spheres. Accumulating the union of the two accumulations is to increase the power of that mind. As it is said in the words of the Accumulations: "Today, whatever merit I do, and whatever accumulation of wisdom, and whatever benefits sentient beings, the Bodhisattva always thinks." Thus it is said. Furthermore, diligently training the mind of enlightenment again and again is the means of increasing it. Training on the cause is meditating on love and compassion. Training on the actual mind is taking up and abandoning the mind of enlightenment six times day and night. Training on the conduct of a Bodhisattva is dedicating one's own happiness and virtue to sentient beings and taking the sins and sufferings of others upon oneself, practicing the exchange of self and others. As it is said in the Lamp for the Path: "Having generated the mind of aspiring to enlightenment, one should increase it everywhere with much effort." Thus it is said. As a means of not forgetting the mind of enlightenment, the Omniscient Great One said: "In short, the four black dharmas should be abandoned, and one should be diligent in the four white dharmas." Thus, one should take and abandon the eight black and white dharmas without error. These are also as the Venerable Gampopa said: "Not abandoning sentient beings, remembering the benefits of that mind, accumulating the two accumulations, repeatedly training the Bodhicitta, taking and abandoning the eight black and white dharmas, these five summarize the training of the aspiration mind." As it is said. The second is: Deceiving those worthy of offerings and generating regret where there should be no regret, slandering the holy and practicing deceit towards beings. Abandon the four black dharmas, and conversely, practice the four white dharmas. Thus it is said. Deceiving the lama and khenpo acharyas with falsehoods, etc., the four black dharmas should be abandoned. As it is said in the chapter requested by Light Protector in the Precious Heap Sutra: "Light Protector, if one possesses four dharmas, one will forget the mind of enlightenment. What are the four? They are deceiving the lama and those worthy of offerings, generating regret where there should be no cause for regret, speaking ill of the Bodhisattva who has generated the mind of enlightenment with hatred, and practicing deceit and trickery towards sentient beings." Thus it is said. Conversely, turning away from those four is the four white dharmas, therefore one should practice them. In that very sutra it says: Light Protector, if one possesses four dharmas, one will