Tibetan
ནི་མི་བཟོད་པས། །ཁྲོས་པས་སེམས་ཅན་རྡེག་པ་དང་། །ཉོན་མོངས་པ་དང་གནས་མཐུན་པས། །ཆོས་ལྟར་བཅོས་པ་སྟོན་པའོ། །ཞེས་སོ། །དབང་རྟུལ་ལ་བསླབ་བྱ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་ནི། བཤད་མ་ཐག་པའི་སྨོན་སེམས་མི་འདོར་བ་ལ་བསླབ་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། འདི་ནི་བྱང་སེམས་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་འབྲིང་གསུམ་མཐའ་དག་གིས་ངེས་པར་སློབ་དགོས་པའི་བསླབ་བྱ་སྟེ། གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་བྱང་དོན་གཉེར་གྱི་སྨོན་སེམས་ཉམས་ན། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལས་ཉམས་བྱེད་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པའི་མདོ་ལས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ། ཁྱོད་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་བ་མང་བ། བྱེད་པ་མང་བ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་སྦྱིན་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་ལ་བསླབ་པར་མི་ནུས་ཀྱིས། དེ་བས་ན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་འདུན་པ་དང་། དད་པ་དང་། དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྨོན་པ་དང་གསུམ་འགྲོ་ཡང་རུང་། འདུག་ཀྱང་རུང་། ཉལ་ཡང་རུང་། སད་ཀྱང་རུང་། ཟ་ཡང་རུང་། བཏུང་ཡང་རུང་། རྟག་པར་རྒྱུན་དུ་དྲན་པས་ཡིད་ལ་བཟུང་སྟེ་སྒོམས་ཤིག །གཞན་གྱི་དགེ་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་གྱིས་ཤིག །རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕུལ་ཅིག །ཕུལ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་གྱིས་ཤིག །དེ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བར་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་ཤིག །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ། དེ་ལྟར་ན་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱང་བྱེད་ལ། རྒྱལ་པོའི་བྱ་བ་ཡང་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། སྡུད་པ་ལས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་བསྐལ་པ་བྱེ་བར་དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཅུ། །སྤྱོད་ཀྱང་རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་ཉིད་ལ་འདོད་བསྐྱེད་ན། །དེ་ཚེ་ཚུལ་ཁྲིམས་སྐྱོན་བྱུང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་ཡིན། །སེམས་བསྐྱེད་དེ་ནི་ཕས་ཕམ་བས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ལྕི། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་དབང་པོའི་ཁྱད་པར་གྱིས་བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ལ་མང་ཉུང་སོ་སོར་སྟོན་པའི་འཐད་པ་གང་སྙམ་ན། སྔར་སྡོམ་པ་ལེན་ཆོག་ཏུ། ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས་ལ་སྨོན་འཇུག་སྟབས་གཅིག་ཏུ་ལེན་པར་བཤད་པ་དེ་ཡང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཡོངས་རྫོགས་ལེན་པར་མ་ངེས་ཏེ། སྨོན་པའི་བསླབ་བྱ་རྫོགས་བྱང་བར་ངེས་པར་བླང་དགོས་ཀྱང་། འཇུག་པའི་བསླབ་བྱ་གང་ཟག་གི་བློ་རིམ་དང་བསྟུན་ནས་ཇི་ཙམ
Chinese
是无法忍受的。愤怒地殴打众生，与烦恼相应，如法炮制地宣说。如是说。对钝根者只教导一个学处是：就是学处不要舍弃刚才所说的愿心。这是菩萨上中下三根都必须学习的学处。因为为了他人的利益而追求圆满菩提的愿心如果退失，比菩萨戒的根本堕罪还要严重。如是《教诫国王经》中也说：大国王，您是这样事务多，要做的事情也多，不可能一切都从布施到智慧波罗蜜多之间去学习。因此，大国王您，对于真正圆满菩提的希求、信心和追求的愿望这三者，行也好，住也好，睡也好，醒也好，吃也好，喝也好，都要经常不断地忆念在心中修习。要随喜他人的善根。随喜之后，要供养所有的佛、菩萨、声闻和独觉。供养之后，要和一切众生共同分享。之后，为了让一切众生都能圆满佛法，要像一天一样回向给无上菩提。大国王，这样，既能治理国政，也不会荒废国王的事务，菩提的资粮也会圆满。又如《摄颂》中说：如果于千百万劫中，行持十善业道，却对独觉阿罗汉生起贪求之心，那么此时戒律就会出现过失，戒律就会毁坏。生起菩提心比他胜罪还要严重。如是说。那么，根据根器的差别，分别宣说菩萨学处的多寡有什么道理呢？以前在受戒仪轨中，龙树论师的宗派说愿心和行心一起受持，也不是一定要完全受持一切，虽然愿心的学处一定要受持到圆满菩提，但是行心的学处要根据众生的根器次第来受持多少。
English
It is unbearable. Angrily beating sentient beings, corresponding to afflictions, and proclaiming it as if it were Dharma. So it is said. Teaching only one precept to the dull-witted is: it is the precept not to abandon the aspiration mind just mentioned. This is a precept that all three types of Bodhisattvas, sharp, dull, and middling, must definitely learn. Because if the aspiration mind to seek perfect enlightenment for the sake of others is lost, it is more serious than the root downfall that causes the Bodhisattva vows to be broken. As it is also said in the Sutra of Advice to the King: "Great King, you have so many affairs and so much to do that you cannot learn everything from generosity to the perfection of wisdom. Therefore, Great King, you should always remember and meditate on the three things: aspiration, faith, and the desire to seek perfect enlightenment, whether you are walking, sitting, sleeping, waking, eating, or drinking. Rejoice in the virtues of others. After rejoicing, offer them to all the Buddhas, Bodhisattvas, Shravakas, and Pratyekabuddhas. After offering them, share them with all sentient beings. Then, dedicate them to unsurpassed enlightenment so that all sentient beings may perfect the Dharma of the Buddhas in one day. Great King, in this way, you will be able to govern the kingdom, and the affairs of the king will not be neglected, and the accumulation of enlightenment will be perfected." Also, in the Compendium it says: "If one practices the ten paths of virtuous action for hundreds of millions of kalpas, but develops a desire for a solitary conqueror Arhat, then the discipline will be flawed and the discipline will be broken. The generation of the mind of enlightenment is even more serious than the defeat of others." So it is said. Now, what is the reason for teaching the Bodhisattva's precepts in varying degrees according to the difference in faculties? Previously, in the ritual for taking vows, the tradition of Nagarjuna said that the aspiration and practice are taken together, but it is not certain that one must take everything completely. Although the precept of aspiration must be taken to perfect enlightenment, the precept of practice should be taken according to the gradual capacity of beings.
Tibetan
་བསྲུང་ནུས་པ་ཙམ་ཞིག་བླངས་ནས་བསླབ་རུང་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡང་བསླབ་བཏུས་ལས། བསླབ་པ་གཅིག་སྒྲུབ་པ་ན་བསླབ་པ་བཞན་བསྲུང་མ་ནུས་ཀྱང་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་དང་། སྡོམ་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་དང་ཡང་སྦྱར་ཏེ་བླངས་ནས་སྡོམ་པ་བཟུང་བར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་བྱང་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་སྨོན་སྡོམ་བཟུང་བ་དེས། འཇུག་པ་ལ་ཇི་ཙམ་ནུས་བློའི་སྟོབས་དང་རིམ་གྱིས་སྦྱར་ནས། བློའི་མཐུས་ཉམས་འོག་ཏུ་ཆུག་པ་དང་ལེན་པ་ནི་གདུལ་བྱ་བཀྲི་ཚུལ་གྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཡན་ལག་ཉེས་བྱས་བརྒྱད་ཅུ་ལ་སོགས་པ། །ཕྲ་ཕྱིར་འདིར་ནི་མ་བཤད་བསླབ་བཏུས་བལྟ། །ཞེས་པ་སྟེ། བསླབ་བཏུས་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ད་ལྟར་དང་། མ་འོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བྱ་བ་དང་། ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར། ཡན་ལག་གི་ཉེས་བྱས་བརྒྱད་ཅུ་སྟེ། བདེ་སྡུག་ཡལ་བར་འདོར་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི། སྒྲུབ་པ་ཡལ་བར་འདོར་བ་བཅུ་དྲུག །དེ་དག་ལས་ཕྱེ་བས་བརྒྱད་ཅུའོ། །དང་པོ་ནི། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཞི་བར་ནུས་བཞིན་དུ་ཞི་བར་མི་བྱེད་པ་དང་། བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་བསྐྱེད་ནུས་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པ་གཉིས་ཏེ་དབྱེ་གཞིའོ། །དེ་གཉིས་ལ་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་རྟེན་སོ་སོས་ཕྱེ་བས་བཞི། དེ་ལ་ད་ལྟ་དང་མ་འོངས་པའི་དུས་ཀྱིས་ཕྱེ་བས་བརྒྱད། དེའི་ཆེད་དུ་སྒོ་གསུམ་མི་བརྩོན་པ་དང་། ཕན་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་མི་ཚོལ་བ་དང་། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་མི་འབད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྗེས་སྒྲུབ་ཀྱི་སྒོ་གསུམ་པོ་དེས་ཕྱེ་བས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གཉེན་པོར་ཆུང་ངུ་མི་བསྐྱེད་པ་གཞིར་བཞག་ནས། དེ་གཉིས་ལ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་སྐྱེ་བས་ཕྱེ་བས་བཞི། རང་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་ཕྱེ་བས་བརྒྱད། ཡང་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཕྱིར་ཆུང་ངུ་ཉམས་པར་མི་བྱེད་པ་གཞིར་བཞག་ནས། སྔར་ལྟར་སྐྱེ་བ་དང་རྒྱུད་ཀྱིས་ཕྱེ་བས་བརྒྱད་དེ་བཅུ་དྲུག་གོ །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་བཞི་བཅུ་པོ་རེ་རེ་ལའང་། རེ་ཞིག་ཡལ་བར་འདོར་བ་དང་། གཏན་དུ་ཡལ་བར་འདོར་བ་གཉིས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བས་བརྒྱད་ཅུའོ། །སོགས་ཁོངས་ནས་ནི་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་ཉེས་པ་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་སྡེ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཐོར་བུར་བཤད་པ། མི་དགེ་བ་བཅུ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་དང་། ལོག་པའི་རྟོག་པ་བརྒྱད་དང་། ལོག
Chinese
因为据说仅仅守护能够守护的戒律就可以学习，因此如《学集论》中所说：如果修持一个戒律，即使不能守护其他戒律，也不会堕落。并且，受戒时也要结合自己的能力来受持，守护戒律。因此，为了利益他人而想要获得圆满菩提的愿菩提心戒，在进入时，要根据自己的能力，逐渐地结合自己的心力。以心力来降伏和接受，这是善于引导所化众生的方法。 第二，八十支分罪等。 细微故此未说，当阅《学集论》。 意思是说，如《学集论》中所说：菩萨要平息一切众生现在和未来的痛苦和不悦等。支分罪有八十种，即舍弃安乐和痛苦二十四种，舍弃修行十六种，从这些中分出来的就是八十种。第一，能够平息他人的痛苦和不悦却不去平息，能够生起安乐和喜悦却不去生起，这是两种分类的基础。这两种再以身体和心的所依分为四种，再以现在和未来的时间分为八种，为了这些而不努力三门，不寻找有利的因缘，不在对治方面努力，这样以随行修行的三门来分，就是二十四种。第二，以不生起微小的对治来对治巨大的痛苦和不悦为基础，这两种再以今生和来世的生分为四种，以自和他人的相续分为八种。又以不为了巨大的安乐和喜悦而舍弃微小为基础，像之前一样以生分和相续分为八种，就是十六种。第三，像这样，四十种中的每一种，又分为暂时舍弃和永久舍弃两种，这样就分为八十种。等等的内容是从各种大乘经藏中零散宣说的相似的罪过，如十不善业，八世间法，八邪分别等。
English
Because it is said that one can learn by merely guarding the precepts that one is able to guard, therefore, as it says in the Compendium of Trainings: If one practices one precept, even if one cannot guard other precepts, one will not fall. And, one should also take the vows in conjunction with one's own strength, and guard the vows. Therefore, the aspiration for Bodhicitta vows taken with the desire to attain perfect enlightenment for the sake of others, when entering, one should gradually combine with one's mental strength according to one's ability. To subdue and accept with mental strength is to be skilled in the methods of guiding those to be tamed. Second, the eighty branch offenses, etc. Because they are subtle, they are not explained here; one should consult the Compendium of Trainings. This means that, as it says in the Compendium of Trainings: Bodhisattvas should pacify all the present and future sufferings and unpleasantness of all sentient beings, etc. There are eighty branch offenses, namely, abandoning happiness and suffering, twenty-four kinds; abandoning practice, sixteen kinds; and from these divisions come eighty kinds. First, being able to pacify the suffering and unpleasantness of others but not pacifying them, and being able to generate happiness and joy but not generating them, these are the two bases of division. These two are further divided by the bases of body and mind into four, and then by the times of present and future into eight. Not striving in the three doors for these, not seeking beneficial causes and conditions, and not striving in the direction of antidotes; thus, dividing by the three doors of subsequent practice, there are twenty-four kinds. Second, based on not generating small antidotes to counteract great suffering and unpleasantness, these two are further divided by the births of this life and the next into four, and by the continuums of oneself and others into eight. Again, based on not abandoning small things for the sake of great happiness and joy, as before, dividing by birth and continuum, there are eight, making sixteen. Third, in this way, each of the forty is divided into two, temporary abandonment and permanent abandonment, thus dividing into eighty. The contents of "etc." are similar offenses scattered in various Mahayana sutras, such as the ten non-virtuous actions, the eight worldly dharmas, the eight wrong conceptions, etc.