Tibetan
ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བརྗེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། ཤེས་བཞིན་དུ་རྫུན་དུ་མི་སྨྲ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ལ་གཡོ་སྒྱུ་མེད་པར་ལྷག་པའི་བསམ་པས་གནས་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་འགོད་པའོ། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་འཇུག་པའི་བསླབ་བྱ་ལ། རྩ་ལྟུང་བཤད་པ་དང་། ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་གཞན་དུ་ཞལ་འཕངས་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྙེད་བཀུར་ལྷག་ཞེན་བདག་བསྟོད་གཞན་སྨོད་དང་། །སེར་སྣས་ཟང་ཟིང་ནོར་དང་ཆོས་མི་སྟེར། །ཁྲོ་བས་གཞན་འཚེ་ཤད་སྦྱང་གིས་མི་ལྡོག །གཡོམ་ལས་ཆོས་ལྟར་བཅོས་མོས་སྟོན་པ་བཞི། །རྩ་ལྟུང་བཞི་སྟེ་འཇུག་པའི་བསླབ་བྱའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། རྩ་ལྟུང་བཞི་པོ་འདི་དག་མདོ་སྡེ་ན་འཐོར་ནས་བཞུགས་པ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་བྱང་སར་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་གཞན་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་འཐོར་བུར་གསུངས་པ་དེ་དག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་མ་མོ་འདིར་ཚང་བར་བཤད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་། སེར་སྣ་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་ལས་གྱུར་བའི་དབྱེ་བས་རྩ་ལྟུང་བཞི་སྟེ། འདི་ལྟར་རྙེད་པ་ཡོན་འབུལ་བའམ། བཀུར་སྟི་གདན་སྟོབ་པ་སོགས་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་ཀུན་དཀྲིས་ཆེན་པོས་རྙེད་བཀུར་ཐོབ་ཕྱིར་བདག་ལ་བསྟོད་པའམ། རྙེད་བཀུར་ཅན་གཞན་ལ་སྨོད་པ། ཕ་རོལ་པོ་གང་ཡང་རུང་བས་གོ་ན་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་དང་པོའོ། །སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བཀྲེན་པ་དང་མགོན་མེད་པའི་སློང་བ་པོ་ལ་སེར་སྣའི་ཀུན་དཀྲིས་ཆེན་པོས་ཟང་ཟིང་འདོད་པ་ལ་ནོར་ཅུང་ཟད་ཙམ་མམ། སྣོད་དུ་གྱུར་ཀྱང་དམ་པའི་ཆོས་མི་སྟེར་བ་ནི་གཉིས་པའོ། །གཞན་གྱིས་བྱ་བ་མི་རིགས་པ་བྱས་པ་ཤད་ཀྱིས་སྦྱངས་ཀྱང་འཁོན་ཞེ་ལ་བཟུང་བའི་ཀུན་དཀྲིས་ཆེན་པོས་མི་ལྡོག་པའམ། ཁྲོ་བས་ཚིག་རྩུབ་སྨྲས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཚིམ་པར་གཞན་ལ་བརྡེག་ཅིང་འཚོག་པས་འཚེ་བར་བྱེད་པ་ནི་གསུམ་པའོ། །གཏི་མུག་གི་ཀུན་དཀྲིས་ཆེན་པོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལ་བཀའ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལྟ་བུའི་སྐུར་འདེབས་ཀྱིས་སྤོང་བའམ། རང་ངམ་གཞན་དག་གི་གཡོམ་ལས་ཆོས་ལྟར་བཅོས་པ་ལ་མོས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཆོས་སུ་བཅོས་ཏེ་སྟོན་པར་བྱེད་ན་བཞི་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལས། ཉོན་མོངས་དྲག་ལས་བྱུང་བ་ཡིས། །སྡོམ་པ་ཞིག་པར་གང་གྱུར་པ། །དེ་ཡི་ཉེས་པ་བཞི་པོ་ནི། །ཕམ་པར་འདྲ་བ་དགོངས་པ་ཡིན། །རྙེད་དང་བཀུ
Chinese
菩提心不忘失，何为四者？即，明知故犯不说谎，于菩萨生起导师之想，对众生无有欺诳，以增上意乐而住，以及令一切众生安立于大乘。如是说。 第二，进入之学处，即宣说根本堕罪，以及将支分之过失推诿于他处。第一者：贪恋利敬自赞毁他，悭吝财物不施法，嗔恚恼害不以诃责止，欺诳伪装似法而宣说，此四为根本堕，即进入之学处。如是说。此四根本堕，散在于诸经中，乃圣者无著于《菩萨地》中所集，即彼处云：“世尊于彼彼经中散说之彼等，于此菩萨藏之母中圆满宣说。”如是说。彼等以贪、悭、嗔、痴所生之差别而分根本堕四者。如是，于利养供养，或恭敬座位等，以极大贪恋之缠缚，为得利敬而自赞，或毁谤具有利敬之他人。无论何人知晓，皆如菩萨之失败处，此为第一条。对于痛苦者、贫穷者、无依怙之乞者，以悭吝之极大缠缚，于财物欲妙不施少许，或虽为法器亦不施予正法，此为第二条。他人已作不应作之事，虽以诃责而惩治，然仍怀恨于心，以极大缠缚而不止息，或嗔恚仅以恶语尚不满足，进而殴打、侵犯他人，此为第三条。以愚痴之极大缠缚，诽谤菩萨藏，如云“非佛语”，或随喜自己或他人以欺诳伪装似法，将非正法伪装成正法而宣说，此为第四条。如是于《二十颂》中亦云：“由诸烦恼猛利生，何者毁坏诸律仪，彼之四种诸过失，当知如同是堕罪。利及恭
English
To not forget the mind of enlightenment, what are the four? They are: knowingly not speaking falsely, generating the perception of a teacher towards Bodhisattvas, abiding with a superior intention without deceit towards sentient beings, and firmly establishing all sentient beings in the Great Vehicle. Thus it is said. Secondly, the training for entering [the Bodhisattva path] involves explaining the root downfalls and shifting the blame for secondary offenses elsewhere. The first is: attachment to gain and respect, self-praise and disparagement of others, stinginess in not giving wealth and Dharma, harming others out of anger without stopping with scolding, and teaching with deceitful pretense of Dharma. These four are the root downfalls, the training for entering [the path]. Thus it is said. These four root downfalls are scattered in the Sutras, and were collected in the Bodhisattva Grounds by the noble Asanga. As it says there: "Those that the Blessed One taught scattered in various Sutras, are fully explained here in the mother of the Bodhisattva Pitaka." Thus it is said. These are four root downfalls, differentiated by arising from attachment, stinginess, anger, and delusion. Thus, with great clinging attachment to gain and offerings, or respect and seats, one praises oneself or disparages others who have gain and respect in order to obtain gain and respect. If anyone understands, it is like a place of defeat for a Bodhisattva, this is the first. To beggars who are suffering, poor, and without protectors, with great clinging attachment of stinginess, one does not give even a small amount of wealth or desirable things, or even if they are vessels, one does not give the sacred Dharma, this is the second. Even if one punishes with scolding for improper actions done by others, one does not stop with great clinging attachment of holding grudges, or one is not satisfied with merely speaking harsh words out of anger, but one harms others by beating and attacking them, this is the third. With great clinging attachment of delusion, one rejects the Bodhisattva Pitaka by falsely accusing it, such as saying "it is not the Buddha's word," or one approves of oneself or others who deceive and pretend to be Dharma, transforming what is not the sacred Dharma into Dharma and teaching it, this is the fourth. Thus, in the Twenty Verses it also says: "By arising from fierce afflictions, whoever destroys the vows, those four faults of his, should be understood as being like downfalls. Gain and respec
Tibetan
ར་སྟིར་ཆགས་པ་ཡིས། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང་། །སྡུག་བསྔལ་མགོན་མེད་གྱུར་བ་ལ། །སེར་སྣས་ཆོས་ནོར་མི་སྟེར་དང་། །གཞན་གྱིས་བཤགས་ཀྱང་མི་ཉན་པར། །ཁྲོས་པས་གཞན་ལ་འཚོག་པ་དང་། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤོང་བྱེད་ཅིང་། །དམ་ཆོས་འདྲར་སྣང་སྟོན་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་ཕམ་འདྲ་ཞེས་པ་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱི་ཕམ་འདྲར་བཞེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་སློང་ལ་ཕམ་པ་ལྕི་བ་དང་འདྲ་བར་འདི་བཞི་པོ་བྱང་སེམས་ལ་ཉེས་པ་ལྕི་བའི་རྩ་ལྟུང་ཡིན་པར་སྟོན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཆགས་པ་ལས་གྱུར་པ་སོགས་བསམ་པའི་སྒོ་ནས་རྩ་ལྟུང་བཞི་ཡིན་ཡང་། སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་བཞི་པོ་རེ་རེ་ལ་གཉིས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་བར་ཇོ་བོ་རྗེ་བཞེད་དེ། བདག་བསྟོད་གཞན་སྨོད་གཉིས་དང་། ཆོས་དང་ནོར་མི་སྟེར་བ་གཉིས་དང་། ཉེས་པ་ཤད་སྦྱངས་བྱས་ཀྱང་མི་ཉན་པ་དང་གཞན་ལ་འཚོག་པ་གཉིས་དང་། ཐེག་ཆེན་སྤོང་བ་དང་དམ་ཆོས་འདྲར་སྣང་སྟོན་པ་གཉིས་ཏེ་བརྒྱད་དོ། །བྱང་ས་ལས་ཀྱང་། ཁྲོས་པས་སེམས་ཅན་རྡེག་པ་དང་། །གཞན་གྱིས་བཤགས་ཀྱང་མི་ཉན་དང་། །ཞེས་རྩ་ལྟུང་སོ་སོར་བྱས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཉེས་བྱས་ཕྲ་བ་ཞེ་དྲུག་གཞན་དུ་ཤེས། །ཞེས་པས། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པར་ཉེས་བྱས་ཕྲ་བ་བཞི་བཅུ་རྩ་དྲུག་གསུངས་ཏེ། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་དང་འགལ་བ་སོ་བཞི་དང་། སེམས་ཅད་དོན་བྱེད་དང་འགལ་བ་བཅུ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ་སྡེ་ཚན་དྲུག་ལས། སྦྱིན་པ་དང་འགལ་བ་བདུན་ནི། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གསུམ་མི་མཆོད། །འདོད་པའི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག །རྒན་པ་རྣམས་ལ་གུས་མི་བྱེད། །དྲིས་པ་ལ་ནི་ལན་མི་འདེབས། །མགྲོན་པོས་བདག་གིར་མི་བྱེད་ཅིང་། །གསེར་ལ་སོགས་པ་ལེན་མི་བྱེད། །ཆོས་འདོད་པ་ལ་སྦྱིན་མི་བྱེད། །ཅེས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འགལ་བ་དགུ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་རྣམས་ཡལ་བར་འདོར། །ཕ་རོལ་དད་ཕྱིར་སློབ་མི་བྱེད། །སེམས་ཅན་དོན་ལ་བྱ་བ་ཆུང་། །སྙིང་བརྩེར་བཅས་ན་མི་དགེ་མེད། །འཚོ་བ་ལོག་པ་དང་དུ་ལེན། །འཕྱར་ཞིང་རབ་ཏུ་རྒོད་པ་སོགས། །འཁོར་བ་གཅིག་པུས་བགྲོད་པར་སེམས། །གྲགས་པ་མ་ཡིན་མི་སྤོང་བ། །ཉོན་མོངས་བཅས་ཀྱང་འཆོས་མི་བྱེད། །ཅེས་སོ། །བཟོད་པ་དང་འགལ་བ་བཞི་ནི། གཤེ་ལ་ལན་དུ་གཤེ་ལ་སོགས། །ཁྲོས་པ་རྣམས་ནི་ཡལ་བར་འདོར། །ཕ་རོལ་ཤད་ཀྱིས་འཆགས་པ་སྤོང་། །ཁྲོས་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འཇུག །ཅེས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་དང་འགལ་བ་གསུམ་ནི། རྙེད་བཀུར་འདོད་ཕྱིར་འཁོར་རྣམས་སྡུད། །ལེ་ལོ་ལ་
Chinese
因贪著处所之故。 自赞毁他， 于痛苦无依者， 吝啬不施予法财， 他人忏悔也不听。 以嗔恚殴打他人， 舍弃大乘， 宣说相似正法。 如是说。 此处所说的“似堕罪”，并非指菩萨的似堕罪，而是指对于声闻的比丘来说，如同犯了重罪一样，这四条对于菩萨来说是重罪的根本堕罪。 如是，从贪著等由意乐方面来说是四条根本堕罪，但从加行方面来说，将四条罪行一一分为二，则变为八条，这是乔沃杰的观点。自赞毁他二者，不施予法财二者，即使他人忏悔也不听和殴打他人二者，舍弃大乘和宣说相似正法二者，共八条。 《菩萨地》中也说：以嗔恚殴打众生，他人忏悔也不听，这样将根本堕罪分开来说。 第二，轻微罪行四十六，于他处可知。 如是说，在《二十颂》中说了四十六条轻微罪行，即与积累善法相违的三十四条，以及与利益有情相违的十二条。 第一类有六个小类，其中与布施相违的有七条： 不供养三宝。 随顺贪欲之心。 不尊敬年长者。 不回答提问。 不以客人为重， 不接受黄金等。 不布施于求法者。 如是说。 与戒律相违的有九条： 舍弃破戒者。 不为他人信心而学习。 为众生利益所做甚少。 若有慈悲则无不善。 接受邪命。 轻浮且极度傲慢等。 认为独自一人也能度过轮回。 不舍弃非名声。 即使有烦恼也不改正。 如是说。 与忍辱相违的有四条： 以恶语还击恶语等。 舍弃愤怒者。 阻止他人忏悔。 随顺嗔恚之心。 如是说。 与精进相违的有三条： 为了利养恭敬而聚集眷属。 懈怠于
English
Due to attachment to places. Self-praise and disparagement of others, To those who are suffering and without protectors, Being stingy and not giving Dharma and wealth, Not listening even when others confess. Striking others with anger, Abandoning the Great Vehicle, And teaching what appears to be the true Dharma. Thus it is said. Here, the so-called "similar defeat" does not refer to the similar defeat of a Bodhisattva, but rather, just as it is a heavy offense for a Hearer's Bhikshu, these four are the root downfalls of heavy offenses for a Bodhisattva. Thus, from the perspective of intention, such as arising from attachment, there are four root downfalls. However, from the perspective of action, dividing each of the four offenses into two, they become eight, which is Jowo Je's view. Self-praise and disparagement of others are two, not giving Dharma and wealth are two, not listening even when others confess and striking others are two, abandoning the Great Vehicle and teaching what appears to be the true Dharma are two, making a total of eight. The Bodhisattva Grounds also says: Striking sentient beings with anger, and not listening even when others confess, thus separating the root downfalls. Secondly, the forty-six minor offenses are known elsewhere. As it is said, in the Twenty Verses, forty-six minor offenses are mentioned, namely thirty-four that are contrary to accumulating virtue, and twelve that are contrary to benefiting sentient beings. The first category has six subcategories, among which there are seven that are contrary to giving: Not making offerings to the Three Jewels. Following the mind of desire. Not respecting elders. Not answering questions. Not treating guests as one's own, Not accepting gold and so on. Not giving to those who seek the Dharma. Thus it is said. There are nine that are contrary to ethics: Abandoning those who have broken their vows. Not studying for the sake of others' faith. Doing very little for the benefit of sentient beings. If there is compassion, there is no non-virtue. Accepting wrong livelihood. Frivolous and extremely arrogant, etc. Thinking that one can cross samsara alone. Not abandoning non-fame. Not correcting even with afflictions. Thus it is said. There are four that are contrary to patience: Retaliating with harsh words, etc. Abandoning those who are angry. Preventing others from confessing. Following the mind of anger. Thus it is said. There are three that are contrary to diligence: Gathering retinues for the sake of gain and respect. Being lazy in