Tibetan
གིས་འགྲོ་བ། ངེས་འབྱུང་གི་ལྕག་གིས་བསྐུལ་བ། ཐར་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ཡིད་ལ་བྱ་བ་བཞིའོ། །མདོར་ན་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས། རྟག་ཏུ་དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་བག་ཡོད་ཀྱིས། །མི་དགེ་སྤང་ཞིང་དགེ་ཆོས་རྒྱ་མཚོ་སྒྲུབ། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་དྲན་པ་དང་བག་ཡོད་དང་ཤེས་བཞིན་གསུམ་མི་ཉམས་པར་བསྐྱེད་དེ། འཆད་འགྱུར་གྱི་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་ལྟུང་བས་མི་གོས་པར་བྱ་བ་དང་། ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་རྒྱུན་བཤགས་བྱ་ཞིང་སེམས་བསྐྱེད་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བླང་བའམ། ཡང་ན་མཚན་མོ་གཉིད་ཐམས་ཅད་ཐབས་ཤེས་གང་རུང་གི་དགེ་བའི་གཉིད་དུ་བཏང་ནས་ཉིན་པར་གྱི་དུས་ལ་ཆ་དྲུག་ཏུ་བཅད་ནས་དེ་ལྟར་བསླབ་བོ། །འོ་ན་ལས་དང་བོ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་དག་ལས་གསུངས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་རྣམས་ལས་ཇི་ཙམ་ཞིག་བསླབ་པར་བྱ་ཞེ་ན། ལས་དང་པོ་པས་མགོ་གཏོང་བ་སོགས་ནུས་པ་མེད་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པ། སྟོན་པས་དངོས་སུ་བཀག་པ་ལས་སྤྱད་པས་ལྟུང་བར་བཤད་པ་དང་། མ་བཀག་ཀྱང་ལས་དང་པོ་པའི་སྐབས་སུ་ཉམས་སུ་བླང་མི་རུང་བ་གཉིས་མ་གཏོགས་པ། བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ནུས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་བ་མཐའ་དག་ལ་བསླབ་དགོས་ཏེ། བསླབ་བཏུས་ལས། མདོར་ན་རང་གི་ནུས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་བྱ་བ་རྣམས་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དེ། དོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་བསླབ་པ་བཅས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་བཟུང་བ་ཁོ་ནའོ། །རང་གི་ནུས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་གང་ཞིག་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་བསམ་མི་དགོས་པར་སྤྱིར་སྡིག་པ་བཤགས་པའི་ཁོངས་སུ་འདུས་པས་དེ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ནི་མདོར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པའི་ཁོག་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱས་པར་ནི་བསྐལ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མཐའ་ཡས་པར་བཤད་དུ་ཡོད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་གང་བསྲུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ལྔ་སྟེ། དབྱེ་གཞི། དབྱེ་ང ོ་། གྲངས་ངེས། གོ་རིམ། བསླབས་པའི་ཕན་ཡོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཙམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་སྟེ། དཀོན་བརྩེགས་ལས། འོད་སྲུང་། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཞེས་གསུངས། དེ་གསུམ་ཡང་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པས་ཕྱེ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། དཔེར་ན་ནོར་བུ་གཅིག་ཉིད། མུན་པ་སེལ་བ། འདོད་དགུའི་ནོར་སྡུད་པ། རིམས་ནད་ལ
Chinese
以…而行。以出离之鞭策励，以解脱之都城为念，此乃四事。总而言之，如全知大士所说：恒常以正念、正知与谨慎，舍弃不善，成办善法如海。如是，生起不失坏之正念、谨慎与正知三者，不为将说之根本与支分之堕罪所染污，昼夜六时恒常忏悔，如仪轨般受持发心，或于夜晚，将一切睡眠以方便智慧之任何善念转为睡眠，将白昼之时分为六份，如是修学。那么，最初之业者，对于经部中所说之菩萨学处，应如何修学呢？最初之业者，对于无力为之之事，如开始等而修持，世尊所真实遮止之事，若行持则说为堕罪，以及虽未遮止，然于最初之业者不应修持之二者除外，菩萨之学处，于堪能之境，一切皆应修学。如《学集论》云：总而言之，对于非己能力之境之诸事，无有堕罪，以无意义之故，于彼无有安立学处之故。于他者，唯执持自性之罪与具罪。若勤奋于非己能力之境，则将成堕罪，彼无需思虑，总摄于共同忏悔罪中，故将从中解脱。彼等总而言之乃菩萨之学处之纲要，广说则于无量无数劫中亦可宣说。如是。第二、所守护之戒律有五：分类之基、分类之体性、数量决定、次第、修学之利益。第一是菩萨之律仪。第二是三种戒律，如《宝积经》云：光护，于此菩萨之戒律有三种，即：别解脱戒，摄集善法戒，饶益有情戒。如是说。彼三者亦本体一而以反体而分，仅此而已。譬如一珍宝，遣除黑暗，摄集一切所欲之财，
English
To go by... Driven by the whip of renunciation, keeping the city of liberation in mind, these are the four things. In short, as the great omniscient one said: Always with mindfulness, awareness, and carefulness, abandon non-virtue and accomplish the ocean of virtuous Dharma. Thus, generate the three—unfailing mindfulness, carefulness, and awareness—and avoid being stained by the root and branch downfalls that will be explained. Confess continuously six times day and night, and take the vow of bodhicitta according to the ritual. Or, at night, transform all sleep into virtuous sleep through any skillful means of wisdom. Divide the daytime into six parts and train accordingly. Now, how much of the bodhisattva precepts spoken of in the sutras should beginners train in? Beginners should train in all the bodhisattva precepts that are within their capacity, except for two things: doing things that they are unable to do, such as initiating, etc., and engaging in things that the Teacher has explicitly forbidden, which are said to be transgressions, and things that, although not forbidden, should not be practiced by beginners. As the Compendium of Trainings says: In short, there are no transgressions for actions that are not within one's capacity, because there is no point in establishing training for them since they are meaningless. For others, only hold onto the naturally blameworthy and those with faults. If one strives in a realm that is not within one's capacity, it will become a transgression, which need not be considered, as it is included in the general confession of sins, and thus one will be liberated from it. These, in short, are the essence of the bodhisattva's training, which can be extensively explained for countless eons. So it is. Second, the discipline to be protected has five aspects: the basis of division, the nature of division, the definite number, the order, and the benefits of training. The first is simply the bodhisattva's vows. The second is the three disciplines, as stated in the Jewel Heap Sutra: Light Protector, there are three types of bodhisattva's discipline: the discipline of vows, the discipline of gathering virtuous dharmas, and the discipline of benefiting sentient beings. Thus it is said. These three are also just divisions based on different aspects of the same essence. For example, a single jewel dispels darkness, gathers all desired wealth,
Tibetan
་ཕན་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་རང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་སུ་ངེས་པ་ལས། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱིས་གཞན་རྒྱུད་དང་། སྡོམ་སྡུད་གཉིས་ཀྱིས་རང་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་དུ་གྲངས་ངེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་པོར་སྨོས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་གཞན་གཉིས་ཀྱི་གཞི་རྟེན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་དང་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་གཉིས་རིམ་པར་བཞག་སྟེ། རང་རྒྱུད་ལ་དགེ་ཆོས་མ་བསྡུས་པར་སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་འདི་གསུམ་ལ་ལེགས་པར་བསླབས་པས་ནམ་ཞིག་འཚང་རྒྱ་བའི་ཚེ། སྤངས་རྟོགས་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པ་འཐོབ་པར་བྱེད་དེ། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་སྤངས་པ་ཕུན་ཚོགས། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ཕུན་ཚོགས། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱིས་ཕྲིན་ལས་ཕུན་ཚོགས་འཐོབ་པའི་རྒྱུར་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་འདོད་ནས། གསུམ་ལས་དང་པོ་ནི། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། འདི་ལ་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་གསུམ་དུ་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ། མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤང་བྱ་ཉེས་སྤྱོད་ཆ་དང་བཅས་པ་གཞན་དོན་དུ་སྤོང་བའི་སེམས་པ་རྒྱུན་ཆགས་པའོ། ། གཉིས་པ་ལ། སྲོལ་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་སོ་སོར་བཤད་པ་དང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ལ། ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མདོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས་ཞི་བ་ལྷས་བསླབ་བཏུས་སུ་ཕྱེ་བ་དང་། ཐོགས་མེད་ཀྱི་བྱང་སའི་ལུགས་ཙནྡྲ་གོ་མིས་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པར་ཕྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལ། རྩ་ལྟུང་གི་རྣམ་བཞག་བསྟན་པ་དང་། ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་གཞན་དུ་ཞལ་འཕངས་པའོ། །དང་པོ་ལ། རྩ་ལྟུང་བཅོ་བརྒྱད་སོ་སོའི་དབྱེ་བ། རྟེན་དང་ལྟུང་བའི་དབྱེ་བསྡུ། ཐུན་མོང་སྨོན་འཇུག་སྤངས་པ་རྩ་ལྟུང་དུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ལ་ངེས་པ་ལྔ། བློན་པོ་ལ་ངེས་པ་ལྔ། ཕལ་བ་ལ་ངེས་པ་བརྒྱད་དོ། །དང་པོ་ནི། དཀོན་མཆོག་དཀོར་འཕྲོག་དང་ནི་ཆོས་སྤོང་ལས། །ཚུལ་ལྡན་ཚུལ་འཆལ་ཁྲིམས་གཅོད་བསླབ་འབེབས་སོགས། །མཚམས་མེད་ལས་བྱེད་ལོག་ལྟ་ལྔ་རྒྱལ་པོ། །ཞེས་པ་སྟེ། རྩ་ལྟུང་དང་པོ་དཀོན་མཆོག་གི་དཀོར་འཕྲོག་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་ནམ་སྐུ་གཟུགས་ཀྱི་རྫས་དང་། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་གླེགས་བམ་དང་ཆོ
Chinese
就像有益处一样。第三，菩萨的事业必定是自他二利，因为以利益有情能成熟他相续，以摄集二者能成熟自相续，所以数量确定为三。第四，首先宣说律仪戒，因为它是其他二种戒律的基础。在其后依次安立摄善法戒和饶益有情戒，因为没有在自相续中摄集善法，就不能利益其他有情。第五，如果能很好地修学这三种戒律，那么在何时成佛的时候，就能获得包括断证功德在内的一切，因为律仪戒是获得断德圆满的因，摄善法戒是获得证德圆满的因，饶益有情戒是获得事业圆满的因。 想要广说第二（戒），因此说“三中第一是”。这里有禁恶行、摄善法、饶益有情三种，其中第一个是禁恶行戒。禁恶行戒有体性和分类两种。第一，体性是菩萨的所断，包括恶行及其习气，为了他利而断除的恒常心。 第二，分为两种：分别解说两种传承的宗规，以及考察二者的差别。第一，随顺虚空藏和方便善巧经的龙树宗规，寂天在《学集论》中作了区分；以及无著的《菩萨地论》的宗规，月称在《二十颂戒论》中作了区分。第一，显示根本堕的相状，以及将支分罪过推到别处。第一，根本堕十八种各自的差别，所依和堕落的差别归纳，共同的愿心和进入（坛城）后舍弃被说为根本堕。第一有三种：国王有五种决定，大臣有五种决定，平民有八种决定。第一是：侵吞三宝财物和舍弃正法，具有戒律者和破戒者判刑、降低品级等，造作五无间罪业，邪见五种国王（的根本堕）。意思是说，第一个根本堕是侵吞三宝的财物，即佛像或佛塔的财物，以及正法经卷和
English
It is just like being beneficial. Third, the activities of Bodhisattvas are definitely for the benefit of both themselves and others. Because benefiting sentient beings matures the continuum of others, and gathering the two matures one's own continuum, the number is fixed at three. Fourth, the discipline of vows is mentioned first because it is the basis for the other two disciplines. After that, the discipline of gathering virtuous dharmas and the discipline of benefiting sentient beings are placed in order, because without gathering virtuous dharmas in one's own continuum, one cannot benefit other sentient beings. Fifth, if one studies these three disciplines well, then when one attains enlightenment, one will obtain everything including abandonment, realization, and activities. Because the discipline of vows is the cause for obtaining the perfection of abandonment, the discipline of gathering virtuous dharmas is the cause for obtaining the perfection of realization, and the discipline of benefiting sentient beings is the cause for obtaining the perfection of activities. Wanting to explain the second (discipline) in detail, it is said, "The first of the three." Here there are three: abstaining from misdeeds, gathering virtuous dharmas, and benefiting sentient beings. The first is the discipline of abstaining from misdeeds. The discipline of abstaining from misdeeds has two aspects: its definition and its divisions. First, the definition is the constant mind of a Bodhisattva to abandon what is to be abandoned, including misdeeds and their imprints, for the sake of others. Second, it is divided into two: explaining the tenets of the two traditions separately, and examining the differences between the two. First, the tradition of Nagarjuna, which follows the Sutra of Akashagarbha and the Sutra of Skillful Means, was divided by Shantideva in the Compendium of Trainings; and the tradition of Asanga's Bodhisattva Grounds, which was divided by Chandragomin in the Twenty Verses on Vows. First, it shows the aspects of the root downfalls, and postpones the branch offenses to another place. First, the eighteen root downfalls are distinguished individually, the distinctions and summaries of the bases and downfalls, and abandoning the common aspiration and entering (the mandala) are taught as root downfalls. First, there are three: kings have five certainties, ministers have five certainties, and commoners have eight certainties. The first is: plundering the wealth of the Three Jewels and abandoning the Dharma, judging and demoting those who have discipline and those who break discipline, committing the five heinous crimes, and having wrong views are the five (root downfalls) of kings. The meaning is that the first root downfall is plundering the wealth of the Three Jewels, that is, the wealth of Buddha images or stupas, and the scriptures of the sacred Dharma and