Tibetan
་། སྔར་བཤད་ཚར་བས་འདིར་དྲི་དང་ཞེས་སྦྱར་རོ། །སྡོམ་གྱི་དོན་འཆད་པ་ལ། དགེ་བསྙེན་གྱི་དང་། དགེ་ཚུལ་གྱི་ཆོ་གའོ། །དང་པོ་ནི། རབ་བྱུང་གི་མཁན་པོ་ཉིད་དུ་ཕྱོགས་པའི་དགེ་སློང་དེས་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་རུང་མི་རུང་བརྟག་པའི་ཕྱིར་བར་ཆད་དྲིས་ནས། དག་གོ་ཟེར་ན། བསྒྲུབ་བྱ་དེ་བསྟན་པ་ལ་རིམ་གྱིས་གཞུག་པའི་ཕྱིར་དགེ་བསྙེན་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། མདོ་རྩར། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཁས་བླངས་པའི་ཚིག་རྩོམ་པ་དང་དགེ་བསྙེན་ཉིད་དུ་ཁས་བླང་བའི་ཚིག་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བསླབ་པ་བརྗོད་པ་ཁས་བླང་བའི་ཚུལ་གྱིས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །སྤྱིར་དགེ་བསྙེན་ནི། ཡུལ་དགེ་བསྙེན་ལས་ཀྱང་ལེན་དུ་རུང་བར་སྡོམ་པ་བརྒྱད་པར་བཤད་ཀྱང་། འདིར་རབ་བྱུང་གི་མཁན་པོའི་སྟ་གོན་ཉིད་དུ་གནས་པར་མ་ཟད། གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ཉིད་ལས་ལེན་དགོས་པར་བཤད། དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་ལའང་སྣ་གཅིག་སྤྱོད་པ་སོགས་ཉི་ཚེ་བ་དང་། ཡོངས་རྫོགས་གཉིས་ལས། འདིར་ཕྱི་མ་སྟེ། རིགས་བརྒྱད་ཀྱིས་ཟླས་ཕྱེ་བའི་དགེ་བསྙེན་དུ་འགྱུར་བ་ལ། བསླབ་གཞི་ལྔ་འཛིན་པའི་ཡོངས་རྫོགས་དགེ་བསྙེན་ཉིད་བགྲང་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་དགེ་ཚུལ་ལ། སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ལས། སྦྱོར་བ་ནི། བར་མ་རབ་བྱུང་གི་ཆོ་ག་སྟེ། མཁན་པོར་ཕྱོགས་པའི་དགེ་སློང་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་དགེ་བསྙེན་དུ་བསྒྲུབས་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ། མི་བརྐུས་སོ་ཞེས་པའི་སྐུར་པ་སྤང་ཞིང་ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་ཀྱི་བསམ་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། དགེ་འདུན་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་ཞུ་བ་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་གཏད་ཅིང་། དེས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་དག་གམ་ཞེས་དྲིས་པས། དག་ན་མཁན་པོ་མ་གཏོགས་པའི་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་འདུས་པའམ། གནས་ཁང་སོ་སོར་འཁོད་པ་ལའང་རུང་། བསྒྲུབ་བྱ་དེ་ཁྲིད་ནས་ཞུ་བ་ཡིན་ལ། དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་ན་སྔར་སྟ་གོན་དུ་གནས་པའི་དགེ་སློང་དེ་ལ་མཁན་པོར་གསོལ་བ་འདེབས་ཏེ། མཁན་པོ་དེ་རབ་བྱུང་གི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་གང་ཞིག །གསོལ་བ་མ་བཏབ་ན་མཁན་པོར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཆོས་འདི་པའི་བསམ་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བརྗེ་བ་གསུམ་བྱ་སྟེ། མཁན་པོས་བསྐོས་པའི་དགེ་སློང་ཞིག་གིས་སྤྱིར་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ། བྱེ་བྲག་གཙུག་ཕུད་འབྲེག་ཏུ་འཇུག་ན་བྲེགས་ཏེ། ཁྲུས་བྱས། མཁན་པོས་ཡོ་བྱད་ལྔ་བྱིན་ནས། རང་ངམ་བསྐོས་པས་བསྐོན་ཞིང་མཚན་བརྟག །དེ་ནས་མིང་སྤོ་ཞིང་། རབ་བྱུང་གི་བསམ་པ་ག
Chinese
以前已经讲完了，所以这里加上“问”字。解释戒律的意义时，有居士戒和沙弥戒的仪轨。第一，趋向于出家堪布的僧人，为了观察是否可以出家，询问有无障碍。如果回答“清净”，为了让所度化者逐渐进入佛法，应当度化为居士。经文中说：应当作发誓皈依的语句，以及发誓成为居士的语句。之后，以发誓的方式说出学处。通常居士戒，在第八种戒律中说，也可以从居士处受戒。但这里不仅安住于出家堪布的准备阶段，而且按照一切有部宗的观点，必须从僧人处受戒。居士戒也有只守一条戒等暂时的，以及圆满两种。这里是后者，即成为八种姓所分的居士时，为了必须数算执持五学处的圆满居士，所以这样说。 第二是沙弥戒。分为加行、正行、后行三个部分。加行是中间的出家仪轨，即趋向于堪布的僧人自己在将所度化者度化为居士之后，为了舍弃“没有偷盗”的指责，并生起惭愧之心，交给请求僧众出家的僧人。他也会问是否完全清净。如果清净，可以聚集除堪布之外的所有僧众，或者安住在各自的住所也可以。带领所度化者进行请求。如果僧众允许，就向之前安住于准备阶段的僧人祈请为堪布。堪布是出家的必要因素，因为没有堪布就不会出家。如果没有祈请，就不会成为堪布。之后，为了生起此法之人的想法，进行三次改变。由堪布指定的僧人，一般会剪头发和胡须，特别是剪掉顶髻。然后洗澡。堪布给予五种用具后，自己或由指定的人穿上，并观察相。然后改名字，生起出家的想法。
English
Having finished the previous explanation, the word "question" is added here. When explaining the meaning of precepts, there are the rituals for lay practitioners and novice monks. First, the monk who is inclined towards the abbot of ordination, in order to examine whether it is permissible to ordain, asks if there are any obstacles. If the answer is "pure," in order to gradually introduce the person to be tamed into the Dharma, they should be tamed as a lay practitioner. The sutra says: One should make the words of vowing to take refuge, and the words of vowing to become a lay practitioner. After that, one should state the precepts in the manner of vowing to uphold them. Generally, for lay precepts, it is said in the eighth precept that one can also receive them from a lay practitioner. But here, not only does one abide in the preparatory stage of the abbot of ordination, but according to the Sarvastivada school, it is said that one must receive them from a monk. Lay precepts also have temporary ones, such as keeping only one precept, and complete ones. Here, it is the latter, that is, when becoming a lay practitioner divided by the eight lineages, in order to count the complete lay practitioner who holds the five precepts, that is why it is said so. Second is the novice monk's ordination. It is divided into three parts: preliminary, main, and subsequent. The preliminary is the intermediate ordination ritual, that is, the monk who is inclined towards the abbot himself, after having tamed the person to be tamed as a lay practitioner, in order to abandon the accusation of "not stealing" and to generate a sense of shame, hands them over to the monk who requests ordination from the Sangha. He will also ask if it is completely pure. If it is pure, all the Sangha except the abbot can be gathered, or they can stay in their respective residences. The person to be tamed is led to make the request. If the Sangha allows, then the monk who was previously in the preparatory stage is requested to be the abbot. The abbot is a necessary factor for ordination, because without the abbot, there will be no ordination. If there is no request, one will not become an abbot. After that, in order to generate the thought of being a person of this Dharma, three changes are made. A monk designated by the abbot generally cuts the hair and beard, especially cutting off the topknot. Then take a bath. After the abbot gives the five implements, he himself or the designated person puts them on and examines the signs. Then change the name and generate the thought of ordination.