Tibetan
་དུ་བྱས་ལ། འཁོར་བཅས་ཞེས་པ་ལུས་ངག་གི་བཅས་རྐྱང་གི་དབང་དུ་བྱས་སོ། །གལ་ཏེ་དགེ་བསྙེན། དགེ་ཚུལ། དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་གསུམ་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་ཇི་ལྟར་ལྡན་ཞེ་ན། སྡོམ་པ་གཟུགས་ཅན་དུ་འདོད་པའི་ལུགས་ལྟར་ན། ཚིགས་གསུམ་རིམ་པར་ནོད་པའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་རྫས་ཐ་དད་དུ་ལྡན་པར་འདོད་དེ། མཛོད་ལས། ཐ་དད་དེ་དག་འགལ་བ་མེད། །ཅེས་སོ། །སྡོམ་པ་ཤེས་པར་འདོད་པའི་ལུགས་ལྟར་ན། ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། གཙོ་སེམས་གཅིག་གི་འཁོར་དུ་སེམས་པ་རིགས་མཐུན་རྫས་གཞན་གཉིས་མི་འབྱུང་བས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་གང་ཞིག །འཐོབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་སྤང་བྱ་དང་བླང་བྱ་སོ་སོར་ངེས་པས་གསུམ་པོ་ལ་གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའོ། ། གསུམ་པ་མ་ཐོབ་པ་འཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ལ། བསྟན་བཤད་གཉིས་ལས། དང་པོ་མདོར་བསྟན་ནི། དང་པོ་སྡོམ་པ་མ་ཐོབ་འཐོབ་ཚུལ་ལ། །ལེན་ཚུལ་གཉིས་ཏེ། ཞེས་པས་ཚེགས་ཆུང་ངུས་རྫོགས་པ་སྔོན་གྱི་ཆོ་ག་དང་། ཚེགས་དང་བཅས་པས་རྫོགས་པ་ད་ལྟར་གྱི་ཆོ་ག་སྟེ་ལེན་ཚུལ་གཉིས་སུ་ངེས་སོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྔོན་གྱི་ཆོ་ག་ནི། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཁོང་ཆུད་འཕྲིན་གྱིས་རྫོགས། །སྟོན་པར་ཁས་བླངས་ཚུར་ཤོག་གསོལ་བཞི་དང་། །དྲིས་པའི་ལན་ལྡོན་ལྕི་ཆོས་ཁས་བླངས་སོགས། །གདུལ་བྱ་བློ་དག་མཁན་པོ་འཕགས་པས་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། ད་ལྟར་གྱི་ཆོ་ག་ལ་མ་ལྟོས་པར་བསྒྲུབ་བྱ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཆོ་ག་དེ་སྔོན་ཆོག་གི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་ན་མཛོད་འགྲེལ་ལས། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་འདུལ་བ་པ་རྣམས་ན་རེ། རྣམ་པ་བཅུས་བསྙེན་པར་རྫོགས་སོ། །ཞེས་པ་ལྟར་བཅུ་སྟེ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་རང་སངས་རྒྱས་གཉིས་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་པའི་བྱང་ཆུབ་བརྙེས་པའི་ཚེ་རང་བྱུང་གིས་དང་། ལྔ་སྡེ་བཟང་པོ་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་ཚེ་ཡེ་ཤེས་ཁོང་ཆུད་ཀྱིས་ཏེ། དེ་གསུམ་ནི་རང་རྒྱུད་ལ་ངང་གིས་དོན་དམ་པའི་དགེ་སློང་སྐྱེས་པས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་སོགས་ཚུར་ཤོག་གིས་དང་། འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་སྟོན་པར་ཁས་བླངས་པས་དང་། བཟང་སྡེའི་ཚོགས་དྲུག་ཅུ་ལ་སྐྱབས་གསུམ་ཁས་བླངས་པས་དང་། སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་སོགས་ལ་ལྕི་ཆོས་བརྒྱད་སྤོང་བར་ཁས་བླངས་པས་དང་། ལེགས་བྱིན་དྲིས་པའི་ལན་ལ་དགྱེས་པས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང་ལྔ་ནི་སྟོན་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་རྫོགས་པའོ། །མཆོད་སྦྱིན་མ་ཕ་མའི་དབང་དུ་སོང་བ་ལ་དགེ་སློང་མ་ཨུཏྤ་ལས་ཕོ
Chinese
这样做了，连同眷属是指身语的制约。如果比丘、沙弥、比丘戒三种戒律在一个人的相续中如何存在呢？按照戒律是有形体的观点，依次受持三种戒律的人的相续中，认为是具有不同实体的，如《俱舍论》中说：“彼等不同无相违。”按照戒律是知识的观点，则是一个本体具有不同反体，因为一个主识的眷属中不会产生两种同类的心识，所以是一个本体。由于获得的原因、舍弃的和应取的各自确定，所以三者不可能有共同的基础，因此是不同的反体。 第三，未获得而获得的方法，有教和说两种。首先是简略地说明：最初，未获得戒律而获得的方式，有两种受持方式，即以小的努力而圆满的是以前的仪轨，以努力而圆满的是现在的仪轨，确定为两种受持方式。第二，详细解说分为两种，首先是以前的仪轨：“自生智慧通达信，导师承诺来此四请，提问之答重法承诺等，所化具慧堪布圣者成。”意思是说，不依赖现在的仪轨，使所调伏者获得圆满比丘戒的仪轨，是以前仪轨的特征。如果区分，如《俱舍论释》中说：“分别说部和律藏部的人说，以十种方式获得圆满戒。”共有十种，圆满佛和独觉佛在获得知晓灭尽不生的菩提时是自生的，五贤善部在生起见道时是通达智慧的，这三种是由于自身相续中自然生起了究竟的比丘，所以获得圆满戒。舍利子等以“来此”而获得，大迦叶以承诺导师而获得，贤善部的六十众以承诺三皈依而获得，乔达弥等以承诺舍弃八重法而获得，善施以对提问的回答感到满意而获得圆满戒，这五种是以导师的加持而圆满的。供施的母亲属于父母的管辖，比丘尼莲花色以...
English
Thus it was done, and "with retinue" refers to the restrictions of body and speech. If the three vows of Bhikshu, Shramanera, and Bhikshu ordination exist in the continuum of one person, how do they exist? According to the view that vows are corporeal, it is believed that in the continuum of a person who successively receives the three vows, they exist as different entities, as it is said in the Abhidharmakosha: "These different ones are not contradictory." According to the view that vows are knowledge, it is one entity with different negations. Because two similar types of consciousness do not arise as the retinue of one main consciousness, it is one entity. Since the cause of attainment, what is to be abandoned, and what is to be adopted are each determined separately, it is impossible for the three to have a common basis, therefore they are different negations. Third, regarding the method of obtaining what has not been obtained, there are two: teaching and explanation. First, a brief explanation: Initially, regarding the way to obtain vows that have not been obtained, there are two ways of receiving them: the completion with little effort is the previous ritual, and the completion with effort is the current ritual, which are determined as two ways of receiving them. Second, the detailed explanation is divided into two. First, the previous ritual: "Self-born wisdom comprehends faith, the teacher promises to come here with four requests, answering questions, promising heavy Dharma, etc., the disciple is intelligent and the abbot is a noble one." This means that the ritual that enables the disciple to attain full Bhikshu ordination without relying on the current ritual is the characteristic of the previous ritual. If differentiated, as it is said in the Abhidharmakosha commentary: "The Vaibhashikas and Vinaya masters say that full ordination is attained in ten ways." There are ten ways: perfect Buddhas and Pratyekabuddhas are self-born when they attain the Bodhi of knowing the extinction of birth, and the five good groups are those who comprehend wisdom when the path of seeing arises. These three are because a true Bhikshu naturally arises in their own continuum, so they attain full ordination. Shariputra and others attain it by "come here," Mahakashyapa attains it by promising to be the teacher, the sixty assemblies of the good group attain it by promising the three refuges, Gautami and others attain it by promising to abandon the eight heavy Dharmas, and Sudatta attains full ordination by being pleased with the answer to the question. These five are completed by the blessing of the teacher. The mother of offering, who belonged to the parents' jurisdiction, the Bhikshuni Utpalavarna...