Tibetan
ཏེ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་གསུམ་མོ། །དེ་གསུམ་གང་ཡང་རུང་བའི་ཀུན་སློང་གི་བསམ་པས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས། གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་ལས་ལྡོག་པ་ལུས་ངག་གི་ཉེས་པ་བདུན་སྤོང་བའི་ལས་ལམ་དངོས་གཞི་དང་། དེས་དྲངས་པའི་མཇུག་གང་རུང་གི་ངོ་བོར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་གཟུགས་ཅན་ཏེ། དེ་ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལྟར་ན། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་སུ་གནས་པར་འདོད་དེ། མཛོད་ལས། རྣམ་རིག་མིན་རྣམ་གསུམ་ཞེས་བྱ། །སྡོམ་དང་སྡོམ་པ་མིན་དང་གཞན། །སྡོམ་པ་སོ་སོར་ཐར་ཞེས་བྱ། །དེ་བཞིན་ཟག་མེད་བསམ་གཏན་སྐྱེས། །ཞེས་དང་། རབ་དབྱེ་ལས། ཉན་ཐོས་སྡོམ་པ་རྣམ་རིག་མིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་མཛོད་འགྲེལ་ལས། ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་ལམ་གཟུགས་ཅན་བདུན་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཀ་ཡོད་དོ། །ཞེས་པས་གནོད་དོ་སྙམ་ན། མི་གནོད་དེ། དེ་དུས་རིག་བྱེད་ཡོད་པར་སྟོན་གྱི། དེ་ཉིད་ལས་ལམ་གྱི་དངོས་གཞིར་འཆད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྦྱོར་བ་དང་མཇུག་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་སྡེ་པ་ནི། རྒྱུད་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་ཁྱད་པར་ལ་འདོད་དེ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། ལས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སེམས་ཕྱིར་ཞིང་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒྱུད་ཡིན་ནོ། །དེ་གཞན་དང་གཞན་དུ་སྐྱེ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །སེམས་ཙམ་པ་ནི། འཆལ་ཚུལ་སྤོང་བའི་སེམས་པ་རྒྱུན་ཆགས་ས་བོན་དང་བཅས་པ་ལ་འདོད་དེ། སེམས་པ་རྐྱང་པ་ལ་བྱས་ན་རྒྱུན་མེད་ཅིང་། བག་ཆགས་ཙམ་ལ་བྱས་ན་གཏོང་རྒྱུ་བྱུང་བའི་གནས་སྐབས་སུའང་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ལས་གྲུབ་པར། གལ་ཏེ་སེམས་པ་ཁོ་ན་ལུས་ཀྱི་ལས་སུ་འགྱུར་ན། སེམས་གཡེང་བ་དང་སེམས་མེད་པ་དག་ལ་སེམས་པ་དེ་མེད་ན་སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་པ་མིན་པ་གཉིས་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཅེ་ན། སྡོམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་བག་ཆགས་མ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཀ་ཡོད་དོ། །ཞེས་སོ། །དབུ་མ་པ་ནི་སྤོང་སེམས་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ལ་འདོད་དེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སྤོང་བའི་སེམས་ནི་ཐོབ་པ་ལ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་རང་སྡེའི་གྲུབ་མཐའ་གོང་འོག་ལ་སོ་སོའི་བློ་ཁྱད་ཀྱིིས་འདོད་ལུགས་མཐོ་དམའ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ནི། དབྱེ་བ་བསྙེན་གནས་དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་གཉིས། །ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་དགེ་ཚུ
Chinese
因此，通过三种乘的区分，共有三种。这三种中的任何一种，都是通过与动机的意念相结合，从断除以伤害他人为基础的身语七种罪过的行为道路的实际和由此产生的任何结果的自性而产生的。戒律的自性是有形的。根据分别部（说一切有部）的观点，它存在于非表色中。《俱舍论》中说：“非表有三类，戒与非戒及余者，戒即是别解脱，以及无漏定生戒。”《释量论》中说：“声闻戒是非表色。”因此，如果认为《俱舍论释》中说：“如法受持的戒律依赖于表色，因此，有形的七种业道无疑既有表色也有非表色。”这会有冲突吗？不会有冲突。因为那是在说明存在表色，而不是在解释业道的实际情况，因为它必定是加行和结果。经部师认为，这是相续完全转变的差别。《俱舍论释》中说：“先于业的心识所产生的田地就是相续。它向其他和另外的产生就是完全的转变。”唯识宗认为，这是舍弃邪淫的具有恒常种子的心识。如果仅仅是心识，那么它不会恒常。如果仅仅是习气，那么即使在产生舍弃对境的情况下也会随之而来。《业成就论》中说：“如果仅仅是心识成为身体的业，那么在心识散乱和没有心识的情况下，如果没有那个心识，那么戒律和非戒律两种怎么会有呢？因为没有摧毁戒律的特殊习气，所以戒律和非戒律两种都是存在的。”中观宗认为，这是与舍弃心相应的。如《入行论》中说：“舍弃之心即获得，说为戒度到彼岸。”因此，对于自宗的上下部派来说，由于各自智慧的差别，产生了高低的观点。 第二，
English
Therefore, through the distinction of the three vehicles, there are three. Any of these three arises from the nature of abandoning the seven sins of body and speech, which are based on harming others, through being combined with the intention of motivation, and from the actual path of action and any result that arises from it. The nature of discipline is form. According to the Vaibhashikas (Sarvastivadins), it exists in non-manifest form. The Kosha says, "Non-manifest has three types: discipline, non-discipline, and others. Discipline is individual liberation, as well as the discipline born of uncontaminated concentration." The Pramanavarttika says, "The discipline of the Hearers is non-manifest form." Therefore, if it is thought that there is a conflict because the Kosha commentary says, "The discipline properly taken depends on the manifest form, therefore, the seven paths of action, which are form, undoubtedly have both manifest and non-manifest form," there is no conflict. Because that is explaining the existence of manifest form, not explaining the actual situation of the paths of action, because it must be the application and the result. The Sutrantikas believe that this is the difference of the complete transformation of the continuum. The Kosha commentary says, "The field that arises from the mind that precedes action is the continuum. Its arising to other and different is the complete transformation." The Chittamatrins believe that this is the mind that abandons misconduct, with constant seeds. If it is only mind, then it is not constant. If it is only habit, then it will follow even in the situation where the object of abandonment arises. The Karmasiddhiprakarana says, "If only mind becomes the action of the body, then how can there be both discipline and non-discipline when that mind is absent in those who are distracted and without mind? Because the special habit of discipline has not been destroyed, both discipline and non-discipline exist." The Madhyamikas believe that this is corresponding with the mind of abandonment. As the Bodhicharyavatara says, "The mind of abandonment is said to be the perfection of discipline when it is obtained." Therefore, for the higher and lower schools of our own tradition, high and low views have arisen due to the difference in their respective wisdom. Second, the divisions: The divisions are the upasatha, the male and female upasakas, which belong to the householder side, and the fully
Tibetan
ལ་ཕ་མ་དང་། །དགེ་སློབ་མ་དང་དགེ་སློང་ཕ་མ་ལྔ། །རབ་བྱུང་ལ་ཡིན་སོ་ཐར་རིགས་བརྒྱད་པོ། །རྫས་སུ་བསྡུ་ན་བཞིར་འདོད་མཛོད་ཀྱི་ལུགས། །ཞེས་པ་སྟེ། སོ་ཐར་ལ་དབྱེ་ན་རིགས་བརྒྱད་དེ། ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གསུམ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ལྔ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ཀྱང་རྫས་སུ་བསྡུ་ན་བཞིར་འདུ་སྟེ། དགེ་སློང་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་ཚུལ་ཕ་མ་དགེ་སློབ་མ་དང་གསུམ། དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་གཉིས་རྣམས་མཚན་ཕན་ཚུན་དུ་གྱུར་པ་ལས་མིང་འཕོ་བ་ཙམ་ཡིན་པས་རྫས་རིགས་གཅིག་པ་གང་ཞིགབསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་རྫས་རིགས་བཞིར་ངེས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡང་མཛོད་ལས། སོ་སོ་ཐར་ཞེས་བྱ་རྣམས་བརྒྱད། །རྫས་སུ་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །མཚན་ལས་མིང་ནི་འཕོ་བའི་ཕྱིར། །ཐ་དད་དེ་དག་འགལ་བ་མེད། །ཅེས་སོ། །བསྙེན་གནས། དགེ་བསྙེན། དགེ་ཚུལ། དགེ་སློང་བཞིའི་སྡོམ་པའི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། རང་གི་སྡོམ་པར་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོབ་པའི་ངེས་འབྱུང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཞིག །ཅེས་པ་བཞི་གའི་མགོར་སྦྱར་ཏེ། བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་སྤང་བྱ་བརྒྱད་ཉིན་ཞག་ཕྲུགས་གཅིག་ཏུ་སྤོང་བར་ཁས་བླངས་པའི་སྡོམ་པ་དང་པོའི་མཚན་ཉིད། འདི་ལ་དུས་ཁྲིམས་སམ་གསོ་སྦྱོང་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཁྱིམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉ་སྟོང་ཚེས་བརྒྱད་ཀྱི་དུས་སུ་བླངས་ནས་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་དང་། འདི་དགེ་བསྙེན་གྱིས་བླངས་ན་དེའི་བསླབ་བྱ་གསོ་ཞིང་སྤང་བྱ་སྦྱོང་བའི་གསོ་སྦྱོང་དུ་འགྲོ་བས་སོ། །དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་སྤང་བྱ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྤོང་བར་ཁས་བླངས་པ་གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། འདི་ལ་འདུལ་བར་ཡོངས་རྫོགས་དགེ་བསྙེན་ལས་གཞན་པའི་འབོགས་ཆོག་མ་བཤད་ཀྱང་། མངོན་པ་ལས་སྐྱབས་གསུམ་འཛིན་པ་དང་སྣ་གཅིག་སྤྱོད་པ་སོགས་དབྱེ་བ་མང་ངོ་། །དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་སྤང་བྱ་བཅུ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྤོང་བར་ཁས་བླངས་པ་གསུམ་པའི་མཚན་ཉིད། དགེ་སློབ་མའི་བསླབ་བྱ་རྣམས་ནི་ཇི་སྲིད་འཚོ་དང་ཉིན་ཞག་གི་མཐའ་གང་དུའང་མི་རུང་བས་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་མཚན་ཉིད་པར་མི་རུང་ངོ་། །སྤོང་བདུན་འཁོར་དང་བཅས་པ་མཐའ་དག་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྤོང་བར་ཁས་བླངས་པའི་རིགས་གནས་བཞི་པའི་མཚན་ཉིད། སྤོང་བདུན་ནི་ལུས་ངག་གི་ཉེས་པ་བདུན་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་ཆ་སྤོང་བའི་དབང
Chinese
母和。比丘尼母和五种。出家众的别解脱有八种。如果归纳为实体，则是《俱舍论》的四种观点。也就是说，如果从别解脱来区分，有八种，因为有在家众方面的三种和出家众方面的五种。这八种如果归纳为实体，则归纳为四种：比丘父母两种，沙弥父母和沙弥尼三种，近事男父母两种，这些只是名称相互转变，只是名称的改变，因此是同一种实体，以及近住戒的戒律，因此确定为四种实体。就像《俱舍论》中所说的那样：“所谓的别解脱有八种，实体上是四种。因为名称从名称转变，所以这些差异没有矛盾。”近住，近事，沙弥，比丘四种戒律的定义依次是：依靠圆满的成就自己戒律的因，所获得的决定出离的戒律。将这句话加在四种戒律的开头。近住戒的戒律的相违品，承诺在一日一夜中放弃八种应断之物的第一个定义的特征。这被称为时戒或布萨，因为在家众在初八、十五时受持并守护。如果近事男受持此戒，则成为滋养其学处并净化应断之物的布萨。近事戒的戒律的相违品，承诺尽其一生放弃应断之物的第二个定义的特征。虽然在律藏中没有提到除了圆满近事男之外的其他受戒仪式，但在《阿毗达磨》中有皈依三宝和行持单一行为等许多区分。沙弥戒的戒律的相违品，承诺尽其一生放弃十种应断之物的第三个定义的特征。沙弥尼的学处无论在何时都不能是尽其一生或一日一夜，因此不能成为具足定义的别解脱戒律。承诺尽其一生放弃包括眷属在内的所有七种断除之物的第四种姓的定义。七种断除是指放弃身语七种罪行的自性罪的部分。
English
Mother and. Bhikshuni mother and five kinds. The Pratimoksha of the ordained has eight kinds. If summarized as substance, it is the four views of the Abhidharma-kosa. That is to say, if distinguished from Pratimoksha, there are eight kinds, because there are three kinds on the part of householders and five kinds on the part of the ordained. If these eight are summarized as substance, they are summarized as four kinds: Bhikshu parents two kinds, Shramanera parents and Shramanerika three kinds, Upasaka parents two kinds, these are only names that change each other, only the change of names, so it is the same kind of substance, and the precepts of Upavasa, so it is determined as four kinds of substance. Just as it is said in the Abhidharma-kosa: "The so-called Pratimoksha has eight kinds, and in substance there are four kinds. Because the name changes from the name, these differences are not contradictory." Upavasa, Upasaka, Shramanera, Bhikshu, the definitions of the four kinds of precepts are in order: relying on the perfect cause of achieving one's own precepts, the discipline of definite renunciation obtained. Add this sentence to the beginning of the four kinds of precepts. The opposite of the precepts of Upavasa, the characteristic of the first definition of promising to abandon the eight things to be abandoned in one day and one night. This is called time precepts or Uposatha, because householders receive and protect it on the eighth and fifteenth days of the month. If Upasaka receives this precept, it becomes an Uposatha that nourishes his learning and purifies what should be abandoned. The opposite of the precepts of Upasaka, the characteristic of the second definition of promising to abandon the things to be abandoned for the rest of one's life. Although there is no mention of other ordination ceremonies other than the complete Upasaka in the Vinaya, there are many distinctions in the Abhidharma, such as taking refuge in the Three Jewels and practicing single behavior. The opposite of the precepts of Shramanera, the characteristic of the third definition of promising to abandon the ten things to be abandoned for the rest of one's life. The learning of Shramanerika cannot be for the rest of one's life or one day and one night, so it cannot be a Pratimoksha precept with a complete definition. The definition of the fourth lineage of promising to abandon all seven kinds of abandonment, including dependents, for the rest of one's life. The seven kinds of abandonment refer to the part of the nature of the seven sins of body and speech that is abandoned.