Tibetan
འཕྱ་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར། གནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཕུག་ཏུ། མ་སྐྱེས་དགྲས་གནས་མལ་དང་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱར་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་འདུས་ནས་དབྱར་གནས་པའི་དུས་སུ། འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོས་མདོ་སྡེ། ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་འདུལ་བ། འོད་སྲུང་ཆེན་པོས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་མཐའ་དག་བསྡུས་པས། ལྷ་རྣམས་ནི་འཕེལ། ལྷ་མིན་རྣམས་ནི་འགྲིབ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡུན་རིང་བར་གནས་སོ། །ཞེས་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་འོག་མིན་གྱི་བར་དུ་གོ་བར་བྱས་ཤིང་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། །བསྡུ་བ་གཉིས་པ་ནི། སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་དང་བཅུ་ལོན་པ་ན། ཡངས་པ་ཅན་གྱི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་གཞི་བཅུ་བྱས་པ་དེ། གྲགས་པ་ལ་སོགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་བདུན་བརྒྱས་སུན་ཕྱུང་ཞིང་། སྡེ་སྣོད་གསུམ་ག་ཚང་བ་ཚར་གཅིག་ལེགས་པར་བཏོན། མཐུན་པ་དང་བཀྲ་ཤིས་པའི་གསོ་སྦྱོང་ཡང་མཛད་པའོ། །བསྡུ་བ་གསུམ་པ་ནི། རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་བྲལ་གྱི་བུ་རྒྱལ་པོ་དཔའ་བོའི་སྡེའི་དུས་ནས་བརྩམས་ཏེ། བདུད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་དགེ་སློང་ལྷ་ཆེན་པོ་དང་། བཟང་པོ་དང་། གནས་བརྟན་ཀླུ་དང་། ཡིད་བརྟན་རྣམས་རིམ་པར་བྱུང་བས། གཞི་ལྔ་གཞན་ལན་གདབ་དང་མི་ཤེས་པ། །ཡིད་གཉིས་དང་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟག །བདག་ཉིད་གསོ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། །འདི་ནི་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །བསྒྲགས་ཏེ་ཆོས་ལོག་བསྟན་པས། རྒྱལ་པོ་དཔའ་བོའི་སྡེའི་ཚེ་སྨད། དགའ་བོ་དང་། པདྨ་ཆེན་པོའི་ཚེ་རིལ་པོ། ཀ་ནིཥྐའི་ཚེ་སྟོད་ཡན་ཏེ་རྒྱལ་པོ་བཞིའི་རིང་དགེ་འདུན་རྣམས་རྩོད་པར་གྱུར་ཅིང་། སྟོན་པས་འདུལ་བ་ཡི་གེར་འབྲི་བར་མ་གནང་བས་ཡུན་རིང་སོང་བ་ན་སོ་སོ་ཐར་པའི་མདོའི་འདོན་ཚུལ་མ་མཐུན་པའི་དབང་གིས་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་གྱེས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་གནས་བརྟན་ཀླུས་རྩོད་པ་སྤེལ་བའི་རྒྱུས་རྩ་བའི་སྡེ་པ་བཞིར་གྱེས། དེ་རྗེས་ཡིད་བརྟན་གྱིས་རྩོད་པ་རྒྱ་ཆེར་སྤེལ་བས་སྡེ་པ་བཞི་ཡང་བཅོ་བརྒྱད་དུ་རིམ་གྱིས་གྱེས་རྗེས། ཕན་ཚུན་རྩོད་པ་ཅུང་ཟད་ཞི་ནས་སོ་སོར་གནས་པའི་དུས་སུ། རྒྱལ་པོ་ཀ་ནིཥྐས་སྦྱིན་བདག་བྱས་ནས་བཀའ་བསྡུ་གསུམ་པ་མཛད། དེ་ཡང་ཁ་ཆེའི་ཡུལ་རྣ་རྒྱན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ། འཕགས་པ་རྩིབས་ལོགས་སོགས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་། བ་སུ་མི་ཏྲ་སོགས་བཙུན་པ་ཆེན་པོ་བཞི་བརྒྱ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྔ་བརྒྱ་རྣམས་ཀྱིས་བསྡུས་ཞེས་ཁ་ཆེ་བ་རྣམས་འདོད། ཛ་ལནྡྷ་རའི་དགོན་པ་ཀུ་བ་ནའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ད
Chinese
为了消除诽谤，在王舍城（Rājagṛha）的榕树洞穴中，未生怨王（Ajātaśatru）准备了住所和一切用具，五百阿罗汉聚集在那里安居期间，圣者大迦叶（Mahākāśyapa）编辑了经藏（Sūtra），近侍阿难陀（Ānanda）编辑了律藏（Vinaya），大迦旃延（Mahākātyāyana）编辑了论藏（Abhidhamma），诸天增长，非天减少，佛陀的教法长久住世。诸天传遍至色究竟天（Akaniṣṭha），并特别赞颂。第二次结集是，世尊涅槃后一百一十年，毗舍离（Vaiśālī）的比丘们做了十件不如法的事，具称（Yaśa）等七百阿罗汉驳斥了他们，完整地背诵了一遍三藏，也举行了和合且吉祥的布萨。第三次结集是，从阿育王（Aśoka）之子胜军王（Kuṇāla）时期开始，受到魔加持的比丘大天（Mahādeva）和贤（Bhadra），以及上座龙（Nāga）和忆念（Smṛti）依次出现。“五事异答与无知，犹豫以及遍计度，自作饶益是佛教。”这样宣称，并展示了邪法，在胜军王晚期，难陀（Nanda）和摩诃波头摩（Mahāpadma）的整个时期，以及迦腻色迦王（Kaniṣka）的早期，这四位国王期间，僧众们争论不休，由于世尊没有允许将律藏写成文字，时间长久，导致各自别解脱经的念诵方式不一致，分裂成十八部。比如，上座龙通过引发争论导致分裂成四个根本部派，之后忆念广泛引发争论，导致四个部派也逐渐分裂成十八部。彼此之间的争论稍微平息，各自安住的时期，迦腻色迦王作为施主，举行了第三次结集。也就是在克什米尔（Kashmir）的耳饰寺（Kuṇḍalavana-vihāra），具称胁尊者（Pārśva）等五百阿罗汉，以及世友（Vasumitra）等四百大德比丘，还有五百菩萨聚集在一起编辑，这是克什米尔人的观点。在遮兰达拉（Jālandhara）的寺院库巴那寺（Kubana-vihāra）中，
English
To dispel slander, in the Nyagrodha cave of Rājagṛha, Ajātaśatru prepared all the dwellings and utensils, and five hundred Arhats gathered there during the summer retreat. The venerable Mahākāśyapa compiled the Sūtra Piṭaka, Ānanda compiled the Vinaya Piṭaka, and Mahākātyāyana compiled the entire Abhidhamma Piṭaka. The gods increased, the asuras decreased, and the Buddha's teachings remained for a long time. The gods made it known as far as Akaniṣṭha and especially praised it. The second council was when one hundred and ten years had passed since the Buddha's parinirvana, the monks of Vaiśālī committed ten unlawful acts, which were refuted by seven hundred Arhats including Yaśa, and they recited the three piṭakas completely once, and also performed the harmonious and auspicious Uposatha. The third council was from the time of King Kuṇāla, the son of King Aśoka, when the monks Mahādeva and Bhadra, who were blessed by Mara, and the elders Nāga and Smṛti appeared in succession. "Five points, different answers and ignorance, doubt and speculation, self-benefit is Buddhism." Thus proclaiming and showing false teachings, in the late period of King Kuṇāla, the entire period of Nanda and Mahāpadma, and the early period of Kaniṣka, during these four kings, the Sangha was in constant dispute. Because the Buddha did not allow the Vinaya to be written down, a long time passed, resulting in disagreements in the recitation of the Prātimokṣa Sūtra, and it split into eighteen schools. For example, the elder Nāga caused disputes that led to the split into four fundamental schools. Later, Smṛti widely caused disputes, leading the four schools to gradually split into eighteen schools. When the disputes subsided slightly and they resided separately, King Kaniṣka, as the patron, held the third council. That is, in the Kuṇḍalavana-vihāra in Kashmir, five hundred Arhats including the venerable Pārśva, and four hundred great monks including Vasumitra, and five hundred Bodhisattvas gathered to compile, according to the Kashmiris. In the Kubana-vihāra of the Jālandhara monastery,
Tibetan
གྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་། བཙུན་པ་ཆེན་པོ་ལྔ་སྟོང་ཞིག་གིས་བསྡུས་སོ། །ཞེས་འཕགས་ཡུལ་གྱི་པཎྜི་ཏ་ཕལ་ཆེར་བཞེད་གསུངས། དེང་སང་བོད་དུ་གྲགས་པ་ལྟར་ན། སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བཞི་བརྒྱར་ཉེ་བ་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྔ་བརྒྱ་དང་། སོ་སྐྱེའི་བཙུན་པ་ཆེན་པོ་ལྔ་བརྒྱའམ་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་འདུས་ནས་བསྡུས་ཟེར། གང་ལྟར་ཡང་གསེར་ཕྲེང་ཅན་གྱི་རྟོགས་བརྗོད་ཅེས་པར་རྒྱལ་པོ་ཀྲི་ཀྲིའི་རྨི་ལམ་ལུང་བསྟན་པའི་མདོ་དྲངས་ནས་གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀར་བསྒྲུབས་ཤིང་། འདུལ་བའི་ཚོགས་ཡི་གེར་བཀོད། མདོ་སྡེ་དང་མངོན་པ་སྔར་ཡི་གེར་མ་འཁོད་པ་རྣམས་ཀྱང་དུས་དེར་ཡི་གེར་བྲིས་པ་ཡིན་ནོ། ། དགོངས་འགྲེལ་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་བྱུང་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གིའོ། །དང་པོ་ནི། བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་བཤད་མཛོད་ཡིན་ལ། འདི་ནི་ཉེར་སྦས་ཀྱི་དུས་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱི་མཐུན་དུ་བརྩམས་ཟེར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་དགྲ་བཅོམ་པ་གྲགས་པ་དང་ཐམས་ཅད་འདོད་སོགས་ཀྱིས་བརྩམས་པར་གྲགས་ཤིང་། བོད་རྣམས་གཏམ་དེ་གཉིས་བསྲེས་ཏེ། བྱང་ཕྱོགས་རི་བོ་འབིག་བྱེད་གར་མཁན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཉེར་སྦས་དང་། ཐམས་ཅད་འདོད་དང་། རྒུར་བོ་སོགས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱས་མཛད་ཅེས་འབྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། འོད་བྱེད་ཀྱི་ས་བརྙེས་པ་བྲམ་ཟེའི་བཙུན་པ་སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་འོད་ཀྱིས་མདོ་རྩ་བ་དང་ཀརྨ་ཤ་ཏཾ་ལ་སོགས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ཤཱཀྱ་འོད་ཀྱིས་སུམ་བརྒྱ་པ་རྩ་འགྲེལ་སོགས་མཛད་ཅིང་སྤེལ་བས། དེང་སང་གི་བར་དུ་སློབ་དཔོན་འདི་གཉིས་ཀྱི་གསུང་ལ་གཙོ་བོར་བརྟེན་པར་བྱེད་དོ། ། སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་རྒྱུན་ཇི་ལྟར་བྱུང་ཚུལ་ནི། གངས་ཅན་གྱི་ཁྲོད་འདིར་སྡེ་པ་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་ལུགས་གཅིག་པུ་ལས་གཞན་མ་བྱུང་། དེ་ལྟ་ནའང་སྡོམ་རྒྱུན་རིམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྔ་འགྱུར་གྱི་སྡོམ་རྒྱུན་སྨད་འདུལ་བའི་བརྒྱུད་པ་ནི། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས། ཤཱ་རིའི་བུ། སྲས་སྒྲ་གཅན་འཛིན། བྲམ་ཟེ་སྒྲ་གཅན་འཛིན། འཕགས་མཆོག་ཀླུ་སྒྲུབ། སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་འབྱེད། དཔལ་སྦས། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ། མཁན་པོ་ཞི་བ་འཚོ། རྦ་རཏྣ། གཙང་རབ་གསལ། བླ་ཆེན་དགོངས་པ་རབ་གསལ། ཀླུ་མེས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཤེས་རབ། གཟུས་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་མཚན། སྣེ་པོ་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན། འབྲེེ་ཤེས་རབ་འབར། བྱ་འདུལ་བརྩོན་འགྲུས་འབར
Chinese
有五百阿罗汉和五千大僧侣聚集在一起。据说，圣地的班智达们大多这样认为。现在西藏流传的说法是，释迦牟尼佛涅槃后近四百年，有五百阿罗汉、五百菩萨和五百或六千位凡夫僧侣聚集在一起结集。无论如何，在名为《金鬘传》的传记中，引用了国王克里的梦境预言经，证明了所有十八部派都是佛陀的教诲，并将律藏记录在案。过去没有记录在案的经藏和论藏也在那时被记录下来。 关于注释性论著的出现方式有两种：声闻乘的不共和共同大乘的。第一种是论著《分别说藏》。据说这是在隐没时期，阿罗汉们共同创作的。有些人说是由阿罗汉具称和一切有等创作的。藏族人将这两种说法混合在一起，说是在北方毗伽耶山歌舞寺，由隐没、一切有和古尔波等五百阿罗汉所作。第二种是，获得光明地的婆罗门僧侣导师功德光，创作了《经根本》和《业百颂》等。导师释迦光创作并传播了《三百颂根本释》等。直到今天，主要依赖这两位导师的著作。 别解脱戒的传承是如何出现的呢？在雪域藏地，除了说一切有部之外，没有出现其他的部派。即便如此，戒律传承有三个次第。早期传承的下部律传承是：正等觉佛、舍利子、子罗睺罗、婆罗门罗睺罗、圣者龙树、导师善护、吉祥护、智慧藏、堪布寂护、惹·热那、藏·饶赛、大喇嘛贡巴饶赛、鲁梅楚臣西饶、居·多吉坚赞、内波扎巴坚赞、哲·西饶巴、嘉·哲杜尊珠巴。
English
There were five hundred Arhats and five thousand great monks gathered together. It is said that most of the Panditas of the Holy Land thought so. According to the current Tibetan tradition, nearly four hundred years after the Buddha Shakyamuni's Nirvana, five hundred Arhats, five hundred Bodhisattvas, and five hundred or six thousand ordinary monks gathered together for the council. In any case, in the biography called "Golden Garland," quoting the Sutra of King Krikri's Dream Prophecy, it was proven that all eighteen schools were the teachings of the Buddha, and the Vinaya collection was recorded. The Sutra and Abhidharma, which had not been recorded in the past, were also written down at that time. There are two ways in which commentary treatises arose: the uncommon of the Hearers and the common of the Great Vehicle. The first is the treatise "Different Explanations Treasury." It is said that this was jointly created by the Arhats during the time of concealment. Some say that it was created by Arhats such as Grakpa and Sarvastivada. Tibetans mixed these two statements together, saying that it was made by five hundred Arhats such as Nyerbe, Sarvastivada, and Gurbo in the Garchen Temple of Mount Vibhaga in the north. The second is that the Brahmin monk master Yonten O, who attained the ground of light, composed the "Root Sutra" and "Karma Shatam," etc. Master Shakya O composed and propagated the "Three Hundred Verses Root Commentary," etc. Until today, the teachings of these two masters are mainly relied upon. How did the Pratimoksha vows lineage arise? In this land of Tibet, no other school has emerged except for the Sarvastivada school. Even so, there are three stages of the vows lineage. The lower Vinaya lineage of the early translation is: Perfectly Enlightened Buddha, Shariputra, Son Rahula, Brahmin Rahula, Holy Nagarjuna, Master Lekdenjey, Palbe, Yeshe Nyingpo, Khenpo Zhiwa Tso, Ra Ratna, Tsang Rabsel, Lama Chen Gongpa Rabsel, Lume Tsultrim Sherab, Zhu Dorje Gyaltsen, Nepo Drakpa Gyaltsen, Dree Sherab Bar, Ja Duldzondu Bar.