Tibetan
་ཉ་བྱས་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱིས་འཕྲིན་ཆོག་ལ་བརྟེན་ནས་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་གྲངས་མ་མཐའ་ཡུལ་དབུས་སུ་བཅུ་དང་མཐའ་འཁོབ་ཏུ་ལྔ་ཚོགས་ཀྱིས་གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་རབ་བྱུང་བསྙེན་རྫོགས་ཅིག་ཅར་དུ་བྱེད་པའོ། །འདི་དག་ལ་སྔོན་གྱི་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཚུལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྔོན་གྱི་གང་ཟག་ལས་ཉོན་རྣམ་སྨིན་གྱི་སྒྲིབ་པ་གསུམ་ཤས་ཆུང་ཞིང་། ཤེས་རབ་དང་རྒྱུད་དང་དབང་པོ་སྨིན་པའི་གདུལ་བྱ་བློ་དག་པ་ཤ་སྟག་གི་རྒྱུད་ལ་བྱུང་བའི་བསྙེན་རྫོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གང་གིས་རྫོགས་པར་མཛད་མཁན་གྱི་མཁན་པོའང་འཕགས་པ་ཁོ་ནའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་སྔོན་ཆོག་རྣམས་མཁན་སློབ་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། དེ་དག་རྒྱུད་སྒྲིབ་གསུམ་ཤས་ཆེ་ཞིང་སྨིན་ཤས་ཆུང་བ་ད་ལྟར་གྱི་གདུལ་བྱ་བཞིན་དུ་ཚེགས་ཆེན་པོའི་སྒོ་ནས་མཁན་སློབ་ཀྱིས་ཁྲིད་ཅིང་སྐྱོང་བ་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་པས་དེ་སྐད་བཤད་ཀྱི། གཞན་དུ་ན། ཚུར་ཤོག་སོགས་ཀྱི་ཚེ་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་མཁན་པོ་ཡིན་པར་གྲུབ་ལ། གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱི་སྔོན་ཆོག་བྱས་ཚེ་ལས་བྱེད་པ་པོ་དེའི་དོན་གྲུབ་པ་ན་སློབ་དཔོན་དུ་འགྱུར་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་བདུན་ལ་གསོལ་བཞིའི་ཆོ་ག་མཚན་ཉིད་པ་མེད་པས་སྔོན་ཆོག་བཏགས་པ་བ་དང་། འཕྲིན་ནི་ད་ལྟར་གྱི་ཆོ་ག་ཡིན་མོད། གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱི་སྔོན་ཆོག་ལ་བརྟེན་པའི་འཕྲིན་ཆོག་ཀྱང་འབྱུང་རུང་བས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། འདིར་སྔོན་ཆོག་མཚན་ཉིད་པ་ནི། བཅུ་ཚོགས་སམ་ལྔ་ཚོགས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ལ་གསོལ་བཏབ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་ཅིག་ཅར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཆོ་ག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རང་བྱུང་ནི་སྟོན་པ་སངས་མ་རྒྱས་པའི་སྔོན་རོལ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་། ཚུར་ཤོག་ནི་སངས་རྒྱས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཁའི་བར་དུའང་མཛད། འདི་ལ་ཉེས་དམིགས་འགའ་ཞིག་བྱུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་གསོལ་བཞིའི་སྔོན་ཆོག་གནང་ལ། གཞན་རྣམས་སངས་རྒྱས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་ད་ཆོག་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་བྱུང་བས་སྔོན་གྱི་རྫོགས་ཚུལ་ཞེས་བྱའོ། ། གཉིས་པ་ད་ལྟར་གྱི་ཆོ་ག་ལ། སྤྱིའི་དོན་དང་། གཞུང་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སྔོན་ཆོག་གི་རྗེས་སུ་བཅས་པ་མཛད་པའི་གསོལ་བཞིའི་ཆོ་ག་འཁོར་དང་བཅས་པ་དེ་ད་ལྟར་གྱི་ཆོ་གའི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་ན། བཅུ་ཚོགས་དང་། ལྔ་ཚོགས་སམ་དམིགས་བསལ་ལ་བཞི་ཚོགས་དང་། དགེ་འདུན་སྡེ་གཉིས་ལས་རྫོགས་པ་དང་། འཕྲིན་གྱིས་ཚིགས་སྔ་ཕྱི་རིམ་ཅན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། །དགེ་སློང་གྲངས་མང་ཉུང་རྙེད་དཀའ་སླའི་ཁྱད་པར་གྱིས་བཅུ་ཚོགས་དང་ལྔ་ཚོགས་སུ་འཇོག་པའི་ཡུལ་དབུས་མཐའི་ས་ཚིགས་ནི། ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས། ལི་ཁ་ར་ན་ཚང་ཚིང་ནགས། །ལི་ཁར་ཤིང་འཕེལ་ཤར་ཕྱོགས་ཉིད། །ཨུ་ཤི་རི་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡི། །རི་བོ་མུན་པ་ཅན་ནི་བྱང་། །ཀ་བ་ཉེ་བའི་ཀ་བ་ཡི། །གྲོང་ཁྱེར་ནུབ་ན་གནས་པ་ཡིན། །གྲོང་ཁྱེར་འདམ་བུ་ཅན་གྱི་དྲུང་། །ཆུ་ཀླུང་འདམ་བུ་ཅན་ནི་ལྷོ། །འདི་དག་གི་ནི་བར་རྣམས་ལ། །ཡུལ་དབུས་སུ་ནི་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཕྱི་རོལ་མཐའ་འཁོབ་ཅེས་བྱར་ནི། །མཐའ་ཡས་མཁྱེན་པས་གསུངས་པ་ཡིན། །ཞེས་ས་ཚིགས་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་སྟེ། ཆོས་ཚིགས་ཀྱིས་ཕྱེ་ན། ལུང་རྟོགས་ཀྱི་བསྟན་པ་གནས་པའི་ས་ཕྱོགས་ནི་དབུས་སོ། །ད་ཆོག་གི་སྒོ་ནས་སྡོམ་པ་ལེན་པའི་ཆོ་ག་ལ་གཉིས་ཏེ། དུས་ཁྲིམས་དང་། གཏན་ཁྲིམས་སོ། །དང་པོ་ནི། མཛོད་ལས། དམའ་བར་འདུག་སྨྲས་བཟླས་པ་ཡི། །མི་བརྒྱན་ནམ་ནི་ལངས་བར་དུ། །བསྙེན་གནས་ཡན་ལག་ཚང་བར་ནི། །ནངས་པར་གཞན་ལས་ནོད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི། ལེན་པ་པོ་གླིང་གསུམ་གྱི་སྐྱེས་པའམ་བུད་མེད་གང་རུང་གིས། བླང་ཡུལ་ལ་དགེ་སློང་ཁོ་ན་ལས་ལེན་པར་བཞེད། མདོ་སྡེ་པ། དུད་འགྲོའི་རྟེན་ལའང་སྐྱེ་བར་འདོད་ཅིང་། བླང་ཡུལ་ཡང་དགེ་བསྙེན་གསོ་སྦྱོང་ལ་གནས་པ་ཡན་ཆད་ལས་ལེན་པར་འདོད་དོ། །གཉིས་ཀ་དེ་རིང་ཉི་མ་མ་ཤར་གོང་དུ་བླངས་ནས། ཞག་ཕྱི་མའི་ཉི་མ་མ་ཤར་བར་དུ་བསྲུང་བར་བཞེད་པ་མཐུན་མོད། འོན་ཀྱང་དམིགས་བསལ་ལ། ཟླ་བ་བྱུང་ངོ་ཅོག་གི་ཉ་སྟོང་ཚེས་བརྒྱད་ལ་བསྲུང་བར་ཁས་བླངས་པའི་གང་ཟག་དེས་ཀྱང་ཕྱིས་གང་བསྲུང་བའི་དུས་དེ་དང་དེར་ལེན་དགོས་ནའང་། སྔར་སྟབས་གཅིག་ཏུ་བླངས་པའི་དགོས་པ་ནི། བྱེ་སྨྲ་ལྟར་ན་ཟས་ཟོས་རྗེས་བླངས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་པ་ལྟར་ན་རྟེན་གྱི་དྲུང་དུ། རང་ཉིད་ཀྱིས་བླངས་ཀྱང་སྐྱེ་བའི་དོན་དུ་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་གཏན་ཁྲིམས་ལ། སྐྱེས་པའི་བསླབ་ཚིགས་གསུམ་ལེན་པའི་ཆོ་ག་དང་། དེ་བུད་མེད་ཀྱི་བསླབ་ཚིགས་ལྔ་ལ་ཇི་ལྟར་སྦྱོར་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཚིགས་སྔ་མའི་དང་། ཕྱི་མའི་ཆོ་གའོ། །དང་པོ་ནི། ཀརྨ་ཤ་ཏཾ་ལས། དྲི་དང་དགེ་བསྙེན་བསླབ་པ་དང་། །ཞུ་དང་མཁན་པོ་དང་པོ་དང་། །རབ་བྱུང་དགེ་ཚུལ་གྲིབ་ཚོད་དང་། །བསླབ་པ་བརྗོད་པ་ཐ་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། ཐོག་མར་སྔོན་དང་ཞེས་འབྱུང་བས་སྔོན་ཆོག་བསྟན་ཀྱང
Chinese
通过僧众的差使仪轨，以及僧众的数量至少在中央地区为十人，边远地区为五人聚集，通过祈请四次羯磨来同时进行出家和比丘戒。这些被称为以前的受比丘戒的方式。因为以前的人们烦恼、业、异熟的三种障碍较少，智慧、相续和根器成熟的所化众生都是心思纯净的，在他们的相续中产生的比丘戒，并且使之圆满的堪布也是圣者独有的特点。如果这样说，那么以前的仪轨说不需要依赖堪布和阿阇梨，这有矛盾吗？因为那些相续三种障碍较多，成熟较少，像现在的所化众生一样，不需要通过非常费力的方式由堪布和阿阇梨引导和守护，所以那样说。否则，在“来吧”等时候，可以确定释迦牟尼佛是堪布，如果做了祈请四次羯磨的以前的仪轨，那么做羯磨的人成就了意义时，就必须成为阿阇梨。而且，最初的七位没有具足祈请四次羯磨的仪轨，所以是假立的以前的仪轨，差使虽然是现在的仪轨，但是也可能出现依赖祈请四次羯磨的以前的仪轨的差使仪轨，所以不是绝对的。这里具足特征的以前的仪轨是，在十人僧众或者五人僧众处祈请之前，通过祈请四次羯磨同时进行出家和受比丘戒的仪轨。其中，自生是在导师释迦牟尼佛未成佛之前出现的，来吧是从成佛到涅槃之间做的。因为这个出现了一些过失，所以赐予了祈请四次的以前的仪轨，其他都是在释迦牟尼佛成佛后不久，在现在的仪轨未出现之前出现的，所以称为以前的圆满方式。 第二，现在的仪轨分为共同意义和正文意义。第一，在以前的仪轨之后制定的祈请四次羯磨的仪轨及其眷属，是现在仪轨的特征。分类有十人僧众，五人僧众或者特殊情况下四人僧众，从两个僧团受戒，以及通过差使来区分前后。
English
Through the proxy ritual of the Sangha, and the Sangha's number is at least ten in the central region and five in the border region, gathering together, through the action of four requests, ordination and Bhikshu vows are taken simultaneously. These are called the ways of taking Bhikshu vows of the past. Because the three obscurations of afflictions, karma, and Vipaka were less in the people of the past, and the disciples whose wisdom, continuum, and faculties were mature were all of pure mind, the Bhikshu vows that arose in their continuum, and the Khenpo who makes it complete is also a unique characteristic of the noble ones. If that is the case, then is there a contradiction with the statement that the previous rituals do not need to rely on the Khenpo and Acharya? Because those continuums have more of the three obscurations and less maturity, like the disciples of the present, they do not need to be led and protected by the Khenpo and Acharya through very laborious means, so it is said that way. Otherwise, at the time of "Come here" etc., it can be determined that Shakyamuni Buddha is the Khenpo, and if the previous ritual of requesting four karmas is done, then when the one who does the karma accomplishes the meaning, he must become the Acharya. Moreover, the first seven did not have the complete ritual of requesting four karmas, so it is a falsely established previous ritual, and although the proxy is the current ritual, it is also possible for a proxy ritual that relies on the previous ritual of requesting four karmas to occur, so it is not absolute. Here, the previous ritual with characteristics is the ritual of simultaneously ordaining and taking Bhikshu vows through the action of requesting four karmas, after first making a request to the Sangha of ten or five. Among them, self-arising occurred before the teacher Shakyamuni Buddha attained Buddhahood, and "Come here" was done from the time of Buddhahood until the verge of Nirvana. Because some faults occurred in this, the previous ritual of requesting four times was granted, and the others occurred shortly after Shakyamuni Buddha attained Buddhahood, before the current ritual appeared, so it is called the way of completion of the past. Second, the current ritual is divided into general meaning and textual meaning. First, the ritual of requesting four karmas and its retinue, which was established after the previous ritual, is the characteristic of the current ritual. The classifications are ten Sanghas, five Sanghas, or four Sanghas in special cases, taking vows from two Sangha groups, and distinguishing between before and after through proxy.
Chinese
是次第修持的那些。关于依比丘人数的多寡和难易程度的差别，而安立十众和五众的中央和边地的处所是，在《词句》中说：“里卡拉那茂密的森林，里卡树生长的地方是东方，被称为乌尸里的山，黑暗山是北方，靠近柱子的柱子城，位于西方，在芦苇城旁，芦苇河是南方，这些之间的地带，应当知为中央，外面的边地，是无边智者所说。”这是以处所来区分的。如果以法来区分，那么具有教理和证悟的教法所住的地方是中央。现在从仪轨方面来说，受戒的仪轨有两种：时限戒和终身戒。第一种是，如《俱舍论》中所说：“卑下而坐，说念诵，不装饰或站立，圆满近住支分，早上从他人处受。”就像所说的那样。其中，分别说部认为，受戒者无论是赡部洲的三洲男子或女子，都只能从比丘处受戒。经部则认为，即使在畜生的身体上也能生起戒体，并且受戒者也可以从优婆塞直到住于斋戒的人那里受戒。两者都一致认为，今天在太阳升起之前受戒，必须守护到第二天太阳升起之前。然而，也有例外，如果有人发誓在每个月的初八、十五受持，那么即使后来在需要守护的时候也必须受戒。之前一次性受戒的必要性是，按照分别说部的观点，即使饭后受戒也能生起戒体，而按照经部的观点，在所依的面前，自己受戒也能生起戒体。第二种是终身戒，是受持男子的三种学处仪轨，以及如何将其应用于女子的五种学处。第一种有两种：前行仪轨和正行仪轨。第一种是，如《业百法》中所说：“询问和优婆塞学处，祈请和堪布第一，出家沙弥影子量，学处宣说为最后。”也就是说，首先出现“之前”一词，因此显示了前行仪轨。
English
These are those who practice in stages. Regarding the demarcation of central and border regions for establishing groups of ten or five based on the difference in the number of monks and the difficulty of obtaining them, it is said in the "Words and Phrases": "The dense forest of Likarana, the place where Likar trees grow is the east. The mountain called Uśīrī, the dark mountain is the north. The city of pillars near the pillars is located in the west. Next to the city of reeds, the river of reeds is the south. In the space between these, it should be known as the central region. The outer border region is what the omniscient one has said." This is divided by location. If divided by Dharma, the place where the teachings of scripture and realization abide is the center. Now, from the perspective of ritual, there are two types of vows: temporary vows and lifelong vows. The first is as stated in the Treasury of Knowledge: "Sitting low, reciting, without adornment or standing, with complete limbs of the upavāsa, one should receive it from another in the morning." That is how it is said. In this regard, the Vaibhāṣikas hold that the recipient, whether male or female from the three continents of Jambudvīpa, can only receive the vows from a bhikṣu. The Sautrāntikas believe that the vows can arise even in the body of an animal, and the recipient can receive the vows from an upāsaka up to one who observes the sojong. Both agree that the vows should be taken before sunrise today and must be kept until sunrise the next day. However, there is an exception: if someone vows to observe the eighth and fifteenth days of each month, then even later, when it is time to observe, they must take the vows. The necessity of taking the vows all at once beforehand is that, according to the Vaibhāṣikas, the vows can arise even after eating, while according to the Sautrāntikas, the vows can arise even if one takes them oneself in front of the object of refuge. The second is the lifelong vows, which are the ritual for taking the three training precepts for men and how to apply them to the five training precepts for women. The first has two parts: the preliminary ritual and the main ritual. The first is as stated in the Karmaśata: "Inquiry and upāsaka precepts, request and abbot first, novice shadow measurement, precepts declaration is the last." That is, the word "before" appears first, thus indicating the preliminary ritual.