Tibetan
ས་ནང་ཡིན་ཡང་དེར་རྗེན་བཙོས་དང་ཞག་ལོན་སོགས་བྱར་རུང་བས་ན་རུང་ཁང་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཁྱིམ་པའི་གནས་ཁང་དང་གཙུག་ལག་ཁང་ཉེ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་བའི་གནས་སུ་མཚམས་བཙོས་དང་ཞག་ལོན་གྱི་ཉེས་པ་མི་འབྱུང་བས་དེ་དག་ཏུ་རུང་ཁང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་མི་དགོས་ཤིང་། དེ་ལས་གཞན་གཙུག་ལག་ཁང་ཉེ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་ནང་དུ་མ་ཟད། ཁྱིམ་པའི་གནས་ཡིན་ཡང་དེར་ཁྱིམ་པ་མི་སྡོད་པར་དགེ་སློང་ཉིད་དབང་བའི་ཁང་པ་ཡིན་ན། རུང་ཁང་བྱིན་བརླབ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཚུལ་ལ་བཞི་སྟེ། དང་པོ་སོ་ཕག་འགྲེམ་པའི་དུས་སུ་དགེ་སློང་ལག་གིས་བླས་དེའི་འགྲམ་རྡོ་གཏོང་བ་ན་བཏེགས་པའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བའི་བྱིན་རླབས་དང་། གཉིས་པ་རྩིག་པའི་མགོ་བརྩམས་ནས་མཇུག་མ་ཟིན་པའི་བར་གང་ཡང་རུང་བའི་དུས་སུ་ལག་གི་བླས་སེམས་བསྡུས་པའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བའི་བྱིན་རླབས་དང་། གསུམ་པ་རུང་ཁང་དུ་འོས་པའི་ཁང་པ་དེ་གྲུབ་ཟིན་ནས་དེར་དགེ་སློང་གནས་པ་ཉིད་དང་མ་བྲལ་བའི་དུས་སུ་དགེ་འདུན་གྱིས་གསོལ་བ་དང་གཉིས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་བརླབ་པ་དང་། བཞི་པ་སྔར་རུང་ཁང་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སམ་མ་བརླབས་ཀྱང་རུང་སྟེ་གཙུག་ལག་ཁང་སྟོང་པར་དགེ་སློང་དག་གསར་དུ་ཕྱིན་པའི་ཚེ་དེར་སླེབ་མ་ཐག་འཕྲལ་ལས་བྱུང་བའི་བྱིན་བརླབ་བྱ་བའོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་པོ་འདི་རུང་ཁང་གསར་དུ་རྩིག་པའམ་ཁང་པ་བྱས་ཟིན་རུང་ཁང་དུ་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ཀ་ལ་འཇུག་གོ །ཡང་བདག་པོ་སོ་སོའི་བ་ལང་རྣམས་ལྷས་གཅིག་ཏུ་འཇུག་པ་ལྟར་མཚམས་ནང་གཅིག་ཏུ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་མའི་རུང་ཁང་གི་བྱ་བ་ཁང་པ་གཅིག་གིས་བྱས་པ་ལ། ལུང་ལས་བ་ལང་གི་ལྷས་ལྟ་བུའི་རུང་ཁང་ཞེས་གསུངས་སོ། ། གསུམ་པ་གནས་མལ་གྱི་གཞི་ནི། ཝཱ་ར་ཎཱ་སཱིར་ཁྱིམ་བདག་དགེ་བཟང་གིས་སྟོན་པ་ལ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་བརྩིག་པར་ཞུས་པས་གནང་ངོ་། །འདི་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱག་བྱ་བ་དང་མི་བྱ་བའི་ཚུལ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་བརྩིག་ཅིང་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཆོ་གའོ། །དང་པོ་ནི། སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་མཆོག་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཕྱག་བྱའོ། །མཉམ་ན་རྒན་པ་ལའོ། །ཞེས་དང་། ཁྱིམ་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལའོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་གཙུག་ལག་ཁང་བྱའོ། །ངོས་གཅིག་གི་དབུས་སུ་དྲི་གཙང་ཁང་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །དེའི་མདུན་དུ་སྒོ་ཁང་ངོ་། །གྲུ་བཞི་བཟང་བ་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་བརྩིག་པའི་ཆོ་ག་དང་། བརྩིགས་ནས་སྒོར་གནོད་སྦྱིན་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་སྒོ་ཁང་དུ་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་ཆ་ལྔ་པ་སོགས་རི་མོ་འདྲི་བའི་ཚུལ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་ཡལ་བར་མི་དོར་རོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བསྐྱང་བའི་སྒོ་ནས་གནས་པར་བྱ་བ་དང་། སྤྱོད་ལམ་ཅི་འདོད་པས་ལུང་དབོག་གོ །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དེར་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གནས་ཁང་དང་གནས་མལ་ལ་མཐའ་མཉིས་སྤངས་ཏེ་ཆགས་མེད་ཞེན་མེད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོད་པར་གསུངས་ཤིིང་། མདོར་ན་བདེ་བར་གནས་པའི་རྐྱེན་གོས་དང་སྨན་དང་གནས་མལ་བསྟེན་པའི་སྐབས་འདིར་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བསམ་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ལ་ནི་གོས་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་དང་། ཟས་རོ་བརྒྱ་པ་དང་། ཁང་པ་བརྩེགས་པ་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཡང་འོས་སོ། །དགེ་འདུན་གྱིི་རྫས་ཀྱང་ངོ་། །མི་སློབ་པ་མན་ཆད་ཀྱིའོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ཡང་ངོ་། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལེ་ལོ་ཅན་ལ་ནི་བླངས་པ་དང་ཉེ་བར་སྤྱད་པ་བུ་ལོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། ས་གའི་ལྷས། མི་སློབ་པ་ནི་བདག་པོར་སྤྱོད། །སློབ་པ་བྱིན་པ་སྤྱོད་པ་སྟེ། །བསམ་གཏན་ཀློག་དང་ལྡན་པ་ནི། །རྗེས་གནང་སྤྱོད་པས་ཉེས་པ་མེད། །ལྷག་མ་ལེ་ལོས་བཅོམ་པ་ཡི། །བདག་ཉིད་རྣམས་ནི་བུ་ལོན་སྤྱོད། །ཁྲིམས་འཆལ་རྣམས་ནི་ནམ་དུ་ཡང་། །གཙུག་ལག་ཁང་སོགས་ཉེར་སྤྱོད་བཀག །ཅེས་པ་ལྟར་མི་སློབ་པའི་གང་ཟག་གིས་གཞན་གྱི་ཡོ་བྱད་རང་དབང་བའི་ཚུལ་དང་། སློབ་པ་འཕགས་པས་རང་ལ་བྱིན་པ་རྣམས་ལོངས་སྤྱོད་དུ་རུང་སྟེ། དེ་དང་དེས་ཡོན་སྦྱོང་ནུས་པའི་ཕྱིར། སོ་སྐྱེ་ཁྲིམས་དག་ཀློག་སྤོང་ལ་བརྩོན་པའི་གང་ཟག་གིས་སྤྱད་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་དེ། དེ་ལྟར་སྟོན་པས་གནང་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་ཀྱང་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་མི་ནུས་པའི་ལེ་ལོ་ཅན་གྱིས་སྤྱད་དུ་མི་རུང་སྟེ། གང་བླངས་བུ་ལོན་དུ་འཕེལ་ནས་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མར་འཇལ་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཁྲིིམས་འཆལ་གྱིས་ནི་དད་རྫས་ལ་ནམ་ཡང་སྤྱོད་པ་བཀག་སྟེ། སྤྱད་ན་དམྱལ་བར་ལྟུང་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡང་སྙིང་གི་ཐུར་མ་ལས། ཚུལ་ཁྲིིམས་འཆལ་བས་ས་ནི་གོམ་པ་གང་། །ཟས་ནི་ཁམ་གཅིག་བཏུང་བ་ཆུ་ཕོར་གང་། །ཙམ་ཞིག་དགེ་འདུན་རྫས་ལ་ལོངས་སྤྱད་ན། །ལོག་འཚོ་ཡིན་ཏེ་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བར་གསུངས། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་ཐམས་ཅད
Chinese
即使是空地，在那里也可以进行生煮和熬油等事，因此称为“允许房”。 也就是说，在远离俗家住所和寺院及其周围的地方，不会发生因生煮和熬油而产生的过失，因此在那些地方不需要加持允许房。 除此之外，不仅在寺院及其周围，而且即使是俗家的住所，如果那里没有俗家人居住，而是比丘独自掌管的房屋，那么就需要加持允许房。 如何加持的方法有四种：第一种，在铺砖的时候，比丘用手拿起砖，并在旁边放石头时，从举起的边缘产生的加持；第二种，从开始砌墙到结束之间的任何时候，用手拿起砖，从集中意念的边缘产生的加持；第三种，适合作为允许房的房屋建成后，在那里比丘居住且没有离开的时候，僧团通过祈请和两次羯磨进行加持；第四种，以前是否加持为允许房都可以，在空旷的寺院里，比丘们新去的时候，到达那里立即产生的加持。 后两种情况适用于新建允许房或房屋已建成后将其作为允许房的情况。 又如各个主人的牛群进入同一个牛棚一样，在一个结界内，多座寺院的允许房事务由一个房屋完成，经文中说，如同牛棚一样的允许房。 第三，住所的基础是：在瓦拉纳西（Varanasi），施主善护请佛陀建造寺院，佛陀应允了。这有两种情况：行礼和不行礼的方式，以及建造和享用寺院的仪轨。第一种是：以别解脱戒为最殊胜的出家者应当行礼。与自己同等则向年长者行礼。以及，俗人向出家者行礼。所有人向佛陀行礼。等等，如广说的那样。第二种是建造寺院。在其中一面中间建造香室。其前面是门房。正方形是最好的。等等，是建造寺院的仪轨，以及建造后的
English
Even if it is an empty space, it is permissible to do raw cooking and oil extraction there, so it is called a "permissible room." That is, in places far from the homes of laypeople and monasteries and their surroundings, there will be no faults arising from raw cooking and oil extraction, so there is no need to bless the permissible room in those places. Other than that, not only in the monastery and its surroundings, but even if it is the home of a layperson, if no layperson lives there and it is a house solely owned by a monk, then it is necessary to bless the permissible room. There are four ways to bless it: The first is the blessing that arises from the edge of lifting when a monk picks up a brick by hand and places a stone next to it when laying bricks; the second is the blessing that arises from the edge of concentrating the mind when picking up a brick by hand at any time from the beginning of building the wall to the end; the third is when the house suitable as a permissible room is completed, and the monks live there without leaving, the Sangha blesses it through solicitation and two karmas; the fourth is whether it was previously blessed as a permissible room or not, when monks newly go to an empty monastery, the blessing that arises immediately upon arrival there. The latter two situations apply to both building a new permissible room or making a house into a permissible room after it has been built. Also, just as the cattle of individual owners enter the same cowshed, the affairs of the permissible rooms of many monasteries within one boundary are accomplished by one house. The scriptures say that it is a permissible room like a cowshed. Third, the basis of the dwelling is: In Varanasi, the householder Devasamvardhana requested the Buddha to build a monastery, and the Buddha granted it. There are two situations: the manner of prostration and non-prostration, and the ritual of building and enjoying the monastery. The first is: those who have taken the Pratimoksha vows, the most excellent renunciates, should prostrate. To those equal to oneself, prostrate to the elders. And, laypeople prostrate to renunciates. Everyone prostrates to the Buddha. And so on, as explained in detail. The second is to build the monastery. Build the incense room in the middle of one side. In front of it is the gatehouse. A square shape is best. And so on, is the ritual of building the monastery, and after building
Chinese
此外，还有绘制忿怒尊金刚手和门房处五辐轮等的图样方法，以及寺庙不得荒废等等，通过诸如此类的方式来守护，并根据意愿进行行为的授权。诸如此类的内容详细阐述了如何在此处享受佛法和物质财富，应如是理解。因此，住所和住处应避免两种极端，以无执着和无贪恋的方式使用。简而言之，为了安乐居住，在衣物、医药和住所等资具的使用方面，应了解以下五种情况。如是说：以涅槃之心出家，具足戒律者，穿着价值百万的衣服，享用百味美食，居住五百层楼房，也是适宜的。僧众的财物也是如此。对于无学以下的圣者也是如此。对于凡夫俗子也是如此。对于破戒者则不然。对于懒惰者来说，接受和使用都将变成债务。又如萨迦大师所说：无学者可以自主使用。有学者可以使用被给予之物。具有禅定和诵读能力者，允许使用，没有罪过。其余被懒惰摧毁的自性者，都是使用债务。破戒者无论何时，都被禁止使用寺庙等资具。如是，无学之人可以随意使用他人的物品，有学圣者可以使用别人给予自己的东西，因为他们能够净化供养。持戒清净且精进于闻思修的凡夫俗子也可以使用，因为这是佛陀允许的。如果持戒清净，但不能进行闻思修的懒惰者，则不应使用，因为所取之物会增生为债务，需要在来世偿还。破戒者则被禁止使用信财，因为使用后会堕入地狱，感受痛苦。如是，在《心之刺》中说：破戒者即使使用僧众的财物，哪怕只是一步土地，一口食物，一碗水，也是邪命，注定要堕入地狱。如是。第三，一切。
English
In addition, there are methods for drawing wrathful Vajrapani and the five-spoked wheel at the gate, and monasteries should not be abandoned, etc. They should be protected in such ways, and authorization should be given according to one's wishes. Such contents elaborate on how to enjoy Dharma and material wealth here, and should be understood accordingly. Therefore, residences and dwellings should avoid both extremes and be used in a non-attached and non-grasping manner. In short, for the sake of comfortable living, one should understand the following five situations regarding the use of clothing, medicine, and lodging. As it is said: For those who have renounced with the mind of Nirvana and are endowed with discipline, it is appropriate to wear clothes worth a million, enjoy a hundred flavors of food, and live in a five-hundred-story building. The property of the Sangha is also the same. It is also the same for those below the level of non-learners. It is also the same for ordinary people. But it is not so for those who have broken their vows. For the lazy, accepting and using will become a debt. Also, as Sakya Lama said: Non-learners can use things as their own. Learners use what is given to them. Those who have meditation and reading skills are allowed to use them without fault. The rest, whose nature is destroyed by laziness, are using debts. Those who have broken their vows are always forbidden to use the monastery and other necessities. Thus, non-learners can freely use the belongings of others, and learners can use what others have given them, because they can purify the offerings. Ordinary people who keep their vows purely and diligently engage in hearing, thinking, and meditating can also use them, because this is what the Buddha allowed. If one keeps their vows purely but is lazy and cannot engage in hearing, thinking, and meditating, then they should not use them, because what is taken will increase into debt and must be repaid in the next life. Those who have broken their vows are forbidden to use the property of faith, because after using it, they will fall into hell and experience suffering. Thus, in "The Thorn of the Heart," it says: If those who have broken their vows use the property of the Sangha, even if it is only one step of land, one mouthful of food, or one bowl of water, it is wrong livelihood and they are destined to fall into hell. So it is. Third, everything.