Tibetan
ས་ལྷྭམ་དང་མལ་སྟན་གཉིས་ཀ་བསྟེན་དུ་རུང་ཞིང་། དེའི་ཁྱད་པར་ཁྲ་བོ་དང་གསེར་དངུལ་གྱི་རྒྱན་ཅན་སོགས་སྒེག་རྫས་དང་སྒྲ་སྒྲོག་པའི་འཆིལ་ལྷྭམ་བསྟེན་དུ་མི་རུང་། གླང་པོ་ཆེ་དང་སྟག་སེང་རྟ་བོང་སོགས་ཀྱི་ཀོ་ལྤགས་བཅང་དུ་མི་རུང་བའོ། །བྱེ་བྲག་ཡུལ་ཨསྨྲ་པ་རཱནྟར་ནི་ཀོ་ལྤགས་ཀྱི་གོས་ཅི་དགར་བསྟེན་པ་སྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱར་གསུངས་ལ། སྤྱིར་ཆུ་ལ་ཆབ་རོམ་ཙམ་ཆགས་པའི་ཡུལ་དུ་ཞྭ་དང་ལྷྭམ་ཡུ་ཅན་གཉིས་ཀ་གནང་བའི་བསླབ་བྱར་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་སྨན་གྱི་གཞི་ནི། སྟོན་པ་གཉན་ཡོད་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ་དགེ་སློང་རྣམས་སྟོན་ཀའི་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་ནས་རིད་པས་སྨན་བསྟེན་པར་གནང་ཞིང་། དེ་ཡང་དུས་མ་ཡིན་པར་མ་ཟོས་པས་རིད་པ་ན་སྨན་བཞིར་ཕྱེ་ནས་རྗེས་སུ་གནང་ངོ་། །འདི་ལ་བཞི་སྟེ། སྨན་གྱི་རྒྱུ། སྨན་དངོས། གང་ཟག་གང་གིས་སྤྱོད་པ། བཞག་པའི་གནས་རུང་ཁང་བསྟེན་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ལོག་འཚོ་དང་བྲལ་ཞིང་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། སྒྲ་དོན། བསྟེན་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། བཅས་ལྡན་དགེ་སློང་གིས་བསྟེན་དུ་རུང་བའི་སྨན་གང་ཞིག །དྲི་རོ་རེག་བྱ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཁམ་ཟས་ཏེ། མཛོད་ལས། ཁམ་གྱི་ཟས་ནི་འདོད་པ་ན། །སྐྱེ་མཆེད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། དུས་རུང་། ཐུན་ཚོད་དུ་རུང་བ། ཞག་བདུན་པ། འཚོ་བའི་བར་དུ་བཅང་བའོ། །དང་པོ་དུས་རུང་ལ། མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། བཀྲེས་པའི་ནད་སེལ་བ་ལ་གཙོ་བོར་གནང་བའི་སྨན་གང་ཞིག །དགེ་སློང་གིས་སྤྱིར་བཏང་ལ་ཕྱི་དྲོ་ལོངས་སྤྱོད་དུ་མི་རུང་བའོ། །གཉིས་པ་ལ། བཟའ་བ་ལྔ་དང་། བཅའ་བ་ལྔའོ། །དང་པོ་ནི། ས་གའི་ལྷས། སྣ་ཚོགས་འབྲས་ཆན་ཟན་དང་ཤ །ཕྱེ་དང་ཁུར་བ་བཟའ་བ་ལྔ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྩ་བ་སྡོང་བུ་མེ་ཏོག་འབྲས། །ལོ་མ་ཡང་ནི་བཅའ་བ་ལྔ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ཐུན་ཚོད་དུ་རུང་བ་ལ། མཚན་ཉིད། ངོ་བོ། དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྐོམ་པའི་ནད་སེལ་བ་ལ་གཙོ་བོར་གནང་བའི་སྨན་གང་ཞིག །དགེ་སློང་གིས་ཐུན་ཚོད་ཀྱི་མཐའི་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ལོངས་སྤྱད་དུ་རུང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། དྲང་སྲོང་ཀེ་ནའི་བུས་བཏུང་བའི་རྒྱུ་བརྒྱད་ཕུལ་ཏེ། སྨན་གྱི་གཞི་ལས། ཆུ་ཤིང་འབྲས་དང་ཀུ་ཤུ་གོ་ལ་དང་། །ཨ་ཤྭཏྠ་དང་ཨུདུམྦ་ར་དང་། །པ་རུ་ཤ་ཀ་དང་ནི་རྒུན་འབྲུམ་དང་། །བརྒྱད་པ་འབྲ་གོ་དག་ནི་ཡིན་པར་བཤད། །ཅེས་དང་། གཞན་ཡ
Chinese
鞋子和褥垫两者都可以使用，但特别的是，花哨的、带有金银装饰品等装饰品以及发出声音的拖鞋不可以使用。大象、老虎、狮子、马、驴等动物的皮革也不可以持有。特别是在阿湿摩罗波兰陀国，可以随意使用皮革衣服，这是修行的教导。一般来说，在水面结冰的地方，帽子和长筒靴都可以使用，这是教导。 第二，关于药物的基础：导师住在胜林城时，比丘们因秋季疾病而变得消瘦，因此允许服用药物。而且，如果不是因为非时而食导致消瘦，则将药物分为四类，然后允许。这有四点：药物的来源、药物本身、由谁使用、放置的地方（适宜的房间）和使用方法。第一点是：应当通过远离邪命，舍弃二边的方式来获取。第二点包括：定义、分类、词义、使用方法。第一点是：持戒的比丘可以使用什么样的药物？它是具有气味、味道、触感三种性质的食物。如《俱舍论》中说：如果想要食物，它具有三种生处。第二点包括：时药、随时药、七日药、尽形寿药。第一点，时药包括：定义和分类。第一点是：主要为了消除饥饿疾病而允许的药物是什么？比丘通常在下午不应享用的。第二点包括：五种食物和五种药草。第一点是：萨迦的女神说：各种米饭、炒面、糌粑和肉，面粉和糖是五种食物。第二点是：根、茎、花、果，叶子也是五种药草。第二，随时药包括：定义、体性和分类。第一点是：主要为了消除口渴疾病而允许的药物是什么？比丘在随时药的期限内加持后可以享用的。第二点是：仙人迦那之子献上了八种饮料，如药物的基础中说：水、树果和余甘子，榕树和优昙婆罗树，巴鲁沙迦树和葡萄，第八种是余甘子。以及其他
English
Both shoes and mattresses are permissible to use. However, fancy items such as those with colorful designs, gold and silver ornaments, and slippers that make noise are not allowed. It is also forbidden to possess the leather of elephants, tigers, lions, horses, donkeys, and so on. Specifically, in the country of Asmāraparānta, it is taught as a practice to freely use leather clothing. Generally, in places where water freezes, both hats and boots are permitted, as instructed. Secondly, regarding the basis of medicine: When the Teacher was residing in Gnyan-yod, the monks were afflicted with autumn diseases and became emaciated, so the use of medicine was permitted. Moreover, if emaciation was not caused by eating at inappropriate times, medicine was divided into four categories and then allowed. There are four aspects to this: the source of medicine, the medicine itself, who uses it, and the place where it is kept (suitable room) and how it is used. The first point is: it should be obtained by abstaining from wrong livelihood and abandoning the two extremes. The second point includes: definition, classification, meaning of the word, and how to use it. The first point is: What kind of medicine is permissible for a disciplined monk to use? It is edible food that possesses the three qualities of smell, taste, and touch. As stated in the Treasury of Knowledge: "When desire arises for edible food, it possesses the three sources of generation." The second point includes: seasonal medicine, occasional medicine, seven-day medicine, and lifetime medicine. The first point, seasonal medicine, includes: definition and classification. The first point is: What is the medicine that is mainly allowed to relieve hunger? It is something that monks generally should not consume in the afternoon. The second point includes: the five foods and the five herbs. The first point is: The goddess Saga said: "Various rice, fried grains, tsampa and meat, flour and sugar are the five foods." The second point is: "Root, stem, flower, fruit, and leaves are also the five herbs." Secondly, occasional medicine includes: definition, nature, and classification. The first point is: What is the medicine that is mainly allowed to relieve thirst? It is something that monks can consume after blessing it within the time limit of occasional medicine. The second point is: The sage Kena's son offered eight drinks, as stated in the Basis of Medicine: "Water, tree fruits and amalaki, banyan and udumbara, parushaka and grapes, the eighth is haritaki." And others
Tibetan
ང་བཅོས་པའི་ཚྭ་སྟེ་རྒུན་ཆང་སོགས་ཀྱི་སངས་པོ། །འབྲུའི་ཚྭ་སྟེ་ནས་ཆང་གྲོ་ཆང་སོགས་ཀྱི་ཤུལ་ནས་བྱུང་བའི་སངས་པོ། ཞོ་ཁ་ཆུ་སྟེ་ཞོའི་ཁུ་བ་དར་བའི་དྭངས་མ་སྟེ་ཆུར་ཁུ། རྩབ་མོ་སྟེ་འབྲས་དང་ཁྲེ་སོགས་བཙོས་ནས་ཕབས་མ་བཏབ་པར་མནན་པའི་ཙད་ཤུ་ཞེས་བོད་དུ་རྩབས་སུ་གྲགས་པ། དེ་དག་ཀྱང་བཏུང་བ་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་ཏེ། ཆུས་བཏབ་པ། ཚགས་ཀྱིས་བཙགས་པ། ཤིན་ཏུ་སླ་བ། གཞིན་སྣང་བ། འདམ་བུ་ཉག་མའི་མདོག་ལྟ་བུའི་བཏུང་བ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། རྒྱུ་དུས་རུང་དང་། ཞག་བདུན་པ་དང་། འཚོ་བཅངས་ལས་སྦྱར་བའི་ཐུན་ཚོད་དུ་རུང་བའི་སྨན་གསུམ་སྟེ། རིམ་བཞིན་རྒུན་ཆུ་དང་། བུར་ཁུ་དང་། སྐྱུ་རུ་རའི་ཁུ་བ་ཤིན་ཏུ་སླ་བ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ཞག་བདུན་པ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རླུང་ནད་སེལ་བ་ལ་གཙོ་བོར་གནང་བའི་སྨན་གང་ཞིག །དགེ་སློང་གིས་ཞག་བདུན་པའི་མཐའི་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ལོངས་སྤྱད་དུ་རུང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཞུན་མར་དང་། འབྲུ་མར་དང་། སྦྲང་རྩི་དང་། བུ་རམ་གྱི་དབུ་བ་སྟེ། དེས་འཕངས་པ་བུ་རམ་དང་། བུ་རམ་གྱི་ཁ་ཤུན་བསྡུས་པའི་ཕྱེ་མ་ཧྭགས་དང་། དེ་བརྡོག་པོར་བྱས་པ་ལི་ཁར་སོགས་དང་། ཞུན་མར་དང་ངོ་བོ་འདྲ་བ་བདུད་རྩི་དང་། འབྲུ་མར་དང་འདྲ་བ་ཉ་སོགས་སེམས་ཅན་ལྔའི་ཞག་བསྐོལ་ཞིང་བཙགས་པ་རྣམས་དང་། ས་གའི་ལྷས་མར་གསར་ཡང་ཞག་བདུན་པར་བཤད་པ། ལུང་སྨན་གྱི་གཞི་ལས་ཞག་བདུན་པ་ནི་མར་དཀར་དང་། ཏིལ་མར་དང་། སྦྲང་རྩིའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་ནོ། །བཞི་པ་འཚོ་བཅངས་ལ། མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། འདུས་པའི་ནད་སེལ་བ་ལ། གཙོ་བོར་གནང་བའི་སྨན་གང་ཞིག །ཇི་སྲིད་ནད་དེ་འཚོའི་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ལོངས་སྤྱད་དུ་རུང་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། རྩ་བའི་སྨན་གླ་སྒང་དང་ཡུང་བ་ལྟ་བུ། སྡོང་བུའི་སྨན་ཙནྡན་དང་སླེ་ཏྲེས་ལྟ་བུ། འདབ་མའི་སྨན་ནིམ་པའི་ལོ་མ་ལྟ་བུ། མེ་ཏོག་གི་སྨན་བ་ཤ་ཀའི་མེ་ཏོག་ལྟ་བུ། འབྲས་བུའི་སྨན་ཨ་བར་སྐྱུར་གསུམ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་གཙོ་བོར་ཟས་ཀྱི་དོན་དུ་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་སྒྲ་དོན་ནི། སྤྱིར་ནད་སེལ་བར་བྱེད་པས་ན་སྨན། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྔ་དྲོའི་དུས་ཁོ་ནར་རུང་བའི་དུས་རུང་། རང་མིང་གིས་དུས་ཀྱི་མཐའི་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་རུང་བས་ན་ཐུན་ཚོད་དང་། ཞག་བདུན་པ་དང་འཚོ་བཅངས་ཞེས་བྱའོ། །བཞི་པ་བསྟེན་ཚུལ་ལ་གཉིས་ལས། ལུས་ཀྱིས་བསྟེན་པ་ནི། མིག་
Chinese
我所做的盐，即是葡萄酒等的酒糟。谷物的盐，即是大麦酒、青稞酒等之后产生的酒糟。酸奶水，即是酸奶的汁液，提炼奶油后的清澈部分，即是水性的。粗糙的，即是大米和稗子等煮熟后，不加酵母而压榨的，在西藏被称为“རྩབས”的东西。这些也都是具有五种特性的饮料：用水浸泡，用网过滤，非常稀薄，显现光泽，如同芦苇杆颜色的饮料。第三，有时限允许的，七日内允许的，以及终生允许的，这三种是可作为药的时限。依次是葡萄汁，蔗糖汁，以及非常稀薄的余甘子汁等。第三，七日内允许的，有定义和分类。第一是，主要用于治疗肺病的药物，比丘在七日结束前加持后可以享用。第二是，酥油，谷物油，蜂蜜和糖蜜的泡沫。由此延伸出的糖蜜，以及糖蜜的皮壳收集的粉末，将其做成块状的里卡等，以及与酥油性质相同的天露，以及与谷物油相同，鱼等五种动物的脂肪熬制并过滤的，以及萨迦的新鲜灯油也被认为是七日内允许的。经文药理学的基础中说，七日内允许的是白油，芝麻油和蜂蜜。这与所说的相符。第四，终生允许的，有定义和分类。第一是，主要用于治疗混合性疾病的药物，只要该疾病存在，加持后就可以享用。第二，有五种：根茎类的药物，如黄精和油菜；树干类的药物，如檀香和丁香；叶子类的药物，如印楝的叶子；花朵类的药物，如婆娑迦的花朵；果实类的药物，如诃子、毗醯子、余甘子这三种。这些也主要不是为了食物的目的而特别使用的。第三，词义是：总的来说，因为能治疗疾病所以是药。特别地，只有在早晨可以服用的有时限允许的。以自己的名称加持到时限结束为止，所以称为“ཐུན་ཚོད”（thun tshod，时限），七日内允许的和终生允许的。第四，服用方式有两种：身体上的服用是，眼睛
English
The salt I made, which is the dregs of wine and so on. The salt of grains, which is the dregs from barley wine, buckwheat wine, and so on. Yogurt water, which is the juice of yogurt, the clear part after extracting cream, which is watery. Coarse, which is rice and millet, etc., cooked and pressed without adding yeast, which is known as "རྩབས" in Tibet. These are also beverages with five characteristics: soaked in water, filtered with a net, very thin, showing luster, beverages like the color of reed stalks. Third, there are three medicines that can be used within a time limit, within seven days, and for a lifetime: grape juice, sugarcane juice, and very thin amla juice, respectively. Third, the seven-day allowance has a definition and a classification. The first is, any medicine that is mainly given to cure lung disease, which a monk can enjoy after blessing it until the end of the seven days. The second is, ghee, grain oil, honey, and the foam of molasses. From this, molasses is extended, and the powder collected from the skin of molasses, which is made into lumps such as liquor, and nectar which is the same in nature as ghee, and the fat of five animals such as fish, which is the same as grain oil, which is boiled and filtered, and fresh Saga butter is also said to be allowed within seven days. In the basis of the Sutra Medicine, it is said that what is allowed within seven days is white butter, sesame oil, and honey. This is in accordance with what is said. Fourth, lifetime allowance has a definition and a classification. The first is, any medicine that is mainly given to cure mixed diseases, which can be enjoyed after blessing it as long as the disease exists. Second, there are five types: root medicines such as Polygonatum and rapeseed; trunk medicines such as sandalwood and cloves; leaf medicines such as neem leaves; flower medicines such as Vasa flowers; fruit medicines such as haritaki, bibhitaki, and amla. These are also mainly not used specifically for the purpose of food. Third, the meaning of the words is: In general, because it cures diseases, it is medicine. In particular, it is only allowed to be taken in the morning, which is sometimes allowed. It is blessed in its own name until the end of the time limit, so it is called "ཐུན་ཚོད" (thun tshod, time limit), allowed within seven days and allowed for life. Fourth, there are two ways to take it: taking it with the body is the eyes