Tibetan
ས་བཅོས་པའི་ཆང་དང་། དེ་དག་གི་སྦང་མ་དང་ཚིགས་མ་སོགས་མྱོས་པའི་ནུས་པ་ཅན་རྣམས་འཐུང་ངམ་ཟ་བར་འདོད་པས་མགུལ་དུ་མིད་པ་ན་ལྟུང་བྱེད་དེ། བསྐོལ་བས་ཆང་གི་རོ་ནུས་ཉམས་པར་བྱས་པ་དང་། ནད་པ་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་ཁར་བསྲེལ་པ་ཙམ་དང་ལུས་ལ་བཀུད་པ་ཙམ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བཅུ་པ་དུས་མིན་པར་གྲོང་དུ་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། དུས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱི་དྲོ་སྟེ། རང་གླིང་གི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཡོལ་ནས་སྐྱ་རེངས་མ་ཤར་གྱི་བར་དུ་རྐྱེན་དགོས་མེད་ཅིང་དེར་འཁོད་ཀྱི་གྲོགས་ལ་མ་སྨྲས་པར་ཁྱིམ་པའི་གྲོང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད་པས་སྒོ་གཏན་དང་ཉེ་འཁོར་ལས་འདས་པའོ། ། བཅུ་ཚན་དགུ་པ་ཆོས་སྟོན་གྱི་སྡེ་ཚན་ནི། ཟས་བཅས་ཕྱི་དྲོ་རྒྱུ་དང་ཁྱིམ་གསུམ་འདས། །རྒྱལ་པོ་བཙུན་མོར་རྩེ་བའི་ཁབ་ཏུ་ཉལ། །མདོ་སོགས་འདོན་ལ་ད་གདོད་ཤེས་ཟེར་དང་། །རིན་ཆེན་ཁབ་རལ་ཁྲི་རྐང་ཚད་ལྷག་བཟོས། །ངན་སེམས་ཤིང་བལ་ཁྲི་སྟེང་བརྡལ་ཏེ་བགོས། །གདིང་གཡན་རས་ཆེན་ཆོས་གོས་ཚད་ལྷག་གོ །ཞེས་པ་ལྟར་བཅུ་ལས། དང་པོ་གྲོང་གཞན་དུ་རྒྱུ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། འདི་དང་དྲུག་པ་དང་བཅུ་པ་རྣམས་ཉེར་དགའ་ལ་བཅས་ཏེ། དགེ་སློང་གིས་སྔ་དྲོ་རང་ཚིག་གིས་སྦྱིན་བདག་ཁྱིམ་པའི་གནས་སུ་ཟས་ལ་སྤྱན་དྲངས་ནས། དུས་ལ་བྲིམ་ཞེས་མ་བསྒོས་པར་རང་ཉིད་ཁྱིམ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་རྒྱུ་བས་ཁྱིམ་གསུམ་འདས་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་གདུགས་ཚོད་ལ་གནོད་པ་དང་། ཕྱི་དྲོ་ཁྱིམ་བཞི་ཕན་ཆད་འདས་པས་དགེ་འདུན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་གནོད་པའོ། །གཉིས་པ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་ནུབ་མོ་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། འཆར་ཀ་ལ་བཅས་ཏེ། ཆོས་ལྡན་གྱི་དོན་དུ་བོས་པ་སོགས་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་མེད་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོ་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བའི་ཁབ་སྟེ་བཙུན་མོ་དང་བཅས་པའི་ཕོ་བྲང་དུ་ཉི་མ་དམར་ཐག་ཆོད་ནས་སྐྱ་རེངས་ཐ་མ་མ་ཤར་གྱི་བར་འགྲོ་ན་གནས་དེའི་སྒོ་གཏན་ནམ། དེའི་ཉེ་འཁོར་འདས་པར་སླེབ་པའོ། །ནུབ་མོར་མ་ཟད་ཉིན་མོ་ཕྱིན་ནས་མཚན་ལ་དེར་ཉལ་ཡང་འདྲའོ། །གསུམ་པ་བསླབ་གཞི་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། འདི་དང་ལྔ་པ་དག་དྲུག་སྡེ་ལ་བཅས་ཏེ། སོ་ཐར་གྱི་མདོ་ལན་གཉིས་ཡན་ཆད་ཐོས་ཤིང་མདོ་དེ་ལ་དོན་དེ་ཡོད་པ་སྔར་ནས་ཤེས་ཀྱང་ཤེས་རིན་མི་ཆོག་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར། གསོ་སྦྱོང་གི་དུས་སུ་དོན་འདི་ཡོད་པར་ད་གདོད་ཤེས་སོ་ཞེས་འདུལ་བར་གཏོགས་པའི་བསླབ་པ་ཁྱད་གསོད་ཀྱི་ཚིག་སྨྲས་པ་ཕ་རོལ་པོས་གོ་ན་ལྟུང་བྱེད་དང་། མདོ་སྡེ་སོགས་ལ་ཉེ
Chinese
用谷物等改造的酒，以及那些酒糟和沉淀物等具有致醉能力的东西，如果想要饮用或食用，吞咽到喉咙里就会犯堕罪。如果通过熬煮使酒的味道和效力减弱，或者为了对病人有益而在口中稍微混合一下，以及在身上涂抹一下，就没有罪过。第十，在不适当的时间进入村庄的堕罪是：在不适当的时间的傍晚，即从自己地区的太阳过半之后到黎明未出现之前，没有必要的理由，也没有告诉住在那里（指村庄）的朋友，就在家居士的村庄里游荡，超过了关门的范围和附近的地方。 第九组，关于讲经说法的章节是：连同食物在傍晚游荡，超过三家。在国王与妃子嬉戏的寝宫里睡觉。诵读经等时说现在才知道，制作贵重的床、破旧的床、床腿超过尺寸。怀着恶意将木棉铺在床上分给他人。坐垫、粗布、大块布料、袈裟超过尺寸。如是所说，十种之中，第一种，在其他村庄游荡的堕罪是：这一个、第六个和第十个都是对ཉེར་དགའ་（梵文：Sāṃghāṭī，僧伽梨，大衣）规定的。比丘在早上用自己的话说，邀请施主在家中用餐，没有说“按时分发”，自己从一家到另一家游荡，超过了三家，损害了僧团的伞盖限度；傍晚超过四家，损害了僧团的法的受用。第二，晚上进入国王宫殿的堕罪是：是对འཆར་ཀ་（梵文：Śikṣāpada，尸迦波陀，学处）规定的。没有为了符合佛法的理由而被召唤等特殊必要，在国王与妃子一同嬉戏的寝宫，即与妃子在一起的宫殿里，从太阳完全落下到最后的黎明出现之前去，到达了那个地方关门的地方，或者超过了那个地方的附近。不仅是晚上，白天去了晚上在那里睡觉也是一样的。第三，轻视学处的堕罪是：这一个和第五个是对六群比丘规定的。听过两次以上的别解脱经，并且从以前就知道那部经里有那个意义，但为了不尊重所学，在布萨的时候说“现在才知道有这个意义”，如果所说的是轻视属于调伏的学处的话语，被其他人听到就会犯堕罪，对于经藏等则
English
Drinking or eating anything with intoxicating properties, such as liquor made from processed grains, its dregs, and sediments, with the intention of swallowing it down one's throat constitutes a downfall. However, if the taste and potency of the liquor have been diminished by boiling, or if it is mixed in the mouth solely for the benefit of a patient, or merely applied to the body, there is no offense. Tenth, the downfall of going to a village at an inappropriate time is: in the evening at an inappropriate time, that is, from the time the sun has passed its midpoint in one's own region until dawn has not yet broken, without any necessary reason and without informing the friend residing there (referring to the village), one wanders into the village of householders, exceeding the limits of closed doors and the vicinity. The ninth section, concerning the category of teaching the Dharma, states: Wandering in the evening with food, exceeding three houses. Sleeping in the chamber where the king plays with his consort. Saying 'I have only now learned' when reciting the Sutras, etc. Making precious beds, dilapidated beds, bed legs exceeding the prescribed size. Spreading cotton with malicious intent on a bed and distributing it. Cushions, coarse cloth, large pieces of cloth, robes exceeding the prescribed size. As it is said, among the ten, the first, the downfall of wandering in other villages is: this one, the sixth, and the tenth are all prescribed for the Sāṃghāṭī (僧伽梨，大衣). A monk, in the morning, invites a patron to a householder's residence for a meal with his own words, and without saying 'distribute at the proper time,' he himself wanders from one house to another, exceeding three houses, harming the umbrella limit of the Sangha; in the evening, exceeding four houses, harming the Dharma enjoyment of the Sangha. Second, the downfall of going to the king's palace at night is: it is prescribed for the Śikṣāpada (尸迦波陀，学处). Without any special necessity such as being summoned for a Dharma-related reason, going to the chamber where the king plays with his consort, that is, the palace together with the consort, from the time the sun has completely set until the last dawn has broken, reaching the closed doors of that place, or exceeding the vicinity of that place. Not only at night, but also going during the day and sleeping there at night is the same. Third, the downfall of despising the precepts is: this one and the fifth are prescribed for the group of six. Having heard the Prātimokṣa Sutra more than twice, and having known from before that there is that meaning in that Sutra, but in order to disrespect what has been learned, saying 'I have only now learned that there is this meaning' during the Uposatha, if what is said is a word of despising the precepts belonging to the Vinaya, if it is heard by others, it constitutes a downfall, and for the Sutra Pitaka, etc.
Tibetan
ས་བྱས་སོ། །བཞི་པ་ཁབ་རལ་འཆོས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། འདི་དང་བདུན་པ་དང་བརྒྱད་པ་དང་དགུ་པ་རྣམས་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་ལ་བཅས་ཏེ། དཀོན་ཞིང་རིན་ཐང་ཆེ་བའི་རྫས་བ་སོ་སོགས་ལ་ཁབ་རལ་བྱེད་དམ་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ་ཟིན་པའོ། །ལྔ་པ་ཁྲི་རྐང་འཆོས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། དགེ་སློང་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་ཁྲིའམ་ཁྲིའུའི་རྐང་པ་བུ་གར་གཞུག་པ་མན་ཆད་ཁྲུ་གང་ཚད་ཡིན་པས་དེ་ལས་ལྷག་པ་བཟོའམ་བཟོར་བཅུག་སྟེ་ཟིན་པའོ། །དྲུག་པ་ཤིང་བལ་གྱི་གོས་པར་བྱས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། དགེ་འདུན་གྱི་ཁྲི་དང་ཁྲིའུའི་སྟེང་དུ་དགེ་སློང་གི་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཤིང་བལ་བརྡལ་ཏེ་གོས་པར་བྱས་པའོ། །བདུན་པ་གདིང་བ་དང་། བརྒྱད་པ་གཡན་དགབ་དང་། དགུ་པ་དབྱར་གྱི་གོས་རས་ཆེན་རྣམས་ཚད་ལྷག་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། དགེ་སློང་གིས་རང་དོན་དུ་དེ་གསུམ་རང་རང་གི་ཚད་ལས་ལྷག་པ་བྱེད་དམ་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ་ཟིན་པ་ན་དེ་དང་དེའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཚད་ནི། གདིང་བ་སྲིད་དུ་ཁྲུ་གསུམ་དང་ཞེང་དུ་ཁྲུ་དོ་དང་སོར་དྲུག །གཡན་དགབ་ཀྱི་སྲིད་དུ་ཁྲུ་དྲུག་དང་ཞེང་དུ་ཁྲུ་གསུམ། རས་ཆེན་གྱི་སྲིད་དུ་ཁྲུ་དགུ་དང་། ཞེང་དུ་ཁྲུ་གསུམ་དང་སོར་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །དེ་ཡང་ཁྲུ་དང་སོར་གྱིས་འཇལ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་རང་གི་འཇལ་བྱེད་ཀྱིས་ཕྱེད་ཀྱིས་ལྷག་ན་ལྟུང་བའོ། །འདི་དག་གི་ལྟུང་བ་བཤགས་པའི་ཚེ། ཁབ་རལ་བཅག་ཅིང་ཁྲིའི་ཤིང་བལ་བསྡུས་ནས་དང་། ཁྲི་རྐང་གདིང་གཡན་རས་ཆེན་བཞིའི་ལྷག་པོ་བཅད་ནས་བཤགས་དགོས་ཤིང་། བཤགས་ཡུལ་གྱིས་བཅག་གམ། བསྡུས་སམ། བཅད་དམ་ཞེས་མ་དྲིས་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །བཅུ་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཆོས་གོས་ཀྱི་ཚད་ལས་གྱུར་པའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། སྟོན་པའི་ལུས་ཚད་ཙམ་མེད་པར་དེའི་ཆོས་གོས་ཀྱི་ཚད་དམ། དེ་ལས་ལྷག་པ་བྱེད་དམ་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ་ཟིན་པ་ལས་གྱུར་བའོ། །དེ་ལ་སྟོན་པའི་ཆོས་གོས་ཀྱི་ཚད་ནི། སྲིད་དུ་སྟོན་པ་རང་གི་ཁྲུ་ལྔ་ཡིན་པས་མི་ཕལ་བའི་ཁྲུ་བཅོ་ལྔ་དང་། ཞེང་དུ་སྟོན་པའི་ཁྲུ་གསུམ་ལ་ཕལ་བའི་ཁྲུ་དགུ་ཡོད་དེ། སྟོན་པའི་ཁྲུ་རེ་ལ་མི་འབྲིང་པོའི་ཁྲུ་གསུམ་རེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ལྔ་པ་སོར་བཤགས་ལ་བསྟན་བཤད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སོ་སོར་བཤགས་བྱའི་སྡེ་ནི་བཞི་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་པ་སྟེ། སྨྲེ་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པས་སོ་སོར་བཤགས་དགོས་པས་ན་སོར་བཤགས་ཀྱི་སྡེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་མཚན་ཉིད་ནི། བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་བཅས་འགལ་གྱི་ལྟུང་བ་གང་ཞིག །སོར་བཤགས་ཀྱི་
Chinese
完毕。 第四，缝补毛毡或粗布的堕罪是：此条以及第七、第八和第九条，是针对众多比丘制定的。对比丘们来说，对于稀有且贵重的物品，如毛毡等，亲自缝补或让人缝补完毕，即犯堕罪。 第五，修理床脚的堕罪是：比丘为僧众的床或小床安装床脚，从插入孔洞开始，长度为一个“库鲁”（肘尺）的长度，如果超过这个长度，亲自制作或让人制作完毕，即犯堕罪。 第六，用木棉装饰覆盖的堕罪是：比丘以恶念在僧众的床或小床上铺上木棉并加以装饰覆盖。 第七，制作坐垫，第八，制作镶边，第九，制作夏季的大块布料，这些都是超量制作的堕罪：比丘为了自己的利益，这三样东西超过各自的尺寸，亲自制作或让人制作完毕，就犯了相应的堕罪。尺寸是：坐垫的长度为三“库鲁”，宽度为两“库鲁”零六指。镶边的长度为六“库鲁”，宽度为三“库鲁”。大块布料的长度为九“库鲁”，宽度为三“库鲁”零十八指。此外，所有用“库鲁”和指来测量的东西，如果超过测量工具的一半，就犯堕罪。忏悔这些堕罪时，必须折断毛毡，收集床上的木棉，并切断床脚、坐垫、镶边、大块布料这四者的剩余部分后才能忏悔。如果忏悔的对象没有询问是否折断、收集或切断，则犯轻罪。 第十，超过善逝（佛陀）的法衣尺寸的堕罪是：不按照佛陀的身量，而是按照超过佛陀法衣的尺寸，亲自制作或让人制作完毕，就犯了堕罪。佛陀法衣的尺寸是：长度为佛陀自己的五“库鲁”，相当于普通人的十五“库鲁”；宽度为佛陀的三“库鲁”，相当于普通人的九“库鲁”。因为佛陀的一“库鲁”相当于普通人的三“库鲁”。 第五，别解脱的教说分为教和说两种。第一种是：别解脱的类别有四种。也就是说，因为需要以哀号的形式分别忏悔，所以称为别解脱的类别。其定义是：具足比丘戒律者所违犯的任何堕罪，属于别解脱的
English
Completed. The fourth, the offense of repairing felt or coarse cloth is: This, the seventh, eighth, and ninth offenses are prescribed for a large number of monks. For monks, personally repairing or having someone repair rare and valuable items such as felt, etc., constitutes a transgression. The fifth, the offense of repairing bed legs is: When a monk installs legs on a bed or cot belonging to the Sangha, starting from inserting the legs into the holes, if the length exceeds one cubit (kurru), personally making or having it made constitutes a transgression. The sixth, the offense of decorating with cotton wool is: A monk, with malicious intent, spreads cotton wool on a bed or cot belonging to the Sangha and decorates it. The seventh, making cushions, the eighth, making borders, and the ninth, making large pieces of summer cloth, are all offenses of exceeding the prescribed measurements: If a monk, for his own benefit, makes these three items exceeding their respective measurements, personally or having them made, he commits the corresponding offense. The measurements are: the length of a cushion is three cubits, and the width is two cubits and six fingers. The length of a border is six cubits, and the width is three cubits. The length of a large piece of cloth is nine cubits, and the width is three cubits and eighteen fingers. Furthermore, for all things measured in cubits and fingers, if they exceed half of the measuring tool, an offense is committed. When confessing these offenses, one must break the felt, collect the cotton wool from the bed, and cut off the excess portions of the bed legs, cushion, border, and large piece of cloth before confessing. If the person to whom the confession is made does not ask whether the items have been broken, collected, or cut, a minor offense is committed. The tenth, the offense of exceeding the measurements of the Sugata's (Buddha's) Dharma robe is: Not according to the Buddha's body size, but according to measurements exceeding the Buddha's Dharma robe, personally making or having it made constitutes a transgression. The measurements of the Buddha's Dharma robe are: the length is five cubits of the Buddha himself, equivalent to fifteen cubits of ordinary people; the width is three cubits of the Buddha, equivalent to nine cubits of ordinary people. This is because one cubit of the Buddha is equivalent to three cubits of an average person. Fifth, the teachings on individual confession are divided into two: teaching and explanation. The first is: There are four categories of individual confession. That is, because it is necessary to confess separately in the form of lamentation, it is called the category of individual confession. Its definition is: Any transgression of a monk who has taken full ordination, which violates the precepts, belongs to the individual confession.