Tibetan
སུམ་ཅུ། འབའ་ཞིག་པ་དགུ་བཅུ། སོར་བཤགས་བཞི། ཉེས་བྱས་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཉིས་ཏེ། ཉིས་བརྒྱ་དང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལ། བསྟན་བཤད་བསྡུ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྡོམ་པའི་རྩ་བ་ཕམ་པ་བཞི་ཞེས་པ། །ཞེས་པས་བཅས་ལྡན་དགེ་སློང་གིས་འདི་བཞི་གང་རུང་ལ་སྤྱད་ནས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་བཅབས་ཀྱང་སྡོམ་པ་ལྷག་མ་མེད་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པས་ན་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་སྟེ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་གཉེན་པོ་མཐུ་མེད་པར་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་ཕམ་པ་བཞི་ཞེས་བྱའོ། །མཚན་ཉིད་ནི། བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་བཅས་འགལ་གྱི་ལྟུང་བ་གང་ཞིགརང་གི་དག་བྱེད་བསླབ་པ་བྱིན་ནས་སྤྱོད་པའི་རིགས་གནས་ཕམ་པ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད། ཕམ་པ་གང་ཞིག །རྟེན་དེ་ལ་རྒྱུད་གསོར་རུང་དུ་བྱས་པ་འཆབ་མེད་དང་། སོར་ཆུད་པ་མི་སྲིད་པ་ཕམ་པ་འཆབ་བཅས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། ། གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་མི་ཚངས་སྦྱོད་ཀྱི་ཕམ་པ་ནི། གཞི་ཡི་ཡན་ལག་ཆ་ཀུན་བཟུང་འོས་པ། །སྐྱེ་གནས་ལམ་དུ་ཕོ་དབང་ལས་རུང་ནི། །བསམ་པ་ངོ་ཚ་འཇིགས་མེད་ཆགས་སེམས་ཀྱིས། །སྦྱོར་བ་དྲུད་པ་མཐར་ཐུག་སིམ་པ་ཐོབ། །དེས་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་ལས་རྣམ་པར་ཉམས། །ཞེས་པ་སྟེ། གླེང་གཞི་སྟོན་པ་མངོན་པར་རྫོགས་པ་སངས་རྒྱས་ནས་ལོ་བཅུ་གསུམ་པ་ལ་ཡུལ་སྤོང་བྱེད་དུ་གང་ཟག་དགེ་སློང་བཟང་བྱིན་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཉེས་པ་སྔར་གྱི་ཁྱིམ་ཐབ་ལ་མི་ཚངས་སྤྱོད་སྤྱད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བཅས་པ་མཛད་དོ། །དེ་ཡང་གཞི་བསམ་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་གི་ཡན་ལག་བཞི་ལས། གཞི་ནི་བརྟེན་བྱ་ཡུལ་འཁྲིག་པའི་རོའི་བདེ་བ་བསྐྱེད་ནུས་ཀྱི་ཡན་ལག་དེ་ཉིད་ཚང་བ་ནི་ཡན་ལག་གི་ཆ་ཀུན་བཟུང་བར་འོས་པ་སྟེ། ལུས་ཕྱེད་དུ་ལོངས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་སྐྱེ་གནས་སུ་གཏོགས་པའི་ཁའམ་གཤང་ལམ་མམ་ཆུ་ལམ་གསུམ་པོ་གང་ཡང་རུང་བ་མ་ཉམས་པ་དོན་བྱེད་ནུས་པའོ། །རྟེན་བྱེད་རང་གི་ཕོ་དབང་ནད་མེད་ལས་སུ་རུང་བའོ། །བསམ་པ་ངོ་ཚ་དང་འཇིགས་སྐྲག་མེད་ཅིང་ཆགས་པར་གྱུར་པས་ཀུན་སློང་རེག་བདེ་ཉམས་སུ་མྱོང་འདོད་ཀྱིས། སྦྱོར་བ་བརྟེན་བྱར་སྩལ་ཞིང་དྲུད་པས། མཐར་ཐུག་ལམ་གསུམ་གྱི་མཚམས་ལས་འདས་ནས་སིམ་པ་ཐོབ་པ་སྟེ། བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་ཞིང་ཡིད་ཀྱིས་བདག་གིར་བྱས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡན་ལག་ཚང་ན་མི་ཚངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཕམ་པའི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་ཏེ། ས་གའི་ལྷས། ཁ་ཤུན་སོ་དང་པགས་པ་ལས། །ནོར་བུ་འདས་ན་ཕས་ཕམ་སྟེ། །ཕྱི་རོལ་ཆར་ནི་ཅི་རིགས་པར། །སྦོམ་པོའམ་དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ།
Chinese
三十，仅九十，四条忏悔罪，一百一十二条恶作罪，共计二百五十三条。 首先，关于教、释、摄三者，首先是“根本堕罪四条”：意思是说，具足戒的比丘如果犯了这四条中的任何一条，即使隐瞒一刹那，也会使戒律完全断绝，因此是根本堕罪。由于敌对的一方以无力之法摧毁，所以称为四条堕罪。定义是：圆满比丘戒的违犯之罪，任何一种通过给予自己的净化之法而行持的行为，都仅仅是堕罪的定义。任何堕罪，如果对所依之处的相续可以恢复，就是不隐瞒；不可能恢复的，就是隐瞒的堕罪的定义。 其次，广释分为四部分，首先是不净行的堕罪：基础的支分，一切支分都适合接受；在生殖道中，男根可以运作；动机是无惭无畏的贪欲；行为是摩擦，最终获得乐触。这样就从梵行中完全退失。这是说，故事的起因是，导师证悟成佛后十三年，在舍卫城，具足戒的比丘善授因烦恼贪欲而犯了以前家庭的不净行，因此制定了戒律。其中，有基础、动机、行为、最终结果四个支分。基础是所依之处，能够产生性交快感的支分，也就是一切支分都适合接受，即身体一半以上的生殖器，包括口、肛门或尿道，这三者中的任何一个都没有损坏，能够发挥作用。所依之处是自己的男根，没有疾病，可以运作。动机是没有羞耻和恐惧，并且被贪欲所染污，想要体验触摸的快乐。行为是给予所依之处并摩擦。最终结果是超过了三个道的界限，获得了乐触，即身体体验到快乐，并且心中占为己有。如果具备这样的支分，就会成为不净行堕罪的真实基础。如萨迦的偈颂所说：从口唇、牙齿和皮肤，如果超过宝珠，就是堕罪；在其他情况下，根据情况，是粗罪或僧残罪。
English
Thirty, only ninety, four confession offenses, one hundred and twelve misdeeds, totaling two hundred and fifty-three. Firstly, regarding the three aspects of teaching, explanation, and summary, the first is, "The four root downfalls of vows": This means that if a fully ordained monk, possessing vows, engages in any of these four and conceals it for even a moment, the remaining vows are completely severed, hence they are root downfalls. Because the opposing side is defeated by a powerless method, they are called the four downfalls. The definition is: any transgression of the vows of a fully ordained person that involves engaging in actions after having given up the purifying discipline is merely the definition of a downfall. Any downfall, if the continuum of the basis can be restored, is non-concealment; if it is impossible to restore, it is the definition of a concealed downfall. Secondly, the detailed explanation is divided into four parts. The first is the downfall of unchaste conduct: The basis is a limb suitable for receiving all parts; in the birth passage, the male organ is functional; the intention is without shame or fear, with desire; the action is friction, ultimately attaining pleasure. Thus, one is completely diminished from chaste conduct. This is to say that the origin of the story is that thirteen years after the Teacher attained complete enlightenment as a Buddha, in Shravasti, the monk Bhadrika, due to the affliction of desire, engaged in unchaste conduct with his former wife, and thus the precept was established. There are four branches: basis, intention, action, and ultimate result. The basis is the object of reliance, the limb capable of generating the pleasure of sexual intercourse, complete with all parts suitable for receiving, that is, the genitals up to half the body, including the mouth, anus, or urethra, any of these three being undamaged and capable of functioning. The support is one's own male organ, healthy and functional. The intention is without shame or fear, and being afflicted with desire, the motivation is the desire to experience the pleasure of touch. The action is giving to the object of reliance and rubbing. The ultimate result is surpassing the boundary of the three paths and attaining pleasure, that is, experiencing pleasure with the body and possessing it with the mind. If such limbs are complete, it becomes the actual basis for the downfall of unchaste conduct. As the Sakya verse says: From the lips, teeth, and skin, if the jewel is surpassed, it is a defeat; in other cases, depending on the situation, it is either a gross offense or a residue of the Sangha.
Tibetan
།ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་མ་བྱིན་ལེན་གྱི་ཕམ་པ་ནི། བརྐུ་བའི་གཞི་ནི་མི་གཞན་ནོར་ཡིན་པ། །བསམ་པ་རང་ཉིད་འཚོ་ཕྱིར་རྐུ་སེམས་ཀྱིས། །ཡུལ་དུས་རིན་ཐང་ཚང་བ་སྦྱོར་བས་བརྐུས། །མཐར་ཐུག་བརྐུས་སམ་བརྐུར་བཅུག་རྩད་ནས་ཐོབ། །ཅེས་པ་སྟེ། གླེང་གཞི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་དགེ་སློང་ནོར་ཅན་གྱིས་རང་གི་ཁང་པ་བརྩིག་པའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་དགྲའི་ཤིང་བརྐུས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བཅས་སོ། །ཡན་ལག་ལ་བཞི་ལས། གཞི་ནི་ཡུལ་རང་དང་ནོར་མི་གཅིག་པའི་མིའི་འགྲོ་བ་པས་བདག་ཏུ་བཟུང་བའི་རྫས། དངོས་པོ་ཁ་ཟས་དང་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རྫས་སོགས་དམན་པ་མ་ཡིན་པ། ཡུལ་གང་དུ་དུས་དེར་སྦྱོར་བ་གཅིག་གི་ནང་དུ་བརྐུ་བྱ་རྐུ་བྱེད་གཉིས་ཀ་ལ་ལྟོས་པའི་རིན་ཐང་ཚང་བ་སྟེ། དེའི་ཚད་ནི་ཀཱ་རི་ཀཱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། ཀར་ཤ་པ་ནའི་བཞི་ཆ་བརྐུས། །དེ་བརྐུས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞིག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ཀར་ཤ་པ་ནའི་བཞི་ཆ་རིན་ཐང་གི་ཚད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྒྱ་གར་དུ་མགྲོན་བུ་བསྲེགས་པའི་ཐལ་བ་ལ་རྩིས་པོ་ཆེར་བྱེད་པས་མགྲོན་བུའི་རིན་ཐང་དང་སྦྱར་ན། ཀ་ཀ་ནི་རེ་ལ་མགྲོན་བུ་ཉི་ཤུ། ཀ་ཀ་ནི་བཞི་ལ་མ་ཤ་ཀ་གཅིག་སྟེ་མགྲོན་བུ་བརྒྱད་ཅུ། མ་ཤ་ཀ་ཉི་ཤུ་ལ་ཀར་ཤ་པ་ན་གཅིག་སྟེ་མགྲོན་བུ་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་ཡིན། དེའི་བཞི་ཆ་མགྲོན་བུ་བཞི་བརྒྱའི་ཚད་མ་ཤ་ཀ་ལྔ་རིན་ཐང་གི་ཚད་དེ། སྤྱིར་མ་ཤ་ཀ་ཇི་ཙམ་ལ་ཀར་ཤ་པ་ནར་བྱེད་པའི་ཚད་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་ཀྱང་། འདིར་མདོ་རྩ་བ་ལས་འབྲིང་ཚད་མ་ཤ་ཀ་ལྔ་ལ་མཛད་པ་ལྟར་རོ། །དེ་གསེར་གྱི་རིན་ཐང་དུ་རྩིས་ན། ཀ་ཀ་ནི་ཞེས་གུཉྩ་སྟེ་མ་རུ་མགོ་ནག །དེ་བཞི་ལ་མ་ཤ་ཀ་སྟེ་གསེར་སེ་བ་དོ། དེ་ལྔ་ལ་ཀར་ཤ་པ་ནའི་བཞི་ཆ་སྟེ་གསེར་སེ་བ་བཅུ་ཡིན་པས། འདིར་ནས་ཁལ་ལྔ་ཙམ་རིན་ཐང་གི་ཚད་དུ་རིགས་ཏེ། མུ་གེ་མེད་པའི་དུས་སུ་གསེར་སེ་བ་ཉི་ཤུ་ལ་དབུས་ཞོ་གང་དུ་བྱས་པའི་ཞོ་རེ་ལ་ནས་ཁལ་བཅུ་མ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། བསམ་པ་མིའི་རྫས་ལ་དེ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་ཀུན་སློང་རང་འཚོ་བའི་ཆེད་དུ་བརྐུ་འདོད་ཀྱིས། སྦྱོར་བ་རིན་ཐང་ཚང་བའི་དངོས་པོ་ལུས་ངག་གི་རིག་བྱེད་དུ་གྲུབ་པས་རྐུ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རང་གིས་བརྐུས་སམ་གཞན་བརྐུར་བཅུག་པའམ་རྩད་པ་གང་ཡང་རུང་བས་བརྐུ་བྱའི་རྫས་བདག་པོ་དང་ཕྲལ་ནས་བདག་གིར་བྱས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོབ་བློ་སྐྱེས་པའོ། ། གསུམ་པ་སྲོག་གཅོད་ཀྱི་ཕམ་པ་ནི། སྲོག་གཅོད་གཞི་ནི་མི་གཞན་མ་འཁྲུལ་བར། །བསམ་པ་གསོད་སེམས་གསད་བྱ་དེར་ཤེས་པ། །སྦྱོར་ 【处理错误】 [ { "original_tibetan": "།ཞེས་སོ། །", "chinese_translation": "如是说。", "english_translation": "Thus it is said." }, { "original_tibetan": "གཉིས་པ་མ་བྱིན་ལེན་གྱི་ཕམ་པ་ནི། བརྐུ་བའི་གཞི་ནི་མི་གཞན་ནོར་ཡིན་པ། །བསམ་པ་རང་ཉིད་འཚོ་ཕྱིར་རྐུ་སེམས་ཀྱིས། །ཡུལ་དུས་རིན་ཐང་ཚང་བ་སྦྱོར་བས་བརྐུས། །མཐར་ཐུག་བརྐུས་སམ་བརྐུར་བཅུག་རྩད་ནས་ཐོབ། །ཅེས་པ་སྟེ། གླེང་གཞི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་དགེ་སློང་ནོར་ཅན་གྱིས་རང་གི་ཁང་པ་བརྩིག་པའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་དགྲའི་ཤིང་བརྐུས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བཅས་སོ། །ཡན་ལག་ལ་བཞི་ལས། གཞི་ནི་ཡུལ་རང་དང་ནོར་མི་གཅིག་པའི་མིའི་འགྲོ་བ་པས་བདག་ཏུ་བཟུང་བའི་རྫས། དངོས་པོ་ཁ་ཟས་དང་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རྫས་སོགས་དམན་པ་མ་ཡིན་པ། ཡུལ་གང་དུ་དུས་དེར་སྦྱོར་བ་གཅིག་གི་ནང་དུ་བརྐུ་བྱ་རྐུ་བྱེད་གཉིས་ཀ་ལ་ལྟོས་པའི་རིན་ཐང་ཚང་བ་སྟེ། དེའི་ཚད་ནི་ཀཱ་རི་ཀཱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། ཀར་ཤ་པ་ནའི་བཞི་ཆ་བརྐུས། །དེ་བརྐུས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞིག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ཀར་ཤ་པ་ནའི་བཞི་ཆ་རིན་ཐང་གི་ཚད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྒྱ་གར་དུ་མགྲོན་བུ་བསྲེགས་པའི་ཐལ་བ་ལ་རྩིས་པོ་ཆེར་བྱེད་པས་མགྲོན་བུའི་རིན་ཐང་དང་སྦྱར་ན། ཀ་ཀ་ནི་རེ་ལ་མགྲོན་བུ་ཉི་ཤུ། ཀ་ཀ་ནི་བཞི་ལ་མ་ཤ་ཀ་གཅིག་སྟེ་མགྲོན་བུ་བརྒྱད་ཅུ། མ་ཤ་ཀ་ཉི་ཤུ་ལ་ཀར་ཤ་པ་ན་གཅིག་སྟེ་མགྲོན་བུ་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་ཡིན། དེའི་བཞི་ཆ་མགྲོན་བུ་བཞི་བརྒྱའི་ཚད་མ་ཤ་ཀ་ལྔ་རིན་ཐང་གི་ཚད་དེ། སྤྱིར་མ་ཤ་ཀ་ཇི་ཙམ་ལ་ཀར་ཤ་པ་ནར་བྱེད་པའི་ཚད་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་ཀྱང་། འདིར་མདོ་རྩ་བ་ལས་འབྲིང་ཚད་མ་ཤ་ཀ་ལྔ་ལ་མཛད་པ་ལྟར་རོ། །དེ་གསེར་གྱི་རིན་ཐང་དུ་རྩིས་ན། ཀ་ཀ་ནི་ཞེས་གུཉྩ་སྟེ་མ་རུ་མགོ་ནག །དེ་བཞི་ལ་མ་ཤ་ཀ་སྟེ་གསེར་སེ་བ་དོ། དེ་ལྔ་ལ་ཀར་ཤ་པ་ནའི་བཞི་ཆ་སྟེ་གསེར་སེ་བ་བཅུ་ཡིན་པས། འདིར་ནས་ཁལ་ལྔ་ཙམ་རིན་ཐང་གི་ཚད་དུ་རིགས་ཏེ། མུ་གེ་མེད་པའི་དུས་སུ་གསེར་སེ་བ་ཉི་ཤུ་ལ་དབུས་ཞོ་གང་དུ་བྱས་པའི་ཞོ་རེ་ལ་ནས་ཁལ་བཅུ་མ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། བསམ་པ་མིའི་རྫས་ལ་དེ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་ཀུན་སློང་རང་འཚོ་བའི་ཆེད་དུ་བརྐུ་འདོད་ཀྱིས། སྦྱོར་བ་རིན་ཐང་ཚང་བའི་དངོས་པོ་ལུས་ངག་གི་རིག་བྱེད་དུ་གྲུབ་པས་རྐུ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རང་གིས་བརྐུས་སམ་གཞན་བརྐུར་བཅུག་པའམ་རྩད་པ་གང་ཡང་རུང་བས་བརྐུ་བྱའི་རྫས་བདག་པོ་དང་ཕྲལ་ནས་བདག་གིར་བྱས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོབ་བློ་སྐྱེས་པའོ། །", "chinese_translation": "第二、不与取的堕罪是：偷盗的基础是他人的财物。动机是为了自己生存而产生偷盗之心。通过具备地点、时间、价值的行动而偷盗。最终，亲自偷盗或教唆他人偷盗，或从根源上获得。这是说，起因是王舍城（Rājagṛha）的比丘诺坚为了建造自己的房屋而偷盗了未生怨王的树木，因此而制定的。分支有四：基础是与自己不同的地方和财物，是被人类所拥有的物品。物品是食物和坟墓中的物品等不低劣之物。地点是在某个时间，在一次行为中，对于偷盗者和被偷盗者都具备完整的价值。其标准是《迦里迦五十颂》中说：偷盗了迦尔沙巴拿（Karshapanas）的四分之一，偷盗了它，戒律就会破坏。迦尔沙巴拿的四分之一是价值的标准。而且，在印度，客人烧成的灰烬被认为是非常珍贵的，如果与客人的价值联系起来，那么，一个卡卡尼（Kākani）有二十个客人，四个卡卡尼有一个玛沙卡（Mashaka），也就是八十个客人，二十个玛沙卡有一个迦尔沙巴拿，也就是一千六百个客人。它的四分之一，四百个客人，五个玛沙卡是价值的标准。一般来说，多少玛沙卡算作一个迦尔沙巴拿的标准并不确定。但这里按照根本律经中，中间的标准是五个玛沙卡。如果按照黄金的价值来计算，卡卡尼就是古尼扎（Guñja），也就是黑头玛茹（Māru）。四个古尼扎是一个玛沙卡，也就是两颗金色的赛巴（Seva）。五个玛沙卡是迦尔沙巴拿的四分之一，也就是十颗金色的赛巴。因此，这里可以推断出大约五卡尔（Khāl）是价值的标准。因为在没有饥荒的时候，二十颗金色的赛巴在卫地（dbUs）可以换一肖（zho），而一肖不能换十卡尔的大麦。动机是认为那是别人的东西，或者犹豫不决，以为了自己生存的意愿而产生偷盗的念头。行为是通过具备完整价值的物品，以身语的行为而开始偷盗。最终，自己偷盗，或者教唆他人偷盗，或者通过任何方式，使被偷盗的物品与主人分离，并以自己拥有的方式产生获得的念头。", "english_translation": "Secondly, the defeat of taking what is not given is: The basis of stealing is the property of another person. The intention is to steal with the thought of stealing for one's own survival. Stealing is done through actions that possess place, time, and value. Ultimately, one steals oneself, or instigates others to steal, or obtains from the root. This is to say that the basis for this was set when the monk Norchen in Rajagriha stole the trees of King Ajatashatru in order to build his own house. There are four branches: The basis is an object possessed by a human being in a place and property that are not one's own. The object is food and objects from the cemetery, etc., that are not inferior. The place is where, at that time, within a single action, there is a complete value in relation to both the thief and the stolen object. Its measure is from the Fiftieth Karika: 'If one steals a quarter of a Karshapana, having stolen it, the discipline will be destroyed.' A quarter of a Karshapana is the measure of value. Moreover, in India, the ashes of burnt guests are highly valued, so if combined with the value of a guest, then one Kakani has twenty guests, four Kakani have one Mashaka, which is eighty guests, twenty Mashaka have one Karshapana, which is one thousand six hundred guests. A quarter of that, four hundred guests, five Mashaka is the measure of value. In general, the measure of how many Mashaka make a Karshapana is not entirely certain. However, here, according to the root Sutra, the middle measure is made as five Mashaka. If calculated in terms of the value of gold, Kakani is Guñja, that is, black-headed Māru. Four of these are a Mashaka, that is, two golden Seva. Five of these are a quarter of a Karshapana, that is, ten golden Seva. Therefore, it is reasonable to consider about five Khal as the measure of value here, because in times without famine, twenty golden Seva could be exchanged for one ZhO in Ü (dbUs), and one ZhO would not be exchanged for ten Khal of barley. The intention is to recognize that it is someone else's property, or to hesitate, with the intention of stealing for the sake of one's own survival. The action is to begin stealing with an object of complete value, accomplished through the actions of body and speech. Ultimately, one steals oneself, or instigates others to steal, or by any means, separates the stolen object from the owner and generates the thought of obtaining it in a way that one possesses it." }, { "original_tibetan": "གསུམ་པ་སྲོག་གཅོད་ཀྱི་ཕམ་པ་ནི། སྲོག་གཅོད་གཞི་ནི་མི་གཞན་མ་འཁྲུལ་བར། །བསམ་པ་གསོད་སེམས་གསད་བྱ་དེར་ཤེས་པ། །སྦྱོར་", "chinese_translation": "第三、断命的堕罪是：断命的基础是他人，没有错乱。动机是杀心，知道那是被杀的对象。行为是", "english_translation": "Thirdly, the defeat of taking life is: The basis of taking life is another person, without confusion. The intention is the thought of killing, knowing that it is the object to be killed. The action is" } ] ============================================================