Chinese
需要能够掌握仪轨的咒语，并且不错半个字地念诵。因此，需要集合精通咒语和实修的堪布、阿阇黎和僧众，且具足所有条件。
English
It is necessary to be able to hold the ritual of the mantra and recite it without erring even half a word. Therefore, it is necessary to assemble a fully qualified gathering of Khenpos, Acharyas, and Sangha who are proficient in the mantra and practice.
Tibetan
ན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བྱ་བ་བརྗོད་པ་རྫོགས་མ་ཐག་དེར་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་པ་ཐ་མ་གང་ཡིན་པའི་ཆ་གསུམ་པ་ལ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་དང་དེའི་ཚེ་བྱེད་པ་པོ་དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དོན་གྲུབ་པ་ན་གྱུར་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་དགེ་བསྙེན་སོགས་དོན་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སློབ་དཔོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། བཞི་པ་ཐོབ་པ་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བའི་ཚུལ་ལ། བསྟན་བཤད་གཉིས་ལས། དང་པོ་མདོར་བསྟན་ནི། བར་དུ་ཐོབ་པ་མི་ཉམས་བསྲུང་བ་ལ། །ཞེས་པ་སྟེ། མ་ཐོབ་པ་འཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོ་གས་སྡོམ་པ་དང་པོར་ཐོབ་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་གི །དེ་བར་དུ་ཐོབ་ཟིན་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བ་ལ་བསླབ་དགོས་ཏེ། མ་བསྲུངས་ན་ཉེས་དམིགས་དང་། བསྲུངས་ན་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། དགེ་སློང་ལ་རབ་ཏུ་གཅེས་པའི་མདོ་ལས། ལ་ལའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བདེ་བ་སྟེ། །ལ་ལའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྡུག་བསྔལ་ཡིན། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པ་བདེ་བ་སྟེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། ། གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ་གཉིས་ཏེ། དངོས་བསྟན་བླང་དོར་གྱི་བསླབ་བྱ་རྒྱས་པར་བཤད། ཤུགས་བསྟན་དེའི་རུང་མཐུན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པའི་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པའི་བསླབ་བྱའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐྱབས་འགྲོའི། བསྙེན་གནས་ཀྱི། དགེ་བསྙེན་གྱི་བསླབ་བྱའོ། །དང་པོ་ལ། ཐུན་མིན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་སོ་སོ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བའི་བསླབ་བྱ་དང་། གསུམ་ཀའི་ཐུན་མོང་གི་བསླབ་བྱའོ། །དང་པོ་ནི། བསླབ་བྱ་སྐྱབས་འགྲོ་ཐུན་མོང་མིན་གསུམ་ནི། །སྐྱབས་གཞན་མི་འཚོལ་སེམས་ཅན་འཚེ་བ་སྤོང་། །མུ་སྟེགས་མི་འགྲོགས་སོ་སོར་གུས་བསྐྱེད་དོ། །ཞེས་པ་སྟེ། འདི་ལ་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་ལས། དགག་པའི་བསླབ་བྱར། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་སོ་སོའི་བསླབ་བྱ་ནི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར། སྐྱབས་གཞན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་ལ་རེ་ལྟོས་བཀལ་ནས་སྐྱབས་འགྲོ་མི་བྱ། སེམས་ཅན་ལ་གནོད་འཚེ་སྤོང་། གྲོགས་མུ་སྟེགས་ཅན་དང་མི་འགྲོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་དང་འགལ་ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་དེ་དང་དེའི་སྐྱབས་འགྲོ་གཏོང་བའི་ཕྱིར། མྱང་འདས་ལས། གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་སྐྱབས་འགྲོ་བ། །དེ་ནི་ཡང་དག་དགེ་བསྙེན་ཏེ། །ནམ་དུའང་ལྷ་ནི་གཞན་དག་ལ། །སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དམ་པའི་ཆོས་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་བ། །འཚེ་ཞིང་གནོད་
Chinese
因为要宣说之故。因此，在宣说行为结束之后，立即产生律仪，即在所宣说的最后一个部分的第三部分完成。如是说之故。在彼时，彼作者也成为堪布，即在意义成就时即已成为堪布。因为居士等仅以意义成就即成为堪布之故。 第四，守护已得不退失之理。分为教和释，第一，略示：中间守护已得不退失。意思是说，仅仅通过使未得者获得之仪轨而首次获得律仪是不够的。必须学习中间守护已得不退失，因为不守护则有罪过，守护则具有巨大的利益。在《对僧侣极珍爱经》中说：有些人的戒律是安乐，有些人的戒律是痛苦。具有戒律是安乐，戒律败坏是痛苦。如是说之故。 第二，广释分为二：直接宣说应取应舍之学处之广释，间接宣说彼之顺应之略示。第一分为二：属于在家之方和属于出家之方的学处。第一分为三：皈依之学处、近住之学处、居士之学处。第一，共同不共三宝各自皈依之学处和三者共同之学处。第一是：学处皈依共同不共三者是，不寻求其他皈依，舍弃伤害有情，不交往外道，各自生起恭敬。意思是说，此有遮止和建立二者，在遮止之学处中，皈依佛法僧三宝后，各自的学处次第是，不依赖其他世间神祇而皈依，舍弃对有情的损害，不交往外道朋友，如果与这些相违，则舍弃彼彼三宝之皈依。在《涅槃经》中说：若有皈依佛，彼乃真正之居士，任何时候都不皈依其他神祇。皈依殊胜之法，伤害和损害
English
For the sake of declaring. Therefore, as soon as the declaration of the action is completed, the vows arise there, that is, it is accomplished in the third part of whatever the last declaration is. Because it is said. At that time, that doer also becomes a Khenpo, that is, he becomes one when the meaning is accomplished. Because the upasaka etc. become Khenpos only by the accomplishment of the meaning. Fourth, the way to protect what has been obtained without losing it. There are two, teaching and explanation. First, the brief explanation is: In the meantime, protect what has been obtained without losing it. That is to say, it is not enough to obtain the vows for the first time through the ritual of making the unobtainable obtainable. One must learn to protect what has already been obtained in the meantime without losing it, because if it is not protected, there are faults, and if it is protected, it has great benefits. In the Sutra of Great Affection for Monks, it is said: Some people's morality is happiness, and some people's morality is suffering. Having morality is happiness, and breaking morality is suffering. Because it is said. Second, the detailed explanation has two parts: the direct explanation of the precepts of what to take and what to abandon in detail, and the indirect explanation of the summary of its compatibility. The first has two parts: the precepts belonging to the side of the householder and the precepts belonging to the side of the ordained. The first has three parts: the precepts of refuge, the precepts of Uposatha, and the precepts of upasaka. First, the precepts of taking refuge in each of the three uncommon jewels, and the common precepts of all three. The first is: The precepts of refuge are the three uncommon ones: Do not seek other refuges, abandon harming sentient beings, do not associate with heretics, and cultivate respect for each. That is to say, there are two aspects to this: negation and affirmation. In the precepts of negation, after taking refuge in the three jewels of Buddha, Dharma, and Sangha, the respective precepts are in order: Do not rely on other worldly gods for refuge, abandon harming sentient beings, and do not associate with heretical friends. If one contradicts these, one abandons the refuge of the respective three jewels. In the Nirvana Sutra, it is said: Whoever takes refuge in the Buddha is a true upasaka, and at no time does he take refuge in other gods. Taking refuge in the noble Dharma, harming and injuring
Tibetan
པའི་སེམས་དང་བྲལ། །དགེ་འདུན་ལ་ཡང་སྐྱབས་འགྲོ་བ། །མུ་སྟེགས་ཅན་དང་འགྲོགས་མི་བྱ། །ཞེས་སོ། །སྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུའི་རྟེན་སཱཙྪའི་ཆག་དུམ་ཙམ་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྟེན་ཡིག་འབྲུ་གཅིག་ཙམ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་གཟུགས་ལྷན་པ་སེར་པོ་བཏབ་པ་ཡན་ཆད་ལ་དཀོན་མཆོག་དེ་དང་དེའི་འདུ་ཤེས་བཞག་ནས་གུས་པར་བྱ་བའོ། ། གཉིས་པ་ནི། སྲོག་དང་བྱ་དགར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མི་སྤང་། །དགོས་གལ་ཆེ་ཡང་ཐབས་གཞན་མི་འཚོལ་ཞིང་། །དུས་མཆོད་མི་བཅག་རང་གཞན་སྐྱབས་འགྲོར་འགོད། །གར་འགྲོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ། །ལྔ་རྣམས་ཐུན་མོང་བསླབ་བྱར་ཇོ་བོ་བཞེད། །ཅེས་པ་སྟེ། སྲོག་དང་རྒྱལ་སྲིད་ལ་སོགས་པའི་ཆེད་དུའང་དཀོན་མཆོག་མི་སྤོང་བ་དང་། དགོས་གལ་ཇི་ལྟར་ཆེ་ཡང་དཀོན་མཆོག་ལ་བློ་གཏོད་པ་ལས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐབས་གཞན་མི་འཚོལ་བ་དང་། རྟག་ཏུ་ཡོན་ཏན་དྲན་པས་དུས་ཀྱི་མཆོད་པ་མི་བཅག་པ་དང་། ཕན་ཡོན་ཤེས་པས་རང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཞིང་གཞན་དག་ཀྱང་འགྲོར་གཞུག་པ་དང་། གར་འགྲོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་དང་དེའི་སྐུ་གཟུགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་ལྔའོ། ། གཉིས་པ་ལ། དུས་ཁྲིམས་བསྙེན་གནས་དངོས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་དང་། དེ་གཏན་ཁྲིམས་སུ་བྱས་ན་གོ་མིའི་དགེ་བསྙེན་དུ་འགྲོ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། རྩ་བཞི་སྤོང་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡན་ལག་བཞི། །ཆང་སྤོང་བག་ཡོད་ཡན་ལག་མལ་ཆེ་མཐོ། །གར་ཕྲེང་ལ་སོགས་ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་གསུམ། །བརྟུལ་བཞུགས་ཡན་ལག་བསྙེན་གནས་སྡོམ་པ་ཡིན། །ཡན་ལག་འདི་བརྒྱད་གཏན་དུ་མ་ཡིན་པས། །ཡོན་ཏན་རྟེན་མིན་དེ་ཕྱིར་སོ་ཐར་ནི། །མཚན་ཉིད་ལྡན་པ་རིགས་བདུན་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། མཛོད་ལས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡན་ལག་བག་ཡོད་པའི། །ཡན་ལག་བརྟུལ་ཞུགས་ཡན་ལག་སྟེ། །བཞི་གཅིག་དེ་བཞིན་གསུམ་རིམ་བཞིན། །ཞེས་པ་ལྟར་མི་ཚངས་སྤྱོད་སོགས་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཞི་སྤོང་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི། ཆང་སྤོང་བ་བག་ཡོད་ཀྱི། མལ་ཆེ་མཐོ་དང་། གར་སོགས་ཕྲེང་སོགས་དང་། དུས་མ་ཡིན་པའི་ཁ་ཟས་ཏེ་གསུམ་སྤོང་བ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ། ཡན་ལག་འདི་བརྒྱད་པོ་ཉིན་ཞག་གི་མཐའ་ཚུན་ཆད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་དུས་ཁྲིམས་ཡིན་གྱི་གཏན་ཁྲིམས་མ་ཡིན་པས་སྡོམ་པ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ལ། དེས་ན་གོང་མའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་རིགས་བདུན་ཉིད་དུ་ངེས་ཏེ། ལམ་སྒྲོན་ལས། སོ་སོ་ཐར་པ་རིགས་བདུན་གྱི། །རྟག་ཏུ་སྡོམ་
Chinese
远离外道的思想，也皈依僧众，不与外道交往。这是修行方面的教诲。对于佛陀身像的所依，即使是擦擦（梵文：sāñcā）的碎片，对于法的所依，即使是一个字，对于僧众的形象，即使是缝了一块黄色补丁的衣物，都要视为是那位本尊，并恭敬对待。 第二，即使付出生命和奖赏，也不舍弃三宝；即使非常重要，也不寻求其他方法；不中断时常的供养，自己皈依也引导他人皈依；向任何方向的佛陀顶礼。这五项是阿底峡尊者认为的共同教诲。也就是说，即使是为了生命和王位等，也不舍弃三宝；无论多么重要，都信赖三宝，不寻求世俗的其他方法；因为常常忆念功德，所以不中断时常的供养；因为了解利益，所以自己皈依，也引导其他人皈依；向任何方向的佛陀及其身像顶礼，共有五项。 第二方面，是关于短期斋戒的教诲，以及如果将其作为永久戒律，则成为居士的方法。第一点是：断除四根本，是戒律的四支；断除酒，是谨慎的一支；高广大床，歌舞花鬘等，以及过午的食物，这三者是苦行的支分，是斋戒的誓言。这八支不是永久的，所以不是功德的所依，因此别解脱是具有特征的七种。也就是说，如《俱舍论》所说：戒律的支分，谨慎的支分，苦行的支分，分别是四、一、三。如是，断除不净行等四根本堕罪是戒律的支分；断除酒是谨慎的支分；高广大床，歌舞等花鬘等，以及非时食，这三者是苦行的支分。这八支是在一日一夜的期限内受持的短期戒律，不是永久的戒律，因此不能成为上方戒律功德的所依。因此，作为上方功德所依的具有特征者，一定是七种别解脱戒。如《菩提道灯论》所说：别解脱的七种，恒常的戒
English
To be free from the mind of non-Buddhists, also to take refuge in the Sangha, and not to associate with non-Buddhists. These are the instructions for practice. Regarding the support of the Buddha's body, even a fragment of a tsa-tsa (Sanskrit: sāñcā), regarding the support of the Dharma, even a single letter, regarding the image of the Sangha, even a piece of cloth with a yellow patch sewn on it, one should regard them as that deity and treat them with respect. Secondly, one should not abandon the Three Jewels even for the sake of life and rewards; even if it is very important, one should not seek other means; one should not interrupt the constant offerings, and one should take refuge oneself and lead others to take refuge; one should prostrate to the Buddhas in whatever direction one goes. These five are what Jowo Atisha considers to be common instructions. That is to say, even for the sake of life and kingdom, one should not abandon the Three Jewels; no matter how important it is, one should rely on the Three Jewels and not seek other worldly means; because one constantly remembers the qualities, one should not interrupt the constant offerings; because one understands the benefits, one should take refuge oneself and lead others to take refuge; one should prostrate to the Buddhas and their images in whatever direction one goes, there are five in total. Secondly, there are instructions on the actual practice of temporary fasting, and how to become a layperson if it is made a permanent rule. The first point is: abandoning the four root [downfalls] is the four branches of morality; abandoning alcohol is the branch of mindfulness; high and large beds, dancing garlands, etc., and afternoon food, these three are the branches of asceticism, which is the vow of fasting. These eight branches are not permanent, so they are not the basis of merit, therefore the Pratimoksha is only the seven types that possess the characteristics. That is to say, as stated in the Treasury [Abhidharmakosha]: the branch of morality, the branch of mindfulness, the branch of asceticism, are four, one, and three respectively. Thus, abandoning the four root downfalls such as unchaste conduct is the branch of morality; abandoning alcohol is the branch of mindfulness; high and large beds, dancing garlands, etc., and untimely food, these three are the branches of asceticism. These eight branches are temporary precepts undertaken for the duration of a day and a night, they are not permanent precepts, therefore they cannot be the basis of the merits of the higher precepts. Therefore, those who possess the characteristics that are the basis of the merits of the higher [precepts] are definitely the seven types of Pratimoksha vows. As stated in the Lamp for the Path: the seven types of Pratimoksha, the constant vows