Tibetan
ར་མེད་དུ་ལྡན་པས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་མ་གཏོགས་མྱང་འདས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་གཞན་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཙམ་ཡིན་པ་གང་ཞིག །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལ་དོན་དམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་ལྡན་ཡང་། དེ་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་སངས་མ་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་དེའི་ཡོན་ཏན་མི་ཐོབ་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ནས་ཡོན་ཏན་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་དེ་དག་ཐོབ་པར་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡང་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པ། བྲལ་མི་ཤེས་པ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་ལས་འདས་པས་མི་སྟོང་པའོ། །རྒྱུད་བླར། མདོར་ན་ཟག་མེད་དབྱིངས་ལ་ནི། །དོན་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཞིན། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་ཡི། །རྣམ་གྲངས་བཞིར་ནི་རིག་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར་ཐོགས་མེད་ཀྱིས། མདོར་བསྡུ་ན། ཟག་པ་ མེད་པའི་དབྱིངས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་དོན་བཞིའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མིང་གི་རྣམ་གྲངས་བཞིར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པ་ལས། ཇི་ལྟར་བུམ་ནང་མར་མེ་ནི། །ཕྱི་རོལ་ཀུན་ཏུ་མི་སྣང་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འདི་ཡང་། །འཁོར་བར་འོད་ནི་གསལ་མ་ཡིན། །བུམ་པ་དེ་ཉིད་བཅག་གྱུར་པ། །ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་སྣང་བ་ལྟར། །གང་ཚེ་ཏིང་འཛིན་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །སྒྲིབ་པ་ཀུན་ཏུ་བཅོམ་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་ནམ་མཁའི་མཐར་ཐུག་གསལ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ངག་དོན་དུ་སྒྲིལ་ན། འགྱུར་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཆོས་ཅན། ཡེ་ནས་ཡོན་ཏན་དབྱེར་མེད་ཡིན་ཏེ། དྲི་མས་བསྒྲིབས་མ་བསྒྲིབས་ཙམ་ལས་གཞི་འབྲས་ཀྱི་ངོ་བོ་འགྱུར་མེད་དུ་བསྟན་ཟིན་པ་དེའི་ཕྱིར། རྒྱུ་མཚན་དེས། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མ་གཏོགས་མྱང་འདས་མཚན་ཉིད་པ་གཞན་མེད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གཉིས་ནམ་དུའང་འབྲལ་མི་ཤེས་པའི་དབྱེར་མེད་ཡིན་པ་ལྟར། གདོད་མ་ནས་དབྱིངས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་ཡང་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་དུ་ཡོད་པར་འདོད་དགོས་ཤིང་། དེའི་གནད་ཀྱིས། དཔེ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཡང་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་སྤྲིན་དང་མ་བྲལ་བར་འོད་ཟེར་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་སྣང་མི་ནུས་པ་ལྟར། དོན་དབྱིངས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དེ་ཡང་། རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་དང་མ་བྲལ་བར་གཞིའི་ཡོན་ཏན་ཇི་ལྟ་བ་སྟོན་པར་མི་ནུས་པས། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་སོགས་ཀྱང་མྱང་འདས་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དུ་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་དྲི་མས་བསྒྲིབས་ཚུལ་དཔེས་མཚོན་པ་ལ་བཞི། སྙིང་པོ་ཡོད་ཚུལ་དཔེ་དགུའི་སྒོ་ནས་སྤྱིར་བསྟན་པ། དྲི་མ་དང་སྙིང་པོའི་དཔེ་སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ་ཐོག་མ་མེད་ཚུལ་བསྟན་པ། སྒྲིབ་བྱེད་དྲི་མའི་དབྱེ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། དེས་དབྱིངས་ལ་སྒྲིབ་ཚུལ་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཉོན་མོངས་སྦུབས་ནང་གནས་པ་དེ། །དཔེ་དག་གིས་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །སངས་རྒྱས་པད་ངན་སྦྲང་རྩི་སྦྲང་མ་ལ། །སྦུན་ལ་སྙིང་པོ་མི་གཙང་ནང་ ན་གསེར། །ས་ལ་གཏེར་དང་མྱུག་སོགས་འབྲས་ཆུང་དང་། །གོས་རུལ་ནང་ན་རྒྱལ་བའི་སྐུ་དང་ནི། །བུད་མེད་ངན་མའི་ལྟོ་ན་མི་བདག་དང་། །ས་ལ་རིན་ཆེན་གཟུགས་ཡོད་ཇི་ལྟ་བར། །གློ་བུར་ཉོན་མོངས་དྲི་མས་བསྒྲིབས་པ་ཡིས། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་ཁམས་འདི་གནས། །ཞེས་པའི་དོན་ངག་དོན་དུ་སྒྲིལ་ན། ལུས་ཅན་ཀུན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཉེ་བར་གནས་ཀྱང་མ་འབྲེལ་བའི་རང་བཞིན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མའི་སྦུབས་བྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པའི་ནང་ན་དབྱིངས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གདོད་མ་ནས་ཡོན་ཏན་དབྱེར་མེད་དུ་བཞུགས་པའི་དཔེ་ཡོད་དེ། པདྨའི་ནང་ན་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་དགུས་མཚོན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྔ་མར། པདྨ་སྲོག་ཆགས་བུང་བ་དང་། །སྦུན་པ་དང་ནི་མི་གཙང་དང་། །འབྲས་ཤུན་གོས་རུལ་བུད་མེད་ཀྱི། །མངལ་དང་ས་ཡི་སྦུབས་ན་ཡང་། །ཞེས་དྲི་མའི་དཔེ་དང་། སངས་རྒྱས་སྦྲང་རྩི་སྙིང་པོ་བཞིན། །གསེར་བཞིན་གཏེར་བཞིན་ལྗོན་པ་བཞིན། །རིན་ཆེན་སྐུ་དང་འཁོར་ལོ་ཡིས། །སྒྱུར་བ་བཞིན་དང་གསེར་གཟུགས་བཞིན། །ཞེས་སྙིང་པོའི་དཔེ་སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ་བཤད་ལ། ཐོག་མ་མེད་ཚུལ་དངོས་ནི། དེ་མ་ཐག་པར་སེམས་ཅན་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་སྦུབས། མ་འབྲེལ་ཐོག་མ་མེད་པ་ན། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲི་མེད་ནི། །ཐོག་མ་མེད་པ་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་ཉོན་མོངས་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མའི་སྦུབས་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་ལ་མ་འབྲེལ་བས་གློ་བུར་བ་ཡིན་ཡང་། ཆོས་དབྱིངས་དང་ལྷན་ཅི
Chinese
由于无有其余，唯有圆满正等觉佛陀才能现证涅槃。因为，清净的法界自性即是圆满正等觉佛的法身，如来，圣谛，以及胜义涅槃，这些都只是名称的不同而已。虽然如来藏从本初就具有一切胜义功德，但在具有相续的有情未成佛之前，无法获得这些功德，而成佛后功德显现时，才可认为获得了这些功德。如是，《无增减经》中云：“世尊，如来藏是无分别，不可分离，不可思议的佛法，超越恒河沙数，非空性。”《宝性论》中云：“总之无漏界，就意义的差别，法身等四者，应知为四名。”且无著在论释中说：“总而言之，就四种意义而言，无漏界如来藏应知为四种名称。”龙树菩萨在《法界赞》中说：“如瓶中灯火，于外皆不见，如是此法界，轮回中不明显。彼瓶若毁坏，一切皆显现，何时以定金刚，摧毁一切障，尔时虚空边际，皆明亮。”如是等等。若归纳其语意，不变的法界，其自性从本初就与功德无别，仅仅是为垢染所染与未染的差别而已，除此之外，基果的体性已显示为不变。因此，经中说，除了圆满正等觉佛之外，没有其他的涅槃自性。譬如，太阳的轮和太阳的光芒，二者何时都不可分离，是无别的。同样，从本初起，法界如来藏也应认为具有无别的力量等一切功德。其要点在于，譬如太阳的轮，也被遮蔽的
English
Since there is no other, only the perfectly complete Buddha can realize Nirvana. Because, the nature of the pure Dharmadhatu is the Dharmakaya of the perfectly complete Buddha, the Tathagata, the Noble Truth, and also the ultimate Nirvana, these are just different names. Although the Tathagatagarbha has all the ultimate qualities from the beginning, these qualities cannot be obtained by sentient beings who have continuity until they become Buddhas, and when the qualities manifest after becoming Buddhas, it can be considered that these qualities have been obtained. Thus, in the Sutra of No Increase or Decrease, it is said: "Bhagavan, the Tathagatagarbha is without distinction, inseparable, inconceivable Buddha Dharma, beyond the sands of the Ganges, not emptiness." In the Ratnagotravibhāga, it is said: "In short, the uncontaminated realm, according to the difference in meaning, the four of Dharmakaya, etc., should be known as four names." And Asanga said in the commentary: "In short, in terms of four meanings, the uncontaminated realm Tathagatagarbha should be known as four names." Nagarjuna said in the Dharmadhatustava: "Like a lamp in a vase, it is not seen outside, so this Dharmadhatu is not clear in Samsara. If that vase is destroyed, everything will appear, when the Vajra of Samadhi destroys all obstacles, then the edge of the sky will be bright." And so on. If we summarize its meaning, the unchanging Dharmadhatu, its nature is inseparable from the qualities from the beginning, only the difference between being stained and unstained by impurities, besides that, the nature of the base and result has been shown to be unchanging. Therefore, it is said in the Sutra that there is no other nature of Nirvana except for the perfectly complete Buddha. For example, the sun's wheel and the sun's rays are inseparable at any time, they are inseparable. Similarly, from the beginning, the Dharmadhatu Tathagatagarbha should also be considered to have all the qualities such as inseparable power. The point is that, for example, the sun's wheel is also obscured by
Chinese
正如不离开云彩就无法看见光芒一样，究竟界如来藏的精华也是如此。如果具有传承的补特伽罗没有离开所有暂时的污垢，就无法显示基础的功德，因此，声闻、独觉、阿罗汉等也不是涅槃的自性，这是所说的意义。第四，以比喻说明被污垢遮蔽的方式有四点：以九个比喻的方式总的显示有如来藏；分开说明污垢和如来藏的比喻，从而显示无始性；分别详细说明遮蔽的污垢的分类；确定它遮蔽界的方式。第一，如《宝性论》所说：“烦恼壳中住者，当以诸譬喻而知，佛于莲花蜜蜂于蜜，糠秕中心，不净中金，地中宝藏芽等小果，腐衣中胜者之身，恶妇腹中人主，如地中有宝像。如是为客尘烦恼所蔽，如来界如是住于有情。”如果将这段话的意义归纳为口诀，那么，有情众生都是有法，你们的相续中，从无始以来就安住着，虽然是不相关的自性，但在无量无数的暂时的污垢壳中，如来藏的究竟界从原始以来就无有分别地安住着，有九种比喻可以说明，即莲花中的佛等。第二，在前面说：“莲花生灵蜂，糠秕与不净，稻壳腐烂衣，妇女之子宫，以及土地之壳中。”这是污垢的比喻。 “如佛蜂蜜精华，如金如宝如树，珍宝身与轮，如转化与金像。”这是分别说明如来藏的比喻。实际上，无始性的方式是：紧接着说：“有情界之烦恼壳，不相关无始时，心之自性无垢者，说为无始。”因此，有情界的如来藏的遮蔽，即烦恼等的污垢壳，虽然与自性不相关，是暂时的，但与法界同在。
English
Just as one cannot see the rays of light without being separated from the clouds, so too is the essence of the Sugata-garbha of the ultimate realm. If a person with lineage does not separate from all temporary defilements, he cannot show the qualities of the ground as they are. Therefore, Shravakas, Pratyekabuddhas, Arhats, etc., are not the nature of Nirvana, which is the meaning of what is said. Fourth, there are four points to illustrate how obscurations obscure: generally showing the presence of the essence through nine metaphors; separately showing the metaphors of obscurations and the essence, thereby showing beginninglessness; specifically explaining the divisions of obscuring obscurations; and determining how it obscures the realm. First, as stated in the Ratnagotravibhāga: "Those who dwell in the husk of afflictions should be known by these metaphors: the Buddha in the lotus, honey in the bee, the heart in the husk, gold in impurity, treasures and sprouts in the earth, small fruits, the body of the Victorious One in rotten clothes, the lord of men in the womb of a wicked woman, just as there is a precious image in the earth. Thus, obscured by adventitious afflictions, the Tathāgatadhātu dwells in sentient beings." If the meaning of this passage is summarized into a pith instruction, then all sentient beings are dharmas, and in your continuum, from beginningless time, although it is an unrelated nature, in the immeasurable temporary husk of defilements, the ultimate realm of the Tathāgatagarbha has been indivisibly present since the beginning, and there are nine metaphors to illustrate this, such as the Buddha in the lotus. Second, it was said earlier: "Lotus, living beings, bees, husks and impurities, rice husks, rotten clothes, women's wombs, and the shells of the earth." These are metaphors for obscurations. "Like the Buddha, honey essence, like gold, like treasures, like trees, precious bodies and wheels, like transformation and golden images." These are separate metaphors for the essence. In fact, the way of beginninglessness is: immediately after saying: "The affliction shell of the sentient realm, unrelated beginningless time, the stainless nature of the mind, is said to be beginningless." Therefore, the obscuration of the Tathāgatadhātu of the sentient realm, that is, the husk of defilements such as afflictions, although unrelated to the nature, is temporary, but is coexistent with the Dharmadhātu.