Tibetan
སྡོམ་གསུམ་རྣམ་ངེས་ལས་འཕྲོས་པ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་མན་ངག་ངེས་དོན་གྲུབ་མཐའི་སྙིང་པོ། རྒྱས་སྲས་པདྨ་འགྱུར་མེད་རྡོ་རྗེ། སྡོམ་གསུམ་རྣམ་ངེས་ལས་འཕྲོས་པ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་མན་ངག་ངེས་དོན་གྲུབ་མཐའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །རྒྱས་སྲས་པདྨ་འགྱུར་མེད་རྡོ་རྗེ། སྡོམ་གསུམ་རྣམ་ངེས་ལས་འཕྲོས་པ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་མན་ངག་ངེས་དོན་གྲུབ་མཐའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ༀ་སྭསྟི། མི་འགྱུར་དོན་དམ་འཕོ་མེད་འདུས་མ་བྱས། །བརྟན་གཡོ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཉིད་གཤིས། །ཟུང་འཇུག་རྡོ་རྗེའི་གནས་ལུགས་ཇི་བཞིན་དུ། །སྟོན་མཛད་གཏེར་ཆེན་བླ་མ་གཙུག་གིས་མཆོད། ༡། ངག་ཚིག་བརྗོད་པའི་མཚན་མ་ལས་འདས་ཤིང་། །འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་དབང་སྒྱུར་ཆོས་ཀུན་སྲོག །དཔལ་ལྡན་ཆོས་དབྱིངས་རྟག་བརྟན་གཡུང་དྲུང་དངོས། །མངོན་དུ་སྣང་མཛད་འགྲོ་བའི་བླ་མར་འདུད། ༢། སྦྱང་གཞི་ཆོས་ཉིད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཁམས། །སྦྱང་བྱ་གློ་བུར་དྲི་མས་བཅིངས་པ་གང་། །སྦྱོང་བྱེད་ཐབས་གྲོལ་ལམ་གྱིས་ཉེར་སྦྱངས་པས། །སྦྱངས་འབྲས་རྣམ་གྲོལ་འགྲུབ་ཕྱིར་ཚུལ་འདི་བཤད། ༣ ། འདིར་སྡོམ་གསུམ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལེགས་བཤད་ངོ་མཚར་དཔག་བསམ་གྱི་སྙེ་མ་ལས་འཕྲོས་པའི་དཀའ་གནས་འགའ་ཞིག་ཟུར་དུ་བཀོལ་བ་ལ་གསུམ། གཞི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་གཏན་ལ་དབབ་པ། ལམ་ལས་འབྲས་བུར་སྦྱོར་ཚུལ་འཕྲོས་དོན་དང་བཅས་པ། ཟུང་འཇུག་འབྲས་བུའི་རྣམ་བཞག་གོ །དང་པོ་ལ་བཞི། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ། མདོ་སྡེ་པ། སེམས་ཙམ་པ། དབུ་མ་པའི་ལུགས་སོ། །དང་པོ་ནི། སྲིད་པ་དང་སྲིད་པའི་ཡོ་བྱད་ལ་མ་ཆགས་པའི་སེམས་བྱུང་ཆོག་ཤེས་པ་ལ་འཕགས་པའི་རིགས་སུ་འདོད། དེ་ཡང་། སྲིད་པའི་ཡོ་བྱད་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་ཆོས་གོས། བསོད་སྙོམས། གནས་མལ་ངན་ངོན་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པ་སྟེ་འཕགས་རིགས་གསུམ། དེའི་སྟེང་དུ། སྲིད་པ་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་སྤོང་བ་དང་སྒོམ་པ་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པ་འཕགས་པའི་རིགས་ཏེ་བཞིའོ། །དེ་དག་ལས་ འཕགས་རིགས་དང་པོ་གསུམ་གྱིས་ཚུལ་དང་ཕྱི་མས་ལས་བསྟན་ཏེ། དང་པོ་གསུམ་གྱི་ཚུལ་ལ་གནས་ནས་ཕྱི་མ་ལ་དགའ་བའི་ལས་ཀྱི་མཐུས་འཕགས་པའི་ཆོས་མྱུར་དུ་འགྲུབ་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཛོད་ལས། མ་ཆགས་འཕགས་རིགས་དེ་དག་ལས། །གསུམ་གྱིས་ཚུལ་བསྟན་ཐ་མས་ལས། །སྲེད་པ་སྐྱེ་བའི་གཉེན་པོའི་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་ས་བོན་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་རུང་གི་ནུས་པ་ལ་འདོད། དེའི་ཤེས་བྱེད། རྒྱལ་སྲས་མ་ལས། མདོ་སྡེ་པ་དག་གི་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ས་བོན་ལ་རིགས་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སེམས་རྒྱུད་ལ་གནས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་སྐྱེད་པར་བྱེད་ནུས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་ལ་འདོད་དེ། ཤེས་བྱེད། མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་དེ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འོངས་པ། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ཞེས་སོ། །དེའི་དོན་ཡང་། བྱང་སའི་འགྲེལ་པ་རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་ལས། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་ནི། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ་གནས་པའི་ས་བོན་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདི་ནི་ཐོགས་མེད་ཀྱི་བཞེད་པར་སྣང་ལ། འཕྲོས་དོན་ཕྱོགས་གླང་ནི། རྒྱུ་དུས་ཀྱི་བརྩེ་བ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དགེ་རྩ་ལ་རིགས་སུ་བཞེད་དོ། །དེ་ཐམས་ཅད་འདུས་བྱས་ཏེ་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་ལུགས་སོ། །བཞི་པ་ལ། གཞན་ལུགས་འགོད་པ་དང་། རང་ལུགས་བཞག་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། དྲི་བཅས་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རིགས་སུ་འདོད་པར་ཕལ་ཆེར་མཐུན་ཡང་། ངོས་འཛིན་ལུགས་མ ི་འདྲ་བ་མང་དུ་སྣང་སྟེ། རྔོག་ལོ་ཆེན་པོ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པ་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པའི་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་གི་ཆ་ལ་བཞེད། ཆོས་ ཀྱི་རྗེ་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏ་སོགས་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ལ་ངོས་བཟུང་ནས་དེ་སེམས་ཅན་ལ་ཡོད་པ་དྲང་དོན་དུ་བཞེད། གངས་ཅན་གྱི་ཀློག་པ་པོ་ཕལ་ཆེ་བ་སྙིང་པོའི་ངོས་འཛིན་རང་བཞིན་རྣམ་དག་རྐྱང་པའི་ཆ་ལ་བཞེད། རྗེ་ཕག་མོ་གྲུབ་པ་སོགས་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་དེ་དག་རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་གོ་ཆོད་པོར་བཞེད། པཎ་ཆེན་འཇིགས་མེད་གྲགས་པ་སོགས་རང་བཞིན་ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་དུ་བཞེད་དེ། དེ་ལ་སོགས་པ་བཞེད་ཚུལ་མང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། འདིར་ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དྲི་མེད་འོད་ཟེར། ཇོ་ནང་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་རྟོན་པ་བཞི་ལྡན། རང་བྱུང་ཞབས་སོགས་ཀྱི་གསུང་རབ་དང་། མཁས་མཆོག་བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དགོངས་དོན་རྒྱུད་སྡེ་སྤྱི་རྣམ་ཀྱི་རྒྱུ་རྒྱུད་བཤད་པའི་སྐབས་སོགས་སུ་བཀྲལ་བ་བཞིན། ཐེག་ཆེན
Chinese
三律仪决定论之引申，基道果之诀窍，了义宗派之精华。 嘉色·白玛坚美多杰。
English
An Excerpt from the Three Vows Determined: The Quintessence of the Definitive Meaning of the Ground, Path, and Fruition. Gyalsé Pema Gyurme Dorje.
Chinese
被认为是能力。其解释是，在《圣子经》中说：“种姓是指经部师的心之种子能力，即使在凡夫和学者的阶段，也是指完全衰败的种子。”第三种观点是，从无始以来就存在于心相续中的无漏法，认为这是通过法性获得的。解释是，经中说：“菩萨的种姓是从无始以来就存在的，是通过法性获得的六处差别。”其含义是，在《菩萨地论·大海云》中说：“六处的差别是指存在于阿赖耶识中的种子，是产生无漏法的能力。”这似乎是无著的观点。此外，世亲认为，种姓是因时之爱和智慧所摄持的善根。所有这些都被认为是事物论者的观点。第四种观点分为两种：阐述他宗观点和建立自宗观点。首先，大多数人认为有垢法性，即如来藏是种姓，但在认识方式上存在许多差异。俄洛钦波及其追随者认为，种姓是遍及基、道、果三者的，未被力量等功德所区分的，自性清净的空性，即无遮遣的部分。法王萨迦班智达等人认为，种姓是被力量等功德所区分的，并认为众生所具有的种姓是不了义的。雪域的读者大多认为种姓是心性的认识，即自性清净的唯一部分。杰帕莫竹巴等人认为，力量等功德是证悟法身的功德。班禅吉美扎巴等人认为种姓是自性法身的功德。诸如此类的观点有很多。其次，在此，一切智法王智悲光、觉囊一切智大尊四依怙、让炯夏等人的著作，以及大智者布顿仁波切在《总集续部》中关于因续的独特见解等中所阐述的那样，大乘
English
It is considered as capacity. Its explanation is, in the "Son's Sutra," it says, "'Lineage' refers to the seed-like capacity of the mind of the Sutra school, even in the stage of ordinary beings and learners, it refers to the seed that is completely decayed." The third view is that the uncontaminated Dharma that has existed in the mindstream since beginningless time is considered to be obtained through the nature of Dharma. The explanation is, the Sutra says, "The lineage of Bodhisattvas comes from beginningless time, which is the distinction of the six sense bases obtained through the nature of Dharma." Its meaning is, in the "Explanation of the Bodhisattva Grounds, Ocean of Clouds," it says, "The distinction of the six sense bases refers to the capacity to generate uncontaminated Dharma, which is the seed residing in the alaya consciousness." This seems to be Asanga's view. Furthermore, Vasubandhu considers lineage to be the root of virtue gathered by the affection of cause and time and wisdom. All of these are considered to be the views of the object proponents. The fourth view is divided into two: elaborating the views of others and establishing one's own view. First, most people agree that the defiled Dharma nature, the Tathagatagarbha, is the lineage, but there are many differences in the way of recognition. Ngok Lotsawa Chenpo and his followers consider lineage to be the emptiness that pervades the base, path, and result, not distinguished by qualities such as power, the self-nature pure emptiness, the part of non-affirming negation. Dharma King Sakya Pandita and others consider lineage to be distinguished by qualities such as power, and consider the lineage possessed by sentient beings to be provisional. Most readers of the Land of Snows consider lineage to be the recognition of the essence, the single part of self-nature pure. Je Phagmo Drupa and others consider those qualities such as power to be the realization of the qualities of the Dharmakaya. Panchen Jigme Drakpa and others consider lineage to be the qualities of the self-nature Dharmakaya. There are many such views. Secondly, here, as explained in the writings of Omniscient Dharma King Drime Ozer, Jonang Omniscient Great One Four Reliances, Rangjung Shab, etc., and in the unique insights of the great scholar Buton Rinpoche in the "General System of Tantras" regarding the explanation of the cause continuum, etc., the Mahayana
Tibetan
་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལུགས་ལྟར་བཤད་པ་ལ་གཉིས། དངོས་དང་། འཕྲོས་དོན་རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་སྤྱིར་བསྟན་པ། དེའི་རྣམ་བཞག་རྒྱས་པར་བཤད་པ། ཞར་བྱུང་སྔགས་ལུགས་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་ཉིད་ཡེ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ། སྟོང་གསལ་འགག་མེད་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ངོ་བོར་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་གནས་པ་ནི་ཁམས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟེ། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། དག་པ་དྭངས་པ་འོད་གསལ་བ། །མི་འཁྲུགས་འདུས་མ་བྱས་པ་ཉིད། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟེ། །ཡེ་ནས་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། དྲི་བཅས་སྙིང་པོའི་མཚན་ཉིད། སྒྲ་དོན། དབྱེ་བ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཞིག །སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་སེམས་ཉིད་ཀྱང་ཡིན། རང་གི་ངོ་བོ་ཀུན་ཁྱབ་རང་བཞིན་འགྱུར་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། སུ་ག་ཏ་པཱ་རའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། ཉེར་བསྒྱུར་སུ་སྔོན་མའི། གམླྀ་འགྲོ་བའི་བྱིངས་ལ། ཀྟ་བྱིན་ར་ལས་དབྱི་བར་བྱ་བ་དག་གོས་མ་ཕྱིས་པས་སུ་ག་ཏ། བདེ་གཤེགས། པྲྀ་འགྲོ་བའི་བྱིངས་ལ། གྷཉ་བྱིན། རྀའི་འཕེལ་བ། ཨཱར་བྱས་ཏེ་སྦྱར་བས། པཱ་ར་འཕྲོ་བའི་དོན་གྱིས་སྙིང་པོ་སྟེ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའོ། །གསུམ་པ་ལ་བཞི། སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་བཤད་པ། རྒྱུ་མཚན་གསུམ་གྱིས་སེམས་ཅན་ལ་ཡོད་ཚུལ་བསྟན་པ། རྣམ་གཞག་རྣམ་པ་བཅུས་གཏན་ལ་དབབ་པ། དྲི་མས་བསྒྲིབས་ཚུལ་དཔེས་མཚོན་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུད་བླ་ལས། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །བཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན། སྙིང་པོ་ཆོས་ཅན། དོར་བྱའི་དྲི་མ་ཡེ་ནས་མེད་དེ། རང་གི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། སྔར་མེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གསར་དུ་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་དེ། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་སྔ་མ་ལས། དག་དང་ཉོན་མོངས་མེད་དག་ཕྱིར། །རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་ཆོས་ཕྱིར། །ལྷུན་གྲུབ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཕྱིར། །ཞེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གནས་བཞིས་བསྟན། དེ་ཉིད་མཚན་མའི་བློ་ཅན་རྣམས་ལ་འགལ་འདུ་ལྟར་སྣང་ཡང་། མི་འགལ་བར་དཔེས་བསྟན་པ་ནི། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེའི་མདོའི་དོན་རྒྱུད་བླའི་འགྲེལ་པ་ལས། དེ་ལ་དྲི་མ་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི། གཅིག་ཏུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོ
Chinese
关于以不共的宗派方式进行解释，分为两部分：正文和补充的意义类别。第一部分分为三点：总的阐述如来藏的自性；详细解释它的分类；顺便提及密宗如何看待它。第一点是：心性本初以来，自性清净，以空明无碍、周遍的体性，不改变地存在，这就是如来藏的体性。如《三摩地王经》所说：“清净、澄澈、光明，不紊乱、非造作之自性，是如来之藏，本初存在的法性。”第二部分分为三点：有垢染之藏的特征、词义、分类。第一点是：具有垢染的如来藏，也是显空双运的心性，其自性是周遍、自性不变。第二点是：从梵语सुगतगर्भ (sugatagarbha) 翻译而来，सु (su) 是前缀，गमॢ (gamḷ) 是“去”的词根，क्त (kta) 是给予，र (ra) 是应该去除的，因为没有擦拭污垢，所以是सुगत (sugata，善逝，如来)。पृ (pṛ) 是“去”的词根，घ (gha) 是给予，ऋ (ṛ) 的增长，加上आर् (ār)，结合后，पार (pāra) 是传播的意思，所以是藏，即如来藏。第三部分分为四点：解释藏的自性；以三个理由说明众生具有如来藏；以十种方式确定其分类；以比喻说明被垢染遮蔽的方式。第一点是：《宝性论》中说：“此中无有当除之物，亦无少许当立之物，于真实性观真实，见真实已得解脱。”所说的意义是：如来藏，就其法性而言，本来就没有应该去除的垢染，因为它的自性是自性清净的缘故。如来藏，就其法性而言，没有需要新获得的功德，因为一切功德从原始以来就是任运成就的缘故。如同前面所说：“因为清净且无有烦恼，因为是无有分别的法，因为是任运成就且无有分别。”以四种不可思议的处所来表示。对于那些具有相状分别念的人来说，这似乎是矛盾的，但为了说明不矛盾，用比喻来表示。在极其广大的《华严经》的意义，《宝性论》的解释中说：其中的无垢佛陀的功德是，完全被烦恼
English
Regarding the explanation according to the uncommon system, there are two parts: the main topic and the supplementary categories of meaning. The first part has three points: a general explanation of the nature of the Tathāgatagarbha; a detailed explanation of its classification; and an incidental mention of how the Mantrayana tradition views it. The first point is: the nature of mind is primordially, by its very nature, completely pure; it abides without change in the essence of emptiness and clarity, unceasing and all-pervasive. This is the essence of the Sugatagarbha. As stated in the Samadhiraja Sutra: "Pure, clear, and luminous, undisturbed and unconditioned, is the essence of the Sugata. It is the Dharma-nature that has existed from the beginning." The second part has three points: the characteristics of the Garbha with defilements, its etymology, and its divisions. The first point is: that Suchness which is with defilements is also the nature of mind, the union of appearance and emptiness. Its essence is all-pervasive and its nature is immutable. The second point is: derived from the word Sugatagarbha (सुगतगर्भ). Su (सु) is a prefix. Gamḷ (गमॢ) is the root meaning "to go." Kta (क्त) is given. Ra (र) is what should be removed. Because the dirt is not wiped away, it is Sugata (सुगत，善逝，如来). Pṛ (पृ) is the root meaning "to go." Gha (घ) is given. Ṛ (ऋ) increases. Ār (आर्) is added, and combined, Pāra (पार) means to spread. Therefore, it is Garbha, which is Sugatagarbha. The third part has four points: explaining the nature of the Garbha; showing how sentient beings possess it through three reasons; establishing its classification through ten aspects; and illustrating how it is obscured by defilements through metaphors. The first point is: The Uttaratantra states: "In this, there is nothing to be removed, nor is there anything to be established. Seeing reality in reality, one is liberated upon seeing reality." The meaning of this is: The Tathāgatagarbha, in terms of its Dharma-nature, has no defilements to be removed from the beginning, because its nature is self-purifying. The Tathāgatagarbha, in terms of its Dharma-nature, has no qualities to be newly acquired, because all qualities are spontaneously accomplished from the beginning. As stated previously: "Because it is pure and without afflictions, because it is a Dharma without distinctions, because it is spontaneously accomplished and without conceptualization." This is shown through four inconceivable abodes. Although this appears contradictory to those with conceptual minds, it is shown through metaphors to demonstrate that it is not contradictory. In the explanation of the Uttaratantra, regarding the meaning of the vast Avatamsaka Sutra, it says: The qualities of the stainless Buddha in it are completely afflicted