Tibetan
་པར་སྔ་མའི་འཕྲོ་ནས་ལུང་དྲངས་པ། ཤཱ་རིའི་བུ། དེའི་ཕྱིར་ན་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་གཞན་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་གཞན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཏེ་འདི་ནི་དོན་གྱི་གཉིས་སུ་མེད་དོ། །ཡི་གེ་ཙམ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དགུ་པ་དུས་རྟག་ཏུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་དོན་ནི། རྒྱུད་བླར། ཉེས་པ་གློ་བུར་དང་ལྡན་དང་། །ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་ཉིད་ལྡན་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་སྔར་བཞིན་ཕྱིས་དེ་བཞིན། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་པའི་དོན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཆོས་ཅན། རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་སྔར་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་ཕྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནའང་རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉེས་པ་རྣམས་སྤང་རུང་གློ་བུར་བ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱིས་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྟོབས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱང་གདོད་མ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་ལྡན་པ་ལས་གསར་དུ་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པར། དུས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་ཉོན་མོངས་མེད། །ཐོག་མ་བར་མཐའ་དྲི་མ་བྲལ། །ཞེས་དང་གཞན་ཡང་། རང་བཞིན་དག་ནི་བཅོས་མིན་དང་། །གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན། །རང་བཞིན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི། །ནམ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། འཕགས་ པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མདོར་ཡང་། གྱད་ཀྱི་ནོར་བུའི་དཔེ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་གསུང་པ། རིགས་ཀྱི་བུ། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ཡང་། ཇི་ལྟར་སྨན་པ་མཁས་པས་གྱད་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་ནོར་བུ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནས། རིགས་ཀྱི་བུ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་ནང་ན་སྟོབས་བཅུ་དང་། མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང་། མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ་ཡང་ཡོད་དོ། །ཞེས་སོ། །བཅུ་པ་ཡོན་ཏན་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན་ནི། རྒྱུད་བླར། གང་ཕྱིར་དེ་ནི་ཆོས་སྐུ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །དེ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དོན་དམ་མྱ་ངན་འདས། །དེ་ཕྱིར་ཉི་དང་ཟེར་བཞིན་ཡོན་ཏན་དབྱེར་མེད་པས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད། །ཅེས་པའི་དོན་འགྱུར་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཆོས་ཅན། ཉི་མ་དང་ཉི་མའི་ཟེར་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དབྱེ
Chinese
从之前的章节中引用：舍利子，因此，众生界与法身并非不同，众生界即是法身，法身即是众生界，这在意义上是无二的，只是文字上有所不同。第九，关于恒常不变的意义，《宝性论》中说：过患具足为突发，功德自性本具故，如其先前之后亦然，无有变异之法性。此意为，法界如来藏，其自性如先前轮回状态时一样，之后在涅槃时也具有不变的法性。因为在不清净的状态下，烦恼等过患是可断除的突发性的，并非自性存在；而在清净的状态下，力量等功德显现，也是从最初就自性具足，并非新近获得的。龙树在《法界赞》中说：一切时中无烦恼，初始中末离垢染。以及：自性清净非造作，不观待于他者也，自性若有转变者，任何时候皆不应理。此外，《圣者般涅槃经》中也以如意宝珠为例说道：善男子，如来宣说一切众生皆有佛性，如同良医展示如意金刚宝珠一般。从那里开始说：善男子，一切众生的身体内都具有十力、四无畏、三十二相和八十随好。第十，关于功德无别的意义，《宝性论》中说：何以故彼是法身，彼是如来，彼是圣者之谛实义涅槃，是故如日与光芒，功德无别故，除佛陀之外无涅槃。此意为，不变的法界，如太阳和太阳的光芒一样，佛陀的一切功德都无
English
Quoting from the previous chapter: Shariputra, therefore, the realm of sentient beings and the Dharmakaya are not different. The realm of sentient beings is the Dharmakaya, and the Dharmakaya is the realm of sentient beings. This is non-dual in meaning, only the words are different. Ninth, regarding the meaning of being eternally unchanging, the Ratnagotravibhāga states: Faults are sudden and endowed, Qualities are inherently endowed by nature, Just as before, so too afterwards, It is the nature of unchanging Dharma. The meaning of this is that the Dharmadhatu Tathagatagarbha, its own nature is the same as it was in the state of samsara, and later in Nirvana, it also has the unchanging nature of Dharma. Because in the impure state, faults such as afflictions are removable and sudden, not existing by nature; while in the pure state, qualities such as powers manifest, also being inherently endowed from the beginning, not newly acquired. Nagarjuna said in the Dharmadhatustava: In all times there is no affliction, Beginning, middle, and end are free from stain. And also: Self-nature is pure, not artificial, It does not depend on others, If self-nature were to change, It would never be reasonable. Furthermore, in the Mahaparinirvana Sutra, the example of the wish-fulfilling jewel is given: Sons of good family, the Tathagata has said that all sentient beings have the Buddha-nature, just as a skilled doctor shows the wish-fulfilling vajra jewel. Starting from there, it says: Sons of good family, within the bodies of all sentient beings are also the ten powers, four fearlessnesses, thirty-two marks, and eighty minor marks. Tenth, regarding the meaning of the inseparability of qualities, the Ratnagotravibhāga states: Because that is the Dharmakaya, that is the Tathagata, That is the noble truth, the ultimate meaning of Nirvana, Therefore, like the sun and its rays, qualities are inseparable, There is no Nirvana apart from Buddhahood. The meaning of this is that the unchanging Dharmadhatu, like the sun and the sun's rays, all the qualities of the Buddha are withou