Tibetan
་ཆུང་བས་ཚར་ཆོད། ཉེས་ཅན་ཆད་ལས་མི་འཁུར་བར་བྱོལ་ཟུར་བྱེད་པ་བྱུང་ན་རྩོལ་བ་ཆེན་པོས་བཀུག་ནས་གནས་དབྱུང་མངོན་མཚན་ཅན་བྱེད། དེང་སང་ཆོས་པར་རློམ་ནས་དུད་འགྲོ་གསོད་པར་ཇི་མི་སྙམ་པར་འདུག་པ་དེས་ན་འགྲོ་བའི་སྐྱབས་སུས་བྱེད་ཡིན་པས་སྤྱི་སྒོས་སུས་ཀྱང་བཤས་མི་བྱེད་པ་གལ་ཆེ། ༈ བག་མེད་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའི་རྩ་བ་ཆང་ཡིན་པས་གཞིས་བྱེས་གང་དུ་ཡང་ཁྱོར་གཟིགས་ཙམ་ཡང་མི་བྱ་ཞིང་། ཐ་ན་སིང་པོ་ཡང་མི་འཐུང་། རབ་བྱུང་གིས་ཁྱིམ་པ་ཡན་ཆད་ལ་མཁར་ལས་སོགས་དམིགས་བསལ་གྱི་དུས་མ་གཏོགས་ཆང་དང་དེའི་རིན་ཡང་མི་སྦྱིན། མཚམས་ཐོ་ཡན་ལ་ཆང་སྣོད་ཁྱིམ་པས་འཁུར་ཡང་སྣོད་གཅོག་པ་སོགས་ཀྱིས་ཚར་གཅོད། ནད་པ་ཉེན་ཅན་གྱི་སྨན་རྟ་དགོས་པ་ཡང་ལྷ་རྗེ་དང་དགེ་བསྐོས་བློ་བསྡུར་དགོས་ཚོད་གཏོང་བ་དམིགས་བསལ་ཡིན། ཚོགས་ཆང་གིས་མཚོན་ཆང་ཕུད་དགོས་པ་ཡང་སྣོད་དམ་འབྱར་མ་ལས་ཆེ་བ་བྱེད་ས་མེད་ཅིང་། ཚོགས་ཆང་ཡང་སྒྲོན་ཐུར་གྱིས་འགྱེད་པ་ལས་མང་བ་མི་བྱ། མྱོས་འགྱུར་གྱི་སྡེ་ཚན་ཐ་མ་ཁ་ཡང་མི་རྔུབ། གལ་ཏེ་མྱོས་འགྱུར་ཕོར་གང་ཡན་ཆད་ལན་གཅིག་བསྟེན་པ་ལ་ཉག་ལྔའི་མར་མེ་དང་བརྒྱ་ཕྱག །དུ་བ་ལན་གཅིག་བརྔུབས་པ་ལ་ཉག་གསུམ་གྱི་མར་མེ་སྤོར། དགེ་འདུན་གྱི་རྙེད་པ་ཁྱིམ་པ་ལ་མི་སྦྱིན་པར་གསུངས་པའི་མཚོན་བྱེད་ཙམ་ལ་མང་ཇར་དགེ་བསྐོས་ཀྱིས་གནང་བ་མ་ཞུས་པ་མི་སྦྱིན། དགེ་འདུན་གྱི་རྙེད་པ་སྙོམས་པར་བྲིམས་ཤིང་ནད་པ་དང་མཚམས་པ་སྤྱི་པའི་ལས་བྱེད་སོགས་དམིགས་བསལ་མ་གཏོགས་ཚོགས་སུ་མ་འདུས་པར་སྐལ་བ་མི་སྦྱིན། སྦྱིན་བདག་གིས་སྒོས་སུ་སྟེར་ན་བཀག་པ་མེད། དགེ་འདུན་སྡེབས་ལོངས་ཡོན་བདག་གིས་སྤྱན་དྲངས་སྐབས་གང་ཟག་རང་དོན་ལ་གནང་བ་ཞུས་ནས་བཞུགས་པ་བྱུང་ན་ཕོག་རྩིས་རྒྱག །རྟེན་མཆོད་རོལ་ཆ་ཡོལ་ བ་བླ་རེ་སོགས་རྙེད་པ་འགངས་ཆེན་སྤྱི་འགྱེད་དུ་འབུལ་མི་བྱུང་ན་མི་བགོ་བར་སྤྱི་རྫས་སུ་འཇོག །འགྱེད་འོས་པའི་རིགས་དང་སྤྱི་འགྱེད་ཕྲ་མོ་རྣམས་སྤྱི་ལས་དང་དགེ་བསྐོས་ཀྱིས་རིམ་བསགས་བྱས་པའི་དགེ་འདུན་ལ་ཁེབས་གང་ཆེ་འཁོས་བསྡུར་གྱིས་འགྱེད་པ་སོགས་སྐབས་དང་སྦྱར། ནད་པ་བྱུང་ན་དེ་ལ་ནད་གཡོག་དང་ཡོ་བྱད་སོགས་རང་ལ་རྐྱེན་འབྱོར་བ་འདུག་ན་དང་། དེ་མིན་ཉེར་མཁོའི་ཆས་བློ་མཐུན་གྱི་ནད་གཡོག་སྨན་པ་རིམ་གྲོ་སོགས་རྐྱེན་གང་འབྱོར་གྱིས་མི་ངལ་བར་བསྐྱང་། འདིར་མཐའ་གཅིག་ཏུ་དཀར་རྡོར་གྱི་སྒྲིགས་མ་བཅས་ཀྱང་སྟོན་མོ་སོགས་དཀར་གྲོ་ཤས་ཆེར་བྱ་ཞིང་
Chinese
小事也要严惩。如果罪犯逃避惩罚，要尽力抓捕并公开开除。现在有些人自诩为佛教徒，却毫不犹豫地杀害牲畜，这样谁来做众生的救护者呢？因此，大家都不宰杀牲畜非常重要。 所有放逸的根源是酒，因此无论在寺院还是俗家，都不要稍微沾染，甚至淡酒也不要喝。出家人除了修筑工事等特殊情况外，不要给在家人酒和买酒的钱。对于闭关者，即使是施主携带酒器，也要以打破器皿等方式惩罚。重病患者需要药物时，也需要喇嘛和寺院执事商议决定，这是特殊情况。至于法会用酒等必须用酒的情况，也没有比小壶或小瓶更大的容器。法会用酒也不要超过用灯扦蘸取的量。甚至不要吸最后一点残酒。如果一次喝了一满杯酒，要供奉五盏酥油灯和磕一百个头。如果吸了一次烟，要供奉三盏酥油灯。正如经中说不能将僧众的财物给予在家人，即使是分发茶水，也要得到寺院执事的允许才能给。僧众的财物要平等分发，除了病人、闭关者、公共事务人员等特殊情况外，不参加集会者不得分。如果施主单独给予，则没有限制。僧众集体接受供养时，如果有人为了自己而请求允许并留下，就要计算其份额。佛像、法器、乐器、帷幔、锦缎等贵重财物，如果不能作为公共供养，就不要分配，而是作为公共财产保存。适合分配的物品和少量公共供养，由寺院事务人员和执事逐步积累，然后根据僧众的需求和能力进行分配等，应根据具体情况而定。如果有人生病，如果自己有能力，就为他提供护理和用品等。否则，也要尽力提供必要的物品、友好的护理、医生、仪轨等，不要怕麻烦。虽然这里没有完全规定白石的规矩，但宴会等活动还是以白色食物为主。
English
Even small matters should be severely punished. If a criminal tries to evade punishment by fleeing, they should be apprehended with great effort and publicly expelled. Nowadays, some people claim to be Buddhists but kill animals without hesitation. Who will be the protector of beings then? Therefore, it is very important that no one slaughters animals. The root of all recklessness is alcohol, so whether in the monastery or at home, one should not partake even a little, not even weak beer. Monastics should not give alcohol or money for alcohol to laypeople, except during special occasions such as construction work. For those in retreat, even if a patron brings a vessel of alcohol, they should be punished by breaking the vessel, etc. Even when a seriously ill patient needs medicine, it is a special case that requires consultation between the lama and the monastery steward to decide on the appropriate amount. Even when alcohol is necessary, such as for tsok (gathering) offerings, there should be no container larger than a small pot or bottle. Even for tsok offerings, one should not offer more than what can be dipped with a lamp wick. One should not even inhale the last bit of residue. If one consumes a full cup of alcohol once, one must offer five butter lamps and perform one hundred prostrations. If one inhales smoke once, one must offer three butter lamps. As it is said that the possessions of the Sangha should not be given to laypeople, even when distributing tea, it should not be given without the permission of the monastery steward. The possessions of the Sangha should be distributed equally, and those who do not attend the assembly should not receive a share, except for special cases such as the sick, those in retreat, and those working on public affairs. There is no restriction if the patron gives individually. When the Sangha collectively receives offerings and someone asks for permission to stay for their own benefit, their share should be calculated. Images, ritual implements, musical instruments, curtains, brocades, and other valuable possessions, if they cannot be offered as a public offering, should not be distributed but kept as public property. Items suitable for distribution and small public offerings should be gradually accumulated by the monastery staff and stewards, and then distributed according to the needs and abilities of the Sangha, etc., as appropriate to the situation. If someone becomes ill, if one has the means, one should provide them with care and supplies, etc. Otherwise, one should make every effort to provide necessary items, friendly care, doctors, rituals, etc., without being bothered. Although the rules of "white stone" are not fully stipulated here, feasts and other events should mostly consist of white foods.
Tibetan
ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་གཞི་ཤ་ལ་མི་བྱེད་པ་ཅི་ནས་གལ་ཆེ། དགེ་འདུན་གྱི་གསོལ་བ་དུས་ལས་མ་ཡོལ་བ་དང་། སྤྱི་སྒེར་གྱི་ཐབ་གང་དུ་ཡང་དགུང་ཡོལ་ནས་ཐུག་པ་སོགས་གཡོ་བསྐོལ་མི་བྱེད་ཅིང་། ཇ་སོགས་ལ་ཡང་རུང་ཆུ་ངེས་ཅན་དུ་འདེབས། དགེ་སློང་གིས་བཟའ་བཏུང་ལ་བྱིན་ལེན་དང་ནུབ་ལྷག་ཉལ་གཅོད་པ་སོགས་ངོ་ལྐོག་མེད་པ་གལ་ཆེ། ཤག་ཏུ་མེའི་གནང་བའང་མཐའ་ཡངས་སུ་མ་སོང་བའི་རྒྱས་བསྡུས་གང་ཟིན་དང་། ཇ་མགྲོན་བསྐོར་རེས་འདི་ཡང་རྒྱུད་ལང་ཤོར་ཆུད་ཟོས་ཀྱི་གཞིར་འདུག་པས་མང་པོ་མི་མཛད། གནང་བ་མེད་པར་ཤག་ཏུ་མེ་བཏང་བ་བྱུང་ན་སྔ་དྲོ་ཉག་རེ་དང་ཕྱི་དྲོ་ཉག་དོའི་མར་མེ་འབུལ། མདོར་ན་ས་རྐོ་མེ་རེག་རྩྭ་ཤིང་གཅོད་པ་སོགས་དགེ་ཚུལ་མན་གྱིས་སྒྲུབ་ཅིང་དགེ་སློང་གིས་མི་མཛད། གོས་ཀྱི་གཞི་ཀོ་ལྤགས་དང་ཁ་དོག་མ་བསྒྱུར་བ། མཚོན་གྱིས་མ་བཅད་པ། སྦུ་གུ་ཅན་སོགས་ཁྱིམ་པའི་རྟགས་མི་ལེན། ཞྭ། གཟན་ཤམ། སྟོད་རྩར་སྨད་གཡོགས་བླ་གོས་གདིང་བ་སྐ་རགས་མཆིལ་ལྷམ་ཡན་ཆད་རུང་མཐུན་མ་གཏོགས་ཆ་ཚད་མ་ཚང་བ་དང་ཚད་བརྒལ་དཔའ་ཐལ་མི་བྱེད། བཟའ་བཏུང་དང་རྙེད་པའི་སྣོད་ཀྱང་པགས་སྣོད་རྩི་ཕོར་སྣམ་ཕད་འབོག་དཀར་པོ་སོགས་མི་འཁུར། དེ་བཞིན་དུ་གློ་ཆབ་ཕྲེང་བ་གྲི་གུ་མཐོ་ཚད་བསྙེན་ཕུར་མ་གཏོགས་བསྲུང་དར་གློ་ཆ་ཕྲེང་བ་རྒྱན་མང་དང་མགུལ་དུ་གྱོན་པ་སོགས་རྒྱན་ཆ་འོས་མིན་མི་འདོགས། འདི་དག་ལས་མི་རུང་བའི་ཆས་གོས་བཅངས་པ་བྱུང་ན་དངོས་པོ་ངོ་བོ་དགེ་བསྐོས་ཀྱིས་ལོང་ལ། དར་ཁ་རེའི་སྙན་ དར་དང་བརྒྱ་ནས་ཉི་ཤུའི་བར་གྱི་ཕྱག་འགེལ། བཅང་འོས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་མ་ཚང་ན་ཉག་གསུམ་ནས་གང་གི་བར་གྱི་མར་མེ་དང་ཕྱག་བརྒྱ་ཕྱག་འཚལ། སྐྲ་ཚད་ལས་ལྷག་པ་མི་འཇོག་ཅིང་གོས་ཆས་ཀྱང་རིང་ཆེས་ཐུང་བརྩེང་མིན་པའི་ཟླུམ་པོར་བགོ་བ་སོགས་བཙུན་ཉམས་གང་དོད་བྱེད། དགེ་འདུན་བཞི་གྲྭ་ལོངས་ནས་ཞྭ་སེར་དང་། དེ་མན་གྱི་ཞྭ་ཆུང་ལས་གཞན་རིགས་མི་མཐུན་པ་མི་གྱོན། གླིང་ནང་དུ་རྩེ་ཞྭ་མ་གཏོགས་ཞྭ་གྱོན་ས་མེད། ཆོས་མཐུན་གྱི་འབེལ་གཏམ་རང་གཞན་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་མ་གཏོགས། བླ་མ་དང་གྲུབ་མཐའ་བཟང་ངན་ཡོན་བདག་གི་ཁ་འཛིན་སོགས་ཕྱོགས་ལྷུང་གི་ཤགས་དང་ཀུ་ཅོ་བཞད་གད་མཚང་འདྲུའི་སྐྱོན་བརྗོད་མིང་ངན་འདོགས་པ་སོགས་མི་བྱེད། སྤྱི་དོན་གནོད་མེད་ཕན་འགྱུར་ལ་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་ན་མ་གཏོགས་སྡེ་དཔོན་རིས་དང་བན་རྩ་ངོ་ཤེས་མང་པོའི་ཁ་མཆུའི་ཞལ་ལྕེ་དང་ཕྱོགས་ལྷུང་གི་རྒྱབ་བདག་སྣེ་ཤན་འཕྲིན
Chinese
不将受用作为根本至关重要。僧众的请求不过时，无论公私厨房，都不要在午后烹煮食物等，不要欺骗。茶等也要适量加水。比丘对于饮食的给予和接受，以及剩余食物的舍弃等，做到光明磊落至关重要。房间用火的许可，也要在允许的范围内，酌情增减。轮流招待茶点，也是浪费和损失的根源，所以不要过多进行。未经允许在房间用火，早上供奉一盏灯，晚上供奉两盏灯。总之，挖地、用火、砍伐草木等，由沙弥以下的人做，比丘不做。衣服的材质不用皮革，不改变颜色，不用刀剪裁，不用管状等，不取在家人的标志。帽子、袈裟、下裙、上衣、下裙衬里、僧裙、坐垫、腰带、鞋子等，除了符合规定的，不要尺寸不全、过度或过分华丽。饮食和获得的容器，也不要携带皮囊、漆碗、毛毡袋、白色布袋等。同样，除了漱口水、念珠、小刀、高度合适的拄杖外，不要佩戴护身符、漱口水袋、装饰多的念珠，以及戴在脖子上的装饰品等不合适的饰品。如果持有这些不应持有的衣物，物品本身由执事没收。每条哈达的价值，用哈达和一百到二十之间的顶礼来偿还。如果缺少应持有的物品，用三盏到任意数量的灯和一百个顶礼来偿还。头发不要留超过规定的长度，衣服也要穿得合身，不要过长过短，要穿圆形的衣服等，尽量保持僧人的威仪。从具足四位僧人的僧团开始，戴黄色帽子，除此之外，不要戴其他不同种类的帽子。寺庙内除了法帽外，没有戴帽子的场合。除了符合佛法的谈话，对自他有益的，不要进行对上师和教派的褒贬，以及对施主的偏袒等，不要进行偏袒的争论、喧哗、嘲笑、揭短、诽谤、起绰号等行为。对于无害于大众利益的事情，如果僧众允许，不要参与部落首领的纷争、僧职人员的争端、熟人的诉讼判决，以及偏袒的庇护、引导、传话等。
English
It is crucial not to make enjoyment the foundation. The requests of the Sangha should not be overdue. Whether in public or private kitchens, do not engage in deception such as cooking food after noon. Also, add a fixed amount of water to tea and the like. It is important for a Bhikshu to be open and honest about giving and receiving food, and discarding leftover food. Permission to use fire in the room should be within the allowed limits, with adjustments as needed. The rotation of tea guests is also a source of waste and loss, so do not do it excessively. If fire is used in the room without permission, offer one lamp in the morning and two lamps in the evening. In short, digging the ground, using fire, cutting grass and trees, etc., should be done by Shramaneras and those below, and not by Bhikshus. The material of clothing should not be leather, the color should not be changed, it should not be cut with weapons, and it should not have tubes, etc., so as not to take the marks of a householder. Hats, Kasayas, lower skirts, upper garments, lower skirt linings, monastic robes, cushions, belts, shoes, etc., should not be incomplete in size, excessive, or overly ornate, except for those that are in accordance with the rules. Also, do not carry containers for food and drink, such as leather bags, lacquer bowls, felt bags, white cloth bags, etc. Similarly, except for mouthwash, rosaries, small knives, and walking sticks of appropriate height, do not wear amulets, mouthwash bags, rosaries with many decorations, and inappropriate ornaments such as those worn around the neck. If one possesses clothing that should not be possessed, the object itself should be confiscated by the disciplinarian. The value of each Khata should be repaid with a Khata and one hundred to twenty prostrations. If the items that should be possessed are missing, repay with three to any number of lamps and one hundred prostrations. Do not keep hair longer than the prescribed length, and clothing should also be worn properly, not too long or too short, and wear round clothes, etc., to maintain the dignity of a monk as much as possible. From a Sangha of four or more monks, wear yellow hats, and do not wear other different kinds of hats other than the small hats below that. There is no occasion to wear hats inside the monastery except for ceremonial hats. Except for Dharma-compliant conversations that benefit oneself and others, do not engage in biased arguments, such as praising or criticizing Lamas and sects, and favoring patrons. Do not engage in biased arguments, noise, ridicule, fault-finding, slander, name-calling, etc. For matters that do not harm the interests of the public, if the Sangha permits, do not participate in the disputes of tribal leaders, the disputes of monastic staff, the judgments of acquaintances' lawsuits, and biased protection, guidance, and messages.