Tibetan
པས་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོར་སྒོམ་པ་ལ་ཡིད་འདུན་པ་དེ་གནས་དང་། དེ་ལ་གནས་པ་འབད་རྩོལ་གྱི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། འདུན་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྒོ་གསུམ་ཤིན་ སྦྱང་ཐོབ་པས་ལས་སུ་རུང་བ་དང་བཞིའོ། །དམིགས་པ་བརྗེད་པའི་གཉེན་པོར་ཚིག་དོན་མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ། བྱིང་རྒོད་གཉིས་འབྱུང་མི་འབྱུང་རྟོག་པའི་ཤེས་བཞིན་དང་། བྱུང་ཚེ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ། ཧ་ཅང་གཉེན་པོ་སྟོབས་ཆེ་བའི་གཉེན་པོར་བཏང་སྙོམས་འདུ་མི་བྱེད་པ་དང་བརྒྱད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་འདུན་པ་བསྐྱེད་པ་ན་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཟིན་པའི་འདུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ། འབད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ན་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཟིན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ། སེམས་རབ་ཏུ་འཇོག་པ་ན་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ། སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་ན་དེ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང་བཞིའོ། །བཞི་པ་ནི། དབང་པོ་ལྔ་སྟེ། དེའི་ངོ་བོ་ནི། འཕགས་ལམ་ལ་དབང་བར་བྱེད་པའི་ཉེ་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པའོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་འདུན་པའི་དད་པ་ལ་དབང་བ་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ལ་དབང་བ་དང་། ཐོས་པའི་དམིགས་རྣམ་མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་ལ་དབང་བ་དང་། ཞི་གནས་ལ་སེམས་མི་འཕྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་བ་དང་། ལྷག་མཐོང་གི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ལ་དབང་བ་སྟེ་ལྔའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱན་ལས། བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་དང་ཐོས་མཆོག་དང་། ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་དད་སོགས་ཀྱིས། །གཞི་ཡིན་པར་ནི་ཤེས་བྱ་སྟེ། །དོན་གྲུབ་བྱེད་པའི་སྐབས་ཀྱིས་སོ། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། སྟོབས་ལྔ་སྟེ། གོང་གི་ལྔ་པོ་དེ་སྟོབས་སུ་གྱུར་པས་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་པར་བྱས་པ་སྟེ། རྒྱན་ལས། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་ཆུང་བས་ཀྱང་། །དེ་དག་ཉིད་ལ་སྟོབས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་པས། མ་དད་པ་འཇོམས་པས་དད་པའི་སྟོབས། ལེ་ལོ་འཇོམས་པས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས། བརྗེད་ངས་འཇོམས་པས་དྲན་པའི་སྟོབས། རྣམ་གཡེང་འཇོམས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས། གཏི་མུག་འཇོམས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་དང་ལྔའོ། ། དྲུག་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ཏེ། དེ་ཡང་དམིགས་རྣམ་མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི་འཁོར་ལོ་ལྟ་བུ། རྣམ་རྟོག་གི་མཚན་མ་འཇོམས་པའི་ཆོས་
Chinese
因为对治懒惰而生起想要修禅的意愿，安住于此的是努力的精进，生起意愿的原因是信心，精进的果实是三门完全调柔，通过串习获得堪能性，这是四种。对治忘失所缘的是不忘失词义的忆念，观察昏沉和掉举是否生起的正知，生起时对治的所缘是现行作意，对于过于强烈的对治，以舍置之而不作意，这是八种。这样，生起意愿时，心专注一境的意愿之禅定的神足，发起努力和精进时，心专注一境的精进之禅定的神足，心完全安住时，心堪能的禅定的神足，心完全执持时，于此行持的禅定的神足，这是四种。第四是五根，其自性是：安住于能对圣道起作用的近取因的自性中。也就是，对菩提生起信赖和意愿的信根，与菩萨的行持相结合的精进根，不忘失所听闻的对境和行相的念根，于寂止中心不散乱的定根，以及以胜观完全辨别诸法的慧根，这是五种。如是《现观庄严论》中说：菩提行和胜妙闻，寂止胜观信等根，当知是为根本处，以成办义之次第故。如是。第五是五力，上面的五种成为力量，从而使它们的不顺品衰弱，如《现观庄严论》中说：由不顺品极衰故，彼等即名为力。如是，摧伏不信的信力，摧伏懈怠的精进力，摧伏忘失的念力，摧伏散乱的定力，摧伏愚痴的慧力，这是五种。 第六是七菩提分，也就是不忘失对境和行相的忆念是正等菩提分，如同轮子一般，摧伏分别念之相的法
English
Because of the antidote to laziness, the desire to meditate arises, and abiding in this is the effort of diligence, the cause of arising desire is faith, and the fruit of diligence is that the three doors are completely tamed, and through familiarization, one obtains workability, these are four. The antidote to forgetting the object is the mindfulness of not forgetting the meaning of the words, the awareness of observing whether dullness and excitement arise, and when they arise, the antidote to abandoning them is manifest activity, and for an antidote that is too strong, one does not apply equanimity, these are eight. Thus, when generating desire, the samadhi of desire, which is the basis of miraculous power with the mind focused on one point; when initiating effort and diligence, the samadhi of diligence, which is the basis of miraculous power with the mind focused on one point; when the mind is fully placed, the samadhi of workability of mind, which is the basis of miraculous power; when the mind is fully held, the samadhi of practice on it, which is the basis of miraculous power, these are four. The fourth is the five faculties, whose essence is: abiding in the nature of the proximate cause that empowers the noble path. That is, the faculty of faith, which trusts and desires enlightenment; the faculty of diligence, which engages in the practice of Bodhisattvas; the faculty of mindfulness, which does not forget the objects and aspects of what has been heard; the faculty of samadhi, in which the mind does not wander in tranquility; and the faculty of wisdom, which fully discriminates the dharmas of insight, these are five. Thus, in the Ornament it says: Enlightenment practice and supreme hearing, tranquility, insight, faith, etc., should be known as the basis, because of the order of accomplishing the meaning. Thus. The fifth is the five powers, the above five become powers, thereby weakening their opposing factors, as the Ornament says: Because the opposing factors are extremely weak, these are called powers. Thus, the power of faith that destroys disbelief, the power of diligence that destroys laziness, the power of mindfulness that destroys forgetfulness, the power of samadhi that destroys distraction, and the power of wisdom that destroys ignorance, these are five. The sixth is the seven branches of enlightenment, that is, the mindfulness of not forgetting the object and aspect is the perfect branch of enlightenment, like a wheel, the dharma that destroys the characteristics of conceptual thought.