Tibetan
ལས། མགོན་པོ་བདག་ཅག་དེ་རིང་ཉན་ཐོས་འགྱུར། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཡང་དག་བསྙད་པར་བགྱི། །བྱང་ཆུབ་པ་ཡི་སྒྲ་ཡང་རབ་ཏུ་འཇུག །དེ་བས་བདག་ཅག་ཉན་ཐོས་མེ་ཟད་འདྲ། །ཞེས་སོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་དགོས་པ་ནི། ཐེག་དམན་ལ་མོས་པའི་གང་ཟག་ཐེག་ཆེན་ལ་ཁ་དྲང་བའི་ཆེད་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ལས། ཐེག་པ་རླབས་པོ་ཆེ་ནི་བསྒྲག་འགྱུར་ཞིང་། །འདི་ན་སེམས་ཅན་དམན་ལ་མོས་རིག་ནས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་དག་ཉན་ཐོས་འགྱུར། །རང་རྒྱལ་བྱང་ཆུབ་པར་ཡང་རབ་ཏུ་སྟོན། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་འདི་གཉིས་ཉན་ཐོས་བཏགས་པ་བ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་རྒྱུད་ལྡན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་རྒྱལ་ལ་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་གིས་ལྷག་པ། ཞེས་པ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་སྟེང་དུ་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྣམ་ཐར་གྱིས་ལྷག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤོང་ཕྱིར་དང་། ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་རྟོགས་པ་དངོས་སུ་སྐྱེ་བའི་སྣོད་རུང་དུ་གྱུར་པའི་ཉན་ཐོས་མ་ངེས་པའི་རིགས་ཅན་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་མིང་ཅན་གྱི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྐྱེས་བུ་གཉིས་གླེང་གཞིའི་སྐབས་ནས་དངོས་བསྟན་གྱི་ཉན་རང་གི་མིང་གིས་བཏགས་པའི་གང་ཟག་དང་། བྱང་སེམས་རྣམས་ནི་སྟོན་པ་ལ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་དངོས་སུ་ཉན་པ་ལ་ལྷགས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། མཚན་གཞི། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གང་རུང་གི་མི་སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་འགོག་བདེན་དང་མྱང་འདས་དོན་གཅིག །འོ་ན་རྒྱུད་བླ་ལས། དེས་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་པར། །མྱ་ངན་འདས་པ་མི་ཐོབ་སྟེ། །འོད་དང་འོད་ཟེར་སྤངས་ནས་ནི། །ཉི་མ་ལྟ་བར་མི་ནུས་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པས། ཐེག་དམན་མི་སློབ་པའི་འགོག་བདེན་མྱང་འདས་སུ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་ནི་སྒྲིབ་གཉིས་ཟད་པར་སྤངས་པའི་མྱང་འདས་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དགག་གཞི་སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་སྟེང་དུ་འགོག་བྱེད་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་རང་གི་ངོ་སྐལ་གྱི་སྤང་བྱ་སྤངས་པའི་མི་སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག ། གསུམ་པ་ལ། ཐེག་དམན་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་མྱང་འདས་གཉིས། དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། ལྷག་མེད་མྱང་འདས་ཀྱི་འདོད་ཚུལ་ལ་དཔྱད་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཐེག་དམན་མི་སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག །གཉིས་པ་ལ། ཐེག་དམན་གྱི་ལྷག་བཅས་དང་། ལྷག་མེད་གཉིས། མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། རང་རྒྱུ་ལས་ཉོན་གྱི་དབང་
Chinese
从之。 怙主，我等今日将转为声闻，将如实宣说殊胜菩提，菩提之音声亦极善安立，因此我等犹如不灭之声闻。如是说。后面二者的必要是，为了使倾向于小乘之补特伽罗转向大乘，从前者来说：大乘将被宣扬，于此若知众生倾向于下劣，这些菩萨将转为声闻，亦极善显示为独觉菩提。如是说。因此这二者是声闻假名者，因为具有大乘发心之传承。独觉比声闻稍微超胜，此说是在通达人无我的基础上，以通达所取法无我的解脱而超胜，因为是为了遣除对所取义的分别。如是宣说之故。 第二，从宣说之初，声闻不定种姓，已成为能真实生起般若波罗蜜多证悟之法器，以及名为声闻之大乘士夫二者，是真实显说以声闻、独觉之名安立之补特伽罗，以及菩萨等是对于导师真实听闻般若波罗蜜多经之补特伽罗之故。第二者，有体性、相、分类三种。第一者，无论大小乘之无学道之相续的灭谛与涅槃意义相同。若问：然《宝性论》中云：“是故未得佛，不得般涅槃，离光及光芒，不能见太阳。”如是所说，小乘无学道之灭谛不应成为涅槃，答：无过失，因为彼是就二障永尽之涅槃而说的。第二者，在所断之对境心相续之上，以能断的无间道，断除自己分位之所断的无学道之择灭。第三者，有小乘和大乘之涅槃二者。初者，有相、分类、以及对有余涅槃之宗义进行观察三种。初者，小乘无学道相续之择灭。第二者，有小乘之有余涅槃和无余涅槃二者。相依次是，自因烦恼业之自在
English
Then. Lord, we will become Shravakas today, and we will truly proclaim the supreme Bodhi. The sound of Bodhi is also well established. Therefore, we are like inexhaustible Shravakas. So it is said. The necessity of the latter two is to turn the person who is inclined to the Hinayana to the Mahayana. From the former, the Mahayana will be proclaimed, and if it is known that sentient beings are inclined to inferiority, these Bodhisattvas will become Shravakas, and it will also be shown as the Bodhi of the Pratyekabuddha. So it is said. Therefore, these two are Shravaka nominalists, because they have the lineage of Mahayana Bodhicitta. The Pratyekabuddha is slightly superior to the Shravaka, which means that on the basis of realizing the selflessness of the person, it is superior to the liberation of realizing the selflessness of the object, because it is to eliminate the distinction of the object. So it is said. Secondly, from the beginning of the discourse, the Shravaka uncertain lineage, which has become a vessel capable of truly generating the realization of Prajna Paramita, and the Mahayana person named Shravaka are the persons who are truly declared by the names of Shravaka and Pratyekabuddha, and the Bodhisattvas are the persons who have truly heard the Prajna Paramita Sutra from the teacher. Secondly, there are three types: nature, characteristics, and classification. The first is that the cessation truth and Nirvana of the non-learning path of any of the Mahayana and Hinayana are the same in meaning. If asked: However, it is said in the Ratnagotravibhāga, "Therefore, without attaining Buddhahood, one cannot attain Parinirvana. Without light and rays, one cannot see the sun." As it is said, the cessation truth of the Hinayana non-learning path should not become Nirvana. Answer: There is no fault, because it refers to the Nirvana in which the two obscurations are completely exhausted. The second is the selective cessation of the non-learning path in which the object to be negated is abandoned by the uninterrupted path of the negator on the mind stream of the object to be negated. The third is the Nirvana of the Hinayana and the Mahayana. The former has three types: characteristics, classification, and investigation of the tenets of the remaining Nirvana. The first is the selective cessation of the Hinayana non-learning path continuum. The second is the remaining Nirvana and the non-remaining Nirvana of the Hinayana. The characteristics are in order, the freedom of the karma and afflictions of the self-cause.
Tibetan
གིས་བྱུང་བའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་ཐེག་དམན་མི་སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་དང་། དེ་ཉིད་ཟད་པར་སྤངས་པའི་ཐེག་དམན་མི་སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག །གསུམ་པ་ལ། ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་དང་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ། ཐེག་དམན་དགྲ་བཅོམ་པ་སྐུ་ཚེའི་འདུ་བྱེད་བཏང་སྟེ། སྔར་གྱི་ལུས་སེམས་ཀྱི་རིགས་འདྲ་དོར་ནས་འགོག་པ་འབའ་ཞིག་ཡན་གར་དུ་གནས་པ་ལ་ལྷག་མེད་མྱང་འདས་སུ་འདོད། ཐེག་ཆེན་དབུ་མའི་ལུགས་ལ། ཉན་ཐོས་སློབ་པའི་ལུས་རྟེན་གྱི་རིགས་འདྲ་དོར་ནས། མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་སས་རྐྱེན་བྱས། ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་ཀྱིས་རྒྱུ་བྱས་པ་ལས་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་བླངས་པའི་ཐེག་དམན་དགྲ་བཅོམ་པའི་འགོག་བདེན་ལ་ལྷག་མེད་མྱང་འདས་སུ་འདོད་དོ། །འོ་ན་དེ་དག་ཐེག་ཆེན་ལ་ཇི་ལྟར་འཇུག་ཅེ་ན། ཟག་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡུན་རིང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་སད་པར་བྱས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་སྤྱོད་ལ་དམིགས་པའི་དད་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་འདོད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ཚོགས་གཉིས་གསོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། ཇི་སྲིད་སངས་རྒྱས་མ་བསྐུལ་བར། །དེ་སྲིད་ཡེ་ཤེས་ལུས་སྔོན་ཅན། །ཏིང་འཛིན་མྱོས་པས་བརྒྱལ་འགྱུར་ཏེ། །ཉན་ཐོས་དེ་དག་གནས་པར་འགྱུར། །བསྐུལ་ནས་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ། །སེམས་ཅན་དོན་ལ་དགའ་བྱེད་ཅིང་། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་བསགས་ནས། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། སྒྲིབ་གཉིས་ཟད་པར་སྤངས་པའི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག །དེ་དང་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ། སྤོང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན། དབྱེ་བ། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་མྱང་འདས་གཉིས་སོ། །༈ རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ། ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཆོས་འཁོར་ལ། བྱེ་སྨྲའི་ལུགས་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལུགས་གཉིས། དང་པོ་ལ། ལུང་རྟོགས་ཀྱི་ཆོས་འཁོར་གཉིས། དང་པོ་ལ། ངོ་བོ་ནི། བདེན་བཞིའི་ཆོས་འཁོར་ཙམ་དུ་ངེས་པར་འདོད། ཇི་ལྟར་སྐོར་ཚུལ། བཟླས་པ་གསུམ་དང་། རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྐོར་བར་འདོད་ཅིང་། བཟླས་པ་གསུམ་ནི། ངོ་བོ་ལ་བཟླས་པ། བྱེད་པ་ལ་བཟླས་པ། བྱ་བ་འབྲས་བུ་ལ་བཟླས་པ་གསུམ། མཚན་གཞི་རིམ་བཞིན། བདེན་བཞིའི་ངོ་བོ་ཙམ་སྟོན་པའི་འདུལ་བ་ལུང་
Chinese
由（烦恼）产生的有漏蕴的余蕴和合的声闻小乘无学道的相别简择灭，以及断尽彼（烦恼）的声闻小乘无学道的相别简择灭。第三，在声闻部两派和唯识宗的观点中，小乘阿罗汉舍弃寿命的行蕴，抛弃先前的身心相似性，仅仅安住于寂灭的状态，这被认为是无余涅槃。
English
The separate analytical cessation of the non-learning stream of the Lesser Vehicle, which is accompanied by the remaining aggregates of contaminated aggregates arising from (afflictions), and the separate analytical cessation of the non-learning stream of the Lesser Vehicle, which has completely abandoned them. Thirdly, according to the views of the two Sravaka schools and the Mind-Only school, the Arhat of the Lesser Vehicle abandons the formative activity of life, discards the similarity of the previous body and mind, and abides solely in the state of cessation, which is regarded as Nirvana without remainder.
Tibetan
གི་མདོ། སྡུག་བསྔལ་ཤེས་བྱ་ལ་སོགས་པར་སྟོན་པའི་འདུལ་བ་ལུང་གི་མདོ། སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པར་བྱས་ཟིན་སོགས་མི་སློབ་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པའི་ འདུལ་བ་ལུང་གི་མདོ་ལྟ་བུའོ། །རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ནི། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ལ་བཟླས་པའི་ཚེ། རིག་པ། བློ། མིག །ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དང་བཞི། དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བདེན་གྱི་བྱེད་པ་ལ་བཞི། བྱ་བ་འབྲས་བུ་ལ་བཞི་སྟེ་བཅུ་གཉིས། དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་། འགོག་པ། ལམ་ལ་ཡང་བཅུ་གཉིས་བཅུ་གཉིས་ཏེ་བཞི་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་ཡོད་ཀྱང་བཅུ་གཉིས་ཚན་དུ་ཆོས་མཐུན་པས་ན་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཞེས་བྱ་སྟེ། གནས་བདུན་ལ་མཁས་པའི་དགེ་སློང་བཞིན་ནོ། །གནས་བདུན་ནི། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཡན་ལག་དང་། ཀུན་འབྱུང་དང་། འགོག་པ་དང་། འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་དང་། རོ་མྱང་དང་། ཉེས་དམིགས་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་ལ། ཕུང་པོ་གཞན་བཞི་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པས་བདུན་ཚན་ལྔའོ། །མདོ་སྡེ་པ་ལྟར་ན། བཟླས་པ་གསུམ་དང་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སུ་འདོད་དེ། བདེན་བཞིའི་ངོ་བོ། བྱེད་པ། བྱ་བ་འབྲས་བུ་གསུམ་ལ་བཟླས་པའི་ཆ་ནས་བཞི་པོ་དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་གསུམ་གསུམ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ལྔ་སྡེ་ལ་མཐོང་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་དེའི་ཐ་སྙད་དུ་བཞག་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། སྟོན་པས་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱི་རུ། །ཚེས་བཞིའི་ཉིན་ཞག་བདེན་བཞིའི་ཆོས། །ལྔ་སྡེ་རྣམས་ལ་གསུངས་པའི་མོད། །མཐོང་བའི་ལམ་དང་ངེས་ཞུགས་ཀྱི། །བསྙེན་རྫོགས་སྡོམ་པ་དུས་གཅིག་ཏུ། །སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་མཐུ་ལས་ཐོབ། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཐེག་ཆེན་ལུགས་ལ། མཚན་ཉིད། སྒྲ་བཤད། དབྱེ་བ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། ལུང་གི་ཆོས་འཁོར་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས་འཁོར་གང་རུང་དུ་གྱུར་པའི་སྟོན་པས་གསུངས་པའི་དམ་ཆོས། གཉིས་པ་ནི། རྒྱལ་པོའི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་དང་ཆོས་མཚུངས་པས་ན་ཆོས་འཁོར་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྟོན་པས་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོན་པའི་ཐུགས་རྒྱུད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་ཆོས་འཁོར་དང་ཆ་འདྲ་གཞན་དུ་འཕོ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས། ཁ་ཏོན་མར་མེ་མེ་ལོང་རྒྱ། །མེ་ཤེལ་སྐྱུར་དང་བྲག་ཆ་དང་། །ཕུང་པོ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ། །མི་འཕོ་བ་ནི་མཁས་རྟོགས་བྱ། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་ལ། རྟོགས་པའི་ཆོས་འཁོར་དང་། ལུང་གི་ཆོས་འཁོར་གཉིས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། ཆོས་འཁོར་གང་ཞིག །སྤངས་རྟོགས་གང་རུང་གི
Chinese
གི་མདོ། 苦谛应知等所说的律藏经。已了知苦谛等，就以无学道的角度所说的， 就像律藏经一样。十二相是：苦谛的自性进行忆念的时候，智、慧、眼、识产生等四种。同样，苦谛的作用有四种，事业果有四种，共十二种。同样，集、灭、道也有十二、十二种，共四十八种，但因十二一组在法上相同，所以称为十二相，就像精通七处的比丘一样。七处是：如实了知色蕴的支分、集、灭、以及灭道、乐味、过患、出离。其他四蕴也同样了知，所以是五个七处。经部师认为，三转和十二相是名称的异名，从四谛的自性、作用、事业果三个方面忆念的角度来说，每一个都有三个，所以变成十二个。 第二是：五比丘生起见道证悟的时候，安立的名称，如云：导师在瓦拉纳西，初四的日夜宣说四谛法，对五比丘宣说之际，见道和具足戒，同时，从往昔的愿力中获得。因此这样说。第二大乘的观点，体性、词义解释、分类三种。第一是：无论是教法*轮还是证法*轮，导师所说的正法。第二是：与国王的轮宝相同，所以称为法*轮，依靠导师转法*轮，就像导师心续的证悟法*轮一样转移到其他相似之处。 对此，经中说：念诵、灯、镜子、铜、火镜、酸和岩石，在蕴聚相续连接的时候，不转移的是智者所证悟的。 第三，证悟的法*轮和教法的法*轮两种。第一的体性：任何法*轮，无论是断证的任何一种。
English
Gi mdo. The Vinaya Sutra explains things like the knowledge of suffering. It speaks from the perspective of the path of no more learning, such as having already understood suffering. It is like the Vinaya Sutra. The twelve aspects are: When contemplating the nature of the truth of suffering, there are four: intelligence, wisdom, eye, and the arising of consciousness. Similarly, there are four aspects to the function of the truth of suffering, and four aspects to the result of the action, making twelve. Similarly, there are twelve each for origin, cessation, and path, totaling forty-eight. However, since the twelve groups are similar in Dharma, they are called the twelve aspects, like a monk who is skilled in the seven places. The seven places are: knowing the branches of the aggregates of form, origin, cessation, the path leading to cessation, enjoyment, faults, and liberation, as they are. The other four aggregates are also known in the same way, so there are five sets of seven places. According to the Sutra School, the three turnings and the twelve aspects are considered synonyms. From the perspective of contemplating the nature, function, and result of the four truths, each of the four has three aspects, thus becoming twelve. Secondly, it is the term established when the five aggregates generated the realization of the path of seeing. As it is said: The teacher in Varanasi, on the fourth day and night, taught the Dharma of the four truths. When he taught the five aggregates, the path of seeing and the complete ordination were obtained simultaneously through the power of past aspirations. Therefore, it is said. Secondly, according to the Great Vehicle, there are three: definition, etymology, and division. The first is: the sacred Dharma spoken by the teacher, whether it is the Dharma wheel of scripture or the Dharma wheel of realization. The second is: it is called the Dharma wheel because it is similar to the precious wheel of a king. Relying on the teacher turning the Dharma wheel, it is like transferring the Dharma wheel of realization from the teacher's mind-stream to another similar place. Regarding this, the tantra says: Recitation, lamp, mirror, copper, burning glass, acid, and rock, when the aggregates connect in continuity, what does not transfer is what the wise realize. Thirdly, there are two: the Dharma wheel of realization and the Dharma wheel of scripture. The definition of the first: any Dharma wheel, whether it is abandonment or realization.