Tibetan
གཞུང་གི་ས་ཁོངས་གཅོད་ཚུལ། གཞུང་གི་ས་ཁོངས་གཅོད་ཚུལ། དེ་ཇི་ལྟར་འཆད་ཚུལ། གཞུང་དོན་དངོས་བཤད་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ། མཆོད་བརྗོད་དང་དམ་བཅའ་སོང་བའི་རྗེས་སུ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱས་པར་དགའ་བ་ལ་རྣམ་མཁྱེན། ལམ་ཤེས། གཞི་ཤེས་ཏེ་ཡུལ་མཁྱེན་པ་གསུམ། རྣམ་རྫོགས། རྩེ་སྦྱོར། མཐར་གྱིས་པ། སྐད་ཅིག་མ་བཅས་ལམ་སྦྱོར་བ་བཞི། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་སྟེ་དོན་ཚན་བརྒྱད་ལ་སྐབས་རེ་རེ་བྱས་པ་ལས། མཚོན་བྱེད་དོན་རྐང་བཅུ་ཕྲག་བདུན་དུ་འབྱེད་པའི་མདོར་བསྟན། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་གདམས་ངག་དང་། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་མཁྱེན་མཚོན། མོག་མོག་པོར་བྱེད་ལ་སོགས་དང་། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་གྱིས་ལམ་ཤེས། ཤེས་པས་སྲིད་ལ་མི་གནས་ཤིང་། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་གཞི་ཤེས། རྣམ་པ་སྦྱོར་བར་བཅས་རྣམས་དང་། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ། དེ་ཡི་རྟགས་དང་རྣམ་འཕེལ་དང་། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་དང་རྐང་པ་ཕྱེད་ཀྱིས་རྩེ་སྦྱོར། མཐར་གྱིས་པ། །རྣམ་གསུམ་རྣམ་བཅུ་ཞེས་པས་མཐར་གྱིས་པ། སྐད་ཅིག་མ། ཞེས་སོགས་རྐང་པ་ཕྱེད་དང་གསུམ་གྱིས་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ། ངོ་བོ་ཉིད་ལོངས་རྫོགས་བཅས་དང་། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་རྣམས་མཚོན། དེ་དག་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་སྐབས་དང་པོར། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་གྱིས་ཆོས་བཅུའི་དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད། སྒྲུབ་དང་བདེན་ པ་རྣམས་དང་ནི། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་གདམས་ངག །ཞར་བྱུང་གི་དོན། དབང་པོ་རྟུལ་དང་རྣོན་པོ་དག །ཅེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་དགེ་འདུན་ཉི་ཤུ། དམིགས་པ་དང་ནི་རྣམ་པ་དང་ཞེས་པ་ནས། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཡོངས་འཛིན་ཡིན། །ཞེས་པའི་བར་ཚིགས་བཅད་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་བཞི། དེ་རེ་རེ་ལ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་གསུམ་དེ་རྗེས་འབྲངས་དང་བཅས་པ་ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་རྣམ་པ་བཞི། རྟོགས་པ་ཡི་ནི་ཆོས་དྲུག་དང་ཞེས་པ་ནས། འཇུག་པའི་རྟེན་ལ་རིགས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་དང་། དེ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་བརྗོད། །ཅེས་པའི་བར་ཚིགས་བཅད་གསུམ་གྱིས་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ཆོས་བཞི་དང་། མཐོང་སྒོམ་གཉིས་ཏེ་རྟོགས་པའི་ཆོས་དྲུག །གཉེན་པོ། སྤོང་བའི། དེ་དག་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པ། ཤེས་རབ་སྙིང་བརྩེར་བྱས་པ། སློབ་མ་ཐུན་མོང་མིན་པ། གཞན་དོན་གྱི་གོ་རིམ། ཡེ་
Chinese
论典的范围划分方式。 论典的范围划分方式，如何讲解，论典真实讲述分三部分。第一部分，在供赞和立誓之后。《般若波罗蜜多经》等两颂广泛地欢喜一切智，道智，基智即境智慧三者。圆满，顶加行，渐次，刹那等道加行四者。果法身等八个意义，各自作为一个章节。其中，以七十个象征意义的要点来概括地阐述。发心和诀窍等两颂象征一切智。做成软软的样子等等三颂象征道智。以智慧不住于有等两颂象征基智。以及各种加行等两颂象征圆满加行。其征相和增长等两颂半象征顶加行。渐次，以三种十相象征渐次。刹那，等一颂半象征刹那加行。自性身圆满等一颂象征果法身等。这些是分支广说的第一品。为利他故发心等三颂是十法中的第一个发心。修和真 实等两颂是诀窍。顺便提及的意义。钝根和利根等两颂是二十僧。从所缘和相到，相完全是执持之间，十二颂是大乘加行道四者。每一个都有小中大三种，以及随行者，是决择支分四种。从证悟之法六种到，趣入之所依称为种姓。以及，对其进行详细区分之间，三颂是决择分四法和，见修二者即证悟之法六种。对治。断除的。将这些全部归纳。以智慧慈悲为本。非共同的弟子。利他的次第。耶
English
The way to divide the scope of the treatise. The way to divide the scope of the treatise, how to explain it, the actual explanation of the treatise is divided into three parts. The first part, after the praise and vow. The Perfection of Wisdom Sutra, etc., two verses widely rejoice in omniscience, the path wisdom, the base wisdom, that is, the three realm wisdoms. Completion, summit application, gradual, instantaneous, etc., the four path applications. The fruit Dharmakaya, etc., each of the eight meanings is taken as a chapter. Among them, it is summarized by seventy symbolic key points. Bodhicitta and instructions, etc., two verses symbolize omniscience. Making it soft, etc., three verses symbolize the path wisdom. With wisdom not abiding in existence, etc., two verses symbolize the base wisdom. And various practices, etc., two verses symbolize the complete practice. Its signs and growth, etc., two and a half verses symbolize the summit practice. Gradual, symbolized by three kinds of ten aspects. Instantaneous, etc., one and a half verses symbolize the instantaneous practice. Self-nature body completion, etc., one verse symbolizes the fruit Dharmakaya, etc. These are the first chapter of the branch elaboration. For the benefit of others, the three verses of bodhicitta, etc., are the first of the ten dharmas, bodhicitta. Practice and truth Two verses, etc., are the instructions. Meaning mentioned in passing. Two verses, etc., of dull roots and sharp roots are the twenty sanghas. From the object and appearance to, the appearance is completely between the holders, the twelve verses are the four Mahayana application paths. Each has three kinds of small, medium, and large, and the followers are the four kinds of decisive branches. From the six kinds of realization dharmas to, the basis of entry is called lineage. And, between detailed distinctions, the three verses are the four decisive part dharmas and, the two of seeing and cultivation, that is, the six kinds of realization dharmas. Antidote. Of abandonment. Summarize all of these. Based on wisdom and compassion. Non-common disciples. The order of benefiting others. Ye
Tibetan
ཤེས་རྩོལ་བ་མི་མངའ་བར་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་སྟེ་ཆོས་བཅུ་གསུམ་དོགས་སེལ་དང་བཅས་པ། དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། ཞེས་པ་ནས། གང་དག་ཐུབ་པའི་ཐུན་མོང་མིན། །ཞེས་པའི་བར་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན། འཇིག་རྟེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ། དེ་ལས་འདས་པའི་བསམ་གཏན་བཞི། ཟག་བཅས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ། ཟག་མེད་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི། འདུས་བྱས་ཁམས་གསུམ། འདུས་མ་བྱས་དེ་བཞིན་ཉིད། ཐུན་མོང་པ་བསམ་གཏན་བཞི། ཐུན་མིན་ཐུབ་པའི་སྟོབས་བཅུ་སྟེ་དམིགས་པ་རྣམ་གྲངས་བཅུ་གཅིག །སེམས་ཅན་ཀུན་མཆོག་ཉིད་སེམས་དང་། ཞེས་པ་ནས། ཆེད་དུ་བྱ་བ་འདི་ཤེས་བྱ། །ཞེས་པའི་བར་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་སེམས། སྤོང་བ། རྟོགས་པ་སྟེ་ཆེན་པོ་གསུམ། དེ་དག་སོ་སོར་སྦྱིན་ལ་སོགས། ནས། དྲུག་ཚན་དྲུག་གིས་ཇི་བཞིན་བཤད། །ཅེས་པའི་བར་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་གོ་དྲུག་གམ། སྦྱིན་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག །བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་སྦྱིན་སོགས་དང་། ནས། འཛེག་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པའི་བར་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་མཐོང་སྒོམ། ཚད་མེད་བཞི། དམིགས་མེད་དང་ལྡན་པ། འཁོར་ གསུམ་རྣམ་དག །ཆེད་དུ་བྱ་བ། མངོན་ཤེས་དྲུག །རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པའི་བར་འཇུག་པའི་བྱ་བ་རྣམ་གྲངས་དགུ། བརྩེ་དང་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་དྲུག་ནས། རིམ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པའི་བར་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་བརྩེ་བ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཚོགས་སྒྲུབ་ནས། ཕར་ཕྱིན་དྲུག །ཞི་གནས། ལྷག་མཐོང་། ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ། ཐབས་མཁས། ཡེ་ཤེས། བསོད་ནམས། ལམ། གཟུངས། ས་དང་། གཉེན་པོ་སྟེ་ཚོགས་སྒྲུབ་བཅུ་བདུན་དུ་ཕྱེ་ནས། དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་དང་། སའི་ཚོགས་ལ་ཡོངས་སྦྱོངས་དགུ་བཅུ་གོ་ལྔར་བཤད་པའི་ཕྱི་མའི་ནང་གསེས། ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་རྣམ་བཅུ་ཡི། ནས། ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པའི་བར་ཚིགས་བཅད་གསུམ་གྱིས་ས་དང་པོའི་ཡོངས་སྦྱོང་ལྷག་པའམ་དྲང་པོའི་བསམ་པས་དམ་ཆོས་འཛིན་པ་ལ་སྤྲོ་བ་དང་། རང་གཞན་དོན་སྒྲུབ་ལ་ཕན་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་ཅན་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཚད་མེད་བཞིའི་སྒོ་ནས་སེམས་མཉམ་པ་དང་། དགེ་རྩ་ཐམས་ཅད་གཏོང་བ་ལ་སེར་སྣ་མེད་པ་དང་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པར་བྱེད་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་སྣོད་འཚོལ་བ་ལ་དམིགས་པ་དང་། རྟག་ཏུ་ངེས་འབྱུང་གི་སེམས་དང་
Chinese
关于使无有勤奋者进入的修法，即十三法及疑问消除。从“所缘为一切诸法”至“何者是胜者之不共”之间的两颂，讲了善、非善、无记。世俗的五蕴，超越于此的四禅定，有漏的五取蕴，无漏的四念住，有为的三界，无为的真如，共同的四禅定，不共的胜者十力，即所缘的十一种分类。从“一切有情之胜者，心与”至“知晓此乃为所作”之间的一颂，讲了心、舍弃、证悟，即三大。这些各自从布施等至“以六组六如实说”之间的一颂，讲了六度之六个意义，或从布施至智慧之间的三十六。从“无色禅定布施等与”至“应知是为渐次行”之间的两颂，讲了无色禅定，六度之见修，四无量，具足无所缘，三轮清净，所作，六神通，直至入于遍智之修法之间的九种进入之行相。从“慈与布施等六”至“应知是为次第行”之间的两颂，讲了慈爱大悲之资粮修法，六度，止观，双运，方便，智慧，福德，道，陀罗尼，地与对治，分为十七种资粮修法。其中，智慧资粮有二十空性，地之资粮有九十五遍净，是后者之中的细分。从“十种遍净之”至“应知是为遍净行”之间的三颂，讲了初地的遍净，以增上或正直之意乐受持正法之欢喜，成办自他利益之事物自性，于有情以四无量之心平等对待，对于施舍一切善根无有悭吝，依止善知识，于寻求极广大之藏而专注，恒常具有出离心，以及
English
The practice of enabling those without diligence to enter, which includes thirteen dharmas and the clearing of doubts. From "The object of focus is all dharmas" to "What is not common to the Victorious One," these two verses discuss the virtuous, non-virtuous, and neutral. The five aggregates of the mundane, the four meditations that transcend them, the five aggregates of clinging with outflows, the four mindfulnesses without outflows, the three realms of conditioned existence, the unconditioned suchness, the common four meditations, the uncommon ten powers of the Victorious One, thus, eleven categories of objects of focus. From "The supreme of all sentient beings, the mind and" to "Know this to be what is to be done," this one verse discusses the mind, abandonment, and realization, the three great ones. These, individually, from generosity and so forth to "explained as they are with six sets of six," this one verse discusses the six meanings of the six perfections, or the thirty-six from generosity to wisdom. From "The formless meditations, generosity, etc., and" to "one should know it to be the ascending path," these two verses discuss the formless meditations, the seeing and meditation of the six perfections, the four immeasurables, being endowed with no object of focus, the purity of the three spheres, what is to be done, the six superknowledges, the nine aspects of entering actions up to the practice of entering into omniscience. From "Loving-kindness and generosity, etc., six" to "one should know it to be the sequential path," these two verses discuss the accumulation practice of loving-kindness, great compassion, the six perfections, calm abiding, insight, union, skillful means, wisdom, merit, the path, dharani, ground, and antidote, divided into seventeen accumulation practices. Among these, the accumulation of wisdom has twenty emptinesses, and the accumulation of ground has ninety-five purifications, which are subdivisions within the latter. From "Of the ten kinds of complete purification" to "one should know it to be the practice of complete purification," these three verses discuss the complete purification of the first ground, the joy of upholding the true Dharma with increased or upright intention, the very nature of things that benefit the accomplishment of one's own and others' purposes, treating sentient beings equally with the four immeasurables, having no miserliness in giving away all roots of virtue, relying on spiritual friends, focusing on seeking the extremely vast collection, and constantly having the mind of renunciation, and