Tibetan
ས་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་དུ་བསམ་ཞིང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་དང་བརྒྱད་དོ། །སྨོན་ལམ་དང་ནི་མཐའ་ཡས་དང་། ཞེས་པ་ནས། ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན། །ཞེས་པའི་བར་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་ས་དགུ་པའི་ཡོངས་སྦྱོང་། ཕྱིན་དྲུག་གི་ཉམས་ལེན་རྫོགས་པས་ཇི་ལྟར་སྨོན་པའི་དོན་ ལ་སྨོན་ལམ་མཐའ་ཡས་པ་འགྲུབ་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་པ་ཐོབ་པས་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཤེས་པ་དང་། ཆོས་སྟོན་པ་ལ་སྤོབས་པ་ཆུ་བོ་ལྟ་བུ་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་དང་། བུད་མེད་སྒྱུ་འཕྲུལ་མ་ལྟ་བུའི་མངལ་དུ་སྐྱེ་བ་མཆོག་དང་། རྒྱལ་པོ་དང་བྲམ་ཟེའི་རིགས་མཆོག་དང་། བུ་རམ་ཤིང་པ་ལྟ་བུའི་རུས་མཆོག་དང་། ཕ་མ་ནས་བདུན་བརྒྱུད་བར་མ་ཆད་པའི་ཆོ་འབྲང་དང་། རང་དབང་བའི་འཁོར་དང་། མི་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་བསྟོད་པར་སྐྱེ་བ་དང་། གནས་གཙང་མའི་ལྷས་བསྐུལ་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ཨཱ་ཤྭཏྠ་ལྟ་བུའི་དྲུང་ན་འདུག་པ་དང་། མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་བཅུ་གཉིས་ཏེ་རྒྱུའི་ས་དགུ་དང་། འབྲས་བུའི་ས་བཅུ་པ་ཡོངས་སྦྱོང་གི་སྒོ་ནས་མ་བཤད་པས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ། ས་དགུ་འདས་ནས་ཡེ་ཤེས་ནི། ནས། བཅུ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པའི་བར་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་དམན་པ་ས་བརྒྱད་དང་རྒྱུའི་ས་དགུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་ས་དགུ་སྔ་མ་ལ་ཤེས་མཐོང་དང་། ཕྱི་མ་ལ་གནས་ནས་འདས་ཏེ་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུ་པ་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །མཐོང་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་དག་ལ། ནས། གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཅེས་བྱ། །ཞེས་པའི་བར་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་གཉེན་པོའི་ཚོགས་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་དང་། གཉེན་པོ་རྣམ་བྱང་གི་གཟུང་རྟོག་གཉིས་དང་། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་བཏགས་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་འཛིན་རྟོག་གཉིས་ཀུན་བཏགས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ས་བོན་སོ་སོར་མཐོང་བའི་ལམ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་ལ་སྤོང་བ་སྟེ་བརྒྱད་དུ་བཤད། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཆོས་བཅུ་པ་ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་ནི། ཆེད་དུ་བྱ་དང་མཉམ་ཉིད་དང་། ནས། ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་པའི་བར་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཆེན་པོ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་དང་། བདེན་སྟོང་མཉམ་ཉིད་མཁྱེན་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། འབད་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་གཞན་དོན་དང
Chinese
第八，为利益一切有情而发心，并在轮回中受生。从“愿望和无尽”到“功德圆满”的两段偈颂，是第九地的完全清净。通过圆满六度的修持，如所愿成就无尽的愿望，获得个别的正知正见，通晓天等语言，说法无畏如流水般连绵不断，在如幻女般的母胎中受殊胜生，在国王和婆罗门等高贵种姓中受生，在如甘蔗般的殊胜血统中受生，父母七代血统不断绝，拥有自主的眷属，受人中豪杰的赞颂，受净居天神的劝请而决意出离，安住于如菩提树（梵文天城体：आश्वत्थ，梵文罗马拟音：āśvattha，汉语字面意思：阿湿波他）下的树旁，以及具足殊胜增上生和决定胜的功德等十二种，是因地的第九地。果地的第十地未从完全清净的角度阐述，而是从体性的角度进行阐述。从“度过九地之后是智慧”到“应知是第十地”的一段偈颂，阐述了将下劣的第八地和因地的第九地，即菩萨地合二为一的第九地，前者是知见，后者是从安住中度越，度越后的智慧是菩萨的第十地。从“在见道和修道上”到“称为八种对治”的一段偈颂，阐述了对治的集合，即所取的分别念只是遍计烦恼的事物，以及对治清净的能取分别念两种，以及执取的分别念，即认为人我实有，以及具有假立补特伽罗的所依的执取念两种，在见道和修道上分别断除俱生和遍计的种子，总共是八种。第十地的遍知智法是成就出离，从“所为和等性”到“是成就出离”的两段偈颂，阐述了将三大事业合为一体，以及了知真谛空性的等性大悲，以及有情情众生利益的智慧，以及不需勤奋的任运自成
English
And eighth, to think for the benefit of all sentient beings and to take birth in existence. From "Aspiration and Limitless" to "Perfect with qualities." The two verses in between are the complete purification of the ninth ground. Through the completion of the practice of the six perfections, just as one wishes, limitless aspirations are accomplished, and by obtaining individual perfect knowledge, one knows the languages of gods and others. One has the fearlessness to teach the Dharma like a river that never ceases. One takes supreme birth in the womb of a woman like an illusion. One is born into noble lineages such as kings and Brahmins. One is born into a supreme lineage like that of sugarcane. The lineage from parents to seven generations is unbroken. One has an independent retinue. One is born praised by the best of humans. Urged by the gods of the Pure Abodes, one is determined to renounce. One sits under a tree like the Bodhi tree (Sanskrit Devanagari: आश्वत्थ, Sanskrit Romanization: āśvattha, Chinese literal meaning: Ashvattha). And one has twelve qualities, such as being endowed with the qualities of higher realms and definite goodness. These are the nine grounds of cause. The tenth ground of result is not explained from the perspective of complete purification, but from the perspective of characteristics. From "After passing the ninth ground is wisdom" to "It should be known as the tenth." This one verse explains that the inferior eighth ground and the ninth ground of cause, which are the grounds of Bodhisattvas, are made into one. The former nine grounds have knowledge and vision, and the latter, from dwelling, pass beyond. The wisdom of passing beyond is said to be the tenth ground of Bodhisattvas. From "On the paths of seeing and meditation" to "Called the eight antidotes." This one verse explains that the collection of antidotes, the conceptual thought of what is grasped, is merely the object of complete defilement, and the two conceptual thoughts of the antidote's complete purification. And the conceptual thought of grasping, which is the belief that a person exists as a substance, and the two conceptual thoughts of grasping that have a basis for the imputation of a person, are abandoned separately on the paths of seeing and meditation, the seeds of co-emergent and imputed, for a total of eight. The tenth Dharma of omniscient wisdom is the accomplishment of renunciation. From "Purpose and equality" to "It is said to be the accomplishment of renunciation." These two verses explain that the three great purposes are made into one, and the great compassion that knows the equality of emptiness of truth, and the wisdom that benefits sentient beings, and the effortless and spontaneous benefit for others.
Tibetan
་། སྲིད་ཞིའི་མཐའ་སྤངས་ པས་སྤང་བྱ་ཟད་པ་དང་། རྟོགས་བྱའི་དོན་ཐམས་ཅད་ཐོས་པ་དང་། ཆོས་བཅུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་སུམ་མཁྱེན་པའི་རྣམ་མཁྱེན་དང་། དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་བརྒྱད་རྣམས་བསྟན་ནས་སྐབས་དང་པོ་རྫོགས། སྐབས་གཉིས་པ་ལམ་ཤེས་ལ་ཆོས་བཅུ་གཅིག་ཡོད་པའི་དང་པོ་ནི། ལྷ་རྣམས་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ནས། རང་བཞིན་དང་ནི་དེ་ཡི་ལས། །ཞེས་པའི་བར་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་གེགས་ང་རྒྱལ་མངོན་གྱུར་བ་དང་བྲལ་བ། ཡུལ་ངེས་པ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ། རིགས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ། རང་བཞིན། ལམ་ཤེས་ཀྱི་བྱེད་ལས་དང་ལྔ་བསྟན། ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་གཉིས་པ་སློབ་མའི་ལམ་ནི། ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ནི། ནས། སྒྲ་མེད་ཀྱང་དེ་དེ་ལྟར་སྣང་། །ཞེས་པའི་བར་ཚིགས་བཅད་དྲུག་གིས་བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པ་དང་། སངས་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་གཉིས་དོགས་སེལ་དང་བཅས་པ། ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་གསུམ་པ་བསེ་རུའི་ལམ་ནི། གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤོང་ཕྱིར་དང་། ནས། རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག །ཅེས་པའི་བར་ཚིགས་བཅད་གསུམ་གྱིས་བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་དང་། སངས་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་གཉིས་ངེས་འབྱེད་ཀྱི་ཆ་མཐུན་དང་བཅས་པ། ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་བཞི་པ་མཐོང་ལམ་ནི། བདེན་དང་བདེན་ལ་བཟོད་པ་དང་། ནས། ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་པའི་བར་ཚིགས་བཅད་དྲུག་གིས་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་དང་། དེའི་མཐོང་ལམ་རྗེས་ཐོབ་གཉིས། དེ་གཉིས་མ་ཡིན་པའི་མཐོང་ལམ་ཡེ་ཤེས་དང་གསུམ། ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ལྔ་པ་སྒོམ་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་ནི། ཀུན་ནས་ཞི་དང་ཐམས་ཅད་ལ། ནས། བྱང་ཆུབ་དང་ནི་རྟེན་མཆོད་ཉིད། །ཅེས་པའི་བར་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་སེམས་ལ་རང་དབང་དུ་བྱེད་པའི་ཀུན་ནས་ཞི་བ་དང་། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་འདུད་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་གཡུལ་ལས་རྒྱལ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནོད་པས་ནམ་ཡང་མི་བརྫི་བ་དང་། བྱང་ ཆུབ་འགྲུབ་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། རྟེན་བྱང་སེམས་སྒོམ་ལམ་པ་གང་དུ་བཞུགས་པའི་ས་ཕྱོགས་མཆོད་རྟེན་དུ་འགྱུར་བའི་བྱེད་པ་དང་དྲུག །ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་དྲུག་པ་སྒོམ་ལམ་གྱི་མོས་པ་ནི། མོས་པ་རང་གི་དོན་དང་ནི། ནས། རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་བདུན་དུ་འདོད། །ཅེས་
Chinese
抛弃有寂的边际，从而断尽所应断除的，听闻所有应证悟之义，以十法在一切行相中现量了知的遍智，以及其殊胜之道，如金刚般的等持，宣说了这八种能成办出离的修法，第一品结束。第二品，道智有十一种法，第一种是：为了使诸天欢喜，乃至“自性以及彼之业”之间，以一个偈颂宣说了作为道智支分的，远离显现的慢之障碍，于确定之境发起菩提心，以种性周遍，自性，道智之作用这五者。道智之第二法，即学道：于道智本身之理，乃至“无声然彼如是显现”之间，以六个偈颂宣说了北宗圣者的声闻道智，以及南宗圣者的声闻道智的道智二者，并附带解除了疑惑。道智之第三法，独觉道：为了舍弃所取义之分别，乃至“具相之法之殊胜”之间，以三个偈颂宣说了北宗圣者的独觉道智的道智，以及南宗圣者的独觉道智的道智二者，并附带了决择分。道智之第四法，见道：于真谛以及于真谛之忍，乃至“道智本身之刹那”之间，以六个偈颂宣说了大乘见道之等持智慧，以及彼之见道后得二者，以及非此二者的见道智慧这三者。道智之第五法，修道之作用：从一切寂静以及于一切，乃至“菩提以及依处供养”之间，以一个偈颂宣说了能自在心的完全寂静，以及对一切众生恭敬，以及战胜烦恼之战场，以及永不被痛苦所践踏，以及具有成办菩提之能力，以及依处菩萨修道者所住之处成为供养处的这六种作用。道智之第六法，修道之信解：信解自身之义，乃至“认为是二十七种”之间，
English
Having abandoned the extremes of existence and peace, thereby exhausting what should be abandoned, hearing all the meanings to be realized, the Omniscience that manifestly knows the ten dharmas in all aspects, and the path that is its distinction, the vajra-like samadhi, thus the eight practices that accomplish renunciation were taught, and the first chapter is complete. The second chapter, the Path-Knowledge has eleven dharmas, the first of which is: In order to please the gods, up to "nature and its actions," with one verse, it explains the five aspects that are part of the Path-Knowledge: being free from the manifest obstacle of arrogance, generating the mind of enlightenment in a definite place, being pervasive by lineage, nature, and the function of the Path-Knowledge. The second dharma of the Path-Knowledge, the path of the learner: In the manner of the Path-Knowledge itself, up to "though without sound, it appears as such," with six verses, it explains the Path-Knowledge of the Hearer in the lineage of the Northern Saints, and the Path-Knowledge of the Hearer in the lineage of the Southern Saints, along with dispelling doubts. The third dharma of the Path-Knowledge, the path of the solitary realizer: In order to abandon the conceptualization of the object, up to "the supreme of the dharmas with aspects," with three verses, it explains the Path-Knowledge of the Solitary Realizer in the lineage of the Northern Saints, and the Path-Knowledge of the Solitary Realizer in the lineage of the Southern Saints, along with the aspects of ascertainment. The fourth dharma of the Path-Knowledge, the Path of Seeing: With endurance of truth and truth, up to "the moment of the Path-Knowledge itself," with six verses, it explains the Samadhi Wisdom of the Path of Seeing of the Great Vehicle, and its subsequent attainment of the Path of Seeing, and the Wisdom of the Path of Seeing that is not these two, these three. The fifth dharma of the Path-Knowledge, the function of the Path of Meditation: From all peace and to all, up to "enlightenment and the object of offering itself," with one verse, it explains the complete peace that makes the mind independent, and prostration to all beings, and victory over the battlefield of afflictions, and never being trampled by the harm of suffering, and having the ability to accomplish enlightenment, and the six functions of the place where the object of the Bodhisattva Path of Meditation resides becoming a place of offering. The sixth dharma of the Path-Knowledge, the devotion of the Path of Meditation: Devotion to one's own meaning, up to "it is considered twenty-seven kinds,"