English
Because it exists. The second is, it is indicated by "the object is reasonable and its" and so on. For those who are skilled in speculation but do not understand the union of the two truths, the false discriminations, taking the basis of omniscience (referring to the Buddha) as an example, as the subject. If you are distinguished from the perspective of the object, it is considered to have sixteen aspects. That is, false discriminations arise regarding the object of omniscience—the object being reasonable, and false discriminations arise regarding the nature of the object being grasped as real, and the fault of the wisdom of omniscience not existing, and the refutation of the ultimate truth and the conventional truth not existing, and regarding the application, and regarding the Buddha Jewel among the Three Jewels, and regarding the Dharma Jewel, and regarding the Sangha Jewel, and regarding skillful means, and regarding the Abhisamaya of the Able One, and regarding the faults of inverted reasoning, and regarding the path of Hearers and Solitary Buddhas and their fruits not being appropriate to rely on one's own continuum, and regarding the antidote not being appropriate, and regarding the opposing side not being appropriate, and regarding the characteristics of the Dharma not being appropriate, and regarding the practice of the Prajnaparamita Mother not being appropriate, and so on. Secondly, to conclude by stating the number of chapters: In the commentary on the application of the Prajnaparamita Upadesha treatise "Abhisamayalankara," the discussion of the application of the words and meanings of the fifth chapter is completed. The second of the root divisions, the explanation of the stable cause and effect, is divided into two: the explanation of the gradual application of the cause and the momentary application of the effect. The first is divided into two: the extensive explanation of the signifying Dharma and the conclusion by stating the number of chapters. The first is indicated by "giving, wisdom, and purity in between" and so on. Gradual application, as the subject. If you distinguish it, there are thirteen types. That is, from the Paramita of Giving to the Paramita of Wisdom, the six gradual applications of practicing the six Paramitas, and the six gradual applications of the six recollections, namely the Dharma, Sangha, giving, morality, and gods recollected by the Buddha and others, and the one gradual application of realizing all Dharmas as unreal and without self-nature, therefore it is considered that the practice is six sixes and one. The second is the Upadesha of the Prajnaparamita.
Tibetan
་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བའི་སྦྱོར་བའི་ཊཱི་ཀ་ལས་སྐབས་དྲུག་པའི་ཚིག་དོན་གྱི་སྦྱོར་ངག་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། རྩ་བའི་ས་བཅད་གཉིས་པ་འབྲས་བུ་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་བཤད་པ་ལ། མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། སྐབས་ཀྱི་གྲངས་བརྗོད་པས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བའོ། །དང་པོ་ལ། དངོས་དང་། དེའི་དཔེ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་རེ་རེས་ཀྱང་། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། ཐུབ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བཅུ་པའི་རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་རྫོགས་བྱང་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེས་ཀྱང་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཀུན་བསྡུས་པའི་རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དུས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་དུ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་དཔེ་ཡོད་དེ། དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་བཟོ་ལེགས་པར་བྱས་པའི་ཟོ་ ཆུན་གྱི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་བུའི་རྡོག་པའི་ཐབས་གཅིག་གིས་བསྐྱོད་པ་ན་ཟོ་ཆུའི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ལ་ཅིག་ཅར་དུ་འགུལ་བ་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཆད་དམ། གཉིས་པ་ནི། གང་ཚེ་ཆོས་དཀར་ཐམས་ཅད་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་དཀར་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆོས་ཅན། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སྐྱེས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ན་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དུས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་སྤྱོད་པ་ཡིས། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱོད་ཅིང་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀུན་རྨི་ལམ་འདྲ་བར་རྟོགས་པ་ལ་གནས་ཏེ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྐད་ཅིག་མ་ནི་གཅིག་གིས་རྟོགས་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། རྨི་ལམ་དང་ནི་དེ་མཐོང་ཉིད། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན
Chinese
的论著《现观庄严论》的结合释中，第六品词义的结合口诀已经讲完。根本科判第二，讲述果位刹那的结合，分为：广说能表之法，以及用品数的叙述来作结尾。第一部分有四：非异熟刹那，异熟刹那，无相刹那，无二刹那之结合。第一部分有：正文，以及它的比喻解说。正文是：布施等一一也，等字所表示。能仁（释迦牟尼佛）菩萨十地之相续边际的智慧，此为有法，应当知晓为一刹那间证悟圆满菩提之智慧，因为布施等一一也是包含所有无漏法的相续边际智慧。第二是：如人等字所表示。相续边际的智慧，在时间一刹那间，同时现量证悟所有无漏智慧的比喻是有的，譬如，制作精良的水桶的绳子上，用人的脚踢一下，水桶的绳子全部同时晃动，就像那样，是这样吗？第二是：何时一切白法等字所表示。一切异熟的无漏白法自性，相续边际智慧的波罗蜜多，此为有法，是异熟法性的阶段生的刹那之结合，因为当那个时候，一切异熟的无漏法在时间一刹那间现量证悟的究竟结合之故。第三是：布施等行持以，等字所表示。相续边际的智慧，此为有法，是无相刹那之结合，因为以行持和修持布施等六度的方式，安住于证悟一切法如梦幻，以一刹那证悟一切法无自性之菩萨的究竟瑜伽之故。第四是：梦幻以及彼见性，等字所表示。相续边际的智慧，此为有法
English
In the commentary on the "Ornament for Clear Realization," the explanation of the verbal connections for the sixth topic has been completed. The second main section discusses the connections of the instantaneous result, which includes a detailed explanation of the signifying qualities and concludes with a statement of the number of topics. The first part has four sections: the non-resultant instant, the resultant instant, the signless instant, and the non-dual instant. The first part has: the actual subject and an explanation of its example. The first is: "Giving and so forth, each one also," indicated by "etc." This wisdom of the final continuum of the tenth-ground bodhisattva, the Sage (Shakyamuni Buddha), is the subject. It should be known as the wisdom that realizes complete enlightenment in a single instant, because each of giving and so forth is the wisdom of the final continuum that encompasses all uncontaminated dharmas. The second is: "Just as a person," indicated by "etc." There is an example of the wisdom of the final continuum realizing all uncontaminated wisdom simultaneously in a single instant of time. For example, when a well-made bucket's rope is moved by a single kick of a person's foot, all the ropes of the bucket move simultaneously at the same time, just like that, is it not? The second is: "When all white dharmas," indicated by "etc." The nature of all resultant uncontaminated white dharmas, the perfection of wisdom of the final continuum, is the subject. It is the connection of the instant born in the state of resultant dharmata, because at that time, all resultant uncontaminated dharmas are manifestly realized in a single instant of time, hence it is the ultimate connection. The third is: "By practicing giving and so forth," indicated by "etc." The wisdom of the final continuum is the subject. It is the connection of the signless instant, because by practicing and cultivating the six perfections of giving and so forth, one abides in the realization that all dharmas are like dreams, and the ultimate yoga of a bodhisattva who realizes that all dharmas are without characteristics in a single instant. The fourth is: "Dreams and the seeing of them," indicated by "etc." The wisdom of the final continuum is the subject.
Tibetan
། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་ལ་གཟུང་བ་དང་ནི་རྨི་ལམ་དེ་མཐོང་བ་ཉིད་ལ་འཛིན་པར་མཐོང་བ་སྟེ། གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་མི་མཐོང་བ་ལྟར་དུ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བའི་སྦྱོར་བའི་ཊཱི་ཀ་ལས་སྐབས་བདུན་པའི་ཚིག་དོན་གྱི་སྦྱོར་ངག་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།རྩ་བའི་ས་བཅད་གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། སྐབས་ཀྱི་གྲངས་བརྗོད་པས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དང་། སྐུ་གསུམ་སོ་སོར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ སྐུ་ནི། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཆོས་ཅན། ཆོས་གསུམ་དང་ལྡན་ཏེ། ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཡེ་ཤེས་སྡེ་ཚན་ཉེར་གཅིག་པོ་གང་དག་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིང་། སྤང་བྱ་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་རྣམས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་འགོག་པའི་བདེན་པ་མཐར་ཐུག་ཡིན་ལ། སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ཆོས་སྐུ། ལོངས་སྐུ། སྤྲུལ་སྐུ། མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་དྲུག །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལས་ཁྱད་པར། སྨོན་ནས་མཁྱེན་པའི་ཁྱད་པར། ཕྲིན་ལས་འཇུག་པའི་ཚུལ། མ་ངེས་པར་སྤོང་བ། ཁྱབ་པ་དང་རྟག་པའི་དོན་ནོ། དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཚད་མེད་དང་། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། སངས་རྒྱས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། སྡེ་ཚན་ཉེར་གཅིག་ཡོད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་པ་དང་། ཚད་མེད་པ་བཞི་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་། མཐར་གྱིས་ནི་གནས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུའི་བདག་ཉིད་དང་། ཟད་པར་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་བཅུའི་བདག་ཉིད་དང་། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དང་། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྨོན་ནས་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་པོ
Chinese
这是无二的刹那结合。例如，在梦中，所取之物和梦境本身被视为一体。就像不把能取和所取看作是不同的两种方式一样，所有诸法都是能取和所取无二的真如，因此，菩萨以一刹那现量见到此真如是究竟的瑜伽。第二部分是，《现观庄严论》中般若波罗蜜多诀窍的论疏中，第七品词义的结合语已经讲完。第三根本科判是宣说果法身，分二：广说能表之法，以叙述品数作结。第一部分分二：宣说自性身和三身各自的内容。第一部分是，以“佛陀的自性 身是”等句来指示。佛陀，即佛，薄伽梵的自性身，具有三种法：无漏之法，即二十一种智慧的分类，这些都是通过超越世间之道的力量获得的，并且完全清净了所有应断的、暂时的垢染，是究竟的灭谛。这些断证功德的自性是空性。第二部分分四：法身，报身，化身，事业和利他事业的宣说。第一部分分六：诸法的体相，胜过声闻的无烦恼，从发愿而知晓的差别，事业的进入方式，不决定的舍弃，周遍和常恒的意义。第一部分是，以“菩提分法无量等”来指示。佛陀的无漏智慧，有二十一种分类。即佛陀心续中的菩提分法被称为法身，以及四无量心，八解脱，次第而住的九次第定，十遍处定，八胜处定，无烦恼定，从发愿而知晓的智慧，以及六神通。
English
This is the non-dual instantaneous union. For example, in a dream, what is grasped and the dream itself are seen as one. Just as one does not see the grasper and the grasped as two different ways, all dharmas are the suchness of non-duality of grasper and grasped, therefore, the bodhisattva directly sees this suchness in an instant, which is the ultimate yoga. The second part is, in the commentary on the union of the Prajñāpāramitā instructions in the Abhisamayālaṅkāra, the seventh chapter's combination of words and meanings has been explained. The third root division is the explanation of the resultant Dharmakāya, divided into two: explaining the indicative qualities in detail, and concluding with a statement of the chapter numbers. The first part has two sections: explaining the Svābhāvikakāya and the three bodies separately. The first part is indicated by "The Svābhāvikakāya of the Thubpa (Buddha) is..." The Svābhāvikakāya of the Thubpa, the Buddha, the Bhagavan, has three qualities: the undefiled dharma, the twenty-one categories of wisdom, which are obtained through the power of the path that transcends the world, and completely purifies all adventitious stains that should be abandoned, is the ultimate truth of cessation. The nature of these qualities of abandonment and realization is emptiness. The second part has four sections: Dharmakāya, Sambhogakāya, Nirmāṇakāya, and the explanation of activities and benefit to others. The first part has six sections: the nature of dharmas, the distinction from the absence of afflictions of the Śrāvakas, the distinction of knowing from aspiration, the manner of entering into activities, abandoning the uncertain, and the meaning of pervasiveness and permanence. The first part is indicated by "Bodhipakṣa-dharma, immeasurable, etc." The undefiled wisdom of the Buddhas has twenty-one categories. That is, the Bodhipakṣa-dharma in the mindstream of the Buddhas is called Dharmakāya, as well as the four immeasurables, the eight liberations, the nine sequential abidings, the ten kasina absorptions, the eight abodes of mastery, the undefiled absorption, the wisdom of knowing from aspiration, and the six superknowledges.