Tibetan
ད་ལ་ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་ནས་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོར་འཛིན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལྡོག་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོའི་ངོ་བོ་བཤད་པ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་རེ་རེར་ནི། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་རེ་རེར་ནི་སྦྱིན་སོགས་དྲུག་པོ་དེ་དག་སྦྱིན་པའི་སྦྱིན་པ། །སྦྱིན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་བཟོད་པ་ཡིས་བསྡུས་པའི་བདེན་པ་མངོན་རྟོགས་དེ་ཆོས་ཅན། སྐབས་འདིར་ཚིག་ཟིན་ལ་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་དོན་ལྡོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དྲུག་པ་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོའི་སྒོམ་པ་ནི། དེ་ནས་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་པའི། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། མཐོང་ལམ་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གྱི་རྗེས་དེ་ནས་སེང་གེ་རི་དྭགས་གཞན་ ལ་མི་སྐྲག་པར་བསྒྱིངས་པའི་དཔེས་མཚོན་པ་མཐོང་སྤང་ལ་མི་སྐྲག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་ལྟ་བུ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལ་ལུགས་མཐུན་དང་ལུགས་མི་མཐུན་ལ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། མཐོང་སྤང་ཐག་བསྲིང་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྩལ་སྦྱོང་བ་དང་། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གནས་ལ་མཁས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་སྒོམ་ལམ་རྩེ་མོ་བཤད་པ་ལ། སྒོམ་ལམ་གྱི་རྟེན་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་འཇུག །སྤང་བྱ་རྟོག་པ། དེ་སྤངས་པའི་བྱེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འགོག་དང་བཅས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུར། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། བྱང་སེམས་སྒོམ་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐོད་རྒལ་དུ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྒོམ་པའི་ཚུལ་ཡོད་དེ། ཡུལ་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་དངོས་གཞིའི་སྙོམས་འཇུག་བརྒྱད་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་དང་བཅས་པའི་མཐར་གནས་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་འཇུག་ཚུལ་ཐོད་རྒལ་ཆུང་འབྲིང་གི་སྐབས་སུ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སྟེ་ཆུང་ངུ་ནི་ཡུལ་དགུ་པོ་དེ་ལ་རིམ་པ་བཞིན་ཡར་འོང་ལུགས་མཐུན་དུ་སོང་ཞིང་། འབྲིང་ནི་དངོས་པོ་བརྒྱད་ལ་འགོག་སྙོམས་བརྒྱད་སྤེལ་ཏེ་ཡར་འོང་ལུགས་མཐུན་དུ་སོང་ཞིང་འགོག་པ་ཉེ་བས་སྲིད་རྩེ་ལ་ནུད་ཆུང་གི་ཚུལ་དུ་འོངས་ནས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ། ཐོད་རྒལ་ཆེན་པོ་ནི་འདོད་པར་གཏོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཉམ་གཞག་མ་ཡིན་པ་མཐུན་མཚམས་ཀྱི་ངོ་བོར་བཟུང་ནས་ཐབས་མཁས་ཀྱིས་ལངས་ཏེ་མཉམ་གཞག་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་དེ་ནས་འགོག་པ་དང་དེ་ནས་འདོད་སེམས་དང་དེ་ནས་འགོག་པ་གཅིག་པོ་བོར་ཞིང་བརྒལ་བ་དང་སྲིད་རྩེ་དང་འདོད་སེམས་དང་དེ་ནས་འགོག་པ་དང་སྲིད་རྩེ་གཉིས་བརྒལ་ལ་ཅི་ཡང་མེད་དང་དེ་ནས་འདོད་སེམས་སོགས་དེ་བཞིན་དུ་གསུམ་དང་བཞི་དང་ལྔ་དང་དྲུག་དང་བདུན་དང་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་བརྒལ་ནས་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་བར་དུ་སོང་སྟེ་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་འདོད་སེམས་སོགས་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པའི་ ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཅན། མི་འདྲ་བར་འགྲོ་བ་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་འཇུག་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དང་གཉིས་སོགས་བོར་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་བཞི་དང་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་མཉམ་རྗེས་རིགས་མི་འདྲ་བ་སྤེལ་ཏེ་འགྲོ་བའི་སྙོམས་འཇུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། གཟུང་རྟོག་སྦྱོར་བའི་ཡུལ་ཅན། གཟུང་རྟོག་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན། སྦྱོར་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་འཛིན་རྟོག །འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་འཛིན་རྟོག་གོ །དང་པོ་ནི། མདོར་བསྡུས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། སྒོམ་སྤང་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོར་བསྟན་པ་གཅིག་པའི་སྒྲས་སྨོས་པ་ལྡོག་པ་དང་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་དགུ་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ལ་ཡུལ་ཆོས་མདོར་བསྡུས་པ་དང་ཆོས་རྒྱས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟངས་པས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་དང་། མཐོང་ལམ་གྱི་དུས་སུ་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང་། མཐོང་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་བདེན་པར་མེད་པ་དང་། དེའི་དུས་སུ་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང་། མྱང་འདས་ལ་སྦྱོར་བས་སྦྱོར་ལམ་དང་། སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་མཐོང་ལམ་དང་། རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་ཟིན་བསྒོམ་པས་སྒོམ་ལམ་སྟེ་ལེགས་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཉིས་པ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། གཟུང་ལྡོག་གཉིས་པ་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བས་བསྡུས་པ་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྟོག་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། དབྱེ་ན་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དགུ་ཡིན་པར་བཞེད་དེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་སྐྱེ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་། ཐེག་དམན་པའི་ལམ་གཉིས་ལས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་ཤུགས་བསྟན་རང་རྒྱལ་གྱི་ཐེག་
Chinese
然则以正见观视，见真实义，即能从二障中解脱，因执著实有的颠倒已息故。第五，宣说见道顶点的体性： “布施等一一中，等等所诠。” 布施等的六波罗蜜多，一一中，即布施等六者，布施之布施，布施之持戒等，互相摄持者，任何一个苦法智忍的刹那，以忍所摄持的真谛现观，此法，于此场合，是词句中直接显示的见道之相，因其为彼之反面故。第六，见道顶点的修习： “由是狮子善伸展，等等所诠。” 见道解脱道之后，由是狮子不畏惧其他禽兽而伸展之譬喻所象征，不畏惧见断之等持，如狮子善伸展般，入于等持，于后得位，对十二缘起之顺逆流转作思择，此法，有必要，因能延长见断，修习等持，且为通达缘起之理故。第三，宣说修道顶点，修道之所依，超越之等持，所断为分别，断彼之作用。第一： “与灭俱之等持九。” 等等所诠。 菩萨修道者相续中的超越之等持，即小、中、大三种等持，此法，有修习之理，即于欲界之禅定与无色界之本体的八等持，与灭尽定俱之究竟的九等持，入于入定之方式，超越小、中之时，有两种方式，小者，于九种境界次第顺行，中者，于八种事物与八种灭定交替顺行，因近于灭尽，故于有顶天以微弱之方式而入于等持。超越大者，即属于欲界之非等引之识，与相似之
English
Then, by observing with right view and seeing the true meaning, one will be liberated from the two obscurations because the delusion of clinging to reality has ceased. Fifth, explaining the nature of the peak of the path of seeing: "Giving, etc., in each one, etc., what is expressed." The six perfections of giving, etc., in each one, that is, the six of giving, etc., the giving of giving, the discipline of giving, etc., those that are mutually held together, any moment of the forbearance of suffering dharma wisdom, the direct perception of truth held by forbearance, this dharma, in this context, is the characteristic of the path of seeing directly shown in the words, because it is the opposite of that. Sixth, the practice of the peak of the path of seeing: "From this, the lion stretches well, etc., what is expressed." After the path of seeing and the path of liberation, symbolized by the metaphor of the lion stretching without fear of other beasts, the samadhi of not fearing what is to be abandoned by seeing, like a lion stretching well, enters into samadhi, and in the post-attainment position, contemplates the forward and reverse flow of the twelve links of dependent origination, this dharma, is necessary because it can prolong what is to be abandoned by seeing, practice samadhi, and understand the principle of dependent origination. Third, explaining the peak of the path of cultivation, the basis of the path of cultivation, the samadhi of transcendence, what is to be abandoned is discrimination, and the action of abandoning it. First: "The nine samadhis together with cessation." etc., what is expressed. The samadhi of transcendence in the continuum of the bodhisattva practitioner on the path of cultivation, that is, the three samadhis of small, medium, and large, this dharma, has a reason for practice, that is, the eight samadhis of the form realm meditation and the formless realm's essence, the ultimate nine samadhis together with the cessation samadhi, entering into the way of entering samadhi, when transcending the small and medium, there are two ways, the small one, proceeds sequentially in the nine realms, the medium one, alternates between the eight things and the eight cessation samadhis and proceeds sequentially, because it is close to cessation, it enters into samadhi in a weak way in the peak of existence. The great transcendence is the non-conceptual consciousness belonging to the desire realm, and the similar
Chinese
然后抓住（禅定的）尾巴，巧妙地站起来，像这样显现出非等持，然后是灭尽定，然后是欲界心，然后是单独舍弃和超越灭尽定，以及有顶和欲界心，然后是超越灭尽定和有顶，一无所有，然后是欲界心等，像这样在三、四、五、六、七、八之间超越，到达第二禅之间，以显现第一禅和欲界心等的方式修习。 因此，这样的等持，就其法性而言，是不同于常轨的超越次第的等持。因为舍弃一和二等，直到到达四禅、四无色定和灭尽定的等持之间，交替进行不同种类的顺逆次第的等持。第二，所执著的分别念的行境，所执著的分别念的进入的行境，行境的分别念，进入的行境的分别念。第一是，以“简略、广大和佛陀”等来指示。首先指示了作为所断的所执著的分别念，以一个“一”字的措辞，从反体和本体两个方面，具有行境的行相的这个法，就其法性而言，如果你从行境的角度来区分，有九种，即你具有简略的行境法和广大的法，以及没有被佛陀完全执取的，以及在见道时没有加行道的功德，以及见道的功德不真实，以及那时没有修道的功德，以及以涅槃来加行的加行道，以及以现量证悟空性的见道，以及已经见到无自性后修习的修道，也就是善道有三种形态的缘故。第二是，以“第二心和心所”等来指示。以所执著的反体，第二是修道之心和心所概括的进入的行境的暂时的分别念，就其法性而言，认为如果从行境的角度来区分，有九种，即不生起菩提心，以及不作意菩提的精华，以及在小乘道的两种道中，作意声闻乘道，并且暗示缘觉乘的道。
English
Then, grasping the tail (of the samadhi), skillfully rise up, manifesting such a non-equipoise, then the cessation, then the desire realm mind, then abandoning and transcending the cessation alone, and the peak of existence and the desire realm mind, then transcending the cessation and the peak of existence, with nothing at all, then the desire realm mind, etc., like this, transcending between three, four, five, six, seven, and eight, reaching between the second dhyana, cultivating in the manner of manifesting the first dhyana and the desire realm mind, etc. Therefore, such a samadhi, in terms of its nature, is a progression of transcendence that differs from the norm. Because abandoning one and two, etc., until reaching between the fourth dhyana, the four formless absorptions, and the cessation absorption, alternating between different kinds of forward and reverse sequential absorptions. Second, the object of the apprehended conceptualization, the object of the entering of the apprehended conceptualization, the conceptualization of the object, the conceptualization of the object of entering. The first is, indicated by "brief, extensive, and Buddha," etc. First, it indicates the apprehended conceptualization that is to be abandoned in meditation, with the wording of a single "one" syllable, from the perspective of the opposite and the entity, this dharma having the mode of conduct of the object, in terms of its nature, if you differentiate from the perspective of the object, there are nine, namely, you have the brief object dharma and the extensive dharma, and that which is not completely apprehended by the Buddha, and the absence of the qualities of the path of joining at the time of the path of seeing, and the qualities of the path of seeing are not true, and at that time there is no quality of the path of cultivation, and the path of joining that joins with nirvana, and the path of seeing that directly realizes emptiness, and the path of cultivation that cultivates having already seen no self-nature, that is, the virtuous path has three forms. The second is, indicated by "the second mind and mental factors," etc. With the opposite of the apprehended, the second is the temporary conceptualizations of the entering object summarized by the mind and mental factors of the path of cultivation, in terms of their nature, it is considered that if you differentiate from the perspective of the object, there are nine, namely, not generating the mind of enlightenment, and not attending to the essence of enlightenment, and among the two paths of the lesser vehicle, attending to the path of the hearers, and implicitly indicating the vehicle of the solitary realizer.