Tibetan
་གྱི་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། བདེན་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་བདེན་མེད་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཁམས་རྣམས་ནི་གསུམ་པོ་དག་དང་ཉེ་བར་འབྲེལ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་ལ་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། དངོས་པོར་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་སྒོ་ནས་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། རྫས་ཡོད་མ་གྲུབ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོ་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ཙམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། མཉམ་གཞག་ཏུ་མ་ཆགས་པས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མ་ཞེན་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱིན་དྲུག་གི་ཉམས་ལེན་ལ་ཆགས་པ་དང་ནི། བླང་དོར་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། ཡུམ་དང་བྲལ་ན་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་མཁྱེན་དུ་འགྲོ་བ་ཉམས་ཤིང་ཐོགས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། ཆེད་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་དང་། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། འདིར་བསྟན་ཡུལ་རྣམ་པ་དགུ་ལ་བཏགས་པའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་ནས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། སྔ་མ་རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་ལས་གཞན་དགུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བ་ཐེག་དམན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་ནས་བཏགས་པའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་ནས་འཛིན་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ལ་ལམ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པར་འཛིན་པ་དང་། རྒྱུ་འགག་པ་དང་བཅས་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལ་དམིགས་པ་དང་། མཉམ་བཞག་ཏུ་ལམ་གྱི་དངོས་པོ་ལྡན་པ་དང་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མི་ལྡན་པ་སོགས་ལ་དང་། གཟུགས་སོགས་ལ་མི་གནས་པའི་ཚུལ་དུ་གནས་ པ་ལ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ནི་འཇིག་པ་ལ་དང་། དོན་དམ་དུ་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་པ་ལ་དང་། དོན་དམ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་པ་ལ་དང་། བདུད་སོགས་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ནི་དངོས་པོར་དམིགས་པ་རྣམས་ལ་བཏགས་པའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འཛིན་རྟོག་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་གྲོགས་བཤད་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ལ་གཞན་སྟོན་པ་དང་། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་གདུལ་བྱ་གཞན་ལ་མཐོང་ལམ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པའི་སྒོ་ནས་ལམ་དེ་ལ་འགོད་པ་དང་། གདུལ་བྱ་ལ་བྱང་ཆུབ་དེའི་རྒྱུར་ནི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ཚིག་དོན་ཡོངས་སུ་གཏོད་པ་ཆོས་ཅན། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཕན་འདོགས་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་པས་བྱང་ཆུབ་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་
Chinese
对于境执着，不认为是真实而认为是虚假的，对于三界与三者紧密相连而执着，对于不住于空性的方式而执着，以不执着于事物的方式而执着，由于实有不成立而对于一切法的实有仅是假立而执着，由于不执着于等持而以不执着于后得的方式对于六度的修持而贪执，对于执持取舍各异的对治而执着，如果离开般若母，则如所愿般趋入遍智则会衰损和障碍，因为存在对于这些的执着。第四是，特意必定不生等所说。此处所说的九种境，对于假立的事物执着而执持的分别念，法相是，与之前的实执分别念不同的有九种，即，对于特意之事不如实地必定不生，缘于小乘的菩提而对于假立的事物执着而执持，对于大乘的道认为是道非道而必定执持，缘于因灭尽而生的果，以及对于等持中具有道的实有而后得中不具有等，对于不住于色等的方式而住 于，声闻种姓是对于坏灭，对于胜义中不寻求菩提，对于胜义中没有菩提之因，以及魔等外道是对于缘于事物，对于这些假立的事物执着而执持的执持分别念中存在。第二是宣说生起的因缘助伴，对于菩提向他人宣说等所说。菩萨见道者以菩提之因为调伏有情向他人宣说见道等的方式安立于道上，以及对于调伏有情，以那菩提之因为般若波罗蜜多的词义完全施予，法相是，是大菩提的俱生之因，因为是以俱生缘的方式利益大菩提。菩萨见道者对于获得那菩提的无间
English
Attachment to objects, not considering them real but considering them false, attachment to the close connection of the three realms with these three, attachment to dwelling in a way that does not abide in emptiness, attachment through not being attached to things, attachment to the fact that the reality of all phenomena is merely imputed because substantial existence is not established, attachment to clinging to the practice of the six perfections in the post-meditation state because of not being attached in the meditative state, attachment to the antidote that holds acceptance and rejection as distinct, and if separated from the Mother of Wisdom, the going to omniscience as desired will diminish and be obstructed, because there is attachment to these. The fourth is, 'Intentionally, it will definitely not arise,' etc., is taught. The nine objects taught here, the conceptual thought that clings to and grasps imputed objects, its characteristic is that there are nine others different from the previous conceptual thought of grasping reality, namely, intentionally, things do not definitely arise as they are, clinging to and grasping imputed objects by focusing on the enlightenment of the Lesser Vehicle, definitely grasping the path of the Great Vehicle as not being the path, focusing on the arising of the result from the cessation of the cause, and in meditative equipoise, possessing the reality of the path and not possessing it in the post-meditation state, etc., dwelling in a way that does not abide in form, etc. For the Hearer lineage, it is for destruction, for not seeking enlightenment in the ultimate sense, for not having the cause of enlightenment in the ultimate sense, and for external opponents such as demons, it is for focusing on things, in these conceptual thoughts of clinging to and grasping imputed objects. The second is explaining the cause and companion for arising, 'Showing others to enlightenment,' etc., is taught. The Bodhisattva who has attained the Path of Seeing establishes others on the path by showing the Path of Seeing, etc., to other beings as the cause of enlightenment, and for the beings to be tamed, the meaning of the words of the Perfection of Wisdom is completely given as the cause of that enlightenment, its characteristic is that it is the co-emergent cause of great enlightenment, because it benefits great enlightenment through the condition of co-emergent cause. The Bodhisattva who has attained the Path of Seeing, without interruption to attaining that enlightenment
Tibetan
རྒྱུ་ཤེར་ཕྱིན་རང་གིས་མཉམ་གཞག་ཏུ་སྒོམ་པ་དང་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་གཞན་ལ་སྟོན་པ་སོགས་བསོད་ནམས་མང་པོའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལ་རྟག་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཆོས་ཅན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ལ་ཉེར་ལེན་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་ཕན་འདོགས་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ༈ གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོ་རྒྱུ་མཚན་དང་བཅས་པ། སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ཚུལ། སྐྱེ་འགག་ཡོད་ན་མི་འཐད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣལ་འབྱོར་པ་བཞི་ཤུགས་ལ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དྲི་མ་ཟད་དང་མི་སྐྱེ་བའི། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། དྲི་མ་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བར་རྟོགས་པའི་མཐར་ཐུག་གི་ཡེ་ཤེས་ཅན། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དེ། ཤེས་བྱ་ཟད་མི་སྐྱེ་གཉིས་པོ་དེ་དག་གི་སྒྲུབ་བྱེད་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་དྲི་མ་སྔར་ཡོད་གཉེན་པོས་གསར་དུ་ཟད་པར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་གསར་དུ་སྐྱེ་བར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འགོག་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི་ཆོས་ཅན། སྤང་བྱ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་ནི་ཅི་ཞིག་ཟད་ཅིང་འགག །གཉེན་པོ་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པའི་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་ཅི་ཞིག་སྐྱེ་ཞིང་ཐོབ་སྟེ། སྤང་གཉེན་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་ཐལ། སྐྱེས་པ་ཟད་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བའི་གེགས་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འགོག་པ་མེད་པའི་ངོ་བོའམ་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་སྐྱེ་འགག་ཡོད་ན་མི་འཐད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣལ་འབྱོར་པ་བཞི་ཤུགས་ལ་བསྟན་པ་ནི། གཞན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་ལ། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། གཞན་དངོས་སྨྲ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པ་དེ་ལ་བྱམས་པ་ཁོ་བོས་ངོ་མཚར་དུ་བརྩིས་ཏེ། སྤང་བྱ་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་ལ། སྟོན་པ་ཡིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་དྲི་མ་ཟད་པར་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ་འགལ་བའི་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོའི་བྱེད་པ་བཤད་པ་ནི། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་འདི་ལ་ཆོས་ཅན། སྣང་བའི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་སྒོ་ནས་སྣང་བའི་ངོ་བོ་བསལ་བར་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་ལ། དོན་དམ་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྒྲོ་འདོགས་པའི་སྒོ་ནས་དོན་དམ་གྱི་ངོ་བོ་བཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་རང་བཞིན་ཡོད་ན་མངོན་ཞེན་ལས་གྲོལ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། བསལ་བཞག་སྤངས་ནས་ཡང་དག་པ་ཉི
Chinese
总是实践具有许多功德特征的法，即自己于等持中修习，后得时为他人宣说般若波罗蜜多，此法是菩提的近取因，因为以作为菩提近取因的方式来利益。第三部分有三点：本体及理由，无生灭之理，若有生灭则不合理的道理，从而间接显示四种瑜伽士。第一点由“垢尽且不生”等显示。具有了悟垢尽且不生的究竟智慧，被称为大菩提，要知道，为了次第成立所知二者之尽与不生，因为原有的垢不可能被对治新断除，并且不可能从因缘中新产生。第二点由“无有止灭之自性”等显示。以见道而言，应断除的分别念之类有什么灭尽和止息？对治无生之悟之智慧的相又有什么生起和获得？应断与对治无生灭，因为具有已生灭尽和未生阻碍生起的特征，所以是无有止灭的本体或自性。第三，若有生灭则不合理的道理，从而间接显示四种瑜伽士，由“他之诸法亦存在”等显示。其他有实宗，对于你的这种观点，慈氏我感到惊奇，因为应断之法也以实有成立而存在，对于导师所应知之法也说是断除了遮蔽的垢染，这自相矛盾。第四，宣说见道顶位的功用，由“于此无有任何应遣除”等显示。对于此缘起法而言，以说任何显现之法也不存在的方式，没有任何应遣除的显现之自性，以说在胜义中存在的方式，也没有丝毫应安立的胜义之自性，因为如果自性存在，则不可能从执著中解脱。舍弃遣除与安立之后，才是真实。
English
Always practicing the Dharma, which is characterized by many merits, such as cultivating Prajñāpāramitā in meditative equipoise and teaching it to others in post-meditation, this Dharma is the proximate cause of Bodhi, because it benefits by acting as the proximate cause of Bodhi. The third part has three points: the essence and the reason, the principle of no arising and ceasing, and the reason why it is unreasonable if there is arising and ceasing, thereby indirectly showing the four yogis. The first point is shown by "exhaustion of defilements and non-arising," etc. Having the ultimate wisdom of realizing the exhaustion of defilements and non-arising is called great Bodhi, and it should be known that in order to establish the exhaustion and non-arising of the two objects of knowledge in order, because the original defilements cannot be newly cut off by the antidote, and it is impossible to newly arise from causes and conditions. The second point is shown by "the nature of no cessation," etc. In terms of the path of seeing, what is exhausted and ceased in the category of conceptual thoughts to be abandoned? What arises and is attained in the aspect of the wisdom of realizing the unborn antidote? Abandonment and antidote are without arising and ceasing, because it has the characteristic of exhausting what has arisen and preventing the arising of what has not arisen, so it is the essence or nature of no cessation. Third, the reason why it is unreasonable if there is arising and ceasing, thereby indirectly showing the four yogis, is shown by "other dharmas also exist," etc. Other realists, I, Maitreya, am amazed at your view, because the dharmas to be abandoned also exist as truly established, and it is said that the defilements that obscure the objects of knowledge of the teacher have been eliminated, which is contradictory. Fourth, explaining the function of the peak of the path of seeing, is shown by "there is nothing to be eliminated here," etc. For this dependent arising, by saying that there is no appearance of any phenomenon, there is nothing to be eliminated of the nature of appearance, and by saying that it exists in the ultimate sense, there is not even a little of the nature of the ultimate to be established, because if self-nature exists, it is impossible to be liberated from attachment. After abandoning elimination and establishment, it is reality.