Tibetan
པའི་བཟོད་པའི་རྩེ་སྦྱོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། གླིང་བཞི་པ་དང་སྟོང་དག་དང་། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། མདོ་སྡུད་པ་ལས། མི་ལྡོག་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་ཡི། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་བསམ་པ་ཐག་པས་ཡི་རང་བ། །སྟོང་གསུམ་རི་རབ་སྲང་ལ་གཞལ་བས་ཚད་བཟུང་རུང་། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་དགེ་བ་དེ་ནི་དེ་ལྟ་མིན། ཞེས་གསུངས་པའི་མདོ་ཚིག་ཆོས་ཅན། སེམས་དཔའ་བཞིའི་དགེ་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་བསོད་ནམས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསོད་ནམས་ནི་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་པ་ཡིན་ཏེ། གླིང་བཞི་པ་དང་སྟོང་དང་པོ་དང་། སྟོང་གཉིས་པ་དང་། སྟོང་གསུམ་པ་དག་གིས་རྡོའི་སྲང་གྲངས་དང་། །ཆུ་ཐིགས་ཀྱི་གྲངས་དཔེར་མཛད་ནས་སེམས་དཔའི་དགེ་བ་ལ་ཡི་རང་བའི་བསོད་ནམས་མང་བར་དངོས་སུ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསོད་ནམས་མང་བར་ཤུགས་ལ་བསྒྲགས་པའི་ཕྱིར། ༈ གཉིས་པ་གཉེན་པོ་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོ་ལ་དྲུག་སྟེ། སྤང་བྱ་རྣམ་པར་རྟོག་པ། སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་གྲོགས། འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ། རྩེ་མོའི་བྱེད་པ། རྩེ་མོའི་ངོ་བོ། སྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། གཟུང་རྟོག་མདོར་བསྟན། འཛིན་རྟོག་མདོར་བསྟན། གཟུང་འཛིན་དབྱེ་བའི་ངེས་པ་རྒྱས་བཤད་དོ། །དང་པོ་ནི། འཇུག་པ་དང་ནི་ལྡོག་པ་ལ། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། འདིར་བསྟན་གཟུང་རྟོག་ཆོས་ཅན། དབྱེ་ན་གཉིས་ཡོད་དེ། འཇུག་པ་གཟུང་རྟོག་དང་ནི་ལྡོག་པ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ་གཉིས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཟུང་རྟོག་གཉིས་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། སོ་སོར་དགུ་དགུའི་བདག་ཉིད་དག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཡུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ལ་ཞེན་པ་དགུ་དགུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་འཕགས་དབྱེ་བས། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། རྩ་བའི་དབྱེ་བ་གཉིས་དག་ཏུ་འདོད་དེ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དབྱེ་བས་སེམས་ཅན་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་དང་། འཕགས་པའི་དབྱེ་བས་སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཏགས་འཛིན་རྟོག་པ་དང་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འཛིན་རྟོག་གཉིས་པོ་དེ་ཆོས་ ཅན། སོ་སོར་དགུ་དགུའི་བདག་ཉིད་དག་ཏུ་དབྱེར་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དགུ་དགུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འཛིན་རྟོག་དེ་དག་ཆོས་ཅན། གལ་ཏེ་ཡུལ་གང་དང་གང་གི་གནས་ཚུལ་ལ་ཞུགས་པའི་འཛིན་པར་འདོད་དེ་འདོད་མི་རིགས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་དེ་དག་གི་གཟུང་དོན་དེ་བ
Chinese
因为是安忍的顶峰结合。第四是，以洲第四和空等来表示。《集经》中说：“不退转菩提胜妙入，于发心者以诚挚心随喜，三千须弥山以秤量亦可量，随喜之善彼则非如是。”所说的经文法，随喜四种有情之善的福德和，三摩地的福德是以众多来完全宣说的，洲第四和第一空，第二空和，第三空等以石头的秤数和，水滴的数目为例，对于有情之善随喜的福德多，直接地和三摩地的福德多，间接地宣说的缘故。 ༈ 第二，对治道见道顶端有六，所断分别念，生之因缘，果菩提，顶端的作用，顶端的体性，修习。第一有三，所取分别念略示，能取分别念略示，所取能取差别之决定广说。第一是，以进入和返回等来表示。此处所示所取分别念法，区分则有二，进入所取分别念和返回所取之分别念，有二的缘故。这两个所取分别念法，要知道各自是九九之自性，因为执着于与境不符的体性有九九。第二是，以异生圣者差别等来表示。能取之分别念法，根本的差别认为是二，以异生之差别，于有情实有之依处分别，实执分别念和，以圣者之差别，于士夫假有之依处分别，假执分别念，有二的缘故。这两个能取分别念法，
English
Because it is the peak union of patience. The fourth is indicated by the fourth continent and emptiness, etc. The Compendium Sutra says, "Entering the supreme irreversible Bodhi, rejoicing with sincere mind in the generation of the mind, three thousand Sumerus can be measured by weighing, but the merit of rejoicing is not like that." The doctrinal statement of the sutra says that the merit of rejoicing in the virtue of the four sentient beings and the merit of Samadhi are fully proclaimed by many, because the fourth continent and the first emptiness, the second emptiness, and the third emptiness, etc., use the number of stone weights and the number of water drops as examples, and the merit of rejoicing in the virtue of sentient beings is directly proclaimed to be great, and the merit of Samadhi is indirectly proclaimed to be great. ༈ Secondly, there are six at the peak of the antidote path of seeing: the conceptual thoughts to be abandoned, the cause of birth, the fruit of Bodhi, the function of the peak, the nature of the peak, and meditation. The first has three: a brief explanation of the apprehended conceptual thought, a brief explanation of the apprehending conceptual thought, and a detailed explanation of the determination of the difference between the apprehended and the apprehending. The first is indicated by entering and returning, etc. The apprehended conceptual thought stated here has two distinctions: entering the apprehended conceptual thought and returning the apprehended conceptual thought, because there are two. These two apprehended conceptual thoughts should be known to be of the nature of nine nines each, because there are nine nines of attachment to the nature that does not conform to the object. The second is indicated by the difference between ordinary beings and noble ones, etc. The apprehending conceptual thought is considered to have two fundamental distinctions: the conceptual thought of grasping substance, which distinguishes sentient beings as existing substantially, and the conceptual thought of grasping imputation, which distinguishes individuals as existing imputedly, because there are two. These two apprehending conceptual thoughts,
Tibetan
ཞིན་ཉིད་དུ་མེད་པའི་འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་འཛིན་རྟོག་གཉིས་པོ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། འཛིན་པ་མ་འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། ཡུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། འཇུག་པའི་གཟུང་རྟོག་དགུལྡོག་པའི་གཟུང་རྟོག་དགུསྐྱེས་བུ་རྫས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་དགུབརྟགས་པར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དགུའོ། །དང་པོ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་དང་རིགས་དང་ནི། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། འདིར་བསྟན་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། དབྱེ་ན་རྣམ་པ་དགུར་འདོད་དེ། ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་གཟུང་རྟོག་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་སུ་ངེས་པ་ལ་དང་། མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ནི་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་ལ་དང་། ལམ་གྱི་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་བ་ལ་དང་། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་འདོར་ལེན་ཤེས་པ་ལ་དང་། རང་གི་མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་རྟོགས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་དང་། ཉན་རང་གི་ཡིད་བྱེད་ཐག་སྲིང་པར་བྱེད་པ་ལ་དང་། སེམས་ཅན་དེའི་དོན་གྱི་ལས་བྱེད་པ་ལ་དང་། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་མྱང་འདས་ལ་འགོད་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ལ་འཇུག་པའི་གཟུང་རྟོག་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྲིད་དང་ཞི་བར་ལྟུང་བའི་ཕྱིར། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། ཉན་ཐོས་དང་ལ་སོགས་པས་རང་རྒྱལ་གྱི་ཡིད་ལ་བླང་བྱར་འབྱུང་བ་གཟུང་རྟོག་གཉིས་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ཆོས་ཅན། དབྱེ་ན་དགུའི་བདག་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། སྲིད་པ་འཁོར་བ་དང་ཞི་བ་མྱང་འདས་གང་རུང་དུ་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་ན་རྟོགས་པ་དམན་པ་ཉིད་ལ་ལྡོག་ཆར་ཞེན་པའི་གཟུང་རྟོག་དང་ནི། ཐེག་ཆེན་དུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མེད་པ་དང་། སྒྲུབ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མ་ཚང་བ་དང་། སློབ་དཔོན་གཞན་གྱི་རྐྱེན་ གྱིས་འགྲོ་བ་དང་། ཆེན་པོ་གསུམ་ལ་མི་འཇུག་པས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པ་དང་། ཉི་ཚེ་བའི་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་དང་། རྟོགས་པ་ཐ་དད་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དང་། གནས་པ་དང་འཇུག་པ་ལ་རྨོངས་པ་དང་། སྲས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་ཉེས་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཡུལ་དགུ་ལ་ལྡོག་བྱར་ཞེན་པ་དགུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། འཛིན་པ་དང་ནི་འདོར་བ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། དབྱེ་ན་དགུར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་བླང་བྱར་འཛིན་པ་དང་ནི་སྐྱོན་འདོར་བ་སྟེ་འཛིན་དོར
Chinese
因为是无有真性的错觉。 这样说来，这二者，即能执著的分别和所执著的分别，是法相。 其体性为空，即是执著不颠倒之体性。 因为其体性是执著与事物本然不符。 第三，分为：趣入之所取分别九种，违逆之所取分别九种，士夫实体执著之分别九种，于假立执著之分别九种。 第一，由“体性与种姓”等句来阐释。 此处所指的，是缘于趣入之境的，具有依持之相的分别，是法相。 若细分，则认为有九种相。 即：于道之体性趣入之所取分别，于确定为佛之种姓，于现见等道之真实成办，于道之智慧之对境不颠倒，于了知相违之品与对治之取舍，于获得为自之三智所摄之证悟，于使声闻、独觉之作意延长，于作利有情之事业，于安置于三乘之涅槃之果，存在着趣入之所取分别。 第二，由“堕于有与寂”等句来阐释。 由声闻等自生佛之意所应取而生起之所取分别，此第二违逆之品的依持之相的分别，是法相。 若细分，则认为其自性为九种。 即：因为会堕入有（轮回）与寂（涅槃）任何一方，故于证悟低下者执著于违逆之分之所取分别，以及不具足于大乘中完全摄受之善知识，以及修道之相不圆满，以及为其他上师之因缘所转，以及不趣入三大，故所作之事颠倒，以及仅为一时之道的行持，以及证悟各异之种种，以及于安住与趣入之迷惑，以及随行于佛子而具有过患，此即于九境执著于九种违逆。 第三，由“执著与舍弃”等句来阐释。 执著之相之第一种，实体执著之分别，是法相。 若细分，则应知有九种。 即：如幻术般执著应取之物，以及舍弃过患，即执著取舍
English
Because it is an illusion that lacks true existence. Thus, these two, the grasping conceptualization and the grasped conceptualization, are dharmas. Its nature is emptiness, which is the nature of grasping without being inverted. Because its nature is to grasp in a way that does not conform to the way things are. Third, it is divided into: nine types of grasping conceptualizations that enter, nine types of grasping conceptualizations that are contrary, nine types of conceptualizations that grasp the substance of a person, and nine types of conceptualizations that grasp what is imputed. First, it is explained by the phrases "nature and lineage," etc. What is indicated here is the conceptualization that depends on the aspect of entering the object, which is a dharma. If divided, it is considered to have nine aspects. That is: the grasping conceptualization that enters the nature of the path, the determination of the lineage of the Buddha, the actual accomplishment of the path of seeing, etc., the non-inversion of the object of the wisdom of the path, the knowledge of abandoning and adopting what is contrary and the antidote, the attainment of realization that is included in one's own three wisdoms, the prolongation of the attention of hearers and solitary realizers, the performance of actions that benefit sentient beings, and the grasping conceptualizations that enter the result of placing them in the nirvana of the three vehicles. Second, it is explained by the phrases "falling into existence and peace," etc. The grasping conceptualization that arises from what is to be taken into the mind of the hearers, etc., and solitary realizers, this second conceptualization of the aspect of dependence on the contrary side, is a dharma. If divided, it is considered to have nine natures. That is: because one will fall into either existence (samsara) or peace (nirvana), the grasping conceptualization that clings to the contrary part of those with inferior realization, as well as the lack of a virtuous friend who is completely embraced in the Mahayana, as well as the incompleteness of the aspect of the path of practice, as well as being transformed by the causes of other teachers, as well as not entering the three great ones, so the actions are inverted, as well as the practice of the path that is only temporary, as well as the various different realizations, as well as the confusion about abiding and entering, as well as the faults of following the sons of the Buddha, that is, clinging to nine contraries in nine objects. Third, it is explained by the phrases "grasping and abandoning," etc. The first of the aspects of grasping, the conceptualization of grasping substance, is a dharma. If divided, it should be known to have nine types. That is: grasping what should be taken like a magic trick, and abandoning faults, that is, grasping abandoning.