Tibetan
དྲུག་གི་མིང་ཅན་ནི་ཆོས་ཅན། བློ་ལྡན་བྱང་སེམས་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་དག་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པ་གཞན་ངོར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་བརྒྱད་དེ། སྒོམ་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར། ཁྱད་པར་གྱི་གཞི། དབྱེ་བ། གྲངས་མེད་པ་བསྟན་པ་མི་འགལ་བ། སྒོམ་ལམ་གྱི་བྱེད་པ། འབྲས་བུ་ལ་རྩོད་པ་དགོད་པ། ལན་དཔེ་དང་བཅས་པ། ཟབ་མོ་བརྒྱད་ཀྱི་རྟགས་ཉིད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཟབ་པ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་པའི་ལམ་ཆོས་ཅན། ཟབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ལ་སོགས་པས་མཚན་མེད་སྨོན་མེད་དེ་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། སྟོང་ཉིད་སོགས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཟབ་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྲོ་འདོགས་དང་སྐུར་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བའི་གནས་ལུགས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་དང་མཐོང་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། ཐེག་ཆེན་གྱི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་དང་མཐོང་བའི་ལམ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་ཉིད་ལ་མཐོང་བའི་དོན་ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང་། འཇལ་བ་དང་། ངེས་པར་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་རྗེ་ལ་མངོན་རྟོགས་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་པའི་ ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དོན་ལྡོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། དབྱེ་ན་རྣམ་པར་དགུར་བཞེད་དེ། ཁྱོད་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་རྩ་བའི་དབྱེ་བ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཡན་ལག་གི་དབྱེ་བ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་དང་སོགས་ཁོང་ནས་ཆུང་ངུའི་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུ་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་སྐོར་གསུམ་དང་ཆེན་པོ་སྐོར་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བ་རྣམས་སུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། གྲངས་མེད་ལ་སོགས་བསྟན་པ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། སྒོམ་ལམ་རེ་རེས་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་ལ་སོགས་བསྐྱེད་པར་བསྟན་པ་རྣམས་དམ་པའི་དོན་དུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་མངོན་པར་བརྗོད་པས་ཀྱང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་སོགས་དེ་དག་ཆོས་ཅན། སྒོམ་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་ལམ་གྱིས་ཆོས་དབྱིངས་བསྒོམས་པའི་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་བརྩེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཐུབ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞེད་པའི་ཕྱིར། ལྔ
Chinese
名为六者，是法。具慧菩萨安住于见道者，是为不退转之真实证相，因菩萨安住于见道，能使他人信服其不退转之相故。第三（部分）有八（内容）：修道之差别，差别之所依，分类，显示无数不相违，修道之作用，对果之诤论进行驳斥，带例证之答复，以及显示八甚深之证相。第一（部分）：修道以甚深等显示。大乘之修道，是法。是甚深，因以甚深之空性等，以及无相、无愿，证悟三解脱门之故。空性等彼等是法。是甚深，因是从增益和诽谤之边解脱之实相故。第二（部分）：以决择分和见等显示。大乘之决择分和见道以及修道本身，对于见之义，再三思维，衡量，以及决定性地了知之主，现观是法。是大乘修道之体性，因是彼之义反体故。第三（部分）：以彼是恒常之故等显示。大乘之修道彼是法。若分类则安立为九种，因汝是恒常之故，根本之分类有小、中、大，其支分之分类有小之小等，从中又分出小之中的、小之大的，以及中等三类和大的三类之分类故。第四（部分）：以显示无数等显示。每一修道显示能生无数福德等，于胜义谛中非为安忍，因就胜义而言，与空性之体性以现观方式表达亦无差别之故。于世俗谛中，如经中所说之无数福德等彼等是法。是修道之果，因修道以法界为所缘而修习之等流果，是无有分别之大悲自性之能仁如来所许故。第五
English
The one named Six is the Dharma. The wise Bodhisattvas who abide on the path of seeing are truly marked as irreversible, because Bodhisattvas abiding on the path of seeing can make others believe in their irreversibility. The third (part) has eight (contents): the distinction of the path of meditation, the basis of the distinction, the classification, the non-contradiction of showing the innumerable, the function of the path of meditation, refuting the arguments about the result, the answer with examples, and showing the signs of the eight profoundnesses. The first (part): The path of meditation is shown by the profoundness, etc. The path of meditation of the Mahayana is the Dharma. It is profound, because it realizes the three doors of liberation through the profound emptiness, etc., and the signless and the wishless. Emptiness, etc., are the Dharma. It is profound, because it is the reality itself that is liberated from the extremes of superimposition and defamation. The second (part): It is shown by the decisive part and seeing, etc. The decisive part of the Mahayana, the path of seeing, and the path of meditation itself, repeatedly contemplate, measure, and decisively understand the meaning of seeing, and the Abhisamaya is the Dharma. It is the nature of the path of meditation of the Mahayana, because it is the opposite of its meaning. The third (part): It is shown by the fact that it is constant, etc. The path of meditation of the Mahayana is the Dharma. If classified, it is established as nine types, because you are constant, the root classification has small, medium, and large, and the branch classification has small of small, etc., from which the small of medium, the small of large, and the three categories of medium and the three categories of large are classified. The fourth (part): It is shown by showing the innumerable, etc. Each path of meditation shows that it generates innumerable merits, etc., which are not forbearance in the ultimate sense, because in the ultimate sense, there is no difference from expressing the nature of emptiness in the form of Abhisamaya. In the conventional sense, the innumerable merits, etc., as stated in the Sutras, are the Dharma. It is the result of the path of meditation, because the Tathagata, the Muni, who is the nature of great compassion without discrimination, approves of the result of the path of meditation meditating on the Dharmadhatu as the cause.
Tibetan
་པ་ལ་བརྒལ་བ་དང་། ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། དངོས་པོ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི་ཆོས་ཅན། སྤང་བྱ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་ཅི་ཞིག་ཉམས་ཤིང་གཉེན་པོ་རྣམ་བྱང་གི་ཡོན་ཏན་ནི་ཅི་ཞིག་ཐོབ་སྟེ། སྤང་བྱ་ཉམས་པ་དང་ནི་གཉེན་པོ་འཕེལ་བའི་བྱ་བ་མི་རུང་བར་ཐལ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་སྒོམ་ལམ་ཁྱོད་ལ་སྤང་གཉེན་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་སྒོམ་པ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་དུ། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་དུ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྤང་གཉེན་ཉམས་འཕེལ་སོགས་འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དཔེ་ཡོད་དེ། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལ་དོན་དམ་དུ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་སྤང་གཉེན་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་དཔེ་དོན་མཚུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་དེ་ བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་དེ་ཡང་དེའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་བཞེད་པའི་ཕྱིར། དྲུག་པ་ནི། སེམས་ནི་སྔ་མས་བྱང་ཆུབ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། བྱང་སེམས་སྒོམ་ལམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ནི་ཆོས་ཅན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་བྱེད་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་སྐད་ཅིག་སྔ་མས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་བསྐྱེད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ལ་ཕྱི་མས་ཀྱང་དེ་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་དུ་མ་ཚོགས་པ་ཡང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། བདུན་པ་ནི། མར་མེའི་དཔེ་ཡི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། མར་མེའི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ཕན་ཚུན་ལ་ལྟོས་ནས་སྡོང་བུ་སྲེག་པའི་དཔེས་མཚོན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་རྣམས་ལྟོས་ནས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བཤད་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡུལ་དང་བཅས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་སུ་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བརྒྱད་པ་ནི། སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་པ་དང་། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། འདིར་བསྟན་ཟབ་མོའི་རྟགས་ཆོས་ཅན། དབྱེ་ན་བརྒྱད་ཡོད་དེ། སྐྱེ་བ་ཟབ་པ་ཉིད་དང་ནི། འགག་པ་ཟབ་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་པ་དང་། ཤེས་བྱ་ཟབ་པ་དང་། ཤེས་པ་ཟབ་པ་དང་། སྤྱོད་པ་ཟབ་པ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པ་ཟབ་པ་དང་། ཐབས་མཁས་པ་ལ་ཟབ་པ་ཉིད་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་སྒོམ་རིམ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་གསུམ་སྟེ། སྲིད་ཞི་མཉམ
Chinese
克服困难，回答。第一，通过“不可言说之事物”等来阐述。被称为大乘禅修之道者，具有法性。应断除的违品是什么减弱，对治的清净功德是什么获得？断除应断除的和增长对治是不允许的。因为作为法性之自性的事物，你（指禅修之道）既不能被说成是应断除的或对治的，也不能使禅修达到圆满。第二，通过“菩提如何如是”等来阐述。这个大乘禅修之道，具有法性。虽然在胜义谛中没有增减，但在世俗谛中，有能实现想要断除、对治、减弱、增长等的例证。例如，无上菩提在胜义谛中没有增减，但在世俗谛中，就像利益众生一样，进行断除和对治。这两者（菩提和大乘禅修之道）在例证和意义上是相同的。因为菩提具有如是之自性，所以大乘禅修之道也被认为是具有同样的自性。第六，通过“心是先前的菩提”等来阐述。菩萨禅修者的发心，具有法性。不应该是世俗谛中显现想要获得的菩提之因。因为你（指发心）的前一刹那也不能生起菩提，后一刹那也不能生起菩提，而且许多前后刹那聚集在一起也是不可能的。第七，通过“以灯的譬喻方式”等来阐述。以灯的先后刹那相互依存而燃烧树木的譬喻所象征的方式，阐述大乘禅修之道先后刹那相互依存而获得无上菩提，这是有必要的。因为为了知晓八种甚深法性连同其对境是不可逆转的征兆，所以这是必要的。第八，通过“生起和灭亡”等来阐述。这里所阐述的甚深征兆，具有法性。如果分类，则有八种：生起甚深，灭亡甚深，如是甚深，所知甚深，能知甚深，行为甚深，无二甚深，以及在方便善巧上甚深。第三，殊胜的禅修次第有三种：有寂平等。
English
Overcoming difficulties, the answer. First, it is explained through "the inexpressible thing" and so on. The path called the Mahayana meditation is the subject. What diminishes among the opposing factors to be abandoned, and what qualities of purification are attained? It is not permissible for the abandonment to diminish and the antidote to increase. Because as a thing that is the nature of reality, you (referring to the path of meditation) cannot be spoken of as something to be abandoned or an antidote, nor can meditation be brought to perfection. Second, it is explained through "How is enlightenment like that?" and so on. This Mahayana meditation path is the subject. Although there is no increase or decrease in ultimate truth, in conventional truth, there is an example of achieving the desired meaning of abandoning, applying antidotes, diminishing, and increasing. For example, although there is no increase or decrease in ultimate truth in unsurpassed enlightenment, in conventional truth, just as it benefits sentient beings, it performs abandonment and antidotes. These two (enlightenment and the Mahayana meditation path) are the same in example and meaning. Because enlightenment has such a nature of thusness, the Mahayana meditation path is also considered to have the same nature. Sixth, it is explained through "The mind is the previous enlightenment" and so on. The bodhicitta of a Bodhisattva meditator is the subject. It should not be the cause of attaining enlightenment, which is what is desired to be manifested in conventional truth. Because the previous moment of you (referring to bodhicitta) cannot generate enlightenment, nor can the later moment generate it, and it is impossible for many previous and later moments to gather together. Seventh, it is explained through "In the manner of the lamp's example" and so on. In the manner symbolized by the example of a lamp's successive moments depending on each other to burn wood, it is said that the successive moments of the Mahayana meditation path depend on each other to attain unsurpassed enlightenment, which is necessary. Because it is necessary to know that the eight profound realities, together with their objects, are signs of irreversibility. Eighth, it is explained through "Arising and ceasing" and so on. The profound signs explained here are the subject. If classified, there are eight: profound arising, profound ceasing, profound suchness, profound knowable, profound knowing, profound conduct, profound non-duality, and profound skillful means. Third, the special meditation stages are three: samsara and nirvana are equal.