Tibetan
མ་དང་། དབྱེ་བའི་སྤྲོས་པ་དང་། སྦྱོར་བ་སོགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ལ་རློམ་པ་མེད་པ་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གསུམ། ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་མདོར་བསྟན། རྟོགས་པ་རྒྱས་པར་ བཤད། ཐུན་མོང་གི་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་བདེན་པ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་སོ་སོ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་ཆོས་ཤེས་པ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ་བཞི་བཞིར་ཕྱེ་བའི་བྱང་འཕགས་ཀྱི་ཤེས་བཟོད་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་འདི་ཆོས་ཅན། གཞི་ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་བསྟན་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐབས་སུ་བསྟན་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་བདེན་པ་མངོན་རྟོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་བདེན་བཞིའི་ཡུལ་ཅན་བཞི་ལས། དང་པོ་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་ཡུལ་ཅན་སོ་སོར་བཤད་པ་ནི། གཟུགས་རྟག་མ་ཡིན་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་དུ་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་ལས་འདས་ཏེ། དོན་དམ་དུ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་དུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་དུ་སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་དུ་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགག་པ་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་དུ་བདག་དང་བདག་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པའི་ཡུལ་ཅན་སོ་སོར་བཤད་པ་ནི། མཁའ་འདྲ་ཆགས་པ་སྤངས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། ཀུན་འབྱུང་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་དུ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་སྟེ། རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་གསོག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་དུ་ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་དུ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་། ཀུན་འབྱུང་བ་མེད་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་དུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་དུ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་རབ་ཏུ་མི་སྐྱེ་བ་དང་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྟེ། དོན་དམ་དུ་སྐྱོན་དང་སྐྱོན་མ་ཡིན་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་འགོག་བདེན་གྱི་ཡུལ་ཅན་སོ་སོར་བཤད་པ་ནི། གང་ཕྱིར་ འདི་དོན་བརྗོད་པ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། འགོག་པའི་བདེན་པའི་དོན་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་དུ་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པས་རྒྱུད་གཞན་ལ་སྦྱིན་དུ་མེད་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་དོན་དམ་དུ་འགོག་པ་དང་འགོག་པ་མེད་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར། འགོག་བདེན་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་དུ་དམིགས་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དོན་དམ་དུ་ཞི་བ་དང་མ་ཞི་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་དུ་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་ལས་འདས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་དུ་གྱ་ནོམ་པ་དང་གྱ་ནོམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་དུ་ནད་ཐམས་ཅད་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་དུ་ངེས་པར་མ་འབྱུང་བ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ལམ་བདེན་གྱི་ཡུལ་ཅན་སོ་སོར་བཤད་པ་ནི། ངན་སོང་ཆད་དང་འབྲས་བུ་ནི། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན། ལམ་བདེན་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་དུ་ངན་སོང་རྒྱུད་ཆད་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་དུ་ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་དུ་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་དོན་གྱི་ཐབས་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་དུ་རིགས་པ་དང་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་མ་འདྲེས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་མ་དག་དང་མ་འབྲེལ་བ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་དུ་སྒྲུབ་པ་དང་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་མིང་གཉིས་པོ་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། དོན་དམ་དུ་ངེས་པར་འབྱིན་པ་དང་ངེས་པར་འབྱིན་པ་མ་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཀུན་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་བཟོད་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པའི་མངོན་རྟོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་འདི་དང་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། དེ་ལྟར་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་གཞི་ཤེས་འདི་དང་ཡང་ལམ་ཤེས་འདི་དང་ཡང་རྣམ་མཁྱེན་འདིས་བསྡུས་པའི་ཚིག་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མཁྱེན་པ་རྣམ་གསུམ་པོ་བསྡུས་པའི་མདོའི་ ཚིག་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། སྔར་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་ལེའུ་གསུམ་མམ་གནས་སྐབས་གསུམ་པོ་དག་ཏུ་མཁྱེན་གསུམ་རྫོགས་པར་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཇུག་སྡུད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱས་པར་བཤད་ནས་སླར་ཡང་མཁྱེན་གསུམ་ཚིག་ཉུང་ངུར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱ
Chinese
因为没有对母亲、区分的戏论和结合等的证悟感到自满这四种情况。第三部分有三个方面：简要地阐述了智慧的刹那；详细地解释了证悟；共同的总结。第一部分：通过痛苦等真理来阐述。痛苦等四种真理各自被划分为四种，即知法忍、知法智、随知忍和随知智，这十六个圣者的刹那证悟的自性，是具有法性的。这是以普遍了知一切事物之方式所阐述的大乘见道，因为那时所阐述的是大乘的真理现观。第二部分有四种真理的对境，首先分别阐述了痛苦真理的对境：通过色不恒常等来阐述。色等事物，是具有法性的。在胜义谛中，既不是恒常的，也不是无常的，因为胜义谛远离了恒常和无常的自性。它具有法性。在胜义谛中，超越了恒常和断灭的边，因为在胜义谛中，它既不是痛苦的，也不是非痛苦的。它具有法性。在胜义谛中，是完全清净的，因为在胜义谛中，它远离了空和非空。它具有法性。在胜义谛中，是不生不灭的，不是完全烦恼的，也不是完全清净的，因为在胜义谛中，它不是有我和无我的自性。第二，分别阐述了集谛的对境：通过如虚空般舍弃贪执等来阐述。集谛，是具有法性的。在胜义谛中，它与虚空相似，因为它是积聚因和非因的自性。它具有法性。在胜义谛中，它舍弃了一切贪执，因为在胜义谛中，它不具有生起和不生起。它具有法性。在胜义谛中，它是从执着中解脱的，因为在胜义谛中，它与产生和不产生无关。它具有法性。在胜义谛中，它无法用自己的自性来表达，因为在胜义谛中，它从过失和非过失中解脱出来。第三，分别阐述了灭谛的对境：通过因为 这个意义的表达等来阐述。灭谛的意义，是具有法性的。在胜义谛中，它是词语
English
Because there are four things that are not arrogant about the realization of mother, the proliferation of distinctions, and union, etc. The third part has three aspects: briefly explaining the moment of wisdom; elaborately explaining the realization; the common summary. The first part: explained by the truth of suffering, etc. These four truths of suffering, etc., are each divided into four, namely, the forbearance of knowing the Dharma, the wisdom of knowing the Dharma, the forbearance of subsequent knowing, and the subsequent knowing, which are the nature of the sixteen moments of the noble beings' knowledge and forbearance. This is the Mahayana path of seeing, which is explained in the manner of knowing all things as the basis, because what is explained at that time is the Mahayana truth of manifest realization. The second part has four objects of the four truths, first separately explaining the object of the truth of suffering: explained by form is impermanent, etc. Form, etc., are Dharmas. In the ultimate sense, it is neither permanent nor impermanent, because the ultimate is separated from the nature of permanence and impermanence. That is a Dharma. In the ultimate sense, it transcends the extremes of permanence and annihilation, because in the ultimate sense, it is neither suffering nor non-suffering. That is a Dharma. In the ultimate sense, it is completely pure, because in the ultimate sense, it is separated from emptiness and non-emptiness. That is a Dharma. In the ultimate sense, it is unborn and unceasing, not completely afflicted, and not completely purified, because in the ultimate sense, it is not the nature of self and non-self. Second, separately explaining the object of the truth of origin: explained by resembling the sky, abandoning attachment, etc. The origin is a Dharma. In the ultimate sense, it is like the sky, because it is the nature of accumulating cause and non-cause. That is a Dharma. In the ultimate sense, it abandons all attachments, because in the ultimate sense, it does not possess arising and non-arising. That is a Dharma. In the ultimate sense, it is liberated from clinging, because in the ultimate sense, it is unrelated to production and non-production. That is a Dharma. In the ultimate sense, it cannot be expressed by its own nature, because in the ultimate sense, it is liberated from faults and non-faults. Third, separately explaining the object of the truth of cessation: explained by because this meaning is expressed, etc. The meaning of the truth of cessation is a Dharma. In the ultimate sense, it is a word.
Chinese
由于言说，不能施予其他的相续，因为在胜义中，它与止息和无止息不可分离。止息谛，法相是：在胜义中，它使无所缘成为可能，因为在胜义中，没有寂静和不寂静。它，法相是：在胜义中，它超越了常断二边，并且非常清净，因为在胜义中，它与丰富和不丰富分离。它，法相是：在胜义中，一切疾病都不会产生，因为在胜义中，没有必然产生和不必然产生。第四，分别解释道谛的对境是：恶趣断绝和果等所表示的。道谛，法相是：在胜义中，它断绝了恶趣的相续，因为在胜义中，它与道和非道分离。它，法相是：在胜义中，它是为了使果现前而采取的手段，即无分别，因为在胜义中，它与理性和非理性不混杂。它，法相是：在胜义中，它与一切法的相状无关，因为在胜义中，它从实有和非实有中解脱出来。它，法相是：在胜义中，对于可言说的对境和能言说的名称二者，不会产生认识，因为在胜义中，没有必然产生和不必然产生。第三是：由一切智性等所表示的。具有如此相状的一切智性的忍智十六刹那，法相是：是圣菩萨们的见道，因为是圣菩萨们对真谛的现观。第二是：由如此这般和等所表示的。如此这般广说之基础智，以及道智，以及由遍智所概括的词句，是从经部中所说的，因为概括了三种智慧的经部词句，法相是：是在先前广说的三品或三种情况下，对三种智慧圆满显示之后，作为总结而说的，因为在广说之后，又将三种智慧以简短的词句概括地显示出来。第二是：般若波罗蜜多窍诀论现观的
English
Because of expression, it cannot be given to other continuums, because in the ultimate sense, it is inseparable from cessation and non-cessation. Cessation Truth, the characteristic is: In the ultimate sense, it makes the absence of object possible, because in the ultimate sense, there is no peace and non-peace. It, the characteristic is: In the ultimate sense, it transcends the two extremes of permanence and annihilation, and is very pure, because in the ultimate sense, it is separate from richness and non-richness. It, the characteristic is: In the ultimate sense, all diseases do not arise, because in the ultimate sense, there is no necessary arising and non-necessary arising. Fourth, the separate explanation of the object of the Path Truth is: The cutting off of evil destinies and the fruit, etc., are indicated. Path Truth, the characteristic is: In the ultimate sense, it cuts off the continuum of evil destinies, because in the ultimate sense, it is separate from the path and the non-path. It, the characteristic is: In the ultimate sense, it is the means taken to make the fruit manifest, namely non-discrimination, because in the ultimate sense, it is not mixed with reason and non-reason. It, the characteristic is: In the ultimate sense, it is unrelated to the characteristics of all dharmas, because in the ultimate sense, it is liberated from the real and the non-real. It, the characteristic is: In the ultimate sense, there is no arising of knowledge for both the expressible object and the expressible name, because in the ultimate sense, there is no necessary arising and non-necessary arising. The third is: Indicated by the all-knowingness, etc. The sixteen moments of forbearance and knowledge of such an aspect of all-knowingness, the characteristic is: It is the path of seeing of the noble Bodhisattvas, because it is the direct realization of the truth by the noble Bodhisattvas. The second is: Indicated by such and such, etc. Such a broadly explained basis of knowledge, as well as the path of knowledge, and the words summarized by the Omniscient, are said from the Sutra Pitaka, because the Sutra Pitaka words summarizing the three knowledges, the characteristic is: It is said as a summary after the three knowledges have been fully shown in the previously broadly explained three chapters or three situations, because after the broad explanation, the three knowledges are again shown summarily in short words. The second is: The Abhisamayalankara, the treatise on the essential instructions of the Prajnaparamita,